Novum Testamentum Graece

Aus Kathpedia
Wechseln zu: Navigation, Suche
Novum Testamentum Graece (Nestle/Aland)

Die Einheitsübersetzung und die Vulgata sind beinahe gleich. Die Septuaginta ist gegenüber diesen sehr verändert. Durch folgende Links können die entsprechenden Bücher leicht aufgefunden werden. →

Für wissenschaftliche Arbeiten sind die Texte hilfreich, jedoch durch eine gedruckte Quelle zu verifizieren.

Die Bibel

Altes Testament

Neues Testament

4 Evangelien
Apostelgeschichte
14 Paulusbriefe
7 Katholische Briefe
Johannesoffenbarung

Inhaltsverzeichnis

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 1

1 βιβλος γενεσεως ιησου χριστου υιου δαβιδ υιου αβρααμ 2 αβρααμ εγεννησεν τον ισαακ ισαακ δε εγεννησεν τον ιακωβ ιακωβ δε εγεννησεν τον ιουδαν και τους αδελϕους αυτου 3 ιουδας δε εγεννησεν τον ϕαρες και τον ζαρα εκ της ϑαμαρ ϕαρες δε εγεννησεν τον εσρωμ εσρωμ δε εγεννησεν τον αραμ 4 αραμ δε εγεννησεν τον αμιναδαβ αμιναδαβ δε εγεννησεν τον ναασσων ναασσων δε εγεννησεν τον σαλμων 5 σαλμων δε εγεννησεν τον βοοζ εκ της ραχαβ βοοζ δε εγεννησεν τον ωβηδ εκ της ρουϑ ωβηδ δε εγεννησεν τον ιεσσαι 6 ιεσσαι δε εγεννησεν τον δαβιδ τον βασιλεα δαβιδ δε ο βασιλευς εγεννησεν τον σολομωντα εκ της του ουριου 7 σολομων δε εγεννησεν τον ροβοαμ ροβοαμ δε εγεννησεν τον αβια αβια δε εγεννησεν τον ασαϕ 8 ασαϕ δε εγεννησεν τον ιωσαϕατ ιωσαϕατ δε εγεννησεν τον ιωραμ ιωραμ δε εγεννησεν τον οζιαν 9 οζιας δε εγεννησεν τον ιωαϑαμ ιωαϑαμ δε εγεννησεν τον αχαζ αχαζ δε εγεννησεν τον εζεκιαν 10 εζεκιας δε εγεννησεν τον μανασση μανασσης δε εγεννησεν τον αμων αμων δε εγεννησεν τον ιωσιαν 11 ιωσιας δε εγεννησεν τον ιεχονιαν και τους αδελϕους αυτου επι της μετοικεσιας βαβυλωνος 12 μετα δε την μετοικεσιαν βαβυλωνος ιεχονιας εγεννησεν τον σαλαϑιηλ σαλαϑιηλ δε εγεννησεν τον ζοροβαβελ 13 ζοροβαβελ δε εγεννησεν τον αβιουδ αβιουδ δε εγεννησεν τον ελιακειμ ελιακειμ δε εγεννησεν τον αζωρ 14 αζωρ δε εγεννησεν τον σαδωκ σαδωκ δε εγεννησεν τον αχειμ αχειμ δε εγεννησεν τον ελιουδ 15 ελιουδ δε εγεννησεν τον ελεαζαρ ελεαζαρ δε εγεννησεν τον ματϑαν ματϑαν δε εγεννησεν τον ιακωβ 16 ιακωβ δε εγεννησεν τον ιωσηϕ τον ανδρα μαριας εξ ης εγεννηϑη ιησους ο λεγομενος χριστος 17 πασαι ουν αι γενεαι απο αβρααμ εως δαβιδ γενεαι δεκατεσσαρες και απο δαβιδ εως της μετοικεσιας βαβυλωνος γενεαι δεκατεσσαρες και απο της μετοικεσιας βαβυλωνος εως του χριστου γενεαι δεκατεσσαρες 18 του δε ιησου χριστου η γεννησις ουτως ην μνηστευϑεισης γαρ της μητρος αυτου μαριας τω ιωσηϕ πριν η συνελϑειν αυτους ευρεϑη εν γαστρι εχουσα εκ πνευματος αγιου 19 ιωσηϕ δε ο ανηρ αυτης δικαιος ων και μη ϑελων αυτην παραδειγματισαι εβουληϑη λαϑρα απολυσαι αυτην 20 ταυτα δε αυτου ενϑυμηϑεντος ιδου αγγελος κυριου κατ οναρ εϕανη αυτω λεγων ιωσηϕ υιος δαβιδ μη ϕοβηϑης παραλαβειν μαριαμ την γυναικα σου το γαρ εν αυτη γεννηϑεν εκ πνευματος εστιν αγιου 21 τεξεται δε υιον και καλεσεις το ονομα αυτου ιησουν αυτος γαρ σωσει τον λαον αυτου απο των αμαρτιων αυτων 22 τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωϑη το ρηϑεν υπο του κυριου δια του προϕητου λεγοντος 23 ιδου η παρϑενος εν γαστρι εξει και τεξεται υιον και καλεσουσιν το ονομα αυτου εμμανουηλ ο εστιν μεϑερμηνευομενον μεϑ ημων ο ϑεος 24 διεγερϑεις δε ο ιωσηϕ απο του υπνου εποιησεν ως προσεταξεν αυτω ο αγγελος κυριου και παρελαβεν την γυναικα αυτου 25 και ουκ εγινωσκεν αυτην εως ου ετεκεν τον υιον αυτης τον πρωτοτοκον και εκαλεσεν το ονομα αυτου ιησουν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 2

1 του δε ιησου γεννηϑεντος εν βηϑλεεμ της ιουδαιας εν ημεραις ηρωδου του βασιλεως ιδου μαγοι απο ανατολων παρεγενοντο εις ιεροσολυμα 2 λεγοντες που εστιν ο τεχϑεις βασιλευς των ιουδαιων ειδομεν γαρ αυτου τον αστερα εν τη ανατολη και ηλϑομεν προσκυνησαι αυτω 3 ακουσας δε ηρωδης ο βασιλευς εταραχϑη και πασα ιεροσολυμα μετ αυτου 4 και συναγαγων παντας τους αρχιερεις και γραμματεις του λαου επυνϑανετο παρ αυτων που ο χριστος γενναται 5 οι δε ειπον αυτω εν βηϑλεεμ της ιουδαιας ουτως γαρ γεγραπται δια του προϕητου 6 και συ βηϑλεεμ γη ιουδα ουδαμως ελαχιστη ει εν τοις ηγεμοσιν ιουδα εκ σου γαρ εξελευσεται ηγουμενος οστις ποιμανει τον λαον μου τον ισραηλ 7 τοτε ηρωδης λαϑρα καλεσας τους μαγους ηκριβωσεν παρ αυτων τον χρονον του ϕαινομενου αστερος 8 και πεμψας αυτους εις βηϑλεεμ ειπεν πορευϑεντες ακριβως εξετασατε περι του παιδιου επαν δε ευρητε απαγγειλατε μοι οπως καγω ελϑων προσκυνησω αυτω 9 οι δε ακουσαντες του βασιλεως επορευϑησαν και ιδου ο αστηρ ον ειδον εν τη ανατολη προηγεν αυτους εως ελϑων εστη επανω ου ην το παιδιον 10 ιδοντες δε τον αστερα εχαρησαν χαραν μεγαλην σϕοδρα 11 και ελϑοντες εις την οικιαν ευρον το παιδιον μετα μαριας της μητρος αυτου και πεσοντες προσεκυνησαν αυτω και ανοιξαντες τους ϑησαυρους αυτων προσηνεγκαν αυτω δωρα χρυσον και λιβανον και σμυρναν 12 και χρηματισϑεντες κατ οναρ μη ανακαμψαι προς ηρωδην δι αλλης οδου ανεχωρησαν εις την χωραν αυτων 13 αναχωρησαντων δε αυτων ιδου αγγελος κυριου ϕαινεται κατ οναρ τω ιωσηϕ λεγων εγερϑεις παραλαβε το παιδιον και την μητερα αυτου και ϕευγε εις αιγυπτον και ισϑι εκει εως αν ειπω σοι μελλει γαρ ηρωδης ζητειν το παιδιον του απολεσαι αυτο 14 ο δε εγερϑεις παρελαβεν το παιδιον και την μητερα αυτου νυκτος και ανεχωρησεν εις αιγυπτον 15 και ην εκει εως της τελευτης ηρωδου ινα πληρωϑη το ρηϑεν υπο του κυριου δια του προϕητου λεγοντος εξ αιγυπτου εκαλεσα τον υιον μου 16 τοτε ηρωδης ιδων οτι ενεπαιχϑη υπο των μαγων εϑυμωϑη λιαν και αποστειλας ανειλεν παντας τους παιδας τους εν βηϑλεεμ και εν πασιν τοις οριοις αυτης απο διετους και κατωτερω κατα τον χρονον ον ηκριβωσεν παρα των μαγων 17 τοτε επληρωϑη το ρηϑεν υπο ιερεμιου του προϕητου λεγοντος 18 ϕωνη εν ραμα ηκουσϑη ϑρηνος και κλαυϑμος και οδυρμος πολυς ραχηλ κλαιουσα τα τεκνα αυτης και ουκ ηϑελεν παρακληϑηναι οτι ουκ εισιν 19 τελευτησαντος δε του ηρωδου ιδου αγγελος κυριου κατ οναρ ϕαινεται τω ιωσηϕ εν αιγυπτω 20 λεγων εγερϑεις παραλαβε το παιδιον και την μητερα αυτου και πορευου εις γην ισραηλ τεϑνηκασιν γαρ οι ζητουντες την ψυχην του παιδιου 21 ο δε εγερϑεις παρελαβεν το παιδιον και την μητερα αυτου και ηλϑεν εις γην ισραηλ 22 ακουσας δε οτι αρχελαος βασιλευει επι της ιουδαιας αντι ηρωδου του πατρος αυτου εϕοβηϑη εκει απελϑειν χρηματισϑεις δε κατ οναρ ανεχωρησεν εις τα μερη της γαλιλαιας 23 και ελϑων κατωκησεν εις πολιν λεγομενην ναζαρετ οπως πληρωϑη το ρηϑεν δια των προϕητων οτι ναζωραιος κληϑησεται

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 3

1 εν δε ταις ημεραις εκειναις παραγινεται ιωαννης ο βαπτιστης κηρυσσων εν τη ερημω της ιουδαιας 2 και λεγων μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων 3 ουτος γαρ εστιν ο ρηϑεις υπο ησαιου του προϕητου λεγοντος ϕωνη βοωντος εν τη ερημω ετοιμασατε την οδον κυριου ευϑειας ποιειτε τας τριβους αυτου 4 αυτος δε ο ιωαννης ειχεν το ενδυμα αυτου απο τριχων καμηλου και ζωνην δερματινην περι την οσϕυν αυτου η δε τροϕη αυτου ην ακριδες και μελι αγριον 5 τοτε εξεπορευετο προς αυτον ιεροσολυμα και πασα η ιουδαια και πασα η περιχωρος του ιορδανου 6 και εβαπτιζοντο εν τω ιορδανη υπ αυτου εξομολογουμενοι τας αμαρτιας αυτων 7 ιδων δε πολλους των ϕαρισαιων και σαδδουκαιων ερχομενους επι το βαπτισμα αυτου ειπεν αυτοις γεννηματα εχιδνων τις υπεδειξεν υμιν ϕυγειν απο της μελλουσης οργης 8 ποιησατε ουν καρπους αξιους της μετανοιας 9 και μη δοξητε λεγειν εν εαυτοις πατερα εχομεν τον αβρααμ λεγω γαρ υμιν οτι δυναται ο ϑεος εκ των λιϑων τουτων εγειραι τεκνα τω αβρααμ 10 ηδη δε και η αξινη προς την ριζαν των δενδρων κειται παν ουν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται 11 εγω μεν βαπτιζω υμας εν υδατι εις μετανοιαν ο δε οπισω μου ερχομενος ισχυροτερος μου εστιν ου ουκ ειμι ικανος τα υποδηματα βαστασαι αυτος υμας βαπτισει εν πνευματι αγιω και πυρι 12 ου το πτυον εν τη χειρι αυτου και διακαϑαριει την αλωνα αυτου και συναξει τον σιτον αυτου εις την αποϑηκην το δε αχυρον κατακαυσει πυρι ασβεστω 13 τοτε παραγινεται ο ιησους απο της γαλιλαιας επι τον ιορδανην προς τον ιωαννην του βαπτισϑηναι υπ αυτου 14 ο δε ιωαννης διεκωλυεν αυτον λεγων εγω χρειαν εχω υπο σου βαπτισϑηναι και συ ερχη προς με 15 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν προς αυτον αϕες αρτι ουτως γαρ πρεπον εστιν ημιν πληρωσαι πασαν δικαιοσυνην τοτε αϕιησιν αυτον 16 και βαπτισϑεις ο ιησους ανεβη ευϑυς απο του υδατος και ιδου ανεωχϑησαν αυτω οι ουρανοι και ειδεν το πνευμα του ϑεου καταβαινον ωσει περιστεραν και ερχομενον επ αυτον 17 και ιδου ϕωνη εκ των ουρανων λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος εν ω ευδοκησα

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 4

1 τοτε ο ιησους ανηχϑη εις την ερημον υπο του πνευματος πειρασϑηναι υπο του διαβολου 2 και νηστευσας ημερας τεσσαρακοντα και νυκτας τεσσαρακοντα υστερον επεινασεν 3 και προσελϑων αυτω ο πειραζων ειπεν ει υιος ει του ϑεου ειπε ινα οι λιϑοι ουτοι αρτοι γενωνται 4 ο δε αποκριϑεις ειπεν γεγραπται ουκ επ αρτω μονω ζησεται ανϑρωπος αλλ επι παντι ρηματι εκπορευομενω δια στοματος ϑεου 5 τοτε παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις την αγιαν πολιν και ιστησιν αυτον επι το πτερυγιον του ιερου 6 και λεγει αυτω ει υιος ει του ϑεου βαλε σεαυτον κατω γεγραπται γαρ οτι τοις αγγελοις αυτου εντελειται περι σου και επι χειρων αρουσιν σε μηποτε προσκοψης προς λιϑον τον ποδα σου 7 εϕη αυτω ο ιησους παλιν γεγραπται ουκ εκπειρασεις κυριον τον ϑεον σου 8 παλιν παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις ορος υψηλον λιαν και δεικνυσιν αυτω πασας τας βασιλειας του κοσμου και την δοξαν αυτων 9 και λεγει αυτω ταυτα παντα σοι δωσω εαν πεσων προσκυνησης μοι 10 τοτε λεγει αυτω ο ιησους υπαγε σατανα γεγραπται γαρ κυριον τον ϑεον σου προσκυνησεις και αυτω μονω λατρευσεις 11 τοτε αϕιησιν αυτον ο διαβολος και ιδου αγγελοι προσηλϑον και διηκονουν αυτω 12 ακουσας δε ο ιησους οτι ιωαννης παρεδοϑη ανεχωρησεν εις την γαλιλαιαν 13 και καταλιπων την ναζαρετ ελϑων κατωκησεν εις καπερναουμ την παραϑαλασσιαν εν οριοις ζαβουλων και νεϕϑαλειμ 14 ινα πληρωϑη το ρηϑεν δια ησαιου του προϕητου λεγοντος 15 γη ζαβουλων και γη νεϕϑαλειμ οδον ϑαλασσης περαν του ιορδανου γαλιλαια των εϑνων 16 ο λαος ο καϑημενος εν σκοτει ειδε ϕως μεγα και τοις καϑημενοις εν χωρα και σκια ϑανατου ϕως ανετειλεν αυτοις 17 απο τοτε ηρξατο ο ιησους κηρυσσειν και λεγειν μετανοειτε ηγγικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων 18 περιπατων δε ο ιησους παρα την ϑαλασσαν της γαλιλαιας ειδεν δυο αδελϕους σιμωνα τον λεγομενον πετρον και ανδρεαν τον αδελϕον αυτου βαλλοντας αμϕιβληστρον εις την ϑαλασσαν ησαν γαρ αλιεις 19 και λεγει αυτοις δευτε οπισω μου και ποιησω υμας αλιεις ανϑρωπων 20 οι δε ευϑεως αϕεντες τα δικτυα ηκολουϑησαν αυτω 21 και προβας εκειϑεν ειδεν αλλους δυο αδελϕους ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελϕον αυτου εν τω πλοιω μετα ζεβεδαιου του πατρος αυτων καταρτιζοντας τα δικτυα αυτων και εκαλεσεν αυτους 22 οι δε ευϑεως αϕεντες το πλοιον και τον πατερα αυτων ηκολουϑησαν αυτω 23 και περιηγεν ολην την γαλιλαιαν ο ιησους διδασκων εν ταις συναγωγαις αυτων και κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας και ϑεραπευων πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν εν τω λαω 24 και απηλϑεν η ακοη αυτου εις ολην την συριαν και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας ποικιλαις νοσοις και βασανοις συνεχομενους και δαιμονιζομενους και σεληνιαζομενους και παραλυτικους και εϑεραπευσεν αυτους 25 και ηκολουϑησαν αυτω οχλοι πολλοι απο της γαλιλαιας και δεκαπολεως και ιεροσολυμων και ιουδαιας και περαν του ιορδανου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 5

1 ιδων δε τους οχλους ανεβη εις το ορος και καϑισαντος αυτου προσηλϑον αυτω οι μαϑηται αυτου 2 και ανοιξας το στομα αυτου εδιδασκεν αυτους λεγων 3 μακαριοι οι πτωχοι τω πνευματι οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων 4 μακαριοι οι πενϑουντες οτι αυτοι παρακληϑησονται 5 μακαριοι οι πραεις οτι αυτοι κληρονομησουσιν την γην 6 μακαριοι οι πεινωντες και διψωντες την δικαιοσυνην οτι αυτοι χορτασϑησονται 7 μακαριοι οι ελεημονες οτι αυτοι ελεηϑησονται 8 μακαριοι οι καϑαροι τη καρδια οτι αυτοι τον ϑεον οψονται 9 μακαριοι οι ειρηνοποιοι οτι αυτοι υιοι ϑεου κληϑησονται 10 μακαριοι οι δεδιωγμενοι ενεκεν δικαιοσυνης οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων 11 μακαριοι εστε οταν ονειδισωσιν υμας και διωξωσιν και ειπωσιν παν πονηρον ρημα καϑ υμων ψευδομενοι ενεκεν εμου 12 χαιρετε και αγαλλιασϑε οτι ο μισϑος υμων πολυς εν τοις ουρανοις ουτως γαρ εδιωξαν τους προϕητας τους προ υμων 13 υμεις εστε το αλας της γης εαν δε το αλας μωρανϑη εν τινι αλισϑησεται εις ουδεν ισχυει ετι ει μη βληϑηναι εξω και καταπατεισϑαι υπο των ανϑρωπων 14 υμεις εστε το ϕως του κοσμου ου δυναται πολις κρυβηναι επανω ορους κειμενη 15 ουδε καιουσιν λυχνον και τιϑεασιν αυτον υπο τον μοδιον αλλ επι την λυχνιαν και λαμπει πασιν τοις εν τη οικια 16 ουτως λαμψατω το ϕως υμων εμπροσϑεν των ανϑρωπων οπως ιδωσιν υμων τα καλα εργα και δοξασωσιν τον πατερα υμων τον εν τοις ουρανοις 17 μη νομισητε οτι ηλϑον καταλυσαι τον νομον η τους προϕητας ουκ ηλϑον καταλυσαι αλλα πληρωσαι 18 αμην γαρ λεγω υμιν εως αν παρελϑη ο ουρανος και η γη ιωτα εν η μια κεραια ου μη παρελϑη απο του νομου εως αν παντα γενηται 19 ος εαν ουν λυση μιαν των εντολων τουτων των ελαχιστων και διδαξη ουτως τους ανϑρωπους ελαχιστος κληϑησεται εν τη βασιλεια των ουρανων ος δ αν ποιηση και διδαξη ουτος μεγας κληϑησεται εν τη βασιλεια των ουρανων 20 λεγω γαρ υμιν οτι εαν μη περισσευση η δικαιοσυνη υμων πλειον των γραμματεων και ϕαρισαιων ου μη εισελϑητε εις την βασιλειαν των ουρανων 21 ηκουσατε οτι ερρεϑη τοις αρχαιοις ου ϕονευσεις ος δ αν ϕονευση ενοχος εσται τη κρισει 22 εγω δε λεγω υμιν οτι πας ο οργιζομενος τω αδελϕω αυτου εικη ενοχος εσται τη κρισει ος δ αν ειπη τω αδελϕω αυτου ρακα ενοχος εσται τω συνεδριω ος δ αν ειπη μωρε ενοχος εσται εις την γεενναν του πυρος 23 εαν ουν προσϕερης το δωρον σου επι το ϑυσιαστηριον κακει μνησϑης οτι ο αδελϕος σου εχει τι κατα σου 24 αϕες εκει το δωρον σου εμπροσϑεν του ϑυσιαστηριου και υπαγε πρωτον διαλλαγηϑι τω αδελϕω σου και τοτε ελϑων προσϕερε το δωρον σου 25 ισϑι ευνοων τω αντιδικω σου ταχυ εως οτου ει εν τη οδω μετ αυτου μηποτε σε παραδω ο αντιδικος τω κριτη και ο κριτης σε παραδω τω υπηρετη και εις ϕυλακην βληϑηση 26 αμην λεγω σοι ου μη εξελϑης εκειϑεν εως αν αποδως τον εσχατον κοδραντην 27 ηκουσατε οτι ερρεϑη τοις αρχαιοις ου μοιχευσεις 28 εγω δε λεγω υμιν οτι πας ο βλεπων γυναικα προς το επιϑυμησαι αυτης ηδη εμοιχευσεν αυτην εν τη καρδια αυτου 29 ει δε ο οϕϑαλμος σου ο δεξιος σκανδαλιζει σε εξελε αυτον και βαλε απο σου συμϕερει γαρ σοι ινα αποληται εν των μελων σου και μη ολον το σωμα σου βληϑη εις γεενναν 30 και ει η δεξια σου χειρ σκανδαλιζει σε εκκοψον αυτην και βαλε απο σου συμϕερει γαρ σοι ινα αποληται εν των μελων σου και μη ολον το σωμα σου βληϑη εις γεενναν 31 ερρεϑη δε οτι ος αν απολυση την γυναικα αυτου δοτω αυτη αποστασιον 32 εγω δε λεγω υμιν οτι ος αν απολυση την γυναικα αυτου παρεκτος λογου πορνειας ποιει αυτην μοιχασϑαι και ος εαν απολελυμενην γαμηση μοιχαται 33 παλιν ηκουσατε οτι ερρεϑη τοις αρχαιοις ουκ επιορκησεις αποδωσεις δε τω κυριω τους ορκους σου 34 εγω δε λεγω υμιν μη ομοσαι ολως μητε εν τω ουρανω οτι ϑρονος εστιν του ϑεου 35 μητε εν τη γη οτι υποποδιον εστιν των ποδων αυτου μητε εις ιεροσολυμα οτι πολις εστιν του μεγαλου βασιλεως 36 μητε εν τη κεϕαλη σου ομοσης οτι ου δυνασαι μιαν τριχα λευκην η μελαιναν ποιησαι 37 εστω δε ο λογος υμων ναι ναι ου ου το δε περισσον τουτων εκ του πονηρου εστιν 38 ηκουσατε οτι ερρεϑη οϕϑαλμον αντι οϕϑαλμου και οδοντα αντι οδοντος 39 εγω δε λεγω υμιν μη αντιστηναι τω πονηρω αλλ οστις σε ραπισει επι την δεξιαν σου σιαγονα στρεψον αυτω και την αλλην 40 και τω ϑελοντι σοι κριϑηναι και τον χιτωνα σου λαβειν αϕες αυτω και το ιματιον 41 και οστις σε αγγαρευσει μιλιον εν υπαγε μετ αυτου δυο 42 τω αιτουντι σε διδου και τον ϑελοντα απο σου δανεισασϑαι μη αποστραϕης 43 ηκουσατε οτι ερρεϑη αγαπησεις τον πλησιον σου και μισησεις τον εχϑρον σου 44 εγω δε λεγω υμιν αγαπατε τους εχϑρους υμων ευλογειτε τους καταρωμενους υμας καλως ποιειτε τους μισουντας υμας και προσευχεσϑε υπερ των επηρεαζοντων υμας και διωκοντων υμας 45 οπως γενησϑε υιοι του πατρος υμων του εν ουρανοις οτι τον ηλιον αυτου ανατελλει επι πονηρους και αγαϑους και βρεχει επι δικαιους και αδικους 46 εαν γαρ αγαπησητε τους αγαπωντας υμας τινα μισϑον εχετε ουχι και οι τελωναι το αυτο ποιουσιν 47 και εαν ασπασησϑε τους αδελϕους υμων μονον τι περισσον ποιειτε ουχι και οι τελωναι ουτως ποιουσιν 48 εσεσϑε ουν υμεις τελειοι ωσπερ ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις τελειος εστιν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 6

1 προσεχετε την ελεημοσυνην υμων μη ποιειν εμπροσϑεν των ανϑρωπων προς το ϑεαϑηναι αυτοις ει δε μηγε μισϑον ουκ εχετε παρα τω πατρι υμων τω εν τοις ουρανοις 2 οταν ουν ποιης ελεημοσυνην μη σαλπισης εμπροσϑεν σου ωσπερ οι υποκριται ποιουσιν εν ταις συναγωγαις και εν ταις ρυμαις οπως δοξασϑωσιν υπο των ανϑρωπων αμην λεγω υμιν απεχουσιν τον μισϑον αυτων 3 σου δε ποιουντος ελεημοσυνην μη γνωτω η αριστερα σου τι ποιει η δεξια σου 4 οπως η σου η ελεημοσυνη εν τω κρυπτω και ο πατηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αυτος αποδωσει σοι εν τω ϕανερω 5 και οταν προσευχη ουκ εση ωσπερ οι υποκριται οτι ϕιλουσιν εν ταις συναγωγαις και εν ταις γωνιαις των πλατειων εστωτες προσευχεσϑαι οπως αν ϕανωσιν τοις ανϑρωποις αμην λεγω υμιν οτι απεχουσιν τον μισϑον αυτων 6 συ δε οταν προσευχη εισελϑε εις το ταμιειον σου και κλεισας την ϑυραν σου προσευξαι τω πατρι σου τω εν τω κρυπτω και ο πατηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αποδωσει σοι εν τω ϕανερω 7 προσευχομενοι δε μη βαττολογησητε ωσπερ οι εϑνικοι δοκουσιν γαρ οτι εν τη πολυλογια αυτων εισακουσϑησονται 8 μη ουν ομοιωϑητε αυτοις οιδεν γαρ ο πατηρ υμων ων χρειαν εχετε προ του υμας αιτησαι αυτον 9 ουτως ουν προσευχεσϑε υμεις πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασϑητω το ονομα σου 10 ελϑετω η βασιλεια σου γενηϑητω το ϑελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης 11 τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον 12 και αϕες ημιν τα οϕειληματα ημων ως και ημεις αϕιεμεν τοις οϕειλεταις ημων 13 και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμις και η δοξα εις τους αιωνας αμην 14 εαν γαρ αϕητε τοις ανϑρωποις τα παραπτωματα αυτων αϕησει και υμιν ο πατηρ υμων ο ουρανιος 15 εαν δε μη αϕητε τοις ανϑρωποις τα παραπτωματα αυτων ουδε ο πατηρ υμων αϕησει τα παραπτωματα υμων 16 οταν δε νηστευητε μη γινεσϑε ωσπερ οι υποκριται σκυϑρωποι αϕανιζουσιν γαρ τα προσωπα αυτων οπως ϕανωσιν τοις ανϑρωποις νηστευοντες αμην λεγω υμιν οτι απεχουσιν τον μισϑον αυτων 17 συ δε νηστευων αλειψαι σου την κεϕαλην και το προσωπον σου νιψαι 18 οπως μη ϕανης τοις ανϑρωποις νηστευων αλλα τω πατρι σου τω εν τω κρυπτω και ο πατηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αποδωσει σοι εν τω ϕανερω 19 μη ϑησαυριζετε υμιν ϑησαυρους επι της γης οπου σης και βρωσις αϕανιζει και οπου κλεπται διορυσσουσιν και κλεπτουσιν 20 ϑησαυριζετε δε υμιν ϑησαυρους εν ουρανω οπου ουτε σης ουτε βρωσις αϕανιζει και οπου κλεπται ου διορυσσουσιν ουδε κλεπτουσιν 21 οπου γαρ εστιν ο ϑησαυρος υμων εκει εσται και η καρδια υμων 22 ο λυχνος του σωματος εστιν ο οϕϑαλμος εαν ουν ο οϕϑαλμος σου απλους η ολον το σωμα σου ϕωτεινον εσται 23 εαν δε ο οϕϑαλμος σου πονηρος η ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται ει ουν το ϕως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον 24 ουδεις δυναται δυσι κυριοις δουλευειν η γαρ τον ενα μισησει και τον ετερον αγαπησει η ενος ανϑεξεται και του ετερου καταϕρονησει ου δυνασϑε ϑεω δουλευειν και μαμμωνα 25 δια τουτο λεγω υμιν μη μεριμνατε τη ψυχη υμων τι ϕαγητε και τι πιητε μηδε τω σωματι υμων τι ενδυσησϑε ουχι η ψυχη πλειον εστιν της τροϕης και το σωμα του ενδυματος 26 εμβλεψατε εις τα πετεινα του ουρανου οτι ου σπειρουσιν ουδε ϑεριζουσιν ουδε συναγουσιν εις αποϑηκας και ο πατηρ υμων ο ουρανιος τρεϕει αυτα ουχ υμεις μαλλον διαϕερετε αυτων 27 τις δε εξ υμων μεριμνων δυναται προσϑειναι επι την ηλικιαν αυτου πηχυν ενα 28 και περι ενδυματος τι μεριμνατε καταμαϑετε τα κρινα του αγρου πως αυξανει ου κοπια ουδε νηϑει 29 λεγω δε υμιν οτι ουδε σολομων εν παση τη δοξη αυτου περιεβαλετο ως εν τουτων 30 ει δε τον χορτον του αγρου σημερον οντα και αυριον εις κλιβανον βαλλομενον ο ϑεος ουτως αμϕιεννυσιν ου πολλω μαλλον υμας ολιγοπιστοι 31 μη ουν μεριμνησητε λεγοντες τι ϕαγωμεν η τι πιωμεν η τι περιβαλωμεϑα 32 παντα γαρ ταυτα τα εϑνη επιζητει οιδεν γαρ ο πατηρ υμων ο ουρανιος οτι χρηζετε τουτων απαντων 33 ζητειτε δε πρωτον την βασιλειαν του ϑεου και την δικαιοσυνην αυτου και ταυτα παντα προστεϑησεται υμιν 34 μη ουν μεριμνησητε εις την αυριον η γαρ αυριον μεριμνησει τα εαυτης αρκετον τη ημερα η κακια αυτης

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 7

1 μη κρινετε ινα μη κριϑητε 2 εν ω γαρ κριματι κρινετε κριϑησεσϑε και εν ω μετρω μετρειτε αντιμετρηϑησεται υμιν 3 τι δε βλεπεις το καρϕος το εν τω οϕϑαλμω του αδελϕου σου την δε εν τω σω οϕϑαλμω δοκον ου κατανοεις 4 η πως ερεις τω αδελϕω σου αϕες εκβαλω το καρϕος απο του οϕϑαλμου σου και ιδου η δοκος εν τω οϕϑαλμω σου 5 υποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οϕϑαλμου σου και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρϕος εκ του οϕϑαλμου του αδελϕου σου 6 μη δωτε το αγιον τοις κυσιν μηδε βαλητε τους μαργαριτας υμων εμπροσϑεν των χοιρων μηποτε καταπατησωσιν αυτους εν τοις ποσιν αυτων και στραϕεντες ρηξωσιν υμας 7 αιτειτε και δοϑησεται υμιν ζητειτε και ευρησετε κρουετε και ανοιγησεται υμιν 8 πας γαρ ο αιτων λαμβανει και ο ζητων ευρισκει και τω κρουοντι ανοιγησεται 9 η τις εστιν εξ υμων ανϑρωπος ον εαν αιτηση ο υιος αυτου αρτον μη λιϑον επιδωσει αυτω 10 και εαν ιχϑυν αιτηση μη οϕιν επιδωσει αυτω 11 ει ουν υμεις πονηροι οντες οιδατε δοματα αγαϑα διδοναι τοις τεκνοις υμων ποσω μαλλον ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις δωσει αγαϑα τοις αιτουσιν αυτον 12 παντα ουν οσα αν ϑελητε ινα ποιωσιν υμιν οι ανϑρωποι ουτως και υμεις ποιειτε αυτοις ουτος γαρ εστιν ο νομος και οι προϕηται 13 εισελϑετε δια της στενης πυλης οτι πλατεια η πυλη και ευρυχωρος η οδος η απαγουσα εις την απωλειαν και πολλοι εισιν οι εισερχομενοι δι αυτης 14 οτι στενη η πυλη και τεϑλιμμενη η οδος η απαγουσα εις την ζωην και ολιγοι εισιν οι ευρισκοντες αυτην 15 προσεχετε δε απο των ψευδοπροϕητων οιτινες ερχονται προς υμας εν ενδυμασιν προβατων εσωϑεν δε εισιν λυκοι αρπαγες 16 απο των καρπων αυτων επιγνωσεσϑε αυτους μητι συλλεγουσιν απο ακανϑων σταϕυλην η απο τριβολων συκα 17 ουτως παν δενδρον αγαϑον καρπους καλους ποιει το δε σαπρον δενδρον καρπους πονηρους ποιει 18 ου δυναται δενδρον αγαϑον καρπους πονηρους ποιειν ουδε δενδρον σαπρον καρπους καλους ποιειν 19 παν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται 20 αραγε απο των καρπων αυτων επιγνωσεσϑε αυτους 21 ου πας ο λεγων μοι κυριε κυριε εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων αλλ ο ποιων το ϑελημα του πατρος μου του εν ουρανοις 22 πολλοι ερουσιν μοι εν εκεινη τη ημερα κυριε κυριε ου τω σω ονοματι προεϕητευσαμεν και τω σω ονοματι δαιμονια εξεβαλομεν και τω σω ονοματι δυναμεις πολλας εποιησαμεν 23 και τοτε ομολογησω αυτοις οτι ουδεποτε εγνων υμας αποχωρειτε απ εμου οι εργαζομενοι την ανομιαν 24 πας ουν οστις ακουει μου τους λογους τουτους και ποιει αυτους ομοιωσω αυτον ανδρι ϕρονιμω οστις ωκοδομησεν την οικιαν αυτου επι την πετραν 25 και κατεβη η βροχη και ηλϑον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεπεσον τη οικια εκεινη και ουκ επεσεν τεϑεμελιωτο γαρ επι την πετραν 26 και πας ο ακουων μου τους λογους τουτους και μη ποιων αυτους ομοιωϑησεται ανδρι μωρω οστις ωκοδομησεν την οικιαν αυτου επι την αμμον 27 και κατεβη η βροχη και ηλϑον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεκοψαν τη οικια εκεινη και επεσεν και ην η πτωσις αυτης μεγαλη 28 και εγενετο οτε συνετελεσεν ο ιησους τους λογους τουτους εξεπλησσοντο οι οχλοι επι τη διδαχη αυτου 29 ην γαρ διδασκων αυτους ως εξουσιαν εχων και ουχ ως οι γραμματεις

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 8

1 καταβαντι δε αυτω απο του ορους ηκολουϑησαν αυτω οχλοι πολλοι 2 και ιδου λεπρος ελϑων προσεκυνει αυτω λεγων κυριε εαν ϑελης δυνασαι με καϑαρισαι 3 και εκτεινας την χειρα ηψατο αυτου ο ιησους λεγων ϑελω καϑαρισϑητι και ευϑεως εκαϑαρισϑη αυτου η λεπρα 4 και λεγει αυτω ο ιησους ορα μηδενι ειπης αλλ υπαγε σεαυτον δειξον τω ιερει και προσενεγκε το δωρον ο προσεταξεν μωσης εις μαρτυριον αυτοις 5 εισελϑοντι δε τω ιησου εις καπερναουμ προσηλϑεν αυτω εκατονταρχος παρακαλων αυτον 6 και λεγων κυριε ο παις μου βεβληται εν τη οικια παραλυτικος δεινως βασανιζομενος 7 και λεγει αυτω ο ιησους εγω ελϑων ϑεραπευσω αυτον 8 και αποκριϑεις ο εκατονταρχος εϕη κυριε ουκ ειμι ικανος ινα μου υπο την στεγην εισελϑης αλλα μονον ειπε λογον και ιαϑησεται ο παις μου 9 και γαρ εγω ανϑρωπος ειμι υπο εξουσιαν εχων υπ εμαυτον στρατιωτας και λεγω τουτω πορευϑητι και πορευεται και αλλω ερχου και ερχεται και τω δουλω μου ποιησον τουτο και ποιει 10 ακουσας δε ο ιησους εϑαυμασεν και ειπεν τοις ακολουϑουσιν αμην λεγω υμιν ουδε εν τω ισραηλ τοσαυτην πιστιν ευρον 11 λεγω δε υμιν οτι πολλοι απο ανατολων και δυσμων ηξουσιν και ανακλιϑησονται μετα αβρααμ και ισαακ και ιακωβ εν τη βασιλεια των ουρανων 12 οι δε υιοι της βασιλειας εκβληϑησονται εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων 13 και ειπεν ο ιησους τω εκατονταρχω υπαγε και ως επιστευσας γενηϑητω σοι και ιαϑη ο παις αυτου εν τη ωρα εκεινη 14 και ελϑων ο ιησους εις την οικιαν πετρου ειδεν την πενϑεραν αυτου βεβλημενην και πυρεσσουσαν 15 και ηψατο της χειρος αυτης και αϕηκεν αυτην ο πυρετος και ηγερϑη και διηκονει αυτοις 16 οψιας δε γενομενης προσηνεγκαν αυτω δαιμονιζομενους πολλους και εξεβαλεν τα πνευματα λογω και παντας τους κακως εχοντας εϑεραπευσεν 17 οπως πληρωϑη το ρηϑεν δια ησαιου του προϕητου λεγοντος αυτος τας ασϑενειας ημων ελαβεν και τας νοσους εβαστασεν 18 ιδων δε ο ιησους πολλους οχλους περι αυτον εκελευσεν απελϑειν εις το περαν 19 και προσελϑων εις γραμματευς ειπεν αυτω διδασκαλε ακολουϑησω σοι οπου εαν απερχη 20 και λεγει αυτω ο ιησους αι αλωπεκες ϕωλεους εχουσιν και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανϑρωπου ουκ εχει που την κεϕαλην κλινη 21 ετερος δε των μαϑητων αυτου ειπεν αυτω κυριε επιτρεψον μοι πρωτον απελϑειν και ϑαψαι τον πατερα μου 22 ο δε ιησους ειπεν αυτω ακολουϑει μοι και αϕες τους νεκρους ϑαψαι τους εαυτων νεκρους 23 και εμβαντι αυτω εις το πλοιον ηκολουϑησαν αυτω οι μαϑηται αυτου 24 και ιδου σεισμος μεγας εγενετο εν τη ϑαλασση ωστε το πλοιον καλυπτεσϑαι υπο των κυματων αυτος δε εκαϑευδεν 25 και προσελϑοντες οι μαϑηται αυτου ηγειραν αυτον λεγοντες κυριε σωσον ημας απολλυμεϑα 26 και λεγει αυτοις τι δειλοι εστε ολιγοπιστοι τοτε εγερϑεις επετιμησεν τοις ανεμοις και τη ϑαλασση και εγενετο γαληνη μεγαλη 27 οι δε ανϑρωποι εϑαυμασαν λεγοντες ποταπος εστιν ουτος οτι και οι ανεμοι και η ϑαλασσα υπακουουσιν αυτω 28 και ελϑοντι αυτω εις το περαν εις την χωραν των γεργεσηνων υπηντησαν αυτω δυο δαιμονιζομενοι εκ των μνημειων εξερχομενοι χαλεποι λιαν ωστε μη ισχυειν τινα παρελϑειν δια της οδου εκεινης 29 και ιδου εκραξαν λεγοντες τι ημιν και σοι ιησου υιε του ϑεου ηλϑες ωδε προ καιρου βασανισαι ημας 30 ην δε μακραν απ αυτων αγελη χοιρων πολλων βοσκομενη 31 οι δε δαιμονες παρεκαλουν αυτον λεγοντες ει εκβαλλεις ημας επιτρεψον ημιν απελϑειν εις την αγελην των χοιρων 32 και ειπεν αυτοις υπαγετε οι δε εξελϑοντες απηλϑον εις την αγελην των χοιρων και ιδου ωρμησεν πασα η αγελη των χοιρων κατα του κρημνου εις την ϑαλασσαν και απεϑανον εν τοις υδασιν 33 οι δε βοσκοντες εϕυγον και απελϑοντες εις την πολιν απηγγειλαν παντα και τα των δαιμονιζομενων 34 και ιδου πασα η πολις εξηλϑεν εις συναντησιν τω ιησου και ιδοντες αυτον παρεκαλεσαν οπως μεταβη απο των οριων αυτων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 9

1 και εμβας εις το πλοιον διεπερασεν και ηλϑεν εις την ιδιαν πολιν 2 και ιδου προσεϕερον αυτω παραλυτικον επι κλινης βεβλημενον και ιδων ο ιησους την πιστιν αυτων ειπεν τω παραλυτικω ϑαρσει τεκνον αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι σου 3 και ιδου τινες των γραμματεων ειπον εν εαυτοις ουτος βλασϕημει 4 και ιδων ο ιησους τας ενϑυμησεις αυτων ειπεν ινα τι υμεις ενϑυμεισϑε πονηρα εν ταις καρδιαις υμων 5 τι γαρ εστιν ευκοπωτερον ειπειν αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι η ειπειν εγειραι και περιπατει 6 ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανϑρωπου επι της γης αϕιεναι αμαρτιας τοτε λεγει τω παραλυτικω εγερϑεις αρον σου την κλινην και υπαγε εις τον οικον σου 7 και εγερϑεις απηλϑεν εις τον οικον αυτου 8 ιδοντες δε οι οχλοι εϑαυμασαν και εδοξασαν τον ϑεον τον δοντα εξουσιαν τοιαυτην τοις ανϑρωποις 9 και παραγων ο ιησους εκειϑεν ειδεν ανϑρωπον καϑημενον επι το τελωνιον ματϑαιον λεγομενον και λεγει αυτω ακολουϑει μοι και αναστας ηκολουϑησεν αυτω 10 και εγενετο αυτου ανακειμενου εν τη οικια και ιδου πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ελϑοντες συνανεκειντο τω ιησου και τοις μαϑηταις αυτου 11 και ιδοντες οι ϕαρισαιοι ειπον τοις μαϑηταις αυτου διατι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσϑιει ο διδασκαλος υμων 12 ο δε ιησους ακουσας ειπεν αυτοις ου χρειαν εχουσιν οι ισχυοντες ιατρου αλλ οι κακως εχοντες 13 πορευϑεντες δε μαϑετε τι εστιν ελεον ϑελω και ου ϑυσιαν ου γαρ ηλϑον καλεσαι δικαιους αλλ αμαρτωλους εις μετανοιαν 14 τοτε προσερχονται αυτω οι μαϑηται ιωαννου λεγοντες διατι ημεις και οι ϕαρισαιοι νηστευομεν πολλα οι δε μαϑηται σου ου νηστευουσιν 15 και ειπεν αυτοις ο ιησους μη δυνανται οι υιοι του νυμϕωνος πενϑειν εϕ οσον μετ αυτων εστιν ο νυμϕιος ελευσονται δε ημεραι οταν απαρϑη απ αυτων ο νυμϕιος και τοτε νηστευσουσιν 16 ουδεις δε επιβαλλει επιβλημα ρακους αγναϕου επι ιματιω παλαιω αιρει γαρ το πληρωμα αυτου απο του ιματιου και χειρον σχισμα γινεται 17 ουδε βαλλουσιν οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μηγε ρηγνυνται οι ασκοι και ο οινος εκχειται και οι ασκοι απολουνται αλλα βαλλουσιν οινον νεον εις ασκους καινους και αμϕοτερα συντηρουνται 18 ταυτα αυτου λαλουντος αυτοις ιδου αρχων ελϑων προσεκυνει αυτω λεγων οτι η ϑυγατηρ μου αρτι ετελευτησεν αλλα ελϑων επιϑες την χειρα σου επ αυτην και ζησεται 19 και εγερϑεις ο ιησους ηκολουϑησεν αυτω και οι μαϑηται αυτου 20 και ιδου γυνη αιμορροουσα δωδεκα ετη προσελϑουσα οπισϑεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου 21 ελεγεν γαρ εν εαυτη εαν μονον αψωμαι του ιματιου αυτου σωϑησομαι 22 ο δε ιησους επιστραϕεις και ιδων αυτην ειπεν ϑαρσει ϑυγατερ η πιστις σου σεσωκεν σε και εσωϑη η γυνη απο της ωρας εκεινης 23 και ελϑων ο ιησους εις την οικιαν του αρχοντος και ιδων τους αυλητας και τον οχλον ϑορυβουμενον 24 λεγει αυτοις αναχωρειτε ου γαρ απεϑανεν το κορασιον αλλα καϑευδει και κατεγελων αυτου 25 οτε δε εξεβληϑη ο οχλος εισελϑων εκρατησεν της χειρος αυτης και ηγερϑη το κορασιον 26 και εξηλϑεν η ϕημη αυτη εις ολην την γην εκεινην 27 και παραγοντι εκειϑεν τω ιησου ηκολουϑησαν αυτω δυο τυϕλοι κραζοντες και λεγοντες ελεησον ημας υιε δαβιδ 28 ελϑοντι δε εις την οικιαν προσηλϑον αυτω οι τυϕλοι και λεγει αυτοις ο ιησους πιστευετε οτι δυναμαι τουτο ποιησαι λεγουσιν αυτω ναι κυριε 29 τοτε ηψατο των οϕϑαλμων αυτων λεγων κατα την πιστιν υμων γενηϑητω υμιν 30 και ανεωχϑησαν αυτων οι οϕϑαλμοι και ενεβριμησατο αυτοις ο ιησους λεγων ορατε μηδεις γινωσκετω 31 οι δε εξελϑοντες διεϕημισαν αυτον εν ολη τη γη εκεινη 32 αυτων δε εξερχομενων ιδου προσηνεγκαν αυτω ανϑρωπον κωϕον δαιμονιζομενον 33 και εκβληϑεντος του δαιμονιου ελαλησεν ο κωϕος και εϑαυμασαν οι οχλοι λεγοντες οτι ουδεποτε εϕανη ουτως εν τω ισραηλ 34 οι δε ϕαρισαιοι ελεγον εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια 35 και περιηγεν ο ιησους τας πολεις πασας και τας κωμας διδασκων εν ταις συναγωγαις αυτων και κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας και ϑεραπευων πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν εν τω λαω 36 ιδων δε τους οχλους εσπλαγχνισϑη περι αυτων οτι ησαν εκλελυμενοι και ερριμμενοι ωσει προβατα μη εχοντα ποιμενα 37 τοτε λεγει τοις μαϑηταις αυτου ο μεν ϑερισμος πολυς οι δε εργαται ολιγοι 38 δεηϑητε ουν του κυριου του ϑερισμου οπως εκβαλη εργατας εις τον ϑερισμον αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 10

1 και προσκαλεσαμενος τους δωδεκα μαϑητας αυτου εδωκεν αυτοις εξουσιαν πνευματων ακαϑαρτων ωστε εκβαλλειν αυτα και ϑεραπευειν πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν 2 των δε δωδεκα αποστολων τα ονοματα εστιν ταυτα πρωτος σιμων ο λεγομενος πετρος και ανδρεας ο αδελϕος αυτου ιακωβος ο του ζεβεδαιου και ιωαννης ο αδελϕος αυτου 3 ϕιλιππος και βαρϑολομαιος ϑωμας και ματϑαιος ο τελωνης ιακωβος ο του αλϕαιου και λεββαιος ο επικληϑεις ϑαδδαιος 4 σιμων ο κανανιτης και ιουδας ισκαριωτης ο και παραδους αυτον 5 τουτους τους δωδεκα απεστειλεν ο ιησους παραγγειλας αυτοις λεγων εις οδον εϑνων μη απελϑητε και εις πολιν σαμαρειτων μη εισελϑητε 6 πορευεσϑε δε μαλλον προς τα προβατα τα απολωλοτα οικου ισραηλ 7 πορευομενοι δε κηρυσσετε λεγοντες οτι ηγγικεν η βασιλεια των ουρανων 8 ασϑενουντας ϑεραπευετε λεπρους καϑαριζετε νεκρους εγειρετε δαιμονια εκβαλλετε δωρεαν ελαβετε δωρεαν δοτε 9 μη κτησησϑε χρυσον μηδε αργυρον μηδε χαλκον εις τας ζωνας υμων 10 μη πηραν εις οδον μηδε δυο χιτωνας μηδε υποδηματα μηδε ραβδον αξιος γαρ ο εργατης της τροϕης αυτου εστιν 11 εις ην δ αν πολιν η κωμην εισελϑητε εξετασατε τις εν αυτη αξιος εστιν κακει μεινατε εως αν εξελϑητε 12 εισερχομενοι δε εις την οικιαν ασπασασϑε αυτην 13 και εαν μεν η η οικια αξια ελϑετω η ειρηνη υμων επ αυτην εαν δε μη η αξια η ειρηνη υμων προς υμας επιστραϕητω 14 και ος εαν μη δεξηται υμας μηδε ακουση τους λογους υμων εξερχομενοι της οικιας η της πολεως εκεινης εκτιναξατε τον κονιορτον των ποδων υμων 15 αμην λεγω υμιν ανεκτοτερον εσται γη σοδομων και γομορρων εν ημερα κρισεως η τη πολει εκεινη 16 ιδου εγω αποστελλω υμας ως προβατα εν μεσω λυκων γινεσϑε ουν ϕρονιμοι ως οι οϕεις και ακεραιοι ως αι περιστεραι 17 προσεχετε δε απο των ανϑρωπων παραδωσουσιν γαρ υμας εις συνεδρια και εν ταις συναγωγαις αυτων μαστιγωσουσιν υμας 18 και επι ηγεμονας δε και βασιλεις αχϑησεσϑε ενεκεν εμου εις μαρτυριον αυτοις και τοις εϑνεσιν 19 οταν δε παραδιδωσιν υμας μη μεριμνησητε πως η τι λαλησητε δοϑησεται γαρ υμιν εν εκεινη τη ωρα τι λαλησετε 20 ου γαρ υμεις εστε οι λαλουντες αλλα το πνευμα του πατρος υμων το λαλουν εν υμιν 21 παραδωσει δε αδελϕος αδελϕον εις ϑανατον και πατηρ τεκνον και επαναστησονται τεκνα επι γονεις και ϑανατωσουσιν αυτους 22 και εσεσϑε μισουμενοι υπο παντων δια το ονομα μου ο δε υπομεινας εις τελος ουτος σωϑησεται 23 οταν δε διωκωσιν υμας εν τη πολει ταυτη ϕευγετε εις την αλλην αμην γαρ λεγω υμιν ου μη τελεσητε τας πολεις του ισραηλ εως αν ελϑη ο υιος του ανϑρωπου 24 ουκ εστιν μαϑητης υπερ τον διδασκαλον ουδε δουλος υπερ τον κυριον αυτου 25 αρκετον τω μαϑητη ινα γενηται ως ο διδασκαλος αυτου και ο δουλος ως ο κυριος αυτου ει τον οικοδεσποτην βεελζεβουλ εκαλεσαν ποσω μαλλον τους οικιακους αυτου 26 μη ουν ϕοβηϑητε αυτους ουδεν γαρ εστιν κεκαλυμμενον ο ουκ αποκαλυϕϑησεται και κρυπτον ο ου γνωσϑησεται 27 ο λεγω υμιν εν τη σκοτια ειπατε εν τω ϕωτι και ο εις το ους ακουετε κηρυξατε επι των δωματων 28 και μη ϕοβηϑητε απο των αποκτεινοντων το σωμα την δε ψυχην μη δυναμενων αποκτειναι ϕοβηϑητε δε μαλλον τον δυναμενον και ψυχην και σωμα απολεσαι εν γεεννη 29 ουχι δυο στρουϑια ασσαριου πωλειται και εν εξ αυτων ου πεσειται επι την γην ανευ του πατρος υμων 30 υμων δε και αι τριχες της κεϕαλης πασαι ηριϑμημεναι εισιν 31 μη ουν ϕοβηϑητε πολλων στρουϑιων διαϕερετε υμεις 32 πας ουν οστις ομολογησει εν εμοι εμπροσϑεν των ανϑρωπων ομολογησω καγω εν αυτω εμπροσϑεν του πατρος μου του εν ουρανοις 33 οστις δ αν αρνησηται με εμπροσϑεν των ανϑρωπων αρνησομαι αυτον καγω εμπροσϑεν του πατρος μου του εν ουρανοις 34 μη νομισητε οτι ηλϑον βαλειν ειρηνην επι την γην ουκ ηλϑον βαλειν ειρηνην αλλα μαχαιραν 35 ηλϑον γαρ διχασαι ανϑρωπον κατα του πατρος αυτου και ϑυγατερα κατα της μητρος αυτης και νυμϕην κατα της πενϑερας αυτης 36 και εχϑροι του ανϑρωπου οι οικιακοι αυτου 37 ο ϕιλων πατερα η μητερα υπερ εμε ουκ εστιν μου αξιος και ο ϕιλων υιον η ϑυγατερα υπερ εμε ουκ εστιν μου αξιος 38 και ος ου λαμβανει τον σταυρον αυτου και ακολουϑει οπισω μου ουκ εστιν μου αξιος 39 ο ευρων την ψυχην αυτου απολεσει αυτην και ο απολεσας την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ευρησει αυτην 40 ο δεχομενος υμας εμε δεχεται και ο εμε δεχομενος δεχεται τον αποστειλαντα με 41 ο δεχομενος προϕητην εις ονομα προϕητου μισϑον προϕητου ληψεται και ο δεχομενος δικαιον εις ονομα δικαιου μισϑον δικαιου ληψεται 42 και ος εαν ποτιση ενα των μικρων τουτων ποτηριον ψυχρου μονον εις ονομα μαϑητου αμην λεγω υμιν ου μη απολεση τον μισϑον αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 11

1 και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους διατασσων τοις δωδεκα μαϑηταις αυτου μετεβη εκειϑεν του διδασκειν και κηρυσσειν εν ταις πολεσιν αυτων 2 ο δε ιωαννης ακουσας εν τω δεσμωτηριω τα εργα του χριστου πεμψας δυο των μαϑητων αυτου 3 ειπεν αυτω συ ει ο ερχομενος η ετερον προσδοκωμεν 4 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις πορευϑεντες απαγγειλατε ιωαννη α ακουετε και βλεπετε 5 τυϕλοι αναβλεπουσιν και χωλοι περιπατουσιν λεπροι καϑαριζονται και κωϕοι ακουουσιν νεκροι εγειρονται και πτωχοι ευαγγελιζονται 6 και μακαριος εστιν ος εαν μη σκανδαλισϑη εν εμοι 7 τουτων δε πορευομενων ηρξατο ο ιησους λεγειν τοις οχλοις περι ιωαννου τι εξηλϑετε εις την ερημον ϑεασασϑαι καλαμον υπο ανεμου σαλευομενον 8 αλλα τι εξηλϑετε ιδειν ανϑρωπον εν μαλακοις ιματιοις ημϕιεσμενον ιδου οι τα μαλακα ϕορουντες εν τοις οικοις των βασιλεων εισιν 9 αλλα τι εξηλϑετε ιδειν προϕητην ναι λεγω υμιν και περισσοτερον προϕητου 10 ουτος γαρ εστιν περι ου γεγραπται ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου ος κατασκευασει την οδον σου εμπροσϑεν σου 11 αμην λεγω υμιν ουκ εγηγερται εν γεννητοις γυναικων μειζων ιωαννου του βαπτιστου ο δε μικροτερος εν τη βασιλεια των ουρανων μειζων αυτου εστιν 12 απο δε των ημερων ιωαννου του βαπτιστου εως αρτι η βασιλεια των ουρανων βιαζεται και βιασται αρπαζουσιν αυτην 13 παντες γαρ οι προϕηται και ο νομος εως ιωαννου προεϕητευσαν 14 και ει ϑελετε δεξασϑαι αυτος εστιν ηλιας ο μελλων ερχεσϑαι 15 ο εχων ωτα ακουειν ακουετω 16 τινι δε ομοιωσω την γενεαν ταυτην ομοια εστιν παιδαριοις εν αγοραις καϑημενοις και προσϕωνουσιν τοις εταιροις αυτων 17 και λεγουσιν ηυλησαμεν υμιν και ουκ ωρχησασϑε εϑρηνησαμεν υμιν και ουκ εκοψασϑε 18 ηλϑεν γαρ ιωαννης μητε εσϑιων μητε πινων και λεγουσιν δαιμονιον εχει 19 ηλϑεν ο υιος του ανϑρωπου εσϑιων και πινων και λεγουσιν ιδου ανϑρωπος ϕαγος και οινοποτης τελωνων ϕιλος και αμαρτωλων και εδικαιωϑη η σοϕια απο των τεκνων αυτης 20 τοτε ηρξατο ονειδιζειν τας πολεις εν αις εγενοντο αι πλεισται δυναμεις αυτου οτι ου μετενοησαν 21 ουαι σοι χοραζιν ουαι σοι βηϑσαιδαν οτι ει εν τυρω και σιδωνι εγενοντο αι δυναμεις αι γενομεναι εν υμιν παλαι αν εν σακκω και σποδω μετενοησαν 22 πλην λεγω υμιν τυρω και σιδωνι ανεκτοτερον εσται εν ημερα κρισεως η υμιν 23 και συ καπερναουμ η εως του ουρανου υψωϑεισα εως αδου καταβιβασϑηση οτι ει εν σοδομοις εγενοντο αι δυναμεις αι γενομεναι εν σοι εμειναν αν μεχρι της σημερον 24 πλην λεγω υμιν οτι γη σοδομων ανεκτοτερον εσται εν ημερα κρισεως η σοι 25 εν εκεινω τω καιρω αποκριϑεις ο ιησους ειπεν εξομολογουμαι σοι πατερ κυριε του ουρανου και της γης οτι απεκρυψας ταυτα απο σοϕων και συνετων και απεκαλυψας αυτα νηπιοις 26 ναι ο πατηρ οτι ουτως εγενετο ευδοκια εμπροσϑεν σου 27 παντα μοι παρεδοϑη υπο του πατρος μου και ουδεις επιγινωσκει τον υιον ει μη ο πατηρ ουδε τον πατερα τις επιγινωσκει ει μη ο υιος και ω εαν βουληται ο υιος αποκαλυψαι 28 δευτε προς με παντες οι κοπιωντες και πεϕορτισμενοι καγω αναπαυσω υμας 29 αρατε τον ζυγον μου εϕ υμας και μαϑετε απ εμου οτι πραος ειμι και ταπεινος τη καρδια και ευρησετε αναπαυσιν ταις ψυχαις υμων 30 ο γαρ ζυγος μου χρηστος και το ϕορτιον μου ελαϕρον εστιν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 12

1 εν εκεινω τω καιρω επορευϑη ο ιησους τοις σαββασιν δια των σποριμων οι δε μαϑηται αυτου επεινασαν και ηρξαντο τιλλειν σταχυας και εσϑιειν 2 οι δε ϕαρισαιοι ιδοντες ειπον αυτω ιδου οι μαϑηται σου ποιουσιν ο ουκ εξεστιν ποιειν εν σαββατω 3 ο δε ειπεν αυτοις ουκ ανεγνωτε τι εποιησεν δαβιδ οτε επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου 4 πως εισηλϑεν εις τον οικον του ϑεου και τους αρτους της προϑεσεως εϕαγεν ους ουκ εξον ην αυτω ϕαγειν ουδε τοις μετ αυτου ει μη τοις ιερευσιν μονοις 5 η ουκ ανεγνωτε εν τω νομω οτι τοις σαββασιν οι ιερεις εν τω ιερω το σαββατον βεβηλουσιν και αναιτιοι εισιν 6 λεγω δε υμιν οτι του ιερου μειζων εστιν ωδε 7 ει δε εγνωκειτε τι εστιν ελεον ϑελω και ου ϑυσιαν ουκ αν κατεδικασατε τους αναιτιους 8 κυριος γαρ εστιν και του σαββατου ο υιος του ανϑρωπου 9 και μεταβας εκειϑεν ηλϑεν εις την συναγωγην αυτων 10 και ιδου ανϑρωπος ην την χειρα εχων ξηραν και επηρωτησαν αυτον λεγοντες ει εξεστιν τοις σαββασιν ϑεραπευειν ινα κατηγορησωσιν αυτου 11 ο δε ειπεν αυτοις τις εσται εξ υμων ανϑρωπος ος εξει προβατον εν και εαν εμπεση τουτο τοις σαββασιν εις βοϑυνον ουχι κρατησει αυτο και εγερει 12 ποσω ουν διαϕερει ανϑρωπος προβατου ωστε εξεστιν τοις σαββασιν καλως ποιειν 13 τοτε λεγει τω ανϑρωπω εκτεινον την χειρα σου και εξετεινεν και αποκατεσταϑη υγιης ως η αλλη 14 οι δε ϕαρισαιοι συμβουλιον ελαβον κατ αυτου εξελϑοντες οπως αυτον απολεσωσιν 15 ο δε ιησους γνους ανεχωρησεν εκειϑεν και ηκολουϑησαν αυτω οχλοι πολλοι και εϑεραπευσεν αυτους παντας 16 και επετιμησεν αυτοις ινα μη ϕανερον αυτον ποιησωσιν 17 οπως πληρωϑη το ρηϑεν δια ησαιου του προϕητου λεγοντος 18 ιδου ο παις μου ον ηρετισα ο αγαπητος μου εις ον ευδοκησεν η ψυχη μου ϑησω το πνευμα μου επ αυτον και κρισιν τοις εϑνεσιν απαγγελει 19 ουκ ερισει ουδε κραυγασει ουδε ακουσει τις εν ταις πλατειαις την ϕωνην αυτου 20 καλαμον συντετριμμενον ου κατεαξει και λινον τυϕομενον ου σβεσει εως αν εκβαλη εις νικος την κρισιν 21 και εν τω ονοματι αυτου εϑνη ελπιουσιν 22 τοτε προσηνεχϑη αυτω δαιμονιζομενος τυϕλος και κωϕος και εϑεραπευσεν αυτον ωστε τον τυϕλον και κωϕον και λαλειν και βλεπειν 23 και εξισταντο παντες οι οχλοι και ελεγον μητι ουτος εστιν ο υιος δαβιδ 24 οι δε ϕαρισαιοι ακουσαντες ειπον ουτος ουκ εκβαλλει τα δαιμονια ει μη εν τω βεελζεβουλ αρχοντι των δαιμονιων 25 ειδως δε ο ιησους τας ενϑυμησεις αυτων ειπεν αυτοις πασα βασιλεια μερισϑεισα καϑ εαυτης ερημουται και πασα πολις η οικια μερισϑεισα καϑ εαυτης ου σταϑησεται 26 και ει ο σατανας τον σαταναν εκβαλλει εϕ εαυτον εμερισϑη πως ουν σταϑησεται η βασιλεια αυτου 27 και ει εγω εν βεελζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουσιν δια τουτο αυτοι υμων εσονται κριται 28 ει δε εγω εν πνευματι ϑεου εκβαλλω τα δαιμονια αρα εϕϑασεν εϕ υμας η βασιλεια του ϑεου 29 η πως δυναται τις εισελϑειν εις την οικιαν του ισχυρου και τα σκευη αυτου διαρπασαι εαν μη πρωτον δηση τον ισχυρον και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει 30 ο μη ων μετ εμου κατ εμου εστιν και ο μη συναγων μετ εμου σκορπιζει 31 δια τουτο λεγω υμιν πασα αμαρτια και βλασϕημια αϕεϑησεται τοις ανϑρωποις η δε του πνευματος βλασϕημια ουκ αϕεϑησεται τοις ανϑρωποις 32 και ος αν ειπη λογον κατα του υιου του ανϑρωπου αϕεϑησεται αυτω ος δ αν ειπη κατα του πνευματος του αγιου ουκ αϕεϑησεται αυτω ουτε εν τουτω τω αιωνι ουτε εν τω μελλοντι 33 η ποιησατε το δενδρον καλον και τον καρπον αυτου καλον η ποιησατε το δενδρον σαπρον και τον καρπον αυτου σαπρον εκ γαρ του καρπου το δενδρον γινωσκεται 34 γεννηματα εχιδνων πως δυνασϑε αγαϑα λαλειν πονηροι οντες εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας το στομα λαλει 35 ο αγαϑος ανϑρωπος εκ του αγαϑου ϑησαυρου της καρδιας εκβαλλει τα αγαϑα και ο πονηρος ανϑρωπος εκ του πονηρου ϑησαυρου εκβαλλει πονηρα 36 λεγω δε υμιν οτι παν ρημα αργον ο εαν λαλησωσιν οι ανϑρωποι αποδωσουσιν περι αυτου λογον εν ημερα κρισεως 37 εκ γαρ των λογων σου δικαιωϑηση και εκ των λογων σου καταδικασϑηση 38 τοτε απεκριϑησαν τινες των γραμματεων και ϕαρισαιων λεγοντες διδασκαλε ϑελομεν απο σου σημειον ιδειν 39 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις γενεα πονηρα και μοιχαλις σημειον επιζητει και σημειον ου δοϑησεται αυτη ει μη το σημειον ιωνα του προϕητου 40 ωσπερ γαρ ην ιωνας εν τη κοιλια του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας ουτως εσται ο υιος του ανϑρωπου εν τη καρδια της γης τρεις ημερας και τρεις νυκτας 41 ανδρες νινευιται αναστησονται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε 42 βασιλισσα νοτου εγερϑησεται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινει αυτην οτι ηλϑεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοϕιαν σολομωντος και ιδου πλειον σολομωντος ωδε 43 οταν δε το ακαϑαρτον πνευμα εξελϑη απο του ανϑρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυσιν και ουχ ευρισκει 44 τοτε λεγει επιστρεψω εις τον οικον μου οϑεν εξηλϑον και ελϑον ευρισκει σχολαζοντα σεσαρωμενον και κεκοσμημενον 45 τοτε πορευεται και παραλαμβανει μεϑ εαυτου επτα ετερα πνευματα πονηροτερα εαυτου και εισελϑοντα κατοικει εκει και γινεται τα εσχατα του ανϑρωπου εκεινου χειρονα των πρωτων ουτως εσται και τη γενεα ταυτη τη πονηρα 46 ετι δε αυτου λαλουντος τοις οχλοις ιδου η μητηρ και οι αδελϕοι αυτου ειστηκεισαν εξω ζητουντες αυτω λαλησαι 47 ειπεν δε τις αυτω ιδου η μητηρ σου και οι αδελϕοι σου εξω εστηκασιν ζητουντες σοι λαλησαι 48 ο δε αποκριϑεις ειπεν τω ειποντι αυτω τις εστιν η μητηρ μου και τινες εισιν οι αδελϕοι μου 49 και εκτεινας την χειρα αυτου επι τους μαϑητας αυτου ειπεν ιδου η μητηρ μου και οι αδελϕοι μου 50 οστις γαρ αν ποιηση το ϑελημα του πατρος μου του εν ουρανοις αυτος μου αδελϕος και αδελϕη και μητηρ εστιν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 13

1 εν δε τη ημερα εκεινη εξελϑων ο ιησους απο της οικιας εκαϑητο παρα την ϑαλασσαν 2 και συνηχϑησαν προς αυτον οχλοι πολλοι ωστε αυτον εις το πλοιον εμβαντα καϑησϑαι και πας ο οχλος επι τον αιγιαλον ειστηκει 3 και ελαλησεν αυτοις πολλα εν παραβολαις λεγων ιδου εξηλϑεν ο σπειρων του σπειρειν 4 και εν τω σπειρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον και ηλϑεν τα πετεινα και κατεϕαγεν αυτα 5 αλλα δε επεσεν επι τα πετρωδη οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευϑεως εξανετειλεν δια το μη εχειν βαϑος γης 6 ηλιου δε ανατειλαντος εκαυματισϑη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανϑη 7 αλλα δε επεσεν επι τας ακανϑας και ανεβησαν αι ακανϑαι και απεπνιξαν αυτα 8 αλλα δε επεσεν επι την γην την καλην και εδιδου καρπον ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα 9 ο εχων ωτα ακουειν ακουετω 10 και προσελϑοντες οι μαϑηται ειπον αυτω διατι εν παραβολαις λαλεις αυτοις 11 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις οτι υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας των ουρανων εκεινοις δε ου δεδοται 12 οστις γαρ εχει δοϑησεται αυτω και περισσευϑησεται οστις δε ουκ εχει και ο εχει αρϑησεται απ αυτου 13 δια τουτο εν παραβολαις αυτοις λαλω οτι βλεποντες ου βλεπουσιν και ακουοντες ουκ ακουουσιν ουδε συνιουσιν 14 και αναπληρουται επ αυτοις η προϕητεια ησαιου η λεγουσα ακοη ακουσετε και ου μη συνητε και βλεποντες βλεψετε και ου μη ιδητε 15 επαχυνϑη γαρ η καρδια του λαου τουτου και τοις ωσιν βαρεως ηκουσαν και τους οϕϑαλμους αυτων εκαμμυσαν μηποτε ιδωσιν τοις οϕϑαλμοις και τοις ωσιν ακουσωσιν και τη καρδια συνωσιν και επιστρεψωσιν και ιασωμαι αυτους 16 υμων δε μακαριοι οι οϕϑαλμοι οτι βλεπουσιν και τα ωτα υμων οτι ακουει 17 αμην γαρ λεγω υμιν οτι πολλοι προϕηται και δικαιοι επεϑυμησαν ιδειν α βλεπετε και ουκ ειδον και ακουσαι α ακουετε και ουκ ηκουσαν 18 υμεις ουν ακουσατε την παραβολην του σπειροντος 19 παντος ακουοντος τον λογον της βασιλειας και μη συνιεντος ερχεται ο πονηρος και αρπαζει το εσπαρμενον εν τη καρδια αυτου ουτος εστιν ο παρα την οδον σπαρεις 20 ο δε επι τα πετρωδη σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και ευϑυς μετα χαρας λαμβανων αυτον 21 ουκ εχει δε ριζαν εν εαυτω αλλα προσκαιρος εστιν γενομενης δε ϑλιψεως η διωγμου δια τον λογον ευϑυς σκανδαλιζεται 22 ο δε εις τας ακανϑας σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και η μεριμνα του αιωνος τουτου και η απατη του πλουτου συμπνιγει τον λογον και ακαρπος γινεται 23 ο δε επι την γην την καλην σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον ακουων και συνιων ος δη καρποϕορει και ποιει ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα 24 αλλην παραβολην παρεϑηκεν αυτοις λεγων ωμοιωϑη η βασιλεια των ουρανων ανϑρωπω σπειροντι καλον σπερμα εν τω αγρω αυτου 25 εν δε τω καϑευδειν τους ανϑρωπους ηλϑεν αυτου ο εχϑρος και εσπειρεν ζιζανια ανα μεσον του σιτου και απηλϑεν 26 οτε δε εβλαστησεν ο χορτος και καρπον εποιησεν τοτε εϕανη και τα ζιζανια 27 προσελϑοντες δε οι δουλοι του οικοδεσποτου ειπον αυτω κυριε ουχι καλον σπερμα εσπειρας εν τω σω αγρω ποϑεν ουν εχει τα ζιζανια 28 ο δε εϕη αυτοις εχϑρος ανϑρωπος τουτο εποιησεν οι δε δουλοι ειπον αυτω ϑελεις ουν απελϑοντες συλλεξωμεν αυτα 29 ο δε εϕη ου μηποτε συλλεγοντες τα ζιζανια εκριζωσητε αμα αυτοις τον σιτον 30 αϕετε συναυξανεσϑαι αμϕοτερα μεχρι του ϑερισμου και εν τω καιρω του ϑερισμου ερω τοις ϑερισταις συλλεξατε πρωτον τα ζιζανια και δησατε αυτα εις δεσμας προς το κατακαυσαι αυτα τον δε σιτον συναγαγετε εις την αποϑηκην μου 31 αλλην παραβολην παρεϑηκεν αυτοις λεγων ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων κοκκω σιναπεως ον λαβων ανϑρωπος εσπειρεν εν τω αγρω αυτου 32 ο μικροτερον μεν εστιν παντων των σπερματων οταν δε αυξηϑη μειζον των λαχανων εστιν και γινεται δενδρον ωστε ελϑειν τα πετεινα του ουρανου και κατασκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου 33 αλλην παραβολην ελαλησεν αυτοις ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ζυμη ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωϑη ολον 34 ταυτα παντα ελαλησεν ο ιησους εν παραβολαις τοις οχλοις και χωρις παραβολης ουκ ελαλει αυτοις 35 οπως πληρωϑη το ρηϑεν δια του προϕητου λεγοντος ανοιξω εν παραβολαις το στομα μου ερευξομαι κεκρυμμενα απο καταβολης κοσμου 36 τοτε αϕεις τους οχλους ηλϑεν εις την οικιαν ο ιησους και προσηλϑον αυτω οι μαϑηται αυτου λεγοντες ϕρασον ημιν την παραβολην των ζιζανιων του αγρου 37 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις ο σπειρων το καλον σπερμα εστιν ο υιος του ανϑρωπου 38 ο δε αγρος εστιν ο κοσμος το δε καλον σπερμα ουτοι εισιν οι υιοι της βασιλειας τα δε ζιζανια εισιν οι υιοι του πονηρου 39 ο δε εχϑρος ο σπειρας αυτα εστιν ο διαβολος ο δε ϑερισμος συντελεια του αιωνος εστιν οι δε ϑερισται αγγελοι εισιν 40 ωσπερ ουν συλλεγεται τα ζιζανια και πυρι κατακαιεται ουτως εσται εν τη συντελεια του αιωνος τουτου 41 αποστελει ο υιος του ανϑρωπου τους αγγελους αυτου και συλλεξουσιν εκ της βασιλειας αυτου παντα τα σκανδαλα και τους ποιουντας την ανομιαν 42 και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων 43 τοτε οι δικαιοι εκλαμψουσιν ως ο ηλιος εν τη βασιλεια του πατρος αυτων ο εχων ωτα ακουειν ακουετω 44 παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ϑησαυρω κεκρυμμενω εν τω αγρω ον ευρων ανϑρωπος εκρυψεν και απο της χαρας αυτου υπαγει και παντα οσα εχει πωλει και αγοραζει τον αγρον εκεινον 45 παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ανϑρωπω εμπορω ζητουντι καλους μαργαριτας 46 ος ευρων ενα πολυτιμον μαργαριτην απελϑων πεπρακεν παντα οσα ειχεν και ηγορασεν αυτον 47 παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων σαγηνη βληϑειση εις την ϑαλασσαν και εκ παντος γενους συναγαγουση 48 ην οτε επληρωϑη αναβιβασαντες επι τον αιγιαλον και καϑισαντες συνελεξαν τα καλα εις αγγεια τα δε σαπρα εξω εβαλον 49 ουτως εσται εν τη συντελεια του αιωνος εξελευσονται οι αγγελοι και αϕοριουσιν τους πονηρους εκ μεσου των δικαιων 50 και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων 51 λεγει αυτοις ο ιησους συνηκατε ταυτα παντα λεγουσιν αυτω ναι κυριε 52 ο δε ειπεν αυτοις δια τουτο πας γραμματευς μαϑητευϑεις εις την βασιλειαν των ουρανων ομοιος εστιν ανϑρωπω οικοδεσποτη οστις εκβαλλει εκ του ϑησαυρου αυτου καινα και παλαια 53 και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους τας παραβολας ταυτας μετηρεν εκειϑεν 54 και ελϑων εις την πατριδα αυτου εδιδασκεν αυτους εν τη συναγωγη αυτων ωστε εκπληττεσϑαι αυτους και λεγειν ποϑεν τουτω η σοϕια αυτη και αι δυναμεις 55 ουχ ουτος εστιν ο του τεκτονος υιος ουχι η μητηρ αυτου λεγεται μαριαμ και οι αδελϕοι αυτου ιακωβος και ιωσης και σιμων και ιουδας 56 και αι αδελϕαι αυτου ουχι πασαι προς ημας εισιν ποϑεν ουν τουτω ταυτα παντα 57 και εσκανδαλιζοντο εν αυτω ο δε ιησους ειπεν αυτοις ουκ εστιν προϕητης ατιμος ει μη εν τη πατριδι αυτου και εν τη οικια αυτου 58 και ουκ εποιησεν εκει δυναμεις πολλας δια την απιστιαν αυτων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 14

1 εν εκεινω τω καιρω ηκουσεν ηρωδης ο τετραρχης την ακοην ιησου 2 και ειπεν τοις παισιν αυτου ουτος εστιν ιωαννης ο βαπτιστης αυτος ηγερϑη απο των νεκρων και δια τουτο αι δυναμεις ενεργουσιν εν αυτω 3 ο γαρ ηρωδης κρατησας τον ιωαννην εδησεν αυτον και εϑετο εν ϕυλακη δια ηρωδιαδα την γυναικα ϕιλιππου του αδελϕου αυτου 4 ελεγεν γαρ αυτω ο ιωαννης ουκ εξεστιν σοι εχειν αυτην 5 και ϑελων αυτον αποκτειναι εϕοβηϑη τον οχλον οτι ως προϕητην αυτον ειχον 6 γενεσιων δε αγομενων του ηρωδου ωρχησατο η ϑυγατηρ της ηρωδιαδος εν τω μεσω και ηρεσεν τω ηρωδη 7 οϑεν μεϑ ορκου ωμολογησεν αυτη δουναι ο εαν αιτησηται 8 η δε προβιβασϑεισα υπο της μητρος αυτης δος μοι ϕησιν ωδε επι πινακι την κεϕαλην ιωαννου του βαπτιστου 9 και ελυπηϑη ο βασιλευς δια δε τους ορκους και τους συνανακειμενους εκελευσεν δοϑηναι 10 και πεμψας απεκεϕαλισεν τον ιωαννην εν τη ϕυλακη 11 και ηνεχϑη η κεϕαλη αυτου επι πινακι και εδοϑη τω κορασιω και ηνεγκεν τη μητρι αυτης 12 και προσελϑοντες οι μαϑηται αυτου ηραν το σωμα και εϑαψαν αυτο και ελϑοντες απηγγειλαν τω ιησου 13 και ακουσας ο ιησους ανεχωρησεν εκειϑεν εν πλοιω εις ερημον τοπον κατ ιδιαν και ακουσαντες οι οχλοι ηκολουϑησαν αυτω πεζη απο των πολεων 14 και εξελϑων ο ιησους ειδεν πολυν οχλον και εσπλαγχνισϑη επ αυτους και εϑεραπευσεν τους αρρωστους αυτων 15 οψιας δε γενομενης προσηλϑον αυτω οι μαϑηται αυτου λεγοντες ερημος εστιν ο τοπος και η ωρα ηδη παρηλϑεν απολυσον τους οχλους ινα απελϑοντες εις τας κωμας αγορασωσιν εαυτοις βρωματα 16 ο δε ιησους ειπεν αυτοις ου χρειαν εχουσιν απελϑειν δοτε αυτοις υμεις ϕαγειν 17 οι δε λεγουσιν αυτω ουκ εχομεν ωδε ει μη πεντε αρτους και δυο ιχϑυας 18 ο δε ειπεν ϕερετε μοι αυτους ωδε 19 και κελευσας τους οχλους ανακλιϑηναι επι τους χορτους και λαβων τους πεντε αρτους και τους δυο ιχϑυας αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν και κλασας εδωκεν τοις μαϑηταις τους αρτους οι δε μαϑηται τοις οχλοις 20 και εϕαγον παντες και εχορτασϑησαν και ηραν το περισσευον των κλασματων δωδεκα κοϕινους πληρεις 21 οι δε εσϑιοντες ησαν ανδρες ωσει πεντακισχιλιοι χωρις γυναικων και παιδιων 22 και ευϑεως ηναγκασεν ο ιησους τους μαϑητας αυτου εμβηναι εις το πλοιον και προαγειν αυτον εις το περαν εως ου απολυση τους οχλους 23 και απολυσας τους οχλους ανεβη εις το ορος κατ ιδιαν προσευξασϑαι οψιας δε γενομενης μονος ην εκει 24 το δε πλοιον ηδη μεσον της ϑαλασσης ην βασανιζομενον υπο των κυματων ην γαρ εναντιος ο ανεμος 25 τεταρτη δε ϕυλακη της νυκτος απηλϑεν προς αυτους ο ιησους περιπατων επι της ϑαλασσης 26 και ιδοντες αυτον οι μαϑηται επι την ϑαλασσαν περιπατουντα εταραχϑησαν λεγοντες οτι ϕαντασμα εστιν και απο του ϕοβου εκραξαν 27 ευϑεως δε ελαλησεν αυτοις ο ιησους λεγων ϑαρσειτε εγω ειμι μη ϕοβεισϑε 28 αποκριϑεις δε αυτω ο πετρος ειπεν κυριε ει συ ει κελευσον με προς σε ελϑειν επι τα υδατα 29 ο δε ειπεν ελϑε και καταβας απο του πλοιου ο πετρος περιεπατησεν επι τα υδατα ελϑειν προς τον ιησουν 30 βλεπων δε τον ανεμον ισχυρον εϕοβηϑη και αρξαμενος καταποντιζεσϑαι εκραξεν λεγων κυριε σωσον με 31 ευϑεως δε ο ιησους εκτεινας την χειρα επελαβετο αυτου και λεγει αυτω ολιγοπιστε εις τι εδιστασας 32 και εμβαντων αυτων εις το πλοιον εκοπασεν ο ανεμος 33 οι δε εν τω πλοιω ελϑοντες προσεκυνησαν αυτω λεγοντες αληϑως ϑεου υιος ει 34 και διαπερασαντες ηλϑον εις την γην γεννησαρετ 35 και επιγνοντες αυτον οι ανδρες του τοπου εκεινου απεστειλαν εις ολην την περιχωρον εκεινην και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας 36 και παρεκαλουν αυτον ινα μονον αψωνται του κρασπεδου του ιματιου αυτου και οσοι ηψαντο διεσωϑησαν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 15

1 τοτε προσερχονται τω ιησου οι απο ιεροσολυμων γραμματεις και ϕαρισαιοι λεγοντες 2 διατι οι μαϑηται σου παραβαινουσιν την παραδοσιν των πρεσβυτερων ου γαρ νιπτονται τας χειρας αυτων οταν αρτον εσϑιωσιν 3 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις διατι και υμεις παραβαινετε την εντολην του ϑεου δια την παραδοσιν υμων 4 ο γαρ ϑεος ενετειλατο λεγων τιμα τον πατερα σου και την μητερα και ο κακολογων πατερα η μητερα ϑανατω τελευτατω 5 υμεις δε λεγετε ος αν ειπη τω πατρι η τη μητρι δωρον ο εαν εξ εμου ωϕεληϑης και ου μη τιμηση τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου 6 και ηκυρωσατε την εντολην του ϑεου δια την παραδοσιν υμων 7 υποκριται καλως προεϕητευσεν περι υμων ησαιας λεγων 8 εγγιζει μοι ο λαος ουτος τω στοματι αυτων και τοις χειλεσιν με τιμα η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ εμου 9 ματην δε σεβονται με διδασκοντες διδασκαλιας ενταλματα ανϑρωπων 10 και προσκαλεσαμενος τον οχλον ειπεν αυτοις ακουετε και συνιετε 11 ου το εισερχομενον εις το στομα κοινοι τον ανϑρωπον αλλα το εκπορευομενον εκ του στοματος τουτο κοινοι τον ανϑρωπον 12 τοτε προσελϑοντες οι μαϑηται αυτου ειπον αυτω οιδας οτι οι ϕαρισαιοι ακουσαντες τον λογον εσκανδαλισϑησαν 13 ο δε αποκριϑεις ειπεν πασα ϕυτεια ην ουκ εϕυτευσεν ο πατηρ μου ο ουρανιος εκριζωϑησεται 14 αϕετε αυτους οδηγοι εισιν τυϕλοι τυϕλων τυϕλος δε τυϕλον εαν οδηγη αμϕοτεροι εις βοϑυνον πεσουνται 15 αποκριϑεις δε ο πετρος ειπεν αυτω ϕρασον ημιν την παραβολην ταυτην 16 ο δε ιησους ειπεν ακμην και υμεις ασυνετοι εστε 17 ουπω νοειτε οτι παν το εισπορευομενον εις το στομα εις την κοιλιαν χωρει και εις αϕεδρωνα εκβαλλεται 18 τα δε εκπορευομενα εκ του στοματος εκ της καρδιας εξερχεται κακεινα κοινοι τον ανϑρωπον 19 εκ γαρ της καρδιας εξερχονται διαλογισμοι πονηροι ϕονοι μοιχειαι πορνειαι κλοπαι ψευδομαρτυριαι βλασϕημιαι 20 ταυτα εστιν τα κοινουντα τον ανϑρωπον το δε ανιπτοις χερσιν ϕαγειν ου κοινοι τον ανϑρωπον 21 και εξελϑων εκειϑεν ο ιησους ανεχωρησεν εις τα μερη τυρου και σιδωνος 22 και ιδου γυνη χαναναια απο των οριων εκεινων εξελϑουσα εκραυγασεν αυτω λεγουσα ελεησον με κυριε υιε δαβιδ η ϑυγατηρ μου κακως δαιμονιζεται 23 ο δε ουκ απεκριϑη αυτη λογον και προσελϑοντες οι μαϑηται αυτου ηρωτων αυτον λεγοντες απολυσον αυτην οτι κραζει οπισϑεν ημων 24 ο δε αποκριϑεις ειπεν ουκ απεσταλην ει μη εις τα προβατα τα απολωλοτα οικου ισραηλ 25 η δε ελϑουσα προσεκυνει αυτω λεγουσα κυριε βοηϑει μοι 26 ο δε αποκριϑεις ειπεν ουκ εστιν καλον λαβειν τον αρτον των τεκνων και βαλειν τοις κυναριοις 27 η δε ειπεν ναι κυριε και γαρ τα κυναρια εσϑιει απο των ψιχιων των πιπτοντων απο της τραπεζης των κυριων αυτων 28 τοτε αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτη ω γυναι μεγαλη σου η πιστις γενηϑητω σοι ως ϑελεις και ιαϑη η ϑυγατηρ αυτης απο της ωρας εκεινης 29 και μεταβας εκειϑεν ο ιησους ηλϑεν παρα την ϑαλασσαν της γαλιλαιας και αναβας εις το ορος εκαϑητο εκει 30 και προσηλϑον αυτω οχλοι πολλοι εχοντες μεϑ εαυτων χωλους τυϕλους κωϕους κυλλους και ετερους πολλους και ερριψαν αυτους παρα τους ποδας του ιησου και εϑεραπευσεν αυτους 31 ωστε τους οχλους ϑαυμασαι βλεποντας κωϕους λαλουντας κυλλους υγιεις χωλους περιπατουντας και τυϕλους βλεποντας και εδοξασαν τον ϑεον ισραηλ 32 ο δε ιησους προσκαλεσαμενος τους μαϑητας αυτου ειπεν σπλαγχνιζομαι επι τον οχλον οτι ηδη ημερας τρεις προσμενουσιν μοι και ουκ εχουσιν τι ϕαγωσιν και απολυσαι αυτους νηστεις ου ϑελω μηποτε εκλυϑωσιν εν τη οδω 33 και λεγουσιν αυτω οι μαϑηται αυτου ποϑεν ημιν εν ερημια αρτοι τοσουτοι ωστε χορτασαι οχλον τοσουτον 34 και λεγει αυτοις ο ιησους ποσους αρτους εχετε οι δε ειπον επτα και ολιγα ιχϑυδια 35 και εκελευσεν τοις οχλοις αναπεσειν επι την γην 36 και λαβων τους επτα αρτους και τους ιχϑυας ευχαριστησας εκλασεν και εδωκεν τοις μαϑηταις αυτου οι δε μαϑηται τω οχλω 37 και εϕαγον παντες και εχορτασϑησαν και ηραν το περισσευον των κλασματων επτα σπυριδας πληρεις 38 οι δε εσϑιοντες ησαν τετρακισχιλιοι ανδρες χωρις γυναικων και παιδιων 39 και απολυσας τους οχλους ενεβη εις το πλοιον και ηλϑεν εις τα ορια μαγδαλα

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 16

1 και προσελϑοντες οι ϕαρισαιοι και σαδδουκαιοι πειραζοντες επηρωτησαν αυτον σημειον εκ του ουρανου επιδειξαι αυτοις 2 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις οψιας γενομενης λεγετε ευδια πυρραζει γαρ ο ουρανος 3 και πρωι σημερον χειμων πυρραζει γαρ στυγναζων ο ουρανος υποκριται το μεν προσωπον του ουρανου γινωσκετε διακρινειν τα δε σημεια των καιρων ου δυνασϑε 4 γενεα πονηρα και μοιχαλις σημειον επιζητει και σημειον ου δοϑησεται αυτη ει μη το σημειον ιωνα του προϕητου και καταλιπων αυτους απηλϑεν 5 και ελϑοντες οι μαϑηται αυτου εις το περαν επελαϑοντο αρτους λαβειν 6 ο δε ιησους ειπεν αυτοις ορατε και προσεχετε απο της ζυμης των ϕαρισαιων και σαδδουκαιων 7 οι δε διελογιζοντο εν εαυτοις λεγοντες οτι αρτους ουκ ελαβομεν 8 γνους δε ο ιησους ειπεν αυτοις τι διαλογιζεσϑε εν εαυτοις ολιγοπιστοι οτι αρτους ουκ ελαβετε 9 ουπω νοειτε ουδε μνημονευετε τους πεντε αρτους των πεντακισχιλιων και ποσους κοϕινους ελαβετε 10 ουδε τους επτα αρτους των τετρακισχιλιων και ποσας σπυριδας ελαβετε 11 πως ου νοειτε οτι ου περι αρτου ειπον υμιν προσεχειν απο της ζυμης των ϕαρισαιων και σαδδουκαιων 12 τοτε συνηκαν οτι ουκ ειπεν προσεχειν απο της ζυμης του αρτου αλλ απο της διδαχης των ϕαρισαιων και σαδδουκαιων 13 ελϑων δε ο ιησους εις τα μερη καισαρειας της ϕιλιππου ηρωτα τους μαϑητας αυτου λεγων τινα με λεγουσιν οι ανϑρωποι ειναι τον υιον του ανϑρωπου 14 οι δε ειπον οι μεν ιωαννην τον βαπτιστην αλλοι δε ηλιαν ετεροι δε ιερεμιαν η ενα των προϕητων 15 λεγει αυτοις υμεις δε τινα με λεγετε ειναι 16 αποκριϑεις δε σιμων πετρος ειπεν συ ει ο χριστος ο υιος του ϑεου του ζωντος 17 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτω μακαριος ει σιμων βαρ ιωνα οτι σαρξ και αιμα ουκ απεκαλυψεν σοι αλλ ο πατηρ μου ο εν τοις ουρανοις 18 καγω δε σοι λεγω οτι συ ει πετρος και επι ταυτη τη πετρα οικοδομησω μου την εκκλησιαν και πυλαι αδου ου κατισχυσουσιν αυτης 19 και δωσω σοι τας κλεις της βασιλειας των ουρανων και ο εαν δησης επι της γης εσται δεδεμενον εν τοις ουρανοις και ο εαν λυσης επι της γης εσται λελυμενον εν τοις ουρανοις 20 τοτε διεστειλατο τοις μαϑηταις αυτου ινα μηδενι ειπωσιν οτι αυτος εστιν ιησους ο χριστος 21 απο τοτε ηρξατο ο ιησους δεικνυειν τοις μαϑηταις αυτου οτι δει αυτον απελϑειν εις ιεροσολυμα και πολλα παϑειν απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων και αποκτανϑηναι και τη τριτη ημερα εγερϑηναι 22 και προσλαβομενος αυτον ο πετρος ηρξατο επιτιμαν αυτω λεγων ιλεως σοι κυριε ου μη εσται σοι τουτο 23 ο δε στραϕεις ειπεν τω πετρω υπαγε οπισω μου σατανα σκανδαλον μου ει οτι ου ϕρονεις τα του ϑεου αλλα τα των ανϑρωπων 24 τοτε ο ιησους ειπεν τοις μαϑηταις αυτου ει τις ϑελει οπισω μου ελϑειν απαρνησασϑω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου και ακολουϑειτω μοι 25 ος γαρ αν ϑελη την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ευρησει αυτην 26 τι γαρ ωϕελειται ανϑρωπος εαν τον κοσμον ολον κερδηση την δε ψυχην αυτου ζημιωϑη η τι δωσει ανϑρωπος ανταλλαγμα της ψυχης αυτου 27 μελλει γαρ ο υιος του ανϑρωπου ερχεσϑαι εν τη δοξη του πατρος αυτου μετα των αγγελων αυτου και τοτε αποδωσει εκαστω κατα την πραξιν αυτου 28 αμην λεγω υμιν εισιν τινες των ωδε εστηκοτων οιτινες ου μη γευσωνται ϑανατου εως αν ιδωσιν τον υιον του ανϑρωπου ερχομενον εν τη βασιλεια αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 17

1 και μεϑ ημερας εξ παραλαμβανει ο ιησους τον πετρον και ιακωβον και ιωαννην τον αδελϕον αυτου και αναϕερει αυτους εις ορος υψηλον κατ ιδιαν 2 και μετεμορϕωϑη εμπροσϑεν αυτων και ελαμψεν το προσωπον αυτου ως ο ηλιος τα δε ιματια αυτου εγενετο λευκα ως το ϕως 3 και ιδου ωϕϑησαν αυτοις μωσης και ηλιας μετ αυτου συλλαλουντες 4 αποκριϑεις δε ο πετρος ειπεν τω ιησου κυριε καλον εστιν ημας ωδε ειναι ει ϑελεις ποιησωμεν ωδε τρεις σκηνας σοι μιαν και μωση μιαν και μιαν ηλια 5 ετι αυτου λαλουντος ιδου νεϕελη ϕωτεινη επεσκιασεν αυτους και ιδου ϕωνη εκ της νεϕελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος εν ω ευδοκησα αυτου ακουετε 6 και ακουσαντες οι μαϑηται επεσον επι προσωπον αυτων και εϕοβηϑησαν σϕοδρα 7 και προσελϑων ο ιησους ηψατο αυτων και ειπεν εγερϑητε και μη ϕοβεισϑε 8 επαραντες δε τους οϕϑαλμους αυτων ουδενα ειδον ει μη τον ιησουν μονον 9 και καταβαινοντων αυτων απο του ορους ενετειλατο αυτοις ο ιησους λεγων μηδενι ειπητε το οραμα εως ου ο υιος του ανϑρωπου εκ νεκρων αναστη 10 και επηρωτησαν αυτον οι μαϑηται αυτου λεγοντες τι ουν οι γραμματεις λεγουσιν οτι ηλιαν δει ελϑειν πρωτον 11 ο δε ιησους αποκριϑεις ειπεν αυτοις ηλιας μεν ερχεται πρωτον και αποκαταστησει παντα 12 λεγω δε υμιν οτι ηλιας ηδη ηλϑεν και ουκ επεγνωσαν αυτον αλλ εποιησαν εν αυτω οσα ηϑελησαν ουτως και ο υιος του ανϑρωπου μελλει πασχειν υπ αυτων 13 τοτε συνηκαν οι μαϑηται οτι περι ιωαννου του βαπτιστου ειπεν αυτοις 14 και ελϑοντων αυτων προς τον οχλον προσηλϑεν αυτω ανϑρωπος γονυπετων αυτω 15 και λεγων κυριε ελεησον μου τον υιον οτι σεληνιαζεται και κακως πασχει πολλακις γαρ πιπτει εις το πυρ και πολλακις εις το υδωρ 16 και προσηνεγκα αυτον τοις μαϑηταις σου και ουκ ηδυνηϑησαν αυτον ϑεραπευσαι 17 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν ω γενεα απιστος και διεστραμμενη εως ποτε εσομαι μεϑ υμων εως ποτε ανεξομαι υμων ϕερετε μοι αυτον ωδε 18 και επετιμησεν αυτω ο ιησους και εξηλϑεν απ αυτου το δαιμονιον και εϑεραπευϑη ο παις απο της ωρας εκεινης 19 τοτε προσελϑοντες οι μαϑηται τω ιησου κατ ιδιαν ειπον διατι ημεις ουκ ηδυνηϑημεν εκβαλειν αυτο 20 ο δε ιησους ειπεν αυτοις δια την απιστιαν υμων αμην γαρ λεγω υμιν εαν εχητε πιστιν ως κοκκον σιναπεως ερειτε τω ορει τουτω μεταβηϑι εντευϑεν εκει και μεταβησεται και ουδεν αδυνατησει υμιν 21 τουτο δε το γενος ουκ εκπορευεται ει μη εν προσευχη και νηστεια 22 αναστρεϕομενων δε αυτων εν τη γαλιλαια ειπεν αυτοις ο ιησους μελλει ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοσϑαι εις χειρας ανϑρωπων 23 και αποκτενουσιν αυτον και τη τριτη ημερα εγερϑησεται και ελυπηϑησαν σϕοδρα 24 ελϑοντων δε αυτων εις καπερναουμ προσηλϑον οι τα διδραχμα λαμβανοντες τω πετρω και ειπον ο διδασκαλος υμων ου τελει τα διδραχμα 25 λεγει ναι και οτε εισηλϑεν εις την οικιαν προεϕϑασεν αυτον ο ιησους λεγων τι σοι δοκει σιμων οι βασιλεις της γης απο τινων λαμβανουσιν τελη η κηνσον απο των υιων αυτων η απο των αλλοτριων 26 λεγει αυτω ο πετρος απο των αλλοτριων εϕη αυτω ο ιησους αραγε ελευϑεροι εισιν οι υιοι 27 ινα δε μη σκανδαλισωμεν αυτους πορευϑεις εις την ϑαλασσαν βαλε αγκιστρον και τον αναβαντα πρωτον ιχϑυν αρον και ανοιξας το στομα αυτου ευρησεις στατηρα εκεινον λαβων δος αυτοις αντι εμου και σου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 18

1 εν εκεινη τη ωρα προσηλϑον οι μαϑηται τω ιησου λεγοντες τις αρα μειζων εστιν εν τη βασιλεια των ουρανων 2 και προσκαλεσαμενος ο ιησους παιδιον εστησεν αυτο εν μεσω αυτων 3 και ειπεν αμην λεγω υμιν εαν μη στραϕητε και γενησϑε ως τα παιδια ου μη εισελϑητε εις την βασιλειαν των ουρανων 4 οστις ουν ταπεινωση εαυτον ως το παιδιον τουτο ουτος εστιν ο μειζων εν τη βασιλεια των ουρανων 5 και ος εαν δεξηται παιδιον τοιουτον εν επι τω ονοματι μου εμε δεχεται 6 ος δ αν σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων των πιστευοντων εις εμε συμϕερει αυτω ινα κρεμασϑη μυλος ονικος επι τον τραχηλον αυτου και καταποντισϑη εν τω πελαγει της ϑαλασσης 7 ουαι τω κοσμω απο των σκανδαλων αναγκη γαρ εστιν ελϑειν τα σκανδαλα πλην ουαι τω ανϑρωπω εκεινω δι ου το σκανδαλον ερχεται 8 ει δε η χειρ σου η ο πους σου σκανδαλιζει σε εκκοψον αυτα και βαλε απο σου καλον σοι εστιν εισελϑειν εις την ζωην χωλον η κυλλον η δυο χειρας η δυο ποδας εχοντα βληϑηναι εις το πυρ το αιωνιον 9 και ει ο οϕϑαλμος σου σκανδαλιζει σε εξελε αυτον και βαλε απο σου καλον σοι εστιν μονοϕϑαλμον εις την ζωην εισελϑειν η δυο οϕϑαλμους εχοντα βληϑηναι εις την γεενναν του πυρος 10 ορατε μη καταϕρονησητε ενος των μικρων τουτων λεγω γαρ υμιν οτι οι αγγελοι αυτων εν ουρανοις δια παντος βλεπουσιν το προσωπον του πατρος μου του εν ουρανοις 11 ηλϑεν γαρ ο υιος του ανϑρωπου σωσαι το απολωλος 12 τι υμιν δοκει εαν γενηται τινι ανϑρωπω εκατον προβατα και πλανηϑη εν εξ αυτων ουχι αϕεις τα εννενηκονταεννεα επι τα ορη πορευϑεις ζητει το πλανωμενον 13 και εαν γενηται ευρειν αυτο αμην λεγω υμιν οτι χαιρει επ αυτω μαλλον η επι τοις εννενηκονταεννεα τοις μη πεπλανημενοις 14 ουτως ουκ εστιν ϑελημα εμπροσϑεν του πατρος υμων του εν ουρανοις ινα αποληται εις των μικρων τουτων 15 εαν δε αμαρτηση εις σε ο αδελϕος σου υπαγε και ελεγξον αυτον μεταξυ σου και αυτου μονου εαν σου ακουση εκερδησας τον αδελϕον σου 16 εαν δε μη ακουση παραλαβε μετα σου ετι ενα η δυο ινα επι στοματος δυο μαρτυρων η τριων σταϑη παν ρημα 17 εαν δε παρακουση αυτων ειπε τη εκκλησια εαν δε και της εκκλησιας παρακουση εστω σοι ωσπερ ο εϑνικος και ο τελωνης 18 αμην λεγω υμιν οσα εαν δησητε επι της γης εσται δεδεμενα εν τω ουρανω και οσα εαν λυσητε επι της γης εσται λελυμενα εν τω ουρανω 19 παλιν λεγω υμιν οτι εαν δυο υμων συμϕωνησωσιν επι της γης περι παντος πραγματος ου εαν αιτησωνται γενησεται αυτοις παρα του πατρος μου του εν ουρανοις 20 ου γαρ εισιν δυο η τρεις συνηγμενοι εις το εμον ονομα εκει ειμι εν μεσω αυτων 21 τοτε προσελϑων αυτω ο πετρος ειπεν κυριε ποσακις αμαρτησει εις εμε ο αδελϕος μου και αϕησω αυτω εως επτακις 22 λεγει αυτω ο ιησους ου λεγω σοι εως επτακις αλλ εως εβδομηκοντακις επτα 23 δια τουτο ωμοιωϑη η βασιλεια των ουρανων ανϑρωπω βασιλει ος ηϑελησεν συναραι λογον μετα των δουλων αυτου 24 αρξαμενου δε αυτου συναιρειν προσηνεχϑη αυτω εις οϕειλετης μυριων ταλαντων 25 μη εχοντος δε αυτου αποδουναι εκελευσεν αυτον ο κυριος αυτου πραϑηναι και την γυναικα αυτου και τα τεκνα και παντα οσα ειχεν και αποδοϑηναι 26 πεσων ουν ο δουλος προσεκυνει αυτω λεγων κυριε μακροϑυμησον επ εμοι και παντα σοι αποδωσω 27 σπλαγχνισϑεις δε ο κυριος του δουλου εκεινου απελυσεν αυτον και το δανειον αϕηκεν αυτω 28 εξελϑων δε ο δουλος εκεινος ευρεν ενα των συνδουλων αυτου ος ωϕειλεν αυτω εκατον δηναρια και κρατησας αυτον επνιγεν λεγων αποδος μοι ο τι οϕειλεις 29 πεσων ουν ο συνδουλος αυτου εις τους ποδας αυτου παρεκαλει αυτον λεγων μακροϑυμησον επ εμοι και παντα αποδωσω σοι 30 ο δε ουκ ηϑελεν αλλα απελϑων εβαλεν αυτον εις ϕυλακην εως ου αποδω το οϕειλομενον 31 ιδοντες δε οι συνδουλοι αυτου τα γενομενα ελυπηϑησαν σϕοδρα και ελϑοντες διεσαϕησαν τω κυριω αυτων παντα τα γενομενα 32 τοτε προσκαλεσαμενος αυτον ο κυριος αυτου λεγει αυτω δουλε πονηρε πασαν την οϕειλην εκεινην αϕηκα σοι επει παρεκαλεσας με 33 ουκ εδει και σε ελεησαι τον συνδουλον σου ως και εγω σε ηλεησα 34 και οργισϑεις ο κυριος αυτου παρεδωκεν αυτον τοις βασανισταις εως ου αποδω παν το οϕειλομενον αυτω 35 ουτως και ο πατηρ μου ο επουρανιος ποιησει υμιν εαν μη αϕητε εκαστος τω αδελϕω αυτου απο των καρδιων υμων τα παραπτωματα αυτων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 19

1 και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους τους λογους τουτους μετηρεν απο της γαλιλαιας και ηλϑεν εις τα ορια της ιουδαιας περαν του ιορδανου 2 και ηκολουϑησαν αυτω οχλοι πολλοι και εϑεραπευσεν αυτους εκει 3 και προσηλϑον αυτω οι ϕαρισαιοι πειραζοντες αυτον και λεγοντες αυτω ει εξεστιν ανϑρωπω απολυσαι την γυναικα αυτου κατα πασαν αιτιαν 4 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις ουκ ανεγνωτε οτι ο ποιησας απ αρχης αρσεν και ϑηλυ εποιησεν αυτους 5 και ειπεν ενεκεν τουτου καταλειψει ανϑρωπος τον πατερα και την μητερα και προσκολληϑησεται τη γυναικι αυτου και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν 6 ωστε ουκετι εισιν δυο αλλα σαρξ μια ο ουν ο ϑεος συνεζευξεν ανϑρωπος μη χωριζετω 7 λεγουσιν αυτω τι ουν μωσης ενετειλατο δουναι βιβλιον αποστασιου και απολυσαι αυτην 8 λεγει αυτοις οτι μωσης προς την σκληροκαρδιαν υμων επετρεψεν υμιν απολυσαι τας γυναικας υμων απ αρχης δε ου γεγονεν ουτως 9 λεγω δε υμιν οτι ος αν απολυση την γυναικα αυτου ει μη επι πορνεια και γαμηση αλλην μοιχαται και ο απολελυμενην γαμησας μοιχαται 10 λεγουσιν αυτω οι μαϑηται αυτου ει ουτως εστιν η αιτια του ανϑρωπου μετα της γυναικος ου συμϕερει γαμησαι 11 ο δε ειπεν αυτοις ου παντες χωρουσιν τον λογον τουτον αλλ οις δεδοται 12 εισιν γαρ ευνουχοι οιτινες εκ κοιλιας μητρος εγεννηϑησαν ουτως και εισιν ευνουχοι οιτινες ευνουχισϑησαν υπο των ανϑρωπων και εισιν ευνουχοι οιτινες ευνουχισαν εαυτους δια την βασιλειαν των ουρανων ο δυναμενος χωρειν χωρειτω 13 τοτε προσηνεχϑη αυτω παιδια ινα τας χειρας επιϑη αυτοις και προσευξηται οι δε μαϑηται επετιμησαν αυτοις 14 ο δε ιησους ειπεν αϕετε τα παιδια και μη κωλυετε αυτα ελϑειν προς με των γαρ τοιουτων εστιν η βασιλεια των ουρανων 15 και επιϑεις αυτοις τας χειρας επορευϑη εκειϑεν 16 και ιδου εις προσελϑων ειπεν αυτω διδασκαλε αγαϑε τι αγαϑον ποιησω ινα εχω ζωην αιωνιον 17 ο δε ειπεν αυτω τι με λεγεις αγαϑον ουδεις αγαϑος ει μη εις ο ϑεος ει δε ϑελεις εισελϑειν εις την ζωην τηρησον τας εντολας 18 λεγει αυτω ποιας ο δε ιησους ειπεν το ου ϕονευσεις ου μοιχευσεις ου κλεψεις ου ψευδομαρτυρησεις 19 τιμα τον πατερα σου και την μητερα και αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον 20 λεγει αυτω ο νεανισκος παντα ταυτα εϕυλαξαμην εκ νεοτητος μου τι ετι υστερω 21 εϕη αυτω ο ιησους ει ϑελεις τελειος ειναι υπαγε πωλησον σου τα υπαρχοντα και δος πτωχοις και εξεις ϑησαυρον εν ουρανω και δευρο ακολουϑει μοι 22 ακουσας δε ο νεανισκος τον λογον απηλϑεν λυπουμενος ην γαρ εχων κτηματα πολλα 23 ο δε ιησους ειπεν τοις μαϑηταις αυτου αμην λεγω υμιν οτι δυσκολως πλουσιος εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων 24 παλιν δε λεγω υμιν ευκοπωτερον εστιν καμηλον δια τρυπηματος ραϕιδος διελϑειν η πλουσιον εις την βασιλειαν του ϑεου εισελϑειν 25 ακουσαντες δε οι μαϑηται αυτου εξεπλησσοντο σϕοδρα λεγοντες τις αρα δυναται σωϑηναι 26 εμβλεψας δε ο ιησους ειπεν αυτοις παρα ανϑρωποις τουτο αδυνατον εστιν παρα δε ϑεω παντα δυνατα εστιν 27 τοτε αποκριϑεις ο πετρος ειπεν αυτω ιδου ημεις αϕηκαμεν παντα και ηκολουϑησαμεν σοι τι αρα εσται ημιν 28 ο δε ιησους ειπεν αυτοις αμην λεγω υμιν οτι υμεις οι ακολουϑησαντες μοι εν τη παλιγγενεσια οταν καϑιση ο υιος του ανϑρωπου επι ϑρονου δοξης αυτου καϑισεσϑε και υμεις επι δωδεκα ϑρονους κρινοντες τας δωδεκα ϕυλας του ισραηλ 29 και πας ος αϕηκεν οικιας η αδελϕους η αδελϕας η πατερα η μητερα η γυναικα η τεκνα η αγρους ενεκεν του ονοματος μου εκατονταπλασιονα ληψεται και ζωην αιωνιον κληρονομησει 30 πολλοι δε εσονται πρωτοι εσχατοι και εσχατοι πρωτοι

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 20

1 ομοια γαρ εστιν η βασιλεια των ουρανων ανϑρωπω οικοδεσποτη οστις εξηλϑεν αμα πρωι μισϑωσασϑαι εργατας εις τον αμπελωνα αυτου 2 συμϕωνησας δε μετα των εργατων εκ δηναριου την ημεραν απεστειλεν αυτους εις τον αμπελωνα αυτου 3 και εξελϑων περι την τριτην ωραν ειδεν αλλους εστωτας εν τη αγορα αργους 4 κακεινοις ειπεν υπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα και ο εαν η δικαιον δωσω υμιν 5 οι δε απηλϑον παλιν εξελϑων περι εκτην και εννατην ωραν εποιησεν ωσαυτως 6 περι δε την ενδεκατην ωραν εξελϑων ευρεν αλλους εστωτας αργους και λεγει αυτοις τι ωδε εστηκατε ολην την ημεραν αργοι 7 λεγουσιν αυτω οτι ουδεις ημας εμισϑωσατο λεγει αυτοις υπαγετε και υμεις εις τον αμπελωνα και ο εαν η δικαιον ληψεσϑε 8 οψιας δε γενομενης λεγει ο κυριος του αμπελωνος τω επιτροπω αυτου καλεσον τους εργατας και αποδος αυτοις τον μισϑον αρξαμενος απο των εσχατων εως των πρωτων 9 και ελϑοντες οι περι την ενδεκατην ωραν ελαβον ανα δηναριον 10 ελϑοντες δε οι πρωτοι ενομισαν οτι πλειονα ληψονται και ελαβον και αυτοι ανα δηναριον 11 λαβοντες δε εγογγυζον κατα του οικοδεσποτου 12 λεγοντες οτι ουτοι οι εσχατοι μιαν ωραν εποιησαν και ισους ημιν αυτους εποιησας τοις βαστασασιν το βαρος της ημερας και τον καυσωνα 13 ο δε αποκριϑεις ειπεν ενι αυτων εταιρε ουκ αδικω σε ουχι δηναριου συνεϕωνησας μοι 14 αρον το σον και υπαγε ϑελω δε τουτω τω εσχατω δουναι ως και σοι 15 η ουκ εξεστιν μοι ποιησαι ο ϑελω εν τοις εμοις ει ο οϕϑαλμος σου πονηρος εστιν οτι εγω αγαϑος ειμι 16 ουτως εσονται οι εσχατοι πρωτοι και οι πρωτοι εσχατοι πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι 17 και αναβαινων ο ιησους εις ιεροσολυμα παρελαβεν τους δωδεκα μαϑητας κατ ιδιαν εν τη οδω και ειπεν αυτοις 18 ιδου αναβαινομεν εις ιεροσολυμα και ο υιος του ανϑρωπου παραδοϑησεται τοις αρχιερευσιν και γραμματευσιν και κατακρινουσιν αυτον ϑανατω 19 και παραδωσουσιν αυτον τοις εϑνεσιν εις το εμπαιξαι και μαστιγωσαι και σταυρωσαι και τη τριτη ημερα αναστησεται 20 τοτε προσηλϑεν αυτω η μητηρ των υιων ζεβεδαιου μετα των υιων αυτης προσκυνουσα και αιτουσα τι παρ αυτου 21 ο δε ειπεν αυτη τι ϑελεις λεγει αυτω ειπε ινα καϑισωσιν ουτοι οι δυο υιοι μου εις εκ δεξιων σου και εις εξ ευωνυμων εν τη βασιλεια σου 22 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν ουκ οιδατε τι αιτεισϑε δυνασϑε πιειν το ποτηριον ο εγω μελλω πινειν και το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομαι βαπτισϑηναι λεγουσιν αυτω δυναμεϑα 23 και λεγει αυτοις το μεν ποτηριον μου πιεσϑε και το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομαι βαπτισϑησεσϑε το δε καϑισαι εκ δεξιων μου και εξ ευωνυμων μου ουκ εστιν εμον δουναι αλλ οις ητοιμασται υπο του πατρος μου 24 και ακουσαντες οι δεκα ηγανακτησαν περι των δυο αδελϕων 25 ο δε ιησους προσκαλεσαμενος αυτους ειπεν οιδατε οτι οι αρχοντες των εϑνων κατακυριευουσιν αυτων και οι μεγαλοι κατεξουσιαζουσιν αυτων 26 ουχ ουτως δε εσται εν υμιν αλλ ος εαν ϑελη εν υμιν μεγας γενεσϑαι εστω υμων διακονος 27 και ος εαν ϑελη εν υμιν ειναι πρωτος εστω υμων δουλος 28 ωσπερ ο υιος του ανϑρωπου ουκ ηλϑεν διακονηϑηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων 29 και εκπορευομενων αυτων απο ιεριχω ηκολουϑησεν αυτω οχλος πολυς 30 και ιδου δυο τυϕλοι καϑημενοι παρα την οδον ακουσαντες οτι ιησους παραγει εκραξαν λεγοντες ελεησον ημας κυριε υιος δαβιδ 31 ο δε οχλος επετιμησεν αυτοις ινα σιωπησωσιν οι δε μειζον εκραζον λεγοντες ελεησον ημας κυριε υιος δαβιδ 32 και στας ο ιησους εϕωνησεν αυτους και ειπεν τι ϑελετε ποιησω υμιν 33 λεγουσιν αυτω κυριε ινα ανοιχϑωσιν ημων οι οϕϑαλμοι 34 σπλαγχνισϑεις δε ο ιησους ηψατο των οϕϑαλμων αυτων και ευϑεως ανεβλεψαν αυτων οι οϕϑαλμοι και ηκολουϑησαν αυτω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 21

1 και οτε ηγγισαν εις ιεροσολυμα και ηλϑον εις βηϑϕαγη προς το ορος των ελαιων τοτε ο ιησους απεστειλεν δυο μαϑητας 2 λεγων αυτοις πορευϑητε εις την κωμην την απεναντι υμων και ευϑεως ευρησετε ονον δεδεμενην και πωλον μετ αυτης λυσαντες αγαγετε μοι 3 και εαν τις υμιν ειπη τι ερειτε οτι ο κυριος αυτων χρειαν εχει ευϑεως δε αποστελει αυτους 4 τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωϑη το ρηϑεν δια του προϕητου λεγοντος 5 ειπατε τη ϑυγατρι σιων ιδου ο βασιλευς σου ερχεται σοι πραυς και επιβεβηκως επι ονον και πωλον υιον υποζυγιου 6 πορευϑεντες δε οι μαϑηται και ποιησαντες καϑως προσεταξεν αυτοις ο ιησους 7 ηγαγον την ονον και τον πωλον και επεϑηκαν επανω αυτων τα ιματια αυτων και επεκαϑισεν επανω αυτων 8 ο δε πλειστος οχλος εστρωσαν εαυτων τα ιματια εν τη οδω αλλοι δε εκοπτον κλαδους απο των δενδρων και εστρωννυον εν τη οδω 9 οι δε οχλοι οι προαγοντες και οι ακολουϑουντες εκραζον λεγοντες ωσαννα τω υιω δαβιδ ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου ωσαννα εν τοις υψιστοις 10 και εισελϑοντος αυτου εις ιεροσολυμα εσεισϑη πασα η πολις λεγουσα τις εστιν ουτος 11 οι δε οχλοι ελεγον ουτος εστιν ιησους ο προϕητης ο απο ναζαρετ της γαλιλαιας 12 και εισηλϑεν ο ιησους εις το ιερον του ϑεου και εξεβαλεν παντας τους πωλουντας και αγοραζοντας εν τω ιερω και τας τραπεζας των κολλυβιστων κατεστρεψεν και τας καϑεδρας των πωλουντων τας περιστερας 13 και λεγει αυτοις γεγραπται ο οικος μου οικος προσευχης κληϑησεται υμεις δε αυτον εποιησατε σπηλαιον ληστων 14 και προσηλϑον αυτω τυϕλοι και χωλοι εν τω ιερω και εϑεραπευσεν αυτους 15 ιδοντες δε οι αρχιερεις και οι γραμματεις τα ϑαυμασια α εποιησεν και τους παιδας κραζοντας εν τω ιερω και λεγοντας ωσαννα τω υιω δαβιδ ηγανακτησαν 16 και ειπον αυτω ακουεις τι ουτοι λεγουσιν ο δε ιησους λεγει αυτοις ναι ουδεποτε ανεγνωτε οτι εκ στοματος νηπιων και ϑηλαζοντων κατηρτισω αινον 17 και καταλιπων αυτους εξηλϑεν εξω της πολεως εις βηϑανιαν και ηυλισϑη εκει 18 πρωιας δε επαναγων εις την πολιν επεινασεν 19 και ιδων συκην μιαν επι της οδου ηλϑεν επ αυτην και ουδεν ευρεν εν αυτη ει μη ϕυλλα μονον και λεγει αυτη μηκετι εκ σου καρπος γενηται εις τον αιωνα και εξηρανϑη παραχρημα η συκη 20 και ιδοντες οι μαϑηται εϑαυμασαν λεγοντες πως παραχρημα εξηρανϑη η συκη 21 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις αμην λεγω υμιν εαν εχητε πιστιν και μη διακριϑητε ου μονον το της συκης ποιησετε αλλα καν τω ορει τουτω ειπητε αρϑητι και βληϑητι εις την ϑαλασσαν γενησεται 22 και παντα οσα αν αιτησητε εν τη προσευχη πιστευοντες ληψεσϑε 23 και ελϑοντι αυτω εις το ιερον προσηλϑον αυτω διδασκοντι οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι του λαου λεγοντες εν ποια εξουσια ταυτα ποιεις και τις σοι εδωκεν την εξουσιαν ταυτην 24 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις ερωτησω υμας καγω λογον ενα ον εαν ειπητε μοι καγω υμιν ερω εν ποια εξουσια ταυτα ποιω 25 το βαπτισμα ιωαννου ποϑεν ην εξ ουρανου η εξ ανϑρωπων οι δε διελογιζοντο παρ εαυτοις λεγοντες εαν ειπωμεν εξ ουρανου ερει ημιν διατι ουν ουκ επιστευσατε αυτω 26 εαν δε ειπωμεν εξ ανϑρωπων ϕοβουμεϑα τον οχλον παντες γαρ εχουσιν τον ιωαννην ως προϕητην 27 και αποκριϑεντες τω ιησου ειπον ουκ οιδαμεν εϕη αυτοις και αυτος ουδε εγω λεγω υμιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιω 28 τι δε υμιν δοκει ανϑρωπος ειχεν τεκνα δυο και προσελϑων τω πρωτω ειπεν τεκνον υπαγε σημερον εργαζου εν τω αμπελωνι μου 29 ο δε αποκριϑεις ειπεν ου ϑελω υστερον δε μεταμεληϑεις απηλϑεν 30 και προσελϑων τω δευτερω ειπεν ωσαυτως ο δε αποκριϑεις ειπεν εγω κυριε και ουκ απηλϑεν 31 τις εκ των δυο εποιησεν το ϑελημα του πατρος λεγουσιν αυτω ο πρωτος λεγει αυτοις ο ιησους αμην λεγω υμιν οτι οι τελωναι και αι πορναι προαγουσιν υμας εις την βασιλειαν του ϑεου 32 ηλϑεν γαρ προς υμας ιωαννης εν οδω δικαιοσυνης και ουκ επιστευσατε αυτω οι δε τελωναι και αι πορναι επιστευσαν αυτω υμεις δε ιδοντες ου μετεμεληϑητε υστερον του πιστευσαι αυτω 33 αλλην παραβολην ακουσατε ανϑρωπος τις ην οικοδεσποτης οστις εϕυτευσεν αμπελωνα και ϕραγμον αυτω περιεϑηκεν και ωρυξεν εν αυτω ληνον και ωκοδομησεν πυργον και εξεδοτο αυτον γεωργοις και απεδημησεν 34 οτε δε ηγγισεν ο καιρος των καρπων απεστειλεν τους δουλους αυτου προς τους γεωργους λαβειν τους καρπους αυτου 35 και λαβοντες οι γεωργοι τους δουλους αυτου ον μεν εδειραν ον δε απεκτειναν ον δε ελιϑοβολησαν 36 παλιν απεστειλεν αλλους δουλους πλειονας των πρωτων και εποιησαν αυτοις ωσαυτως 37 υστερον δε απεστειλεν προς αυτους τον υιον αυτου λεγων εντραπησονται τον υιον μου 38 οι δε γεωργοι ιδοντες τον υιον ειπον εν εαυτοις ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε αποκτεινωμεν αυτον και κατασχωμεν την κληρονομιαν αυτου 39 και λαβοντες αυτον εξεβαλον εξω του αμπελωνος και απεκτειναν 40 οταν ουν ελϑη ο κυριος του αμπελωνος τι ποιησει τοις γεωργοις εκεινοις 41 λεγουσιν αυτω κακους κακως απολεσει αυτους και τον αμπελωνα εκδοσεται αλλοις γεωργοις οιτινες αποδωσουσιν αυτω τους καρπους εν τοις καιροις αυτων 42 λεγει αυτοις ο ιησους ουδεποτε ανεγνωτε εν ταις γραϕαις λιϑον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες ουτος εγενηϑη εις κεϕαλην γωνιας παρα κυριου εγενετο αυτη και εστιν ϑαυμαστη εν οϕϑαλμοις ημων 43 δια τουτο λεγω υμιν οτι αρϑησεται αϕ υμων η βασιλεια του ϑεου και δοϑησεται εϑνει ποιουντι τους καρπους αυτης 44 και ο πεσων επι τον λιϑον τουτον συνϑλασϑησεται εϕ ον δ αν πεση λικμησει αυτον 45 και ακουσαντες οι αρχιερεις και οι ϕαρισαιοι τας παραβολας αυτου εγνωσαν οτι περι αυτων λεγει 46 και ζητουντες αυτον κρατησαι εϕοβηϑησαν τους οχλους επειδη ως προϕητην αυτον ειχον

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 22

1 και αποκριϑεις ο ιησους παλιν ειπεν αυτοις εν παραβολαις λεγων 2 ωμοιωϑη η βασιλεια των ουρανων ανϑρωπω βασιλει οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου 3 και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηϑελον ελϑειν 4 παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμασα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεϑυμενα και παντα ετοιμα δευτε εις τους γαμους 5 οι δε αμελησαντες απηλϑον ο μεν εις τον ιδιον αγρον ο δε εις την εμποριαν αυτου 6 οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν 7 ακουσας δε ο βασιλευς ωργισϑη και πεμψας τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τους ϕονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν 8 τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι 9 πορευεσϑε ουν επι τας διεξοδους των οδων και οσους αν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους 10 και εξελϑοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας οσους ευρον πονηρους τε και αγαϑους και επλησϑη ο γαμος ανακειμενων 11 εισελϑων δε ο βασιλευς ϑεασασϑαι τους ανακειμενους ειδεν εκει ανϑρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου 12 και λεγει αυτω εταιρε πως εισηλϑες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εϕιμωϑη 13 τοτε ειπεν ο βασιλευς τοις διακονοις δησαντες αυτου ποδας και χειρας αρατε αυτον και εκβαλετε εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων 14 πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι 15 τοτε πορευϑεντες οι ϕαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω 16 και αποστελλουσιν αυτω τους μαϑητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι αληϑης ει και την οδον του ϑεου εν αληϑεια διδασκεις και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανϑρωπων 17 ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου 18 γνους δε ο ιησους την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται 19 επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον 20 και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραϕη 21 λεγουσιν αυτω καισαρος τοτε λεγει αυτοις αποδοτε ουν τα καισαρος καισαρι και τα του ϑεου τω ϑεω 22 και ακουσαντες εϑαυμασαν και αϕεντες αυτον απηλϑον 23 εν εκεινη τη ημερα προσηλϑον αυτω σαδδουκαιοι οι λεγοντες μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον 24 λεγοντες διδασκαλε μωσης ειπεν εαν τις αποϑανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελϕος αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελϕω αυτου 25 ησαν δε παρ ημιν επτα αδελϕοι και ο πρωτος γαμησας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αϕηκεν την γυναικα αυτου τω αδελϕω αυτου 26 ομοιως και ο δευτερος και ο τριτος εως των επτα 27 υστερον δε παντων απεϑανεν και η γυνη 28 εν τη ουν αναστασει τινος των επτα εσται γυνη παντες γαρ εσχον αυτην 29 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις πλανασϑε μη ειδοτες τας γραϕας μηδε την δυναμιν του ϑεου 30 εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμιζονται αλλ ως αγγελοι του ϑεου εν ουρανω εισιν 31 περι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηϑεν υμιν υπο του ϑεου λεγοντος 32 εγω ειμι ο ϑεος αβρααμ και ο ϑεος ισαακ και ο ϑεος ιακωβ ουκ εστιν ο ϑεος ϑεος νεκρων αλλα ζωντων 33 και ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου 34 οι δε ϕαρισαιοι ακουσαντες οτι εϕιμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχϑησαν επι το αυτο 35 και επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος πειραζων αυτον και λεγων 36 διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω 37 ο δε ιησους ειπεν αυτω αγαπησεις κυριον τον ϑεον σου εν ολη τη καρδια σου και εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου 38 αυτη εστιν πρωτη και μεγαλη εντολη 39 δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον 40 εν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος και οι προϕηται κρεμανται 41 συνηγμενων δε των ϕαρισαιων επηρωτησεν αυτους ο ιησους 42 λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαβιδ 43 λεγει αυτοις πως ουν δαβιδ εν πνευματι κυριον αυτον καλει λεγων 44 ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καϑου εκ δεξιων μου εως αν ϑω τους εχϑρους σου υποποδιον των ποδων σου 45 ει ουν δαβιδ καλει αυτον κυριον πως υιος αυτου εστιν 46 και ουδεις εδυνατο αυτω αποκριϑηναι λογον ουδε ετολμησεν τις απ εκεινης της ημερας επερωτησαι αυτον ουκετι

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 23

1 τοτε ο ιησους ελαλησεν τοις οχλοις και τοις μαϑηταις αυτου 2 λεγων επι της μωσεως καϑεδρας εκαϑισαν οι γραμματεις και οι ϕαρισαιοι 3 παντα ουν οσα αν ειπωσιν υμιν τηρειν τηρειτε και ποιειτε κατα δε τα εργα αυτων μη ποιειτε λεγουσιν γαρ και ου ποιουσιν 4 δεσμευουσιν γαρ ϕορτια βαρεα και δυσβαστακτα και επιτιϑεασιν επι τους ωμους των ανϑρωπων τω δε δακτυλω αυτων ου ϑελουσιν κινησαι αυτα 5 παντα δε τα εργα αυτων ποιουσιν προς το ϑεαϑηναι τοις ανϑρωποις πλατυνουσιν δε τα ϕυλακτηρια αυτων και μεγαλυνουσιν τα κρασπεδα των ιματιων αυτων 6 ϕιλουσιν τε την πρωτοκλισιαν εν τοις δειπνοις και τας πρωτοκαϑεδριας εν ταις συναγωγαις 7 και τους ασπασμους εν ταις αγοραις και καλεισϑαι υπο των ανϑρωπων ραββι ραββι 8 υμεις δε μη κληϑητε ραββι εις γαρ εστιν υμων ο καϑηγητης ο χριστος παντες δε υμεις αδελϕοι εστε 9 και πατερα μη καλεσητε υμων επι της γης εις γαρ εστιν ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις 10 μηδε κληϑητε καϑηγηται εις γαρ υμων εστιν ο καϑηγητης ο χριστος 11 ο δε μειζων υμων εσται υμων διακονος 12 οστις δε υψωσει εαυτον ταπεινωϑησεται και οστις ταπεινωσει εαυτον υψωϑησεται 13 ουαι δε υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι κατεσϑιετε τας οικιας των χηρων και προϕασει μακρα προσευχομενοι δια τουτο ληψεσϑε περισσοτερον κριμα 14 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι κλειετε την βασιλειαν των ουρανων εμπροσϑεν των ανϑρωπων υμεις γαρ ουκ εισερχεσϑε ουδε τους εισερχομενους αϕιετε εισελϑειν 15 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι περιαγετε την ϑαλασσαν και την ξηραν ποιησαι ενα προσηλυτον και οταν γενηται ποιειτε αυτον υιον γεεννης διπλοτερον υμων 16 ουαι υμιν οδηγοι τυϕλοι οι λεγοντες ος αν ομοση εν τω ναω ουδεν εστιν ος δ αν ομοση εν τω χρυσω του ναου οϕειλει 17 μωροι και τυϕλοι τις γαρ μειζων εστιν ο χρυσος η ο ναος ο αγιαζων τον χρυσον 18 και ος εαν ομοση εν τω ϑυσιαστηριω ουδεν εστιν ος δ αν ομοση εν τω δωρω τω επανω αυτου οϕειλει 19 μωροι και τυϕλοι τι γαρ μειζον το δωρον η το ϑυσιαστηριον το αγιαζον το δωρον 20 ο ουν ομοσας εν τω ϑυσιαστηριω ομνυει εν αυτω και εν πασιν τοις επανω αυτου 21 και ο ομοσας εν τω ναω ομνυει εν αυτω και εν τω κατοικουντι αυτον 22 και ο ομοσας εν τω ουρανω ομνυει εν τω ϑρονω του ϑεου και εν τω καϑημενω επανω αυτου 23 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι αποδεκατουτε το ηδυοσμον και το ανηϑον και το κυμινον και αϕηκατε τα βαρυτερα του νομου την κρισιν και τον ελεον και την πιστιν ταυτα εδει ποιησαι κακεινα μη αϕιεναι 24 οδηγοι τυϕλοι οι διυλιζοντες τον κωνωπα την δε καμηλον καταπινοντες 25 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι καϑαριζετε το εξωϑεν του ποτηριου και της παροψιδος εσωϑεν δε γεμουσιν εξ αρπαγης και ακρασιας 26 ϕαρισαιε τυϕλε καϑαρισον πρωτον το εντος του ποτηριου και της παροψιδος ινα γενηται και το εκτος αυτων καϑαρον 27 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι παρομοιαζετε ταϕοις κεκονιαμενοις οιτινες εξωϑεν μεν ϕαινονται ωραιοι εσωϑεν δε γεμουσιν οστεων νεκρων και πασης ακαϑαρσιας 28 ουτως και υμεις εξωϑεν μεν ϕαινεσϑε τοις ανϑρωποις δικαιοι εσωϑεν δε μεστοι εστε υποκρισεως και ανομιας 29 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι οικοδομειτε τους ταϕους των προϕητων και κοσμειτε τα μνημεια των δικαιων 30 και λεγετε ει ημεν εν ταις ημεραις των πατερων ημων ουκ αν ημεν κοινωνοι αυτων εν τω αιματι των προϕητων 31 ωστε μαρτυρειτε εαυτοις οτι υιοι εστε των ϕονευσαντων τους προϕητας 32 και υμεις πληρωσατε το μετρον των πατερων υμων 33 οϕεις γεννηματα εχιδνων πως ϕυγητε απο της κρισεως της γεεννης 34 δια τουτο ιδου εγω αποστελλω προς υμας προϕητας και σοϕους και γραμματεις και εξ αυτων αποκτενειτε και σταυρωσετε και εξ αυτων μαστιγωσετε εν ταις συναγωγαις υμων και διωξετε απο πολεως εις πολιν 35 οπως ελϑη εϕ υμας παν αιμα δικαιον εκχυνομενον επι της γης απο του αιματος αβελ του δικαιου εως του αιματος ζαχαριου υιου βαραχιου ον εϕονευσατε μεταξυ του ναου και του ϑυσιαστηριου 36 αμην λεγω υμιν ηξει ταυτα παντα επι την γενεαν ταυτην 37 ιερουσαλημ ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προϕητας και λιϑοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην ποσακις ηϑελησα επισυναγαγειν τα τεκνα σου ον τροπον επισυναγει ορνις τα νοσσια εαυτης υπο τας πτερυγας και ουκ ηϑελησατε 38 ιδου αϕιεται υμιν ο οικος υμων ερημος 39 λεγω γαρ υμιν ου μη με ιδητε απ αρτι εως αν ειπητε ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 24

1 και εξελϑων ο ιησους επορευετο απο του ιερου και προσηλϑον οι μαϑηται αυτου επιδειξαι αυτω τας οικοδομας του ιερου 2 ο δε ιησους ειπεν αυτοις ου βλεπετε παντα ταυτα αμην λεγω υμιν ου μη αϕεϑη ωδε λιϑος επι λιϑον ος ου μη καταλυϑησεται 3 καϑημενου δε αυτου επι του ορους των ελαιων προσηλϑον αυτω οι μαϑηται κατ ιδιαν λεγοντες ειπε ημιν ποτε ταυτα εσται και τι το σημειον της σης παρουσιας και της συντελειας του αιωνος 4 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις βλεπετε μη τις υμας πλανηση 5 πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες εγω ειμι ο χριστος και πολλους πλανησουσιν 6 μελλησετε δε ακουειν πολεμους και ακοας πολεμων ορατε μη ϑροεισϑε δει γαρ παντα γενεσϑαι αλλ ουπω εστιν το τελος 7 εγερϑησεται γαρ εϑνος επι εϑνος και βασιλεια επι βασιλειαν και εσονται λιμοι και λοιμοι και σεισμοι κατα τοπους 8 παντα δε ταυτα αρχη ωδινων 9 τοτε παραδωσουσιν υμας εις ϑλιψιν και αποκτενουσιν υμας και εσεσϑε μισουμενοι υπο παντων των εϑνων δια το ονομα μου 10 και τοτε σκανδαλισϑησονται πολλοι και αλληλους παραδωσουσιν και μισησουσιν αλληλους 11 και πολλοι ψευδοπροϕηται εγερϑησονται και πλανησουσιν πολλους 12 και δια το πληϑυνϑηναι την ανομιαν ψυγησεται η αγαπη των πολλων 13 ο δε υπομεινας εις τελος ουτος σωϑησεται 14 και κηρυχϑησεται τουτο το ευαγγελιον της βασιλειας εν ολη τη οικουμενη εις μαρτυριον πασιν τοις εϑνεσιν και τοτε ηξει το τελος 15 οταν ουν ιδητε το βδελυγμα της ερημωσεως το ρηϑεν δια δανιηλ του προϕητου εστος εν τοπω αγιω ο αναγινωσκων νοειτω 16 τοτε οι εν τη ιουδαια ϕευγετωσαν επι τα ορη 17 ο επι του δωματος μη καταβαινετω αραι τι εκ της οικιας αυτου 18 και ο εν τω αγρω μη επιστρεψατω οπισω αραι τα ιματια αυτου 19 ουαι δε ταις εν γαστρι εχουσαις και ταις ϑηλαζουσαις εν εκειναις ταις ημεραις 20 προσευχεσϑε δε ινα μη γενηται η ϕυγη υμων χειμωνος μηδε εν σαββατω 21 εσται γαρ τοτε ϑλιψις μεγαλη οια ου γεγονεν απ αρχης κοσμου εως του νυν ουδ ου μη γενηται 22 και ει μη εκολοβωϑησαν αι ημεραι εκειναι ουκ αν εσωϑη πασα σαρξ δια δε τους εκλεκτους κολοβωϑησονται αι ημεραι εκειναι 23 τοτε εαν τις υμιν ειπη ιδου ωδε ο χριστος η ωδε μη πιστευσητε 24 εγερϑησονται γαρ ψευδοχριστοι και ψευδοπροϕηται και δωσουσιν σημεια μεγαλα και τερατα ωστε πλανησαι ει δυνατον και τους εκλεκτους 25 ιδου προειρηκα υμιν 26 εαν ουν ειπωσιν υμιν ιδου εν τη ερημω εστιν μη εξελϑητε ιδου εν τοις ταμειοις μη πιστευσητε 27 ωσπερ γαρ η αστραπη εξερχεται απο ανατολων και ϕαινεται εως δυσμων ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανϑρωπου 28 οπου γαρ εαν η το πτωμα εκει συναχϑησονται οι αετοι 29 ευϑεως δε μετα την ϑλιψιν των ημερων εκεινων ο ηλιος σκοτισϑησεται και η σεληνη ου δωσει το ϕεγγος αυτης και οι αστερες πεσουνται απο του ουρανου και αι δυναμεις των ουρανων σαλευϑησονται 30 και τοτε ϕανησεται το σημειον του υιου του ανϑρωπου εν τω ουρανω και τοτε κοψονται πασαι αι ϕυλαι της γης και οψονται τον υιον του ανϑρωπου ερχομενον επι των νεϕελων του ουρανου μετα δυναμεως και δοξης πολλης 31 και αποστελει τους αγγελους αυτου μετα σαλπιγγος ϕωνης μεγαλης και επισυναξουσιν τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσαρων ανεμων απ ακρων ουρανων εως ακρων αυτων 32 απο δε της συκης μαϑετε την παραβολην οταν ηδη ο κλαδος αυτης γενηται απαλος και τα ϕυλλα εκϕυη γινωσκετε οτι εγγυς το ϑερος 33 ουτως και υμεις οταν ιδητε παντα ταυτα γινωσκετε οτι εγγυς εστιν επι ϑυραις 34 αμην λεγω υμιν ου μη παρελϑη η γενεα αυτη εως αν παντα ταυτα γενηται 35 ο ουρανος και η γη παρελευσονται οι δε λογοι μου ου μη παρελϑωσιν 36 περι δε της ημερας εκεινης και της ωρας ουδεις οιδεν ουδε οι αγγελοι των ουρανων ει μη ο πατηρ μου μονος 37 ωσπερ δε αι ημεραι του νωε ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανϑρωπου 38 ωσπερ γαρ ησαν εν ταις ημεραις ταις προ του κατακλυσμου τρωγοντες και πινοντες γαμουντες και εκγαμιζοντες αχρι ης ημερας εισηλϑεν νωε εις την κιβωτον 39 και ουκ εγνωσαν εως ηλϑεν ο κατακλυσμος και ηρεν απαντας ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανϑρωπου 40 τοτε δυο εσονται εν τω αγρω ο εις παραλαμβανεται και ο εις αϕιεται 41 δυο αληϑουσαι εν τω μυλωνι μια παραλαμβανεται και μια αϕιεται 42 γρηγορειτε ουν οτι ουκ οιδατε ποια ωρα ο κυριος υμων ερχεται 43 εκεινο δε γινωσκετε οτι ει ηδει ο οικοδεσποτης ποια ϕυλακη ο κλεπτης ερχεται εγρηγορησεν αν και ουκ αν ειασεν διορυγηναι την οικιαν αυτου 44 δια τουτο και υμεις γινεσϑε ετοιμοι οτι η ωρα ου δοκειτε ο υιος του ανϑρωπου ερχεται 45 τις αρα εστιν ο πιστος δουλος και ϕρονιμος ον κατεστησεν ο κυριος αυτου επι της ϑεραπειας αυτου του διδοναι αυτοις την τροϕην εν καιρω 46 μακαριος ο δουλος εκεινος ον ελϑων ο κυριος αυτου ευρησει ποιουντα ουτως 47 αμην λεγω υμιν οτι επι πασιν τοις υπαρχουσιν αυτου καταστησει αυτον 48 εαν δε ειπη ο κακος δουλος εκεινος εν τη καρδια αυτου χρονιζει ο κυριος μου ελϑειν 49 και αρξηται τυπτειν τους συνδουλους εσϑιειν δε και πινειν μετα των μεϑυοντων 50 ηξει ο κυριος του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προσδοκα και εν ωρα η ου γινωσκει 51 και διχοτομησει αυτον και το μερος αυτου μετα των υποκριτων ϑησει εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 25

1 τοτε ομοιωϑησεται η βασιλεια των ουρανων δεκα παρϑενοις αιτινες λαβουσαι τας λαμπαδας αυτων εξηλϑον εις απαντησιν του νυμϕιου 2 πεντε δε ησαν εξ αυτων ϕρονιμοι και αι πεντε μωραι 3 αιτινες μωραι λαβουσαι τας λαμπαδας εαυτων ουκ ελαβον μεϑ εαυτων ελαιον 4 αι δε ϕρονιμοι ελαβον ελαιον εν τοις αγγειοις αυτων μετα των λαμπαδων αυτων 5 χρονιζοντος δε του νυμϕιου ενυσταξαν πασαι και εκαϑευδον 6 μεσης δε νυκτος κραυγη γεγονεν ιδου ο νυμϕιος ερχεται εξερχεσϑε εις απαντησιν αυτου 7 τοτε ηγερϑησαν πασαι αι παρϑενοι εκειναι και εκοσμησαν τας λαμπαδας αυτων 8 αι δε μωραι ταις ϕρονιμοις ειπον δοτε ημιν εκ του ελαιου υμων οτι αι λαμπαδες ημων σβεννυνται 9 απεκριϑησαν δε αι ϕρονιμοι λεγουσαι μηποτε ουκ αρκεση ημιν και υμιν πορευεσϑε δε μαλλον προς τους πωλουντας και αγορασατε εαυταις 10 απερχομενων δε αυτων αγορασαι ηλϑεν ο νυμϕιος και αι ετοιμοι εισηλϑον μετ αυτου εις τους γαμους και εκλεισϑη η ϑυρα 11 υστερον δε ερχονται και αι λοιπαι παρϑενοι λεγουσαι κυριε κυριε ανοιξον ημιν 12 ο δε αποκριϑεις ειπεν αμην λεγω υμιν ουκ οιδα υμας 13 γρηγορειτε ουν οτι ουκ οιδατε την ημεραν ουδε την ωραν εν η ο υιος του ανϑρωπου ερχεται 14 ωσπερ γαρ ανϑρωπος αποδημων εκαλεσεν τους ιδιους δουλους και παρεδωκεν αυτοις τα υπαρχοντα αυτου 15 και ω μεν εδωκεν πεντε ταλαντα ω δε δυο ω δε εν εκαστω κατα την ιδιαν δυναμιν και απεδημησεν ευϑεως 16 πορευϑεις δε ο τα πεντε ταλαντα λαβων ειργασατο εν αυτοις και εποιησεν αλλα πεντε ταλαντα 17 ωσαυτως και ο τα δυο εκερδησεν και αυτος αλλα δυο 18 ο δε το εν λαβων απελϑων ωρυξεν εν τη γη και απεκρυψεν το αργυριον του κυριου αυτου 19 μετα δε χρονον πολυν ερχεται ο κυριος των δουλων εκεινων και συναιρει μετ αυτων λογον 20 και προσελϑων ο τα πεντε ταλαντα λαβων προσηνεγκεν αλλα πεντε ταλαντα λεγων κυριε πεντε ταλαντα μοι παρεδωκας ιδε αλλα πεντε ταλαντα εκερδησα επ αυτοις 21 εϕη δε αυτω ο κυριος αυτου ευ δουλε αγαϑε και πιστε επι ολιγα ης πιστος επι πολλων σε καταστησω εισελϑε εις την χαραν του κυριου σου 22 προσελϑων δε και ο τα δυο ταλαντα λαβων ειπεν κυριε δυο ταλαντα μοι παρεδωκας ιδε αλλα δυο ταλαντα εκερδησα επ αυτοις 23 εϕη αυτω ο κυριος αυτου ευ δουλε αγαϑε και πιστε επι ολιγα ης πιστος επι πολλων σε καταστησω εισελϑε εις την χαραν του κυριου σου 24 προσελϑων δε και ο το εν ταλαντον ειληϕως ειπεν κυριε εγνων σε οτι σκληρος ει ανϑρωπος ϑεριζων οπου ουκ εσπειρας και συναγων οϑεν ου διεσκορπισας 25 και ϕοβηϑεις απελϑων εκρυψα το ταλαντον σου εν τη γη ιδε εχεις το σον 26 αποκριϑεις δε ο κυριος αυτου ειπεν αυτω πονηρε δουλε και οκνηρε ηδεις οτι ϑεριζω οπου ουκ εσπειρα και συναγω οϑεν ου διεσκορπισα 27 εδει ουν σε βαλειν το αργυριον μου τοις τραπεζιταις και ελϑων εγω εκομισαμην αν το εμον συν τοκω 28 αρατε ουν απ αυτου το ταλαντον και δοτε τω εχοντι τα δεκα ταλαντα 29 τω γαρ εχοντι παντι δοϑησεται και περισσευϑησεται απο δε του μη εχοντος και ο εχει αρϑησεται απ αυτου 30 και τον αχρειον δουλον εκβαλλετε εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων 31 οταν δε ελϑη ο υιος του ανϑρωπου εν τη δοξη αυτου και παντες οι αγιοι αγγελοι μετ αυτου τοτε καϑισει επι ϑρονου δοξης αυτου 32 και συναχϑησεται εμπροσϑεν αυτου παντα τα εϑνη και αϕοριει αυτους απ αλληλων ωσπερ ο ποιμην αϕοριζει τα προβατα απο των εριϕων 33 και στησει τα μεν προβατα εκ δεξιων αυτου τα δε εριϕια εξ ευωνυμων 34 τοτε ερει ο βασιλευς τοις εκ δεξιων αυτου δευτε οι ευλογημενοι του πατρος μου κληρονομησατε την ητοιμασμενην υμιν βασιλειαν απο καταβολης κοσμου 35 επεινασα γαρ και εδωκατε μοι ϕαγειν εδιψησα και εποτισατε με ξενος ημην και συνηγαγετε με 36 γυμνος και περιεβαλετε με ησϑενησα και επεσκεψασϑε με εν ϕυλακη ημην και ηλϑετε προς με 37 τοτε αποκριϑησονται αυτω οι δικαιοι λεγοντες κυριε ποτε σε ειδομεν πεινωντα και εϑρεψαμεν η διψωντα και εποτισαμεν 38 ποτε δε σε ειδομεν ξενον και συνηγαγομεν η γυμνον και περιεβαλομεν 39 ποτε δε σε ειδομεν ασϑενη η εν ϕυλακη και ηλϑομεν προς σε 40 και αποκριϑεις ο βασιλευς ερει αυτοις αμην λεγω υμιν εϕ οσον εποιησατε ενι τουτων των αδελϕων μου των ελαχιστων εμοι εποιησατε 41 τοτε ερει και τοις εξ ευωνυμων πορευεσϑε απ εμου οι κατηραμενοι εις το πυρ το αιωνιον το ητοιμασμενον τω διαβολω και τοις αγγελοις αυτου 42 επεινασα γαρ και ουκ εδωκατε μοι ϕαγειν εδιψησα και ουκ εποτισατε με 43 ξενος ημην και ου συνηγαγετε με γυμνος και ου περιεβαλετε με ασϑενης και εν ϕυλακη και ουκ επεσκεψασϑε με 44 τοτε αποκριϑησονται αυτω και αυτοι λεγοντες κυριε ποτε σε ειδομεν πεινωντα η διψωντα η ξενον η γυμνον η ασϑενη η εν ϕυλακη και ου διηκονησαμεν σοι 45 τοτε αποκριϑησεται αυτοις λεγων αμην λεγω υμιν εϕ οσον ουκ εποιησατε ενι τουτων των ελαχιστων ουδε εμοι εποιησατε 46 και απελευσονται ουτοι εις κολασιν αιωνιον οι δε δικαιοι εις ζωην αιωνιον

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 26

1 και εγενετο οτε ετελεσεν ο ιησους παντας τους λογους τουτους ειπεν τοις μαϑηταις αυτου 2 οιδατε οτι μετα δυο ημερας το πασχα γινεται και ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοται εις το σταυρωϑηναι 3 τοτε συνηχϑησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερεως του λεγομενου καιαϕα 4 και συνεβουλευσαντο ινα τον ιησουν κρατησωσιν δολω και αποκτεινωσιν 5 ελεγον δε μη εν τη εορτη ινα μη ϑορυβος γενηται εν τω λαω 6 του δε ιησου γενομενου εν βηϑανια εν οικια σιμωνος του λεπρου 7 προσηλϑεν αυτω γυνη αλαβαστρον μυρου εχουσα βαρυτιμου και κατεχεεν επι την κεϕαλην αυτου ανακειμενου 8 ιδοντες δε οι μαϑηται αυτου ηγανακτησαν λεγοντες εις τι η απωλεια αυτη 9 ηδυνατο γαρ τουτο το μυρον πραϑηναι πολλου και δοϑηναι πτωχοις 10 γνους δε ο ιησους ειπεν αυτοις τι κοπους παρεχετε τη γυναικι εργον γαρ καλον ειργασατο εις εμε 11 παντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεϑ εαυτων εμε δε ου παντοτε εχετε 12 βαλουσα γαρ αυτη το μυρον τουτο επι του σωματος μου προς το ενταϕιασαι με εποιησεν 13 αμην λεγω υμιν οπου εαν κηρυχϑη το ευαγγελιον τουτο εν ολω τω κοσμω λαληϑησεται και ο εποιησεν αυτη εις μνημοσυνον αυτης 14 τοτε πορευϑεις εις των δωδεκα ο λεγομενος ιουδας ισκαριωτης προς τους αρχιερεις 15 ειπεν τι ϑελετε μοι δουναι καγω υμιν παραδωσω αυτον οι δε εστησαν αυτω τριακοντα αργυρια 16 και απο τοτε εζητει ευκαιριαν ινα αυτον παραδω 17 τη δε πρωτη των αζυμων προσηλϑον οι μαϑηται τω ιησου λεγοντες αυτω που ϑελεις ετοιμασωμεν σοι ϕαγειν το πασχα 18 ο δε ειπεν υπαγετε εις την πολιν προς τον δεινα και ειπατε αυτω ο διδασκαλος λεγει ο καιρος μου εγγυς εστιν προς σε ποιω το πασχα μετα των μαϑητων μου 19 και εποιησαν οι μαϑηται ως συνεταξεν αυτοις ο ιησους και ητοιμασαν το πασχα 20 οψιας δε γενομενης ανεκειτο μετα των δωδεκα 21 και εσϑιοντων αυτων ειπεν αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με 22 και λυπουμενοι σϕοδρα ηρξαντο λεγειν αυτω εκαστος αυτων μητι εγω ειμι κυριε 23 ο δε αποκριϑεις ειπεν ο εμβαψας μετ εμου εν τω τρυβλιω την χειρα ουτος με παραδωσει 24 ο μεν υιος του ανϑρωπου υπαγει καϑως γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω ανϑρωπω εκεινω δι ου ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοται καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηϑη ο ανϑρωπος εκεινος 25 αποκριϑεις δε ιουδας ο παραδιδους αυτον ειπεν μητι εγω ειμι ραββι λεγει αυτω συ ειπας 26 εσϑιοντων δε αυτων λαβων ο ιησους τον αρτον και ευλογησας εκλασεν και εδιδου τοις μαϑηταις και ειπεν λαβετε ϕαγετε τουτο εστιν το σωμα μου 27 και λαβων το ποτηριον και ευχαριστησας εδωκεν αυτοις λεγων πιετε εξ αυτου παντες 28 τουτο γαρ εστιν το αιμα μου το της καινης διαϑηκης το περι πολλων εκχυνομενον εις αϕεσιν αμαρτιων 29 λεγω δε υμιν οτι ου μη πιω απ αρτι εκ τουτου του γεννηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω μεϑ υμων καινον εν τη βασιλεια του πατρος μου 30 και υμνησαντες εξηλϑον εις το ορος των ελαιων 31 τοτε λεγει αυτοις ο ιησους παντες υμεις σκανδαλισϑησεσϑε εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη γεγραπται γαρ παταξω τον ποιμενα και διασκορπισϑησεται τα προβατα της ποιμνης 32 μετα δε το εγερϑηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν 33 αποκριϑεις δε ο πετρος ειπεν αυτω ει και παντες σκανδαλισϑησονται εν σοι εγω ουδεποτε σκανδαλισϑησομαι 34 εϕη αυτω ο ιησους αμην λεγω σοι οτι εν ταυτη τη νυκτι πριν αλεκτορα ϕωνησαι τρις απαρνηση με 35 λεγει αυτω ο πετρος καν δεη με συν σοι αποϑανειν ου μη σε απαρνησομαι ομοιως και παντες οι μαϑηται ειπον 36 τοτε ερχεται μετ αυτων ο ιησους εις χωριον λεγομενον γεϑσημανη και λεγει τοις μαϑηταις καϑισατε αυτου εως ου απελϑων προσευξωμαι εκει 37 και παραλαβων τον πετρον και τους δυο υιους ζεβεδαιου ηρξατο λυπεισϑαι και αδημονειν 38 τοτε λεγει αυτοις περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως ϑανατου μεινατε ωδε και γρηγορειτε μετ εμου 39 και προελϑων μικρον επεσεν επι προσωπον αυτου προσευχομενος και λεγων πατερ μου ει δυνατον εστιν παρελϑετω απ εμου το ποτηριον τουτο πλην ουχ ως εγω ϑελω αλλ ως συ 40 και ερχεται προς τους μαϑητας και ευρισκει αυτους καϑευδοντας και λεγει τω πετρω ουτως ουκ ισχυσατε μιαν ωραν γρηγορησαι μετ εμου 41 γρηγορειτε και προσευχεσϑε ινα μη εισελϑητε εις πειρασμον το μεν πνευμα προϑυμον η δε σαρξ ασϑενης 42 παλιν εκ δευτερου απελϑων προσηυξατο λεγων πατερ μου ει ου δυναται τουτο το ποτηριον παρελϑειν απ εμου εαν μη αυτο πιω γενηϑητω το ϑελημα σου 43 και ελϑων ευρισκει αυτους παλιν καϑευδοντας ησαν γαρ αυτων οι οϕϑαλμοι βεβαρημενοι 44 και αϕεις αυτους απελϑων παλιν προσηυξατο εκ τριτου τον αυτον λογον ειπων 45 τοτε ερχεται προς τους μαϑητας αυτου και λεγει αυτοις καϑευδετε το λοιπον και αναπαυεσϑε ιδου ηγγικεν η ωρα και ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοται εις χειρας αμαρτωλων 46 εγειρεσϑε αγωμεν ιδου ηγγικεν ο παραδιδους με 47 και ετι αυτου λαλουντος ιδου ιουδας εις των δωδεκα ηλϑεν και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων απο των αρχιερεων και πρεσβυτερων του λαου 48 ο δε παραδιδους αυτον εδωκεν αυτοις σημειον λεγων ον αν ϕιλησω αυτος εστιν κρατησατε αυτον 49 και ευϑεως προσελϑων τω ιησου ειπεν χαιρε ραββι και κατεϕιλησεν αυτον 50 ο δε ιησους ειπεν αυτω εταιρε εϕ ω παρει τοτε προσελϑοντες επεβαλον τας χειρας επι τον ιησουν και εκρατησαν αυτον 51 και ιδου εις των μετα ιησου εκτεινας την χειρα απεσπασεν την μαχαιραν αυτου και παταξας τον δουλον του αρχιερεως αϕειλεν αυτου το ωτιον 52 τοτε λεγει αυτω ο ιησους αποστρεψον σου την μαχαιραν εις τον τοπον αυτης παντες γαρ οι λαβοντες μαχαιραν εν μαχαιρα απολουνται 53 η δοκεις οτι ου δυναμαι αρτι παρακαλεσαι τον πατερα μου και παραστησει μοι πλειους η δωδεκα λεγεωνας αγγελων 54 πως ουν πληρωϑωσιν αι γραϕαι οτι ουτως δει γενεσϑαι 55 εν εκεινη τη ωρα ειπεν ο ιησους τοις οχλοις ως επι ληστην εξηλϑετε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με καϑ ημεραν προς υμας εκαϑεζομην διδασκων εν τω ιερω και ουκ εκρατησατε με 56 τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωϑωσιν αι γραϕαι των προϕητων τοτε οι μαϑηται παντες αϕεντες αυτον εϕυγον 57 οι δε κρατησαντες τον ιησουν απηγαγον προς καιαϕαν τον αρχιερεα οπου οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι συνηχϑησαν 58 ο δε πετρος ηκολουϑει αυτω απο μακροϑεν εως της αυλης του αρχιερεως και εισελϑων εσω εκαϑητο μετα των υπηρετων ιδειν το τελος 59 οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και το συνεδριον ολον εζητουν ψευδομαρτυριαν κατα του ιησου οπως αυτον ϑανατωσωσιν 60 και ουχ ευρον και πολλων ψευδομαρτυρων προσελϑοντων ουχ ευρον 61 υστερον δε προσελϑοντες δυο ψευδομαρτυρες ειπον ουτος εϕη δυναμαι καταλυσαι τον ναον του ϑεου και δια τριων ημερων οικοδομησαι αυτον 62 και αναστας ο αρχιερευς ειπεν αυτω ουδεν αποκρινη τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν 63 ο δε ιησους εσιωπα και αποκριϑεις ο αρχιερευς ειπεν αυτω εξορκιζω σε κατα του ϑεου του ζωντος ινα ημιν ειπης ει συ ει ο χριστος ο υιος του ϑεου 64 λεγει αυτω ο ιησους συ ειπας πλην λεγω υμιν απ αρτι οψεσϑε τον υιον του ανϑρωπου καϑημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον επι των νεϕελων του ουρανου 65 τοτε ο αρχιερευς διερρηξεν τα ιματια αυτου λεγων οτι εβλασϕημησεν τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων ιδε νυν ηκουσατε την βλασϕημιαν αυτου 66 τι υμιν δοκει οι δε αποκριϑεντες ειπον ενοχος ϑανατου εστιν 67 τοτε ενεπτυσαν εις το προσωπον αυτου και εκολαϕισαν αυτον οι δε ερραπισαν 68 λεγοντες προϕητευσον ημιν χριστε τις εστιν ο παισας σε 69 ο δε πετρος εξω εκαϑητο εν τη αυλη και προσηλϑεν αυτω μια παιδισκη λεγουσα και συ ησϑα μετα ιησου του γαλιλαιου 70 ο δε ηρνησατο εμπροσϑεν παντων λεγων ουκ οιδα τι λεγεις 71 εξελϑοντα δε αυτον εις τον πυλωνα ειδεν αυτον αλλη και λεγει τοις εκει και ουτος ην μετα ιησου του ναζωραιου 72 και παλιν ηρνησατο μεϑ ορκου οτι ουκ οιδα τον ανϑρωπον 73 μετα μικρον δε προσελϑοντες οι εστωτες ειπον τω πετρω αληϑως και συ εξ αυτων ει και γαρ η λαλια σου δηλον σε ποιει 74 τοτε ηρξατο καταναϑεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανϑρωπον και ευϑεως αλεκτωρ εϕωνησεν 75 και εμνησϑη ο πετρος του ρηματος του ιησου ειρηκοτος αυτω οτι πριν αλεκτορα ϕωνησαι τρις απαρνηση με και εξελϑων εξω εκλαυσεν πικρως

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 28

1 πρωιας δε γενομενης συμβουλιον ελαβον παντες οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι του λαου κατα του ιησου ωστε ϑανατωσαι αυτον 2 και δησαντες αυτον απηγαγον και παρεδωκαν αυτον ποντιω πιλατω τω ηγεμονι 3 τοτε ιδων ιουδας ο παραδιδους αυτον οτι κατεκριϑη μεταμεληϑεις απεστρεψεν τα τριακοντα αργυρια τοις αρχιερευσιν και τοις πρεσβυτεροις 4 λεγων ημαρτον παραδους αιμα αϑωον οι δε ειπον τι προς ημας συ οψει 5 και ριψας τα αργυρια εν τω ναω ανεχωρησεν και απελϑων απηγξατο 6 οι δε αρχιερεις λαβοντες τα αργυρια ειπον ουκ εξεστιν βαλειν αυτα εις τον κορβαναν επει τιμη αιματος εστιν 7 συμβουλιον δε λαβοντες ηγορασαν εξ αυτων τον αγρον του κεραμεως εις ταϕην τοις ξενοις 8 διο εκληϑη ο αγρος εκεινος αγρος αιματος εως της σημερον 9 τοτε επληρωϑη το ρηϑεν δια ιερεμιου του προϕητου λεγοντος και ελαβον τα τριακοντα αργυρια την τιμην του τετιμημενου ον ετιμησαντο απο υιων ισραηλ 10 και εδωκαν αυτα εις τον αγρον του κεραμεως καϑα συνεταξεν μοι κυριος 11 ο δε ιησους εστη εμπροσϑεν του ηγεμονος και επηρωτησεν αυτον ο ηγεμων λεγων συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων ο δε ιησους εϕη αυτω συ λεγεις 12 και εν τω κατηγορεισϑαι αυτον υπο των αρχιερεων και των πρεσβυτερων ουδεν απεκρινατο 13 τοτε λεγει αυτω ο πιλατος ουκ ακουεις ποσα σου καταμαρτυρουσιν 14 και ουκ απεκριϑη αυτω προς ουδε εν ρημα ωστε ϑαυμαζειν τον ηγεμονα λιαν 15 κατα δε εορτην ειωϑει ο ηγεμων απολυειν ενα τω οχλω δεσμιον ον ηϑελον 16 ειχον δε τοτε δεσμιον επισημον λεγομενον βαραββαν 17 συνηγμενων ουν αυτων ειπεν αυτοις ο πιλατος τινα ϑελετε απολυσω υμιν βαραββαν η ιησουν τον λεγομενον χριστον 18 ηδει γαρ οτι δια ϕϑονον παρεδωκαν αυτον 19 καϑημενου δε αυτου επι του βηματος απεστειλεν προς αυτον η γυνη αυτου λεγουσα μηδεν σοι και τω δικαιω εκεινω πολλα γαρ επαϑον σημερον κατ οναρ δι αυτον 20 οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι επεισαν τους οχλους ινα αιτησωνται τον βαραββαν τον δε ιησουν απολεσωσιν 21 αποκριϑεις δε ο ηγεμων ειπεν αυτοις τινα ϑελετε απο των δυο απολυσω υμιν οι δε ειπον βαραββαν 22 λεγει αυτοις ο πιλατος τι ουν ποιησω ιησουν τον λεγομενον χριστον λεγουσιν αυτω παντες σταυρωϑητω 23 ο δε ηγεμων εϕη τι γαρ κακον εποιησεν οι δε περισσως εκραζον λεγοντες σταυρωϑητω 24 ιδων δε ο πιλατος οτι ουδεν ωϕελει αλλα μαλλον ϑορυβος γινεται λαβων υδωρ απενιψατο τας χειρας απεναντι του οχλου λεγων αϑωος ειμι απο του αιματος του δικαιου τουτου υμεις οψεσϑε 25 και αποκριϑεις πας ο λαος ειπεν το αιμα αυτου εϕ ημας και επι τα τεκνα ημων 26 τοτε απελυσεν αυτοις τον βαραββαν τον δε ιησουν ϕραγελλωσας παρεδωκεν ινα σταυρωϑη 27 τοτε οι στρατιωται του ηγεμονος παραλαβοντες τον ιησουν εις το πραιτωριον συνηγαγον επ αυτον ολην την σπειραν 28 και εκδυσαντες αυτον περιεϑηκαν αυτω χλαμυδα κοκκινην 29 και πλεξαντες στεϕανον εξ ακανϑων επεϑηκαν επι την κεϕαλην αυτου και καλαμον επι την δεξιαν αυτου και γονυπετησαντες εμπροσϑεν αυτου ενεπαιζον αυτω λεγοντες χαιρε ο βασιλευς των ιουδαιων 30 και εμπτυσαντες εις αυτον ελαβον τον καλαμον και ετυπτον εις την κεϕαλην αυτου 31 και οτε ενεπαιξαν αυτω εξεδυσαν αυτον την χλαμυδα και ενεδυσαν αυτον τα ιματια αυτου και απηγαγον αυτον εις το σταυρωσαι 32 εξερχομενοι δε ευρον ανϑρωπον κυρηναιον ονοματι σιμωνα τουτον ηγγαρευσαν ινα αρη τον σταυρον αυτου 33 και ελϑοντες εις τοπον λεγομενον γολγοϑα ος εστιν λεγομενος κρανιου τοπος 34 εδωκαν αυτω πιειν οξος μετα χολης μεμιγμενον και γευσαμενος ουκ ηϑελεν πιειν 35 σταυρωσαντες δε αυτον διεμερισαντο τα ιματια αυτου βαλλοντες κληρον ινα πληρωϑη το ρηϑεν υπο του προϕητου διεμερισαντο τα ιματια μου εαυτοις και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον 36 και καϑημενοι ετηρουν αυτον εκει 37 και επεϑηκαν επανω της κεϕαλης αυτου την αιτιαν αυτου γεγραμμενην ουτος εστιν ιησους ο βασιλευς των ιουδαιων 38 τοτε σταυρουνται συν αυτω δυο λησται εις εκ δεξιων και εις εξ ευωνυμων 39 οι δε παραπορευομενοι εβλασϕημουν αυτον κινουντες τας κεϕαλας αυτων 40 και λεγοντες ο καταλυων τον ναον και εν τρισιν ημεραις οικοδομων σωσον σεαυτον ει υιος ει του ϑεου καταβηϑι απο του σταυρου 41 ομοιως δε και οι αρχιερεις εμπαιζοντες μετα των γραμματεων και πρεσβυτερων ελεγον 42 αλλους εσωσεν εαυτον ου δυναται σωσαι ει βασιλευς ισραηλ εστιν καταβατω νυν απο του σταυρου και πιστευσομεν αυτω 43 πεποιϑεν επι τον ϑεον ρυσασϑω νυν αυτον ει ϑελει αυτον ειπεν γαρ οτι ϑεου ειμι υιος 44 το δ αυτο και οι λησται οι συσταυρωϑεντες αυτω ωνειδιζον αυτω 45 απο δε εκτης ωρας σκοτος εγενετο επι πασαν την γην εως ωρας εννατης 46 περι δε την εννατην ωραν ανεβοησεν ο ιησους ϕωνη μεγαλη λεγων ηλι ηλι λαμα σαβαχϑανι τουτ εστιν ϑεε μου ϑεε μου ινατι με εγκατελιπες 47 τινες δε των εκει εστωτων ακουσαντες ελεγον οτι ηλιαν ϕωνει ουτος 48 και ευϑεως δραμων εις εξ αυτων και λαβων σπογγον πλησας τε οξους και περιϑεις καλαμω εποτιζεν αυτον 49 οι δε λοιποι ελεγον αϕες ιδωμεν ει ερχεται ηλιας σωσων αυτον 50 ο δε ιησους παλιν κραξας ϕωνη μεγαλη αϕηκεν το πνευμα 51 και ιδου το καταπετασμα του ναου εσχισϑη εις δυο απο ανωϑεν εως κατω και η γη εσεισϑη και αι πετραι εσχισϑησαν 52 και τα μνημεια ανεωχϑησαν και πολλα σωματα των κεκοιμημενων αγιων ηγερϑη 53 και εξελϑοντες εκ των μνημειων μετα την εγερσιν αυτου εισηλϑον εις την αγιαν πολιν και ενεϕανισϑησαν πολλοις 54 ο δε εκατονταρχος και οι μετ αυτου τηρουντες τον ιησουν ιδοντες τον σεισμον και τα γενομενα εϕοβηϑησαν σϕοδρα λεγοντες αληϑως ϑεου υιος ην ουτος 55 ησαν δε εκει γυναικες πολλαι απο μακροϑεν ϑεωρουσαι αιτινες ηκολουϑησαν τω ιησου απο της γαλιλαιας διακονουσαι αυτω 56 εν αις ην μαρια η μαγδαληνη και μαρια η του ιακωβου και ιωση μητηρ και η μητηρ των υιων ζεβεδαιου 57 οψιας δε γενομενης ηλϑεν ανϑρωπος πλουσιος απο αριμαϑαιας τουνομα ιωσηϕ ος και αυτος εμαϑητευσεν τω ιησου 58 ουτος προσελϑων τω πιλατω ητησατο το σωμα του ιησου τοτε ο πιλατος εκελευσεν αποδοϑηναι το σωμα 59 και λαβων το σωμα ο ιωσηϕ ενετυλιξεν αυτο σινδονι καϑαρα 60 και εϑηκεν αυτο εν τω καινω αυτου μνημειω ο ελατομησεν εν τη πετρα και προσκυλισας λιϑον μεγαν τη ϑυρα του μνημειου απηλϑεν 61 ην δε εκει μαρια η μαγδαληνη και η αλλη μαρια καϑημεναι απεναντι του ταϕου 62 τη δε επαυριον ητις εστιν μετα την παρασκευην συνηχϑησαν οι αρχιερεις και οι ϕαρισαιοι προς πιλατον 63 λεγοντες κυριε εμνησϑημεν οτι εκεινος ο πλανος ειπεν ετι ζων μετα τρεις ημερας εγειρομαι 64 κελευσον ουν ασϕαλισϑηναι τον ταϕον εως της τριτης ημερας μηποτε ελϑοντες οι μαϑηται αυτου νυκτος κλεψωσιν αυτον και ειπωσιν τω λαω ηγερϑη απο των νεκρων και εσται η εσχατη πλανη χειρων της πρωτης 65 εϕη δε αυτοις ο πιλατος εχετε κουστωδιαν υπαγετε ασϕαλισασϑε ως οιδατε 66 οι δε πορευϑεντες ησϕαλισαντο τον ταϕον σϕραγισαντες τον λιϑον μετα της κουστωδιας

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Maθθaion caput 27

1 οψε δε σαββατων τη επιϕωσκουση εις μιαν σαββατων ηλϑεν μαρια η μαγδαληνη και η αλλη μαρια ϑεωρησαι τον ταϕον 2 και ιδου σεισμος εγενετο μεγας αγγελος γαρ κυριου καταβας εξ ουρανου προσελϑων απεκυλισεν τον λιϑον απο της ϑυρας και εκαϑητο επανω αυτου 3 ην δε η ιδεα αυτου ως αστραπη και το ενδυμα αυτου λευκον ωσει χιων 4 απο δε του ϕοβου αυτου εσεισϑησαν οι τηρουντες και εγενοντο ωσει νεκροι 5 αποκριϑεις δε ο αγγελος ειπεν ταις γυναιξιν μη ϕοβεισϑε υμεις οιδα γαρ οτι ιησουν τον εσταυρωμενον ζητειτε 6 ουκ εστιν ωδε ηγερϑη γαρ καϑως ειπεν δευτε ιδετε τον τοπον οπου εκειτο ο κυριος 7 και ταχυ πορευϑεισαι ειπατε τοις μαϑηταις αυτου οτι ηγερϑη απο των νεκρων και ιδου προαγει υμας εις την γαλιλαιαν εκει αυτον οψεσϑε ιδου ειπον υμιν 8 και εξελϑουσαι ταχυ απο του μνημειου μετα ϕοβου και χαρας μεγαλης εδραμον απαγγειλαι τοις μαϑηταις αυτου 9 ως δε επορευοντο απαγγειλαι τοις μαϑηταις αυτου και ιδου ο ιησους απηντησεν αυταις λεγων χαιρετε αι δε προσελϑουσαι εκρατησαν αυτου τους ποδας και προσεκυνησαν αυτω 10 τοτε λεγει αυταις ο ιησους μη ϕοβεισϑε υπαγετε απαγγειλατε τοις αδελϕοις μου ινα απελϑωσιν εις την γαλιλαιαν κακει με οψονται 11 πορευομενων δε αυτων ιδου τινες της κουστωδιας ελϑοντες εις την πολιν απηγγειλαν τοις αρχιερευσιν απαντα τα γενομενα 12 και συναχϑεντες μετα των πρεσβυτερων συμβουλιον τε λαβοντες αργυρια ικανα εδωκαν τοις στρατιωταις 13 λεγοντες ειπατε οτι οι μαϑηται αυτου νυκτος ελϑοντες εκλεψαν αυτον ημων κοιμωμενων 14 και εαν ακουσϑη τουτο επι του ηγεμονος ημεις πεισομεν αυτον και υμας αμεριμνους ποιησομεν 15 οι δε λαβοντες τα αργυρια εποιησαν ως εδιδαχϑησαν και διεϕημισϑη ο λογος ουτος παρα ιουδαιοις μεχρι της σημερον 16 οι δε ενδεκα μαϑηται επορευϑησαν εις την γαλιλαιαν εις το ορος ου εταξατο αυτοις ο ιησους 17 και ιδοντες αυτον προσεκυνησαν αυτω οι δε εδιστασαν 18 και προσελϑων ο ιησους ελαλησεν αυτοις λεγων εδοϑη μοι πασα εξουσια εν ουρανω και επι γης 19 πορευϑεντες ουν μαϑητευσατε παντα τα εϑνη βαπτιζοντες αυτους εις το ονομα του πατρος και του υιου και του αγιου πνευματος 20 διδασκοντες αυτους τηρειν παντα οσα ενετειλαμην υμιν και ιδου εγω μεϑ υμων ειμι πασας τας ημερας εως της συντελειας του αιωνος αμην Εξπλιχιτ Εϖανγελιυμ σεχυνδυμ Ματτη⎛υμ

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 1

1 αρχη του ευαγγελιου ιησου χριστου υιου του ϑεου 2 ως γεγραπται εν τοις προϕηταις ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου ος κατασκευασει την οδον σου εμπροσϑεν σου 3 ϕωνη βοωντος εν τη ερημω ετοιμασατε την οδον κυριου ευϑειας ποιειτε τας τριβους αυτου 4 εγενετο ιωαννης βαπτιζων εν τη ερημω και κηρυσσων βαπτισμα μετανοιας εις αϕεσιν αμαρτιων 5 και εξεπορευετο προς αυτον πασα η ιουδαια χωρα και οι ιεροσολυμιται και εβαπτιζοντο παντες εν τω ιορδανη ποταμω υπ αυτου εξομολογουμενοι τας αμαρτιας αυτων 6 ην δε ιωαννης ενδεδυμενος τριχας καμηλου και ζωνην δερματινην περι την οσϕυν αυτου και εσϑιων ακριδας και μελι αγριον 7 και εκηρυσσεν λεγων ερχεται ο ισχυροτερος μου οπισω μου ου ουκ ειμι ικανος κυψας λυσαι τον ιμαντα των υποδηματων αυτου 8 εγω μεν εβαπτισα υμας εν υδατι αυτος δε βαπτισει υμας εν πνευματι αγιω 9 και εγενετο εν εκειναις ταις ημεραις ηλϑεν ιησους απο ναζαρετ της γαλιλαιας και εβαπτισϑη υπο ιωαννου εις τον ιορδανην 10 και ευϑεως αναβαινων απο του υδατος ειδεν σχιζομενους τους ουρανους και το πνευμα ωσει περιστεραν καταβαινον επ αυτον 11 και ϕωνη εγενετο εκ των ουρανων συ ει ο υιος μου ο αγαπητος εν ω ευδοκησα 12 και ευϑυς το πνευμα αυτον εκβαλλει εις την ερημον 13 και ην εκει εν τη ερημω ημερας τεσσαρακοντα πειραζομενος υπο του σατανα και ην μετα των ϑηριων και οι αγγελοι διηκονουν αυτω 14 μετα δε το παραδοϑηναι τον ιωαννην ηλϑεν ο ιησους εις την γαλιλαιαν κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας του ϑεου 15 και λεγων οτι πεπληρωται ο καιρος και ηγγικεν η βασιλεια του ϑεου μετανοειτε και πιστευετε εν τω ευαγγελιω 16 περιπατων δε παρα την ϑαλασσαν της γαλιλαιας ειδεν σιμωνα και ανδρεαν τον αδελϕον αυτου βαλλοντας αμϕιβληστρον εν τη ϑαλασση ησαν γαρ αλιεις 17 και ειπεν αυτοις ο ιησους δευτε οπισω μου και ποιησω υμας γενεσϑαι αλιεις ανϑρωπων 18 και ευϑεως αϕεντες τα δικτυα αυτων ηκολουϑησαν αυτω 19 και προβας εκειϑεν ολιγον ειδεν ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελϕον αυτου και αυτους εν τω πλοιω καταρτιζοντας τα δικτυα 20 και ευϑεως εκαλεσεν αυτους και αϕεντες τον πατερα αυτων ζεβεδαιον εν τω πλοιω μετα των μισϑωτων απηλϑον οπισω αυτου 21 και εισπορευονται εις καπερναουμ και ευϑεως τοις σαββασιν εισελϑων εις την συναγωγην εδιδασκεν 22 και εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου ην γαρ διδασκων αυτους ως εξουσιαν εχων και ουχ ως οι γραμματεις 23 και ην εν τη συναγωγη αυτων ανϑρωπος εν πνευματι ακαϑαρτω και ανεκραξεν 24 λεγων εα τι ημιν και σοι ιησου ναζαρηνε ηλϑες απολεσαι ημας οιδα σε τις ει ο αγιος του ϑεου 25 και επετιμησεν αυτω ο ιησους λεγων ϕιμωϑητι και εξελϑε εξ αυτου 26 και σπαραξαν αυτον το πνευμα το ακαϑαρτον και κραξαν ϕωνη μεγαλη εξηλϑεν εξ αυτου 27 και εϑαμβηϑησαν παντες ωστε συζητειν προς αυτους λεγοντας τι εστιν τουτο τις η διδαχη η καινη αυτη οτι κατ εξουσιαν και τοις πνευμασιν τοις ακαϑαρτοις επιτασσει και υπακουουσιν αυτω 28 εξηλϑεν δε η ακοη αυτου ευϑυς εις ολην την περιχωρον της γαλιλαιας 29 και ευϑεως εκ της συναγωγης εξελϑοντες ηλϑον εις την οικιαν σιμωνος και ανδρεου μετα ιακωβου και ιωαννου 30 η δε πενϑερα σιμωνος κατεκειτο πυρεσσουσα και ευϑεως λεγουσιν αυτω περι αυτης 31 και προσελϑων ηγειρεν αυτην κρατησας της χειρος αυτης και αϕηκεν αυτην ο πυρετος ευϑεως και διηκονει αυτοις 32 οψιας δε γενομενης οτε εδυ ο ηλιος εϕερον προς αυτον παντας τους κακως εχοντας και τους δαιμονιζομενους 33 και η πολις ολη επισυνηγμενη ην προς την ϑυραν 34 και εϑεραπευσεν πολλους κακως εχοντας ποικιλαις νοσοις και δαιμονια πολλα εξεβαλεν και ουκ ηϕιεν λαλειν τα δαιμονια οτι ηδεισαν αυτον 35 και πρωι εννυχον λιαν αναστας εξηλϑεν και απηλϑεν εις ερημον τοπον κακει προσηυχετο 36 και κατεδιωξαν αυτον ο σιμων και οι μετ αυτου 37 και ευροντες αυτον λεγουσιν αυτω οτι παντες ζητουσιν σε 38 και λεγει αυτοις αγωμεν εις τας εχομενας κωμοπολεις ινα κακει κηρυξω εις τουτο γαρ εξεληλυϑα 39 και ην κηρυσσων εν ταις συναγωγαις αυτων εις ολην την γαλιλαιαν και τα δαιμονια εκβαλλων 40 και ερχεται προς αυτον λεπρος παρακαλων αυτον και γονυπετων αυτον και λεγων αυτω οτι εαν ϑελης δυνασαι με καϑαρισαι 41 ο δε ιησους σπλαγχνισϑεις εκτεινας την χειρα ηψατο αυτου και λεγει αυτω ϑελω καϑαρισϑητι 42 και ειποντος αυτου ευϑεως απηλϑεν απ αυτου η λεπρα και εκαϑαρισϑη 43 και εμβριμησαμενος αυτω ευϑεως εξεβαλεν αυτον 44 και λεγει αυτω ορα μηδενι μηδεν ειπης αλλ υπαγε σεαυτον δειξον τω ιερει και προσενεγκε περι του καϑαρισμου σου α προσεταξεν μωσης εις μαρτυριον αυτοις 45 ο δε εξελϑων ηρξατο κηρυσσειν πολλα και διαϕημιζειν τον λογον ωστε μηκετι αυτον δυνασϑαι ϕανερως εις πολιν εισελϑειν αλλ εξω εν ερημοις τοποις ην και ηρχοντο προς αυτον πανταχοϑεν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 2

1 και παλιν εισηλϑεν εις καπερναουμ δι ημερων και ηκουσϑη οτι εις οικον εστιν 2 και ευϑεως συνηχϑησαν πολλοι ωστε μηκετι χωρειν μηδε τα προς την ϑυραν και ελαλει αυτοις τον λογον 3 και ερχονται προς αυτον παραλυτικον ϕεροντες αιρομενον υπο τεσσαρων 4 και μη δυναμενοι προσεγγισαι αυτω δια τον οχλον απεστεγασαν την στεγην οπου ην και εξορυξαντες χαλωσιν τον κραββατον εϕ ω ο παραλυτικος κατεκειτο 5 ιδων δε ο ιησους την πιστιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι σου 6 ησαν δε τινες των γραμματεων εκει καϑημενοι και διαλογιζομενοι εν ταις καρδιαις αυτων 7 τι ουτος ουτως λαλει βλασϕημιας τις δυναται αϕιεναι αμαρτιας ει μη εις ο ϑεος 8 και ευϑεως επιγνους ο ιησους τω πνευματι αυτου οτι ουτως διαλογιζονται εν εαυτοις ειπεν αυτοις τι ταυτα διαλογιζεσϑε εν ταις καρδιαις υμων 9 τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι η ειπειν εγειραι και αρον σου τον κραββατον και περιπατει 10 ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανϑρωπου αϕιεναι επι της γης αμαρτιας λεγει τω παραλυτικω 11 σοι λεγω εγειραι και αρον τον κραββατον σου και υπαγε εις τον οικον σου 12 και ηγερϑη ευϑεως και αρας τον κραββατον εξηλϑεν εναντιον παντων ωστε εξιστασϑαι παντας και δοξαζειν τον ϑεον λεγοντας οτι ουδεποτε ουτως ειδομεν 13 και εξηλϑεν παλιν παρα την ϑαλασσαν και πας ο οχλος ηρχετο προς αυτον και εδιδασκεν αυτους 14 και παραγων ειδεν λευιν τον του αλϕαιου καϑημενον επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουϑει μοι και αναστας ηκολουϑησεν αυτω 15 και εγενετο εν τω κατακεισϑαι αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι συνανεκειντο τω ιησου και τοις μαϑηταις αυτου ησαν γαρ πολλοι και ηκολουϑησαν αυτω 16 και οι γραμματεις και οι ϕαρισαιοι ιδοντες αυτον εσϑιοντα μετα των τελωνων και αμαρτωλων ελεγον τοις μαϑηταις αυτου τι οτι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσϑιει και πινει 17 και ακουσας ο ιησους λεγει αυτοις ου χρειαν εχουσιν οι ισχυοντες ιατρου αλλ οι κακως εχοντες ουκ ηλϑον καλεσαι δικαιους αλλα αμαρτωλους εις μετανοιαν 18 και ησαν οι μαϑηται ιωαννου και οι των ϕαρισαιων νηστευοντες και ερχονται και λεγουσιν αυτω διατι οι μαϑηται ιωαννου και οι των ϕαρισαιων νηστευουσιν οι δε σοι μαϑηται ου νηστευουσιν 19 και ειπεν αυτοις ο ιησους μη δυνανται οι υιοι του νυμϕωνος εν ω ο νυμϕιος μετ αυτων εστιν νηστευειν οσον χρονον μεϑ εαυτων εχουσιν τον νυμϕιον ου δυνανται νηστευειν 20 ελευσονται δε ημεραι οταν απαρϑη απ αυτων ο νυμϕιος και τοτε νηστευσουσιν εν εκειναις ταις ημεραις 21 και ουδεις επιβλημα ρακους αγναϕου επιρραπτει επι ιματιω παλαιω ει δε μη αιρει το πληρωμα αυτου το καινον του παλαιου και χειρον σχισμα γινεται 22 και ουδεις βαλλει οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μη ρησσει ο οινος ο νεος τους ασκους και ο οινος εκχειται και οι ασκοι απολουνται αλλα οινον νεον εις ασκους καινους βλητεον 23 και εγενετο παραπορευεσϑαι αυτον εν τοις σαββασιν δια των σποριμων και ηρξαντο οι μαϑηται αυτου οδον ποιειν τιλλοντες τους σταχυας 24 και οι ϕαρισαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουσιν εν τοις σαββασιν ο ουκ εξεστιν 25 και αυτος ελεγεν αυτοις ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιησεν δαβιδ οτε χρειαν εσχεν και επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου 26 πως εισηλϑεν εις τον οικον του ϑεου επι αβιαϑαρ του αρχιερεως και τους αρτους της προϑεσεως εϕαγεν ους ουκ εξεστιν ϕαγειν ει μη τοις ιερευσιν και εδωκεν και τοις συν αυτω ουσιν 27 και ελεγεν αυτοις το σαββατον δια τον ανϑρωπον εγενετο ουχ ο ανϑρωπος δια το σαββατον 28 ωστε κυριος εστιν ο υιος του ανϑρωπου και του σαββατου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 3

1 και εισηλϑεν παλιν εις την συναγωγην και ην εκει ανϑρωπος εξηραμμενην εχων την χειρα 2 και παρετηρουν αυτον ει τοις σαββασιν ϑεραπευσει αυτον ινα κατηγορησωσιν αυτου 3 και λεγει τω ανϑρωπω τω εξηραμμενην εχοντι την χειρα εγειραι εις το μεσον 4 και λεγει αυτοις εξεστιν τοις σαββασιν αγαϑοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η αποκτειναι οι δε εσιωπων 5 και περιβλεψαμενος αυτους μετ οργης συλλυπουμενος επι τη πωρωσει της καρδιας αυτων λεγει τω ανϑρωπω εκτεινον την χειρα σου και εξετεινεν και αποκατεσταϑη η χειρ αυτου υγιης ως η αλλη 6 και εξελϑοντες οι ϕαρισαιοι ευϑεως μετα των ηρωδιανων συμβουλιον εποιουν κατ αυτου οπως αυτον απολεσωσιν 7 και ο ιησους ανεχωρησεν μετα των μαϑητων αυτου προς την ϑαλασσαν και πολυ πληϑος απο της γαλιλαιας ηκολουϑησαν αυτω και απο της ιουδαιας 8 και απο ιεροσολυμων και απο της ιδουμαιας και περαν του ιορδανου και οι περι τυρον και σιδωνα πληϑος πολυ ακουσαντες οσα εποιει ηλϑον προς αυτον 9 και ειπεν τοις μαϑηταις αυτου ινα πλοιαριον προσκαρτερη αυτω δια τον οχλον ινα μη ϑλιβωσιν αυτον 10 πολλους γαρ εϑεραπευσεν ωστε επιπιπτειν αυτω ινα αυτου αψωνται οσοι ειχον μαστιγας 11 και τα πνευματα τα ακαϑαρτα οταν αυτον εϑεωρει προσεπιπτεν αυτω και εκραζεν λεγοντα οτι συ ει ο υιος του ϑεου 12 και πολλα επετιμα αυτοις ινα μη αυτον ϕανερον ποιησωσιν 13 και αναβαινει εις το ορος και προσκαλειται ους ηϑελεν αυτος και απηλϑον προς αυτον 14 και εποιησεν δωδεκα ινα ωσιν μετ αυτου και ινα αποστελλη αυτους κηρυσσειν 15 και εχειν εξουσιαν ϑεραπευειν τας νοσους και εκβαλλειν τα δαιμονια 16 και επεϑηκεν τω σιμωνι ονομα πετρον 17 και ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελϕον του ιακωβου και επεϑηκεν αυτοις ονοματα βοανεργες ο εστιν υιοι βροντης 18 και ανδρεαν και ϕιλιππον και βαρϑολομαιον και ματϑαιον και ϑωμαν και ιακωβον τον του αλϕαιου και ϑαδδαιον και σιμωνα τον κανανιτην 19 και ιουδαν ισκαριωτην ος και παρεδωκεν αυτον και ερχονται εις οικον 20 και συνερχεται παλιν οχλος ωστε μη δυνασϑαι αυτους μητε αρτον ϕαγειν 21 και ακουσαντες οι παρ αυτου εξηλϑον κρατησαι αυτον ελεγον γαρ οτι εξεστη 22 και οι γραμματεις οι απο ιεροσολυμων καταβαντες ελεγον οτι βεελζεβουλ εχει και οτι εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια 23 και προσκαλεσαμενος αυτους εν παραβολαις ελεγεν αυτοις πως δυναται σατανας σαταναν εκβαλλειν 24 και εαν βασιλεια εϕ εαυτην μερισϑη ου δυναται σταϑηναι η βασιλεια εκεινη 25 και εαν οικια εϕ εαυτην μερισϑη ου δυναται σταϑηναι η οικια εκεινη 26 και ει ο σατανας ανεστη εϕ εαυτον και μεμερισται ου δυναται σταϑηναι αλλα τελος εχει 27 ου δυναται ουδεις τα σκευη του ισχυρου εισελϑων εις την οικιαν αυτου διαρπασαι εαν μη πρωτον τον ισχυρον δηση και τοτε την οικιαν αυτου διαρπασει 28 αμην λεγω υμιν οτι παντα αϕεϑησεται τα αμαρτηματα τοις υιοις των ανϑρωπων και βλασϕημιαι οσας αν βλασϕημησωσιν 29 ος δ αν βλασϕημηση εις το πνευμα το αγιον ουκ εχει αϕεσιν εις τον αιωνα αλλ ενοχος εστιν αιωνιου κρισεως 30 οτι ελεγον πνευμα ακαϑαρτον εχει 31 ερχονται ουν οι αδελϕοι και η μητηρ αυτου και εξω εστωτες απεστειλαν προς αυτον ϕωνουντες αυτον 32 και εκαϑητο οχλος περι αυτον ειπον δε αυτω ιδου η μητηρ σου και οι αδελϕοι σου εξω ζητουσιν σε 33 και απεκριϑη αυτοις λεγων τις εστιν η μητηρ μου η οι αδελϕοι μου 34 και περιβλεψαμενος κυκλω τους περι αυτον καϑημενους λεγει ιδε η μητηρ μου και οι αδελϕοι μου 35 ος γαρ αν ποιηση το ϑελημα του ϑεου ουτος αδελϕος μου και αδελϕη μου και μητηρ εστιν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 4

1 και παλιν ηρξατο διδασκειν παρα την ϑαλασσαν και συνηχϑη προς αυτον οχλος πολυς ωστε αυτον εμβαντα εις το πλοιον καϑησϑαι εν τη ϑαλασση και πας ο οχλος προς την ϑαλασσαν επι της γης ην 2 και εδιδασκεν αυτους εν παραβολαις πολλα και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου 3 ακουετε ιδου εξηλϑεν ο σπειρων του σπειραι 4 και εγενετο εν τω σπειρειν ο μεν επεσεν παρα την οδον και ηλϑεν τα πετεινα του ουρανου και κατεϕαγεν αυτο 5 αλλο δε επεσεν επι το πετρωδες οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευϑεως εξανετειλεν δια το μη εχειν βαϑος γης 6 ηλιου δε ανατειλαντος εκαυματισϑη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανϑη 7 και αλλο επεσεν εις τας ακανϑας και ανεβησαν αι ακανϑαι και συνεπνιξαν αυτο και καρπον ουκ εδωκεν 8 και αλλο επεσεν εις την γην την καλην και εδιδου καρπον αναβαινοντα και αυξανοντα και εϕερεν εν τριακοντα και εν εξηκοντα και εν εκατον 9 και ελεγεν αυτοις ο εχων ωτα ακουειν ακουετω 10 οτε δε εγενετο καταμονας ηρωτησαν αυτον οι περι αυτον συν τοις δωδεκα την παραβολην 11 και ελεγεν αυτοις υμιν δεδοται γνωναι το μυστηριον της βασιλειας του ϑεου εκεινοις δε τοις εξω εν παραβολαις τα παντα γινεται 12 ινα βλεποντες βλεπωσιν και μη ιδωσιν και ακουοντες ακουωσιν και μη συνιωσιν μηποτε επιστρεψωσιν και αϕεϑη αυτοις τα αμαρτηματα 13 και λεγει αυτοις ουκ οιδατε την παραβολην ταυτην και πως πασας τας παραβολας γνωσεσϑε 14 ο σπειρων τον λογον σπειρει 15 ουτοι δε εισιν οι παρα την οδον οπου σπειρεται ο λογος και οταν ακουσωσιν ευϑεως ερχεται ο σατανας και αιρει τον λογον τον εσπαρμενον εν ταις καρδιαις αυτων 16 και ουτοι εισιν ομοιως οι επι τα πετρωδη σπειρομενοι οι οταν ακουσωσιν τον λογον ευϑεως μετα χαρας λαμβανουσιν αυτον 17 και ουκ εχουσιν ριζαν εν εαυτοις αλλα προσκαιροι εισιν ειτα γενομενης ϑλιψεως η διωγμου δια τον λογον ευϑεως σκανδαλιζονται 18 και ουτοι εισιν οι εις τας ακανϑας σπειρομενοι ουτοι εισιν οι τον λογον ακουοντες 19 και αι μεριμναι του αιωνος τουτου και η απατη του πλουτου και αι περι τα λοιπα επιϑυμιαι εισπορευομεναι συμπνιγουσιν τον λογον και ακαρπος γινεται 20 και ουτοι εισιν οι επι την γην την καλην σπαρεντες οιτινες ακουουσιν τον λογον και παραδεχονται και καρποϕορουσιν εν τριακοντα και εν εξηκοντα και εν εκατον 21 και ελεγεν αυτοις μητι ο λυχνος ερχεται ινα υπο τον μοδιον τεϑη η υπο την κλινην ουχ ινα επι την λυχνιαν επιτεϑη 22 ου γαρ εστιν τι κρυπτον ο εαν μη ϕανερωϑη ουδε εγενετο αποκρυϕον αλλ ινα εις ϕανερον ελϑη 23 ει τις εχει ωτα ακουειν ακουετω 24 και ελεγεν αυτοις βλεπετε τι ακουετε εν ω μετρω μετρειτε μετρηϑησεται υμιν και προστεϑησεται υμιν τοις ακουουσιν 25 ος γαρ αν εχη δοϑησεται αυτω και ος ουκ εχει και ο εχει αρϑησεται απ αυτου 26 και ελεγεν ουτως εστιν η βασιλεια του ϑεου ως εαν ανϑρωπος βαλη τον σπορον επι της γης 27 και καϑευδη και εγειρηται νυκτα και ημεραν και ο σπορος βλαστανη και μηκυνηται ως ουκ οιδεν αυτος 28 αυτοματη γαρ η γη καρποϕορει πρωτον χορτον ειτα σταχυν ειτα πληρη σιτον εν τω σταχυι 29 οταν δε παραδω ο καρπος ευϑεως αποστελλει το δρεπανον οτι παρεστηκεν ο ϑερισμος 30 και ελεγεν τινι ομοιωσωμεν την βασιλειαν του ϑεου η εν ποια παραβολη παραβαλωμεν αυτην 31 ως κοκκω σιναπεως ος οταν σπαρη επι της γης μικροτερος παντων των σπερματων εστιν των επι της γης 32 και οταν σπαρη αναβαινει και γινεται παντων των λαχανων μειζων και ποιει κλαδους μεγαλους ωστε δυνασϑαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν 33 και τοιαυταις παραβολαις πολλαις ελαλει αυτοις τον λογον καϑως ηδυναντο ακουειν 34 χωρις δε παραβολης ουκ ελαλει αυτοις κατ ιδιαν δε τοις μαϑηταις αυτου επελυεν παντα 35 και λεγει αυτοις εν εκεινη τη ημερα οψιας γενομενης διελϑωμεν εις το περαν 36 και αϕεντες τον οχλον παραλαμβανουσιν αυτον ως ην εν τω πλοιω και αλλα δε πλοιαρια ην μετ αυτου 37 και γινεται λαιλαψ ανεμου μεγαλη τα δε κυματα επεβαλλεν εις το πλοιον ωστε αυτο ηδη γεμιζεσϑαι 38 και ην αυτος επι τη πρυμνη επι το προσκεϕαλαιον καϑευδων και διεγειρουσιν αυτον και λεγουσιν αυτω διδασκαλε ου μελει σοι οτι απολλυμεϑα 39 και διεγερϑεις επετιμησεν τω ανεμω και ειπεν τη ϑαλασση σιωπα πεϕιμωσο και εκοπασεν ο ανεμος και εγενετο γαληνη μεγαλη 40 και ειπεν αυτοις τι δειλοι εστε ουτως πως ουκ εχετε πιστιν 41 και εϕοβηϑησαν ϕοβον μεγαν και ελεγον προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και ο ανεμος και η ϑαλασσα υπακουουσιν αυτω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 5

1 και ηλϑον εις το περαν της ϑαλασσης εις την χωραν των γαδαρηνων 2 και εξελϑοντι αυτω εκ του πλοιου ευϑεως απηντησεν αυτω εκ των μνημειων ανϑρωπος εν πνευματι ακαϑαρτω 3 ος την κατοικησιν ειχεν εν τοις μνημειοις και ουτε αλυσεσιν ουδεις ηδυνατο αυτον δησαι 4 δια το αυτον πολλακις πεδαις και αλυσεσιν δεδεσϑαι και διεσπασϑαι υπ αυτου τας αλυσεις και τας πεδας συντετριϕϑαι και ουδεις αυτον ισχυεν δαμασαι 5 και διαπαντος νυκτος και ημερας εν τοις ορεσιν και εν τοις μνημασιν ην κραζων και κατακοπτων εαυτον λιϑοις 6 ιδων δε τον ιησουν απο μακροϑεν εδραμεν και προσεκυνησεν αυτω 7 και κραξας ϕωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και σοι ιησου υιε του ϑεου του υψιστου ορκιζω σε τον ϑεον μη με βασανισης 8 ελεγεν γαρ αυτω εξελϑε το πνευμα το ακαϑαρτον εκ του ανϑρωπου 9 και επηρωτα αυτον τι σοι ονομα και απεκριϑη λεγων λεγεων ονομα μοι οτι πολλοι εσμεν 10 και παρεκαλει αυτον πολλα ινα μη αυτους αποστειλη εξω της χωρας 11 ην δε εκει προς τα ορη αγελη χοιρων μεγαλη βοσκομενη 12 και παρεκαλεσαν αυτον παντες οι δαιμονες λεγοντες πεμψον ημας εις τους χοιρους ινα εις αυτους εισελϑωμεν 13 και επετρεψεν αυτοις ευϑεως ο ιησους και εξελϑοντα τα πνευματα τα ακαϑαρτα εισηλϑον εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την ϑαλασσαν ησαν δε ως δισχιλιοι και επνιγοντο εν τη ϑαλασση 14 οι δε βοσκοντες τους χοιρους εϕυγον και ανηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους και εξηλϑον ιδειν τι εστιν το γεγονος 15 και ερχονται προς τον ιησουν και ϑεωρουσιν τον δαιμονιζομενον καϑημενον και ιματισμενον και σωϕρονουντα τον εσχηκοτα τον λεγεωνα και εϕοβηϑησαν 16 και διηγησαντο αυτοις οι ιδοντες πως εγενετο τω δαιμονιζομενω και περι των χοιρων 17 και ηρξαντο παρακαλειν αυτον απελϑειν απο των οριων αυτων 18 και εμβαντος αυτου εις το πλοιον παρεκαλει αυτον ο δαιμονισϑεις ινα η μετ αυτου 19 ο δε ιησους ουκ αϕηκεν αυτον αλλα λεγει αυτω υπαγε εις τον οικον σου προς τους σους και αναγγειλον αυτοις οσα σοι ο κυριος εποιησεν και ηλεησεν σε 20 και απηλϑεν και ηρξατο κηρυσσειν εν τη δεκαπολει οσα εποιησεν αυτω ο ιησους και παντες εϑαυμαζον 21 και διαπερασαντος του ιησου εν τω πλοιω παλιν εις το περαν συνηχϑη οχλος πολυς επ αυτον και ην παρα την ϑαλασσαν 22 και ιδου ερχεται εις των αρχισυναγωγων ονοματι ιαειρος και ιδων αυτον πιπτει προς τους ποδας αυτου 23 και παρεκαλει αυτον πολλα λεγων οτι το ϑυγατριον μου εσχατως εχει ινα ελϑων επιϑης αυτη τας χειρας οπως σωϑη και ζησεται 24 και απηλϑεν μετ αυτου και ηκολουϑει αυτω οχλος πολυς και συνεϑλιβον αυτον 25 και γυνη τις ουσα εν ρυσει αιματος ετη δωδεκα 26 και πολλα παϑουσα υπο πολλων ιατρων και δαπανησασα τα παρ εαυτης παντα και μηδεν ωϕεληϑεισα αλλα μαλλον εις το χειρον ελϑουσα 27 ακουσασα περι του ιησου ελϑουσα εν τω οχλω οπισϑεν ηψατο του ιματιου αυτου 28 ελεγεν γαρ οτι καν των ιματιων αυτου αψωμαι σωϑησομαι 29 και ευϑεως εξηρανϑη η πηγη του αιματος αυτης και εγνω τω σωματι οτι ιαται απο της μαστιγος 30 και ευϑεως ο ιησους επιγνους εν εαυτω την εξ αυτου δυναμιν εξελϑουσαν επιστραϕεις εν τω οχλω ελεγεν τις μου ηψατο των ιματιων 31 και ελεγον αυτω οι μαϑηται αυτου βλεπεις τον οχλον συνϑλιβοντα σε και λεγεις τις μου ηψατο 32 και περιεβλεπετο ιδειν την τουτο ποιησασαν 33 η δε γυνη ϕοβηϑεισα και τρεμουσα ειδυια ο γεγονεν επ αυτη ηλϑεν και προσεπεσεν αυτω και ειπεν αυτω πασαν την αληϑειαν 34 ο δε ειπεν αυτη ϑυγατερ η πιστις σου σεσωκεν σε υπαγε εις ειρηνην και ισϑι υγιης απο της μαστιγος σου 35 ετι αυτου λαλουντος ερχονται απο του αρχισυναγωγου λεγοντες οτι η ϑυγατηρ σου απεϑανεν τι ετι σκυλλεις τον διδασκαλον 36 ο δε ιησους ευϑεως ακουσας τον λογον λαλουμενον λεγει τω αρχισυναγωγω μη ϕοβου μονον πιστευε 37 και ουκ αϕηκεν ουδενα αυτω συνακολουϑησαι ει μη πετρον και ιακωβον και ιωαννην τον αδελϕον ιακωβου 38 και ερχεται εις τον οικον του αρχισυναγωγου και ϑεωρει ϑορυβον κλαιοντας και αλαλαζοντας πολλα 39 και εισελϑων λεγει αυτοις τι ϑορυβεισϑε και κλαιετε το παιδιον ουκ απεϑανεν αλλα καϑευδει 40 και κατεγελων αυτου ο δε εκβαλων απαντας παραλαμβανει τον πατερα του παιδιου και την μητερα και τους μετ αυτου και εισπορευεται οπου ην το παιδιον ανακειμενον 41 και κρατησας της χειρος του παιδιου λεγει αυτη ταλιϑα κουμι ο εστιν μεϑερμηνευομενον το κορασιον σοι λεγω εγειραι 42 και ευϑεως ανεστη το κορασιον και περιεπατει ην γαρ ετων δωδεκα και εξεστησαν εκστασει μεγαλη 43 και διεστειλατο αυτοις πολλα ινα μηδεις γνω τουτο και ειπεν δοϑηναι αυτη ϕαγειν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 6

1 και εξηλϑεν εκειϑεν και ηλϑεν εις την πατριδα αυτου και ακολουϑουσιν αυτω οι μαϑηται αυτου 2 και γενομενου σαββατου ηρξατο εν τη συναγωγη διδασκειν και πολλοι ακουοντες εξεπλησσοντο λεγοντες ποϑεν τουτω ταυτα και τις η σοϕια η δοϑεισα αυτω οτι και δυναμεις τοιαυται δια των χειρων αυτου γινονται 3 ουκ ουτος εστιν ο τεκτων ο υιος μαριας αδελϕος δε ιακωβου και ιωση και ιουδα και σιμωνος και ουκ εισιν αι αδελϕαι αυτου ωδε προς ημας και εσκανδαλιζοντο εν αυτω 4 ελεγεν δε αυτοις ο ιησους οτι ουκ εστιν προϕητης ατιμος ει μη εν τη πατριδι αυτου και εν τοις συγγενεσιν και εν τη οικια αυτου 5 και ουκ ηδυνατο εκει ουδεμιαν δυναμιν ποιησαι ει μη ολιγοις αρρωστοις επιϑεις τας χειρας εϑεραπευσεν 6 και εϑαυμαζεν δια την απιστιαν αυτων και περιηγεν τας κωμας κυκλω διδασκων 7 και προσκαλειται τους δωδεκα και ηρξατο αυτους αποστελλειν δυο δυο και εδιδου αυτοις εξουσιαν των πνευματων των ακαϑαρτων 8 και παρηγγειλεν αυτοις ινα μηδεν αιρωσιν εις οδον ει μη ραβδον μονον μη πηραν μη αρτον μη εις την ζωνην χαλκον 9 αλλ υποδεδεμενους σανδαλια και μη ενδυσησϑε δυο χιτωνας 10 και ελεγεν αυτοις οπου εαν εισελϑητε εις οικιαν εκει μενετε εως αν εξελϑητε εκειϑεν 11 και οσοι αν μη δεξωνται υμας μηδε ακουσωσιν υμων εκπορευομενοι εκειϑεν εκτιναξατε τον χουν τον υποκατω των ποδων υμων εις μαρτυριον αυτοις αμην λεγω υμιν ανεκτοτερον εσται σοδομοις η γομορροις εν ημερα κρισεως η τη πολει εκεινη 12 και εξελϑοντες εκηρυσσον ινα μετανοησωσιν 13 και δαιμονια πολλα εξεβαλλον και ηλειϕον ελαιω πολλους αρρωστους και εϑεραπευον 14 και ηκουσεν ο βασιλευς ηρωδης ϕανερον γαρ εγενετο το ονομα αυτου και ελεγεν οτι ιωαννης ο βαπτιζων εκ νεκρων ηγερϑη και δια τουτο ενεργουσιν αι δυναμεις εν αυτω 15 αλλοι ελεγον οτι ηλιας εστιν αλλοι δε ελεγον οτι προϕητης εστιν η ως εις των προϕητων 16 ακουσας δε ο ηρωδης ειπεν οτι ον εγω απεκεϕαλισα ιωαννην ουτος εστιν αυτος ηγερϑη εκ νεκρων 17 αυτος γαρ ο ηρωδης αποστειλας εκρατησεν τον ιωαννην και εδησεν αυτον εν τη ϕυλακη δια ηρωδιαδα την γυναικα ϕιλιππου του αδελϕου αυτου οτι αυτην εγαμησεν 18 ελεγεν γαρ ο ιωαννης τω ηρωδη οτι ουκ εξεστιν σοι εχειν την γυναικα του αδελϕου σου 19 η δε ηρωδιας ενειχεν αυτω και ηϑελεν αυτον αποκτειναι και ουκ ηδυνατο 20 ο γαρ ηρωδης εϕοβειτο τον ιωαννην ειδως αυτον ανδρα δικαιον και αγιον και συνετηρει αυτον και ακουσας αυτου πολλα εποιει και ηδεως αυτου ηκουεν 21 και γενομενης ημερας ευκαιρου οτε ηρωδης τοις γενεσιοις αυτου δειπνον εποιει τοις μεγιστασιν αυτου και τοις χιλιαρχοις και τοις πρωτοις της γαλιλαιας 22 και εισελϑουσης της ϑυγατρος αυτης της ηρωδιαδος και ορχησαμενης και αρεσασης τω ηρωδη και τοις συνανακειμενοις ειπεν ο βασιλευς τω κορασιω αιτησον με ο εαν ϑελης και δωσω σοι 23 και ωμοσεν αυτη οτι ο εαν με αιτησης δωσω σοι εως ημισους της βασιλειας μου 24 η δε εξελϑουσα ειπεν τη μητρι αυτης τι αιτησομαι η δε ειπεν την κεϕαλην ιωαννου του βαπτιστου 25 και εισελϑουσα ευϑεως μετα σπουδης προς τον βασιλεα ητησατο λεγουσα ϑελω ινα μοι δως εξ αυτης επι πινακι την κεϕαλην ιωαννου του βαπτιστου 26 και περιλυπος γενομενος ο βασιλευς δια τους ορκους και τους συνανακειμενους ουκ ηϑελησεν αυτην αϑετησαι 27 και ευϑεως αποστειλας ο βασιλευς σπεκουλατωρα επεταξεν ενεχϑηναι την κεϕαλην αυτου 28 ο δε απελϑων απεκεϕαλισεν αυτον εν τη ϕυλακη και ηνεγκεν την κεϕαλην αυτου επι πινακι και εδωκεν αυτην τω κορασιω και το κορασιον εδωκεν αυτην τη μητρι αυτης 29 και ακουσαντες οι μαϑηται αυτου ηλϑον και ηραν το πτωμα αυτου και εϑηκαν αυτο εν τω μνημειω 30 και συναγονται οι αποστολοι προς τον ιησουν και απηγγειλαν αυτω παντα και οσα εποιησαν και οσα εδιδαξαν 31 και ειπεν αυτοις δευτε υμεις αυτοι κατ ιδιαν εις ερημον τοπον και αναπαυεσϑε ολιγον ησαν γαρ οι ερχομενοι και οι υπαγοντες πολλοι και ουδε ϕαγειν ηυκαιρουν 32 και απηλϑον εις ερημον τοπον τω πλοιω κατ ιδιαν 33 και ειδον αυτους υπαγοντας οι οχλοι και επεγνωσαν αυτον πολλοι και πεζη απο πασων των πολεων συνεδραμον εκει και προηλϑον αυτους και συνηλϑον προς αυτον 34 και εξελϑων ειδεν ο ιησους πολυν οχλον και εσπλαγχνισϑη επ αυτοις οτι ησαν ως προβατα μη εχοντα ποιμενα και ηρξατο διδασκειν αυτους πολλα 35 και ηδη ωρας πολλης γενομενης προσελϑοντες αυτω οι μαϑηται αυτου λεγουσιν οτι ερημος εστιν ο τοπος και ηδη ωρα πολλη 36 απολυσον αυτους ινα απελϑοντες εις τους κυκλω αγρους και κωμας αγορασωσιν εαυτοις αρτους τι γαρ ϕαγωσιν ουκ εχουσιν 37 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις δοτε αυτοις υμεις ϕαγειν και λεγουσιν αυτω απελϑοντες αγορασωμεν διακοσιων δηναριων αρτους και δωμεν αυτοις ϕαγειν 38 ο δε λεγει αυτοις ποσους αρτους εχετε υπαγετε και ιδετε και γνοντες λεγουσιν πεντε και δυο ιχϑυας 39 και επεταξεν αυτοις ανακλιναι παντας συμποσια συμποσια επι τω χλωρω χορτω 40 και ανεπεσον πρασιαι πρασιαι ανα εκατον και ανα πεντηκοντα 41 και λαβων τους πεντε αρτους και τους δυο ιχϑυας αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν και κατεκλασεν τους αρτους και εδιδου τοις μαϑηταις αυτου ινα παραϑωσιν αυτοις και τους δυο ιχϑυας εμερισεν πασιν 42 και εϕαγον παντες και εχορτασϑησαν 43 και ηραν κλασματων δωδεκα κοϕινους πληρεις και απο των ιχϑυων 44 και ησαν οι ϕαγοντες τους αρτους ωσει πεντακισχιλιοι ανδρες 45 και ευϑεως ηναγκασεν τους μαϑητας αυτου εμβηναι εις το πλοιον και προαγειν εις το περαν προς βηϑσαιδαν εως αυτος απολυση τον οχλον 46 και αποταξαμενος αυτοις απηλϑεν εις το ορος προσευξασϑαι 47 και οψιας γενομενης ην το πλοιον εν μεσω της ϑαλασσης και αυτος μονος επι της γης 48 και ειδεν αυτους βασανιζομενους εν τω ελαυνειν ην γαρ ο ανεμος εναντιος αυτοις και περι τεταρτην ϕυλακην της νυκτος ερχεται προς αυτους περιπατων επι της ϑαλασσης και ηϑελεν παρελϑειν αυτους 49 οι δε ιδοντες αυτον περιπατουντα επι της ϑαλασσης εδοξαν ϕαντασμα ειναι και ανεκραξαν 50 παντες γαρ αυτον ειδον και εταραχϑησαν και ευϑεως ελαλησεν μετ αυτων και λεγει αυτοις ϑαρσειτε εγω ειμι μη ϕοβεισϑε 51 και ανεβη προς αυτους εις το πλοιον και εκοπασεν ο ανεμος και λιαν εκ περισσου εν εαυτοις εξισταντο και εϑαυμαζον 52 ου γαρ συνηκαν επι τοις αρτοις ην γαρ η καρδια αυτων πεπωρωμενη 53 και διαπερασαντες ηλϑον επι την γην γενησαρετ και προσωρμισϑησαν 54 και εξελϑοντων αυτων εκ του πλοιου ευϑεως επιγνοντες αυτον 55 περιδραμοντες ολην την περιχωρον εκεινην ηρξαντο επι τοις κραββατοις τους κακως εχοντας περιϕερειν οπου ηκουον οτι εκει εστιν 56 και οπου αν εισεπορευετο εις κωμας η πολεις η αγρους εν ταις αγοραις ετιϑουν τους ασϑενουντας και παρεκαλουν αυτον ινα καν του κρασπεδου του ιματιου αυτου αψωνται και οσοι αν ηπτοντο αυτου εσωζοντο

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 7

1 και συναγονται προς αυτον οι ϕαρισαιοι και τινες των γραμματεων ελϑοντες απο ιεροσολυμων 2 και ιδοντες τινας των μαϑητων αυτου κοιναις χερσιν τουτ εστιν ανιπτοις εσϑιοντας αρτους εμεμψαντο 3 οι γαρ ϕαρισαιοι και παντες οι ιουδαιοι εαν μη πυγμη νιψωνται τας χειρας ουκ εσϑιουσιν κρατουντες την παραδοσιν των πρεσβυτερων 4 και απο αγορας εαν μη βαπτισωνται ουκ εσϑιουσιν και αλλα πολλα εστιν α παρελαβον κρατειν βαπτισμους ποτηριων και ξεστων και χαλκιων και κλινων 5 επειτα επερωτωσιν αυτον οι ϕαρισαιοι και οι γραμματεις διατι οι μαϑηται σου ου περιπατουσιν κατα την παραδοσιν των πρεσβυτερων αλλα ανιπτοις χερσιν εσϑιουσιν τον αρτον 6 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις οτι καλως προεϕητευσεν ησαιας περι υμων των υποκριτων ως γεγραπται ουτος ο λαος τοις χειλεσιν με τιμα η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ εμου 7 ματην δε σεβονται με διδασκοντες διδασκαλιας ενταλματα ανϑρωπων 8 αϕεντες γαρ την εντολην του ϑεου κρατειτε την παραδοσιν των ανϑρωπων βαπτισμους ξεστων και ποτηριων και αλλα παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε 9 και ελεγεν αυτοις καλως αϑετειτε την εντολην του ϑεου ινα την παραδοσιν υμων τηρησητε 10 μωσης γαρ ειπεν τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου και ο κακολογων πατερα η μητερα ϑανατω τελευτατω 11 υμεις δε λεγετε εαν ειπη ανϑρωπος τω πατρι η τη μητρι κορβαν ο εστιν δωρον ο εαν εξ εμου ωϕεληϑης 12 και ουκετι αϕιετε αυτον ουδεν ποιησαι τω πατρι αυτου η τη μητρι αυτου 13 ακυρουντες τον λογον του ϑεου τη παραδοσει υμων η παρεδωκατε και παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε 14 και προσκαλεσαμενος παντα τον οχλον ελεγεν αυτοις ακουετε μου παντες και συνιετε 15 ουδεν εστιν εξωϑεν του ανϑρωπου εισπορευομενον εις αυτον ο δυναται αυτον κοινωσαι αλλα τα εκπορευομενα απ αυτου εκεινα εστιν τα κοινουντα τον ανϑρωπον 16 ει τις εχει ωτα ακουειν ακουετω 17 και οτε εισηλϑεν εις οικον απο του οχλου επηρωτων αυτον οι μαϑηται αυτου περι της παραβολης 18 και λεγει αυτοις ουτως και υμεις ασυνετοι εστε ου νοειτε οτι παν το εξωϑεν εισπορευομενον εις τον ανϑρωπον ου δυναται αυτον κοινωσαι 19 οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αϕεδρωνα εκπορευεται καϑαριζον παντα τα βρωματα 20 ελεγεν δε οτι το εκ του ανϑρωπου εκπορευομενον εκεινο κοινοι τον ανϑρωπον 21 εσωϑεν γαρ εκ της καρδιας των ανϑρωπων οι διαλογισμοι οι κακοι εκπορευονται μοιχειαι πορνειαι ϕονοι 22 κλοπαι πλεονεξιαι πονηριαι δολος ασελγεια οϕϑαλμος πονηρος βλασϕημια υπερηϕανια αϕροσυνη 23 παντα ταυτα τα πονηρα εσωϑεν εκπορευεται και κοινοι τον ανϑρωπον 24 και εκειϑεν αναστας απηλϑεν εις τα μεϑορια τυρου και σιδωνος και εισελϑων εις την οικιαν ουδενα ηϑελεν γνωναι και ουκ ηδυνηϑη λαϑειν 25 ακουσασα γαρ γυνη περι αυτου ης ειχεν το ϑυγατριον αυτης πνευμα ακαϑαρτον ελϑουσα προσεπεσεν προς τους ποδας αυτου 26 ην δε η γυνη ελληνις συροϕοινισσα τω γενει και ηρωτα αυτον ινα το δαιμονιον εκβαλλη εκ της ϑυγατρος αυτης 27 ο δε ιησους ειπεν αυτη αϕες πρωτον χορτασϑηναι τα τεκνα ου γαρ καλον εστιν λαβειν τον αρτον των τεκνων και βαλειν τοις κυναριοις 28 η δε απεκριϑη και λεγει αυτω ναι κυριε και γαρ τα κυναρια υποκατω της τραπεζης εσϑιει απο των ψιχιων των παιδιων 29 και ειπεν αυτη δια τουτον τον λογον υπαγε εξεληλυϑεν το δαιμονιον εκ της ϑυγατρος σου 30 και απελϑουσα εις τον οικον αυτης ευρεν το δαιμονιον εξεληλυϑος και την ϑυγατερα βεβλημενην επι της κλινης 31 και παλιν εξελϑων εκ των οριων τυρου και σιδωνος ηλϑεν προς την ϑαλασσαν της γαλιλαιας ανα μεσον των οριων δεκαπολεως 32 και ϕερουσιν αυτω κωϕον μογιλαλον και παρακαλουσιν αυτον ινα επιϑη αυτω την χειρα 33 και απολαβομενος αυτον απο του οχλου κατ ιδιαν εβαλεν τους δακτυλους αυτου εις τα ωτα αυτου και πτυσας ηψατο της γλωσσης αυτου 34 και αναβλεψας εις τον ουρανον εστεναξεν και λεγει αυτω εϕϕαϑα ο εστιν διανοιχϑητι 35 και ευϑεως διηνοιχϑησαν αυτου αι ακοαι και ελυϑη ο δεσμος της γλωσσης αυτου και ελαλει ορϑως 36 και διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι ειπωσιν οσον δε αυτος αυτοις διεστελλετο μαλλον περισσοτερον εκηρυσσον 37 και υπερπερισσως εξεπλησσοντο λεγοντες καλως παντα πεποιηκεν και τους κωϕους ποιει ακουειν και τους αλαλους λαλειν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 8

1 εν εκειναις ταις ημεραις παμπολλου οχλου οντος και μη εχοντων τι ϕαγωσιν προσκαλεσαμενος ο ιησους τους μαϑητας αυτου λεγει αυτοις 2 σπλαγχνιζομαι επι τον οχλον οτι ηδη ημερας τρεις προσμενουσιν μοι και ουκ εχουσιν τι ϕαγωσιν 3 και εαν απολυσω αυτους νηστεις εις οικον αυτων εκλυϑησονται εν τη οδω τινες γαρ αυτων μακροϑεν ηκασιν 4 και απεκριϑησαν αυτω οι μαϑηται αυτου ποϑεν τουτους δυνησεται τις ωδε χορτασαι αρτων επ ερημιας 5 και επηρωτα αυτους ποσους εχετε αρτους οι δε ειπον επτα 6 και παρηγγειλεν τω οχλω αναπεσειν επι της γης και λαβων τους επτα αρτους ευχαριστησας εκλασεν και εδιδου τοις μαϑηταις αυτου ινα παραϑωσιν και παρεϑηκαν τω οχλω 7 και ειχον ιχϑυδια ολιγα και ευλογησας ειπεν παραϑειναι και αυτα 8 εϕαγον δε και εχορτασϑησαν και ηραν περισσευματα κλασματων επτα σπυριδας 9 ησαν δε οι ϕαγοντες ως τετρακισχιλιοι και απελυσεν αυτους 10 και ευϑεως εμβας εις το πλοιον μετα των μαϑητων αυτου ηλϑεν εις τα μερη δαλμανουϑα 11 και εξηλϑον οι ϕαρισαιοι και ηρξαντο συζητειν αυτω ζητουντες παρ αυτου σημειον απο του ουρανου πειραζοντες αυτον 12 και αναστεναξας τω πνευματι αυτου λεγει τι η γενεα αυτη σημειον επιζητει αμην λεγω υμιν ει δοϑησεται τη γενεα ταυτη σημειον 13 και αϕεις αυτους εμβας παλιν εις το πλοιον απηλϑεν εις το περαν 14 και επελαϑοντο λαβειν αρτους και ει μη ενα αρτον ουκ ειχον μεϑ εαυτων εν τω πλοιω 15 και διεστελλετο αυτοις λεγων ορατε βλεπετε απο της ζυμης των ϕαρισαιων και της ζυμης ηρωδου 16 και διελογιζοντο προς αλληλους λεγοντες οτι αρτους ουκ εχομεν 17 και γνους ο ιησους λεγει αυτοις τι διαλογιζεσϑε οτι αρτους ουκ εχετε ουπω νοειτε ουδε συνιετε ετι πεπωρωμενην εχετε την καρδιαν υμων 18 οϕϑαλμους εχοντες ου βλεπετε και ωτα εχοντες ουκ ακουετε και ου μνημονευετε 19 οτε τους πεντε αρτους εκλασα εις τους πεντακισχιλιους ποσους κοϕινους πληρεις κλασματων ηρατε λεγουσιν αυτω δωδεκα 20 οτε δε τους επτα εις τους τετρακισχιλιους ποσων σπυριδων πληρωματα κλασματων ηρατε οι δε ειπον επτα 21 και ελεγεν αυτοις πως ου συνιετε 22 και ερχεται εις βηϑσαιδαν και ϕερουσιν αυτω τυϕλον και παρακαλουσιν αυτον ινα αυτου αψηται 23 και επιλαβομενος της χειρος του τυϕλου εξηγαγεν αυτον εξω της κωμης και πτυσας εις τα ομματα αυτου επιϑεις τας χειρας αυτω επηρωτα αυτον ει τι βλεπει 24 και αναβλεψας ελεγεν βλεπω τους ανϑρωπους οτι ως δενδρα ορω περιπατουντας 25 ειτα παλιν επεϑηκεν τας χειρας επι τους οϕϑαλμους αυτου και εποιησεν αυτον αναβλεψαι και αποκατεσταϑη και ενεβλεψεν τηλαυγως απαντας 26 και απεστειλεν αυτον εις τον οικον αυτου λεγων μηδε εις την κωμην εισελϑης μηδε ειπης τινι εν τη κωμη 27 και εξηλϑεν ο ιησους και οι μαϑηται αυτου εις τας κωμας καισαρειας της ϕιλιππου και εν τη οδω επηρωτα τους μαϑητας αυτου λεγων αυτοις τινα με λεγουσιν οι ανϑρωποι ειναι 28 οι δε απεκριϑησαν ιωαννην τον βαπτιστην και αλλοι ηλιαν αλλοι δε ενα των προϕητων 29 και αυτος λεγει αυτοις υμεις δε τινα με λεγετε ειναι αποκριϑεις δε ο πετρος λεγει αυτω συ ει ο χριστος 30 και επετιμησεν αυτοις ινα μηδενι λεγωσιν περι αυτου 31 και ηρξατο διδασκειν αυτους οτι δει τον υιον του ανϑρωπου πολλα παϑειν και αποδοκιμασϑηναι απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων και αποκτανϑηναι και μετα τρεις ημερας αναστηναι 32 και παρρησια τον λογον ελαλει και προσλαβομενος αυτον ο πετρος ηρξατο επιτιμαν αυτω 33 ο δε επιστραϕεις και ιδων τους μαϑητας αυτου επετιμησεν τω πετρω λεγων υπαγε οπισω μου σατανα οτι ου ϕρονεις τα του ϑεου αλλα τα των ανϑρωπων 34 και προσκαλεσαμενος τον οχλον συν τοις μαϑηταις αυτου ειπεν αυτοις οστις ϑελει οπισω μου ελϑειν απαρνησασϑω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου και ακολουϑειτω μοι 35 ος γαρ αν ϑελη την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου και του ευαγγελιου ουτος σωσει αυτην 36 τι γαρ ωϕελησει ανϑρωπον εαν κερδηση τον κοσμον ολον και ζημιωϑη την ψυχην αυτου 37 η τι δωσει ανϑρωπος ανταλλαγμα της ψυχης αυτου 38 ος γαρ αν επαισχυνϑη με και τους εμους λογους εν τη γενεα ταυτη τη μοιχαλιδι και αμαρτωλω και ο υιος του ανϑρωπου επαισχυνϑησεται αυτον οταν ελϑη εν τη δοξη του πατρος αυτου μετα των αγγελων των αγιων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 9

1 και ελεγεν αυτοις αμην λεγω υμιν οτι εισιν τινες των ωδε εστηκοτων οιτινες ου μη γευσωνται ϑανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του ϑεου εληλυϑυιαν εν δυναμει 2 και μεϑ ημερας εξ παραλαμβανει ο ιησους τον πετρον και τον ιακωβον και τον ιωαννην και αναϕερει αυτους εις ορος υψηλον κατ ιδιαν μονους και μετεμορϕωϑη εμπροσϑεν αυτων 3 και τα ιματια αυτου εγενετο στιλβοντα λευκα λιαν ως χιων οια γναϕευς επι της γης ου δυναται λευκαναι 4 και ωϕϑη αυτοις ηλιας συν μωσει και ησαν συλλαλουντες τω ιησου 5 και αποκριϑεις ο πετρος λεγει τω ιησου ραββι καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρεις σοι μιαν και μωσει μιαν και ηλια μιαν 6 ου γαρ ηδει τι λαληση ησαν γαρ εκϕοβοι 7 και εγενετο νεϕελη επισκιαζουσα αυτοις και ηλϑεν ϕωνη εκ της νεϕελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε 8 και εξαπινα περιβλεψαμενοι ουκετι ουδενα ειδον αλλα τον ιησουν μονον μεϑ εαυτων 9 καταβαινοντων δε αυτων απο του ορους διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι διηγησωνται α ειδον ει μη οταν ο υιος του ανϑρωπου εκ νεκρων αναστη 10 και τον λογον εκρατησαν προς εαυτους συζητουντες τι εστιν το εκ νεκρων αναστηναι 11 και επηρωτων αυτον λεγοντες οτι λεγουσιν οι γραμματεις οτι ηλιαν δει ελϑειν πρωτον 12 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις ηλιας μεν ελϑων πρωτον αποκαϑιστα παντα και πως γεγραπται επι τον υιον του ανϑρωπου ινα πολλα παϑη και εξουδενωϑη 13 αλλα λεγω υμιν οτι και ηλιας εληλυϑεν και εποιησαν αυτω οσα ηϑελησαν καϑως γεγραπται επ αυτον 14 και ελϑων προς τους μαϑητας ειδεν οχλον πολυν περι αυτους και γραμματεις συζητουντας αυτοις 15 και ευϑεως πας ο οχλος ιδων αυτον εξεϑαμβηϑη και προστρεχοντες ησπαζοντο αυτον 16 και επηρωτησεν τους γραμματεις τι συζητειτε προς αυτους 17 και αποκριϑεις εις εκ του οχλου ειπεν διδασκαλε ηνεγκα τον υιον μου προς σε εχοντα πνευμα αλαλον 18 και οπου αν αυτον καταλαβη ρησσει αυτον και αϕριζει και τριζει τους οδοντας αυτου και ξηραινεται και ειπον τοις μαϑηταις σου ινα αυτο εκβαλωσιν και ουκ ισχυσαν 19 ο δε αποκριϑεις αυτω λεγει ω γενεα απιστος εως ποτε προς υμας εσομαι εως ποτε ανεξομαι υμων ϕερετε αυτον προς με 20 και ηνεγκαν αυτον προς αυτον και ιδων αυτον ευϑεως το πνευμα εσπαραξεν αυτον και πεσων επι της γης εκυλιετο αϕριζων 21 και επηρωτησεν τον πατερα αυτου ποσος χρονος εστιν ως τουτο γεγονεν αυτω ο δε ειπεν παιδιοϑεν 22 και πολλακις αυτον και εις πυρ εβαλεν και εις υδατα ινα απολεση αυτον αλλ ει τι δυνασαι βοηϑησον ημιν σπλαγχνισϑεις εϕ ημας 23 ο δε ιησους ειπεν αυτω το ει δυνασαι πιστευσαι παντα δυνατα τω πιστευοντι 24 και ευϑεως κραξας ο πατηρ του παιδιου μετα δακρυων ελεγεν πιστευω κυριε βοηϑει μου τη απιστια 25 ιδων δε ο ιησους οτι επισυντρεχει οχλος επετιμησεν τω πνευματι τω ακαϑαρτω λεγων αυτω το πνευμα το αλαλον και κωϕον εγω σοι επιτασσω εξελϑε εξ αυτου και μηκετι εισελϑης εις αυτον 26 και κραξαν και πολλα σπαραξαν αυτον εξηλϑεν και εγενετο ωσει νεκρος ωστε πολλους λεγειν οτι απεϑανεν 27 ο δε ιησους κρατησας αυτον της χειρος ηγειρεν αυτον και ανεστη 28 και εισελϑοντα αυτον εις οικον οι μαϑηται αυτου επηρωτων αυτον κατ ιδιαν οτι ημεις ουκ ηδυνηϑημεν εκβαλειν αυτο 29 και ειπεν αυτοις τουτο το γενος εν ουδενι δυναται εξελϑειν ει μη εν προσευχη και νηστεια 30 και εκειϑεν εξελϑοντες παρεπορευοντο δια της γαλιλαιας και ουκ ηϑελεν ινα τις γνω 31 εδιδασκεν γαρ τους μαϑητας αυτου και ελεγεν αυτοις οτι ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοται εις χειρας ανϑρωπων και αποκτενουσιν αυτον και αποκτανϑεις τη τριτη ημερα αναστησεται 32 οι δε ηγνοουν το ρημα και εϕοβουντο αυτον επερωτησαι 33 και ηλϑεν εις καπερναουμ και εν τη οικια γενομενος επηρωτα αυτους τι εν τη οδω προς εαυτους διελογιζεσϑε 34 οι δε εσιωπων προς αλληλους γαρ διελεχϑησαν εν τη οδω τις μειζων 35 και καϑισας εϕωνησεν τους δωδεκα και λεγει αυτοις ει τις ϑελει πρωτος ειναι εσται παντων εσχατος και παντων διακονος 36 και λαβων παιδιον εστησεν αυτο εν μεσω αυτων και εναγκαλισαμενος αυτο ειπεν αυτοις 37 ος εαν εν των τοιουτων παιδιων δεξηται επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και ος εαν εμε δεξηται ουκ εμε δεχεται αλλα τον αποστειλαντα με 38 απεκριϑη δε αυτω ο ιωαννης λεγων διδασκαλε ειδομεν τινα τω ονοματι σου εκβαλλοντα δαιμονια ος ουκ ακολουϑει ημιν και εκωλυσαμεν αυτον οτι ουκ ακολουϑει ημιν 39 ο δε ιησους ειπεν μη κωλυετε αυτον ουδεις γαρ εστιν ος ποιησει δυναμιν επι τω ονοματι μου και δυνησεται ταχυ κακολογησαι με 40 ος γαρ ουκ εστιν καϑ υμων υπερ υμων εστιν 41 ος γαρ αν ποτιση υμας ποτηριον υδατος εν τω ονοματι μου οτι χριστου εστε αμην λεγω υμιν ου μη απολεση τον μισϑον αυτου 42 και ος αν σκανδαλιση ενα των μικρων των πιστευοντων εις εμε καλον εστιν αυτω μαλλον ει περικειται λιϑος μυλικος περι τον τραχηλον αυτου και βεβληται εις την ϑαλασσαν 43 και εαν σκανδαλιζη σε η χειρ σου αποκοψον αυτην καλον σοι εστιν κυλλον εις την ζωην εισελϑειν η τας δυο χειρας εχοντα απελϑειν εις την γεενναν εις το πυρ το ασβεστον 44 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται 45 και εαν ο πους σου σκανδαλιζη σε αποκοψον αυτον καλον εστιν σοι εισελϑειν εις την ζωην χωλον η τους δυο ποδας εχοντα βληϑηναι εις την γεενναν εις το πυρ το ασβεστον 46 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται 47 και εαν ο οϕϑαλμος σου σκανδαλιζη σε εκβαλε αυτον καλον σοι εστιν μονοϕϑαλμον εισελϑειν εις την βασιλειαν του ϑεου η δυο οϕϑαλμους εχοντα βληϑηναι εις την γεενναν του πυρος 48 οπου ο σκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου σβεννυται 49 πας γαρ πυρι αλισϑησεται και πασα ϑυσια αλι αλισϑησεται 50 καλον το αλας εαν δε το αλας αναλον γενηται εν τινι αυτο αρτυσετε εχετε εν εαυτοις αλας και ειρηνευετε εν αλληλοις

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 10

1 κακειϑεν αναστας ερχεται εις τα ορια της ιουδαιας δια του περαν του ιορδανου και συμπορευονται παλιν οχλοι προς αυτον και ως ειωϑει παλιν εδιδασκεν αυτους 2 και προσελϑοντες οι ϕαρισαιοι επηρωτησαν αυτον ει εξεστιν ανδρι γυναικα απολυσαι πειραζοντες αυτον 3 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις τι υμιν ενετειλατο μωσης 4 οι δε ειπον μωσης επετρεψεν βιβλιον αποστασιου γραψαι και απολυσαι 5 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις προς την σκληροκαρδιαν υμων εγραψεν υμιν την εντολην ταυτην 6 απο δε αρχης κτισεως αρσεν και ϑηλυ εποιησεν αυτους ο ϑεος 7 ενεκεν τουτου καταλειψει ανϑρωπος τον πατερα αυτου και την μητερα και προσκολληϑησεται προς την γυναικα αυτου 8 και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν ωστε ουκετι εισιν δυο αλλα μια σαρξ 9 ο ουν ο ϑεος συνεζευξεν ανϑρωπος μη χωριζετω 10 και εν τη οικια παλιν οι μαϑηται αυτου περι του αυτου επηρωτησαν αυτον 11 και λεγει αυτοις ος εαν απολυση την γυναικα αυτου και γαμηση αλλην μοιχαται επ αυτην 12 και εαν γυνη απολυση τον ανδρα αυτης και γαμηϑη αλλω μοιχαται 13 και προσεϕερον αυτω παιδια ινα αψηται αυτων οι δε μαϑηται επετιμων τοις προσϕερουσιν 14 ιδων δε ο ιησους ηγανακτησεν και ειπεν αυτοις αϕετε τα παιδια ερχεσϑαι προς με και μη κωλυετε αυτα των γαρ τοιουτων εστιν η βασιλεια του ϑεου 15 αμην λεγω υμιν ος εαν μη δεξηται την βασιλειαν του ϑεου ως παιδιον ου μη εισελϑη εις αυτην 16 και εναγκαλισαμενος αυτα τιϑεις τας χειρας επ αυτα ηυλογει αυτα 17 και εκπορευομενου αυτου εις οδον προσδραμων εις και γονυπετησας αυτον επηρωτα αυτον διδασκαλε αγαϑε τι ποιησω ινα ζωην αιωνιον κληρονομησω 18 ο δε ιησους ειπεν αυτω τι με λεγεις αγαϑον ουδεις αγαϑος ει μη εις ο ϑεος 19 τας εντολας οιδας μη μοιχευσης μη ϕονευσης μη κλεψης μη ψευδομαρτυρησης μη αποστερησης τιμα τον πατερα σου και την μητερα 20 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτω διδασκαλε ταυτα παντα εϕυλαξαμην εκ νεοτητος μου 21 ο δε ιησους εμβλεψας αυτω ηγαπησεν αυτον και ειπεν αυτω εν σοι υστερει υπαγε οσα εχεις πωλησον και δος τοις πτωχοις και εξεις ϑησαυρον εν ουρανω και δευρο ακολουϑει μοι αρας τον σταυρον 22 ο δε στυγνασας επι τω λογω απηλϑεν λυπουμενος ην γαρ εχων κτηματα πολλα 23 και περιβλεψαμενος ο ιησους λεγει τοις μαϑηταις αυτου πως δυσκολως οι τα χρηματα εχοντες εις την βασιλειαν του ϑεου εισελευσονται 24 οι δε μαϑηται εϑαμβουντο επι τοις λογοις αυτου ο δε ιησους παλιν αποκριϑεις λεγει αυτοις τεκνα πως δυσκολον εστιν τους πεποιϑοτας επι τοις χρημασιν εις την βασιλειαν του ϑεου εισελϑειν 25 ευκοπωτερον εστιν καμηλον δια της τρυμαλιας της ραϕιδος εισελϑειν η πλουσιον εις την βασιλειαν του ϑεου εισελϑειν 26 οι δε περισσως εξεπλησσοντο λεγοντες προς εαυτους και τις δυναται σωϑηναι 27 εμβλεψας δε αυτοις ο ιησους λεγει παρα ανϑρωποις αδυνατον αλλ ου παρα τω ϑεω παντα γαρ δυνατα εστιν παρα τω ϑεω 28 και ηρξατο ο πετρος λεγειν αυτω ιδου ημεις αϕηκαμεν παντα και ηκολουϑησαμεν σοι 29 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν αμην λεγω υμιν ουδεις εστιν ος αϕηκεν οικιαν η αδελϕους η αδελϕας η πατερα η μητερα η γυναικα η τεκνα η αγρους ενεκεν εμου και του ευαγγελιου 30 εαν μη λαβη εκατονταπλασιονα νυν εν τω καιρω τουτω οικιας και αδελϕους και αδελϕας και μητερας και τεκνα και αγρους μετα διωγμων και εν τω αιωνι τω ερχομενω ζωην αιωνιον 31 πολλοι δε εσονται πρωτοι εσχατοι και οι εσχατοι πρωτοι 32 ησαν δε εν τη οδω αναβαινοντες εις ιεροσολυμα και ην προαγων αυτους ο ιησους και εϑαμβουντο και ακολουϑουντες εϕοβουντο και παραλαβων παλιν τους δωδεκα ηρξατο αυτοις λεγειν τα μελλοντα αυτω συμβαινειν 33 οτι ιδου αναβαινομεν εις ιεροσολυμα και ο υιος του ανϑρωπου παραδοϑησεται τοις αρχιερευσιν και τοις γραμματευσιν και κατακρινουσιν αυτον ϑανατω και παραδωσουσιν αυτον τοις εϑνεσιν 34 και εμπαιξουσιν αυτω και μαστιγωσουσιν αυτον και εμπτυσουσιν αυτω και αποκτενουσιν αυτον και τη τριτη ημερα αναστησεται 35 και προσπορευονται αυτω ιακωβος και ιωαννης οι υιοι ζεβεδαιου λεγοντες διδασκαλε ϑελομεν ινα ο εαν αιτησωμεν ποιησης ημιν 36 ο δε ειπεν αυτοις τι ϑελετε ποιησαι με υμιν 37 οι δε ειπον αυτω δος ημιν ινα εις εκ δεξιων σου και εις εξ ευωνυμων σου καϑισωμεν εν τη δοξη σου 38 ο δε ιησους ειπεν αυτοις ουκ οιδατε τι αιτεισϑε δυνασϑε πιειν το ποτηριον ο εγω πινω και το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομαι βαπτισϑηναι 39 οι δε ειπον αυτω δυναμεϑα ο δε ιησους ειπεν αυτοις το μεν ποτηριον ο εγω πινω πιεσϑε και το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομαι βαπτισϑησεσϑε 40 το δε καϑισαι εκ δεξιων μου και εξ ευωνυμων μου ουκ εστιν εμον δουναι αλλ οις ητοιμασται 41 και ακουσαντες οι δεκα ηρξαντο αγανακτειν περι ιακωβου και ιωαννου 42 ο δε ιησους προσκαλεσαμενος αυτους λεγει αυτοις οιδατε οτι οι δοκουντες αρχειν των εϑνων κατακυριευουσιν αυτων και οι μεγαλοι αυτων κατεξουσιαζουσιν αυτων 43 ουχ ουτως δε εσται εν υμιν αλλ ος εαν ϑελη γενεσϑαι μεγας εν υμιν εσται διακονος υμων 44 και ος αν ϑελη υμων γενεσϑαι πρωτος εσται παντων δουλος 45 και γαρ ο υιος του ανϑρωπου ουκ ηλϑεν διακονηϑηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λυτρον αντι πολλων 46 και ερχονται εις ιεριχω και εκπορευομενου αυτου απο ιεριχω και των μαϑητων αυτου και οχλου ικανου υιος τιμαιου βαρτιμαιος ο τυϕλος εκαϑητο παρα την οδον προσαιτων 47 και ακουσας οτι ιησους ο ναζωραιος εστιν ηρξατο κραζειν και λεγειν ο υιος δαβιδ ιησου ελεησον με 48 και επετιμων αυτω πολλοι ινα σιωπηση ο δε πολλω μαλλον εκραζεν υιε δαβιδ ελεησον με 49 και στας ο ιησους ειπεν αυτον ϕωνηϑηναι και ϕωνουσιν τον τυϕλον λεγοντες αυτω ϑαρσει εγειραι ϕωνει σε 50 ο δε αποβαλων το ιματιον αυτου αναστας ηλϑεν προς τον ιησουν 51 και αποκριϑεις λεγει αυτω ο ιησους τι ϑελεις ποιησω σοι ο δε τυϕλος ειπεν αυτω ραββονι ινα αναβλεψω 52 ο δε ιησους ειπεν αυτω υπαγε η πιστις σου σεσωκεν σε και ευϑεως ανεβλεψεν και ηκολουϑει τω ιησου εν τη οδω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 11

1 και οτε εγγιζουσιν εις ιερουσαλημ εις βηϑϕαγη και βηϑανιαν προς το ορος των ελαιων αποστελλει δυο των μαϑητων αυτου 2 και λεγει αυτοις υπαγετε εις την κωμην την κατεναντι υμων και ευϑεως εισπορευομενοι εις αυτην ευρησετε πωλον δεδεμενον εϕ ον ουδεις ανϑρωπων κεκαϑικεν λυσαντες αυτον αγαγετε 3 και εαν τις υμιν ειπη τι ποιειτε τουτο ειπατε οτι ο κυριος αυτου χρειαν εχει και ευϑεως αυτον αποστελει ωδε 4 απηλϑον δε και ευρον τον πωλον δεδεμενον προς την ϑυραν εξω επι του αμϕοδου και λυουσιν αυτον 5 και τινες των εκει εστηκοτων ελεγον αυτοις τι ποιειτε λυοντες τον πωλον 6 οι δε ειπον αυτοις καϑως ενετειλατο ο ιησους και αϕηκαν αυτους 7 και ηγαγον τον πωλον προς τον ιησουν και επεβαλον αυτω τα ιματια αυτων και εκαϑισεν επ αυτω 8 πολλοι δε τα ιματια αυτων εστρωσαν εις την οδον αλλοι δε στοιβαδας εκοπτον εκ των δενδρων και εστρωννυον εις την οδον 9 και οι προαγοντες και οι ακολουϑουντες εκραζον λεγοντες ωσαννα ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου 10 ευλογημενη η ερχομενη βασιλεια εν ονοματι κυριου του πατρος ημων δαβιδ ωσαννα εν τοις υψιστοις 11 και εισηλϑεν εις ιεροσολυμα ο ιησους και εις το ιερον και περιβλεψαμενος παντα οψιας ηδη ουσης της ωρας εξηλϑεν εις βηϑανιαν μετα των δωδεκα 12 και τη επαυριον εξελϑοντων αυτων απο βηϑανιας επεινασεν 13 και ιδων συκην μακροϑεν εχουσαν ϕυλλα ηλϑεν ει αρα ευρησει τι εν αυτη και ελϑων επ αυτην ουδεν ευρεν ει μη ϕυλλα ου γαρ ην καιρος συκων 14 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτη μηκετι εκ σου εις τον αιωνα μηδεις καρπον ϕαγοι και ηκουον οι μαϑηται αυτου 15 και ερχονται εις ιεροσολυμα και εισελϑων ο ιησους εις το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τους πωλουντας και αγοραζοντας εν τω ιερω και τας τραπεζας των κολλυβιστων και τας καϑεδρας των πωλουντων τας περιστερας κατεστρεψεν 16 και ουκ ηϕιεν ινα τις διενεγκη σκευος δια του ιερου 17 και εδιδασκεν λεγων αυτοις ου γεγραπται οτι ο οικος μου οικος προσευχης κληϑησεται πασιν τοις εϑνεσιν υμεις δε εποιησατε αυτον σπηλαιον ληστων 18 και ηκουσαν οι γραμματεις και οι αρχιερεις και εζητουν πως αυτον απολεσουσιν εϕοβουντο γαρ αυτον οτι πας ο οχλος εξεπλησσετο επι τη διδαχη αυτου 19 και οτε οψε εγενετο εξεπορευετο εξω της πολεως 20 και πρωι παραπορευομενοι ειδον την συκην εξηραμμενην εκ ριζων 21 και αναμνησϑεις ο πετρος λεγει αυτω ραββι ιδε η συκη ην κατηρασω εξηρανται 22 και αποκριϑεις ιησους λεγει αυτοις εχετε πιστιν ϑεου 23 αμην γαρ λεγω υμιν οτι ος αν ειπη τω ορει τουτω αρϑητι και βληϑητι εις την ϑαλασσαν και μη διακριϑη εν τη καρδια αυτου αλλα πιστευση οτι α λεγει γινεται εσται αυτω ο εαν ειπη 24 δια τουτο λεγω υμιν παντα οσα αν προσευχομενοι αιτεισϑε πιστευετε οτι λαμβανετε και εσται υμιν 25 και οταν στηκητε προσευχομενοι αϕιετε ει τι εχετε κατα τινος ινα και ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις αϕη υμιν τα παραπτωματα υμων 26 ει δε υμεις ουκ αϕιετε ουδε ο πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις αϕησει τα παραπτωματα υμων 27 και ερχονται παλιν εις ιεροσολυμα και εν τω ιερω περιπατουντος αυτου ερχονται προς αυτον οι αρχιερεις και οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι 28 και λεγουσιν αυτω εν ποια εξουσια ταυτα ποιεις και τις σοι την εξουσιαν ταυτην εδωκεν ινα ταυτα ποιης 29 ο δε ιησους αποκριϑεις ειπεν αυτοις επερωτησω υμας καγω ενα λογον και αποκριϑητε μοι και ερω υμιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιω 30 το βαπτισμα ιωαννου εξ ουρανου ην η εξ ανϑρωπων αποκριϑητε μοι 31 και ελογιζοντο προς εαυτους λεγοντες εαν ειπωμεν εξ ουρανου ερει διατι ουν ουκ επιστευσατε αυτω 32 αλλ εαν ειπωμεν εξ ανϑρωπων εϕοβουντο τον λαον απαντες γαρ ειχον τον ιωαννην οτι οντως προϕητης ην 33 και αποκριϑεντες λεγουσιν τω ιησου ουκ οιδαμεν και ο ιησους αποκριϑεις λεγει αυτοις ουδε εγω λεγω υμιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 12

1 και ηρξατο αυτοις εν παραβολαις λεγειν αμπελωνα εϕυτευσεν ανϑρωπος και περιεϑηκεν ϕραγμον και ωρυξεν υποληνιον και ωκοδομησεν πυργον και εξεδοτο αυτον γεωργοις και απεδημησεν 2 και απεστειλεν προς τους γεωργους τω καιρω δουλον ινα παρα των γεωργων λαβη απο του καρπου του αμπελωνος 3 οι δε λαβοντες αυτον εδειραν και απεστειλαν κενον 4 και παλιν απεστειλεν προς αυτους αλλον δουλον κακεινον λιϑοβολησαντες εκεϕαλαιωσαν και απεστειλαν ητιμωμενον 5 και παλιν αλλον απεστειλεν κακεινον απεκτειναν και πολλους αλλους τους μεν δεροντες τους δε αποκτεινοντες 6 ετι ουν ενα υιον εχων αγαπητον αυτου απεστειλεν και αυτον προς αυτους εσχατον λεγων οτι εντραπησονται τον υιον μου 7 εκεινοι δε οι γεωργοι ειπον προς εαυτους οτι ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε αποκτεινωμεν αυτον και ημων εσται η κληρονομια 8 και λαβοντες αυτον απεκτειναν και εξεβαλον εξω του αμπελωνος 9 τι ουν ποιησει ο κυριος του αμπελωνος ελευσεται και απολεσει τους γεωργους και δωσει τον αμπελωνα αλλοις 10 ουδε την γραϕην ταυτην ανεγνωτε λιϑον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες ουτος εγενηϑη εις κεϕαλην γωνιας 11 παρα κυριου εγενετο αυτη και εστιν ϑαυμαστη εν οϕϑαλμοις ημων 12 και εζητουν αυτον κρατησαι και εϕοβηϑησαν τον οχλον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ειπεν και αϕεντες αυτον απηλϑον 13 και αποστελλουσιν προς αυτον τινας των ϕαρισαιων και των ηρωδιανων ινα αυτον αγρευσωσιν λογω 14 οι δε ελϑοντες λεγουσιν αυτω διδασκαλε οιδαμεν οτι αληϑης ει και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανϑρωπων αλλ επ αληϑειας την οδον του ϑεου διδασκεις εξεστιν κηνσον καισαρι δουναι η ου 15 δωμεν η μη δωμεν ο δε ειδως αυτων την υποκρισιν ειπεν αυτοις τι με πειραζετε ϕερετε μοι δηναριον ινα ιδω 16 οι δε ηνεγκαν και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραϕη οι δε ειπον αυτω καισαρος 17 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις αποδοτε τα καισαρος καισαρι και τα του ϑεου τω ϑεω και εϑαυμασαν επ αυτω 18 και ερχονται σαδδουκαιοι προς αυτον οιτινες λεγουσιν αναστασιν μη ειναι και επηρωτησαν αυτον λεγοντες 19 διδασκαλε μωσης εγραψεν ημιν οτι εαν τινος αδελϕος αποϑανη και καταλιπη γυναικα και τεκνα μη αϕη ινα λαβη ο αδελϕος αυτου την γυναικα αυτου και εξαναστηση σπερμα τω αδελϕω αυτου 20 επτα αδελϕοι ησαν και ο πρωτος ελαβεν γυναικα και αποϑνησκων ουκ αϕηκεν σπερμα 21 και ο δευτερος ελαβεν αυτην και απεϑανεν και ουδε αυτος αϕηκεν σπερμα και ο τριτος ωσαυτως 22 και ελαβον αυτην οι επτα και ουκ αϕηκαν σπερμα εσχατη παντων απεϑανεν και η γυνη 23 εν τη ουν αναστασει οταν αναστωσιν τινος αυτων εσται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα 24 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις ου δια τουτο πλανασϑε μη ειδοτες τας γραϕας μηδε την δυναμιν του ϑεου 25 οταν γαρ εκ νεκρων αναστωσιν ουτε γαμουσιν ουτε γαμισκονται αλλ εισιν ως αγγελοι οι εν τοις ουρανοις 26 περι δε των νεκρων οτι εγειρονται ουκ ανεγνωτε εν τη βιβλω μωσεως επι της βατου ως ειπεν αυτω ο ϑεος λεγων εγω ο ϑεος αβρααμ και ο ϑεος ισαακ και ο ϑεος ιακωβ 27 ουκ εστιν ο ϑεος νεκρων αλλα ϑεος ζωντων υμεις ουν πολυ πλανασϑε 28 και προσελϑων εις των γραμματεων ακουσας αυτων συζητουντων ειδως οτι καλως αυτοις απεκριϑη επηρωτησεν αυτον ποια εστιν πρωτη πασων εντολη 29 ο δε ιησους απεκριϑη αυτω οτι πρωτη πασων των εντολων ακουε ισραηλ κυριος ο ϑεος ημων κυριος εις εστιν 30 και αγαπησεις κυριον τον ϑεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της διανοιας σου και εξ ολης της ισχυος σου αυτη πρωτη εντολη 31 και δευτερα ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον μειζων τουτων αλλη εντολη ουκ εστιν 32 και ειπεν αυτω ο γραμματευς καλως διδασκαλε επ αληϑειας ειπας οτι εις εστιν ϑεος και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου 33 και το αγαπαν αυτον εξ ολης της καρδιας και εξ ολης της συνεσεως και εξ ολης της ψυχης και εξ ολης της ισχυος και το αγαπαν τον πλησιον ως εαυτον πλειον εστιν παντων των ολοκαυτωματων και των ϑυσιων 34 και ο ιησους ιδων αυτον οτι νουνεχως απεκριϑη ειπεν αυτω ου μακραν ει απο της βασιλειας του ϑεου και ουδεις ουκετι ετολμα αυτον επερωτησαι 35 και αποκριϑεις ο ιησους ελεγεν διδασκων εν τω ιερω πως λεγουσιν οι γραμματεις οτι ο χριστος υιος εστιν δαβιδ 36 αυτος γαρ δαβιδ ειπεν εν τω πνευματι τω αγιω ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καϑου εκ δεξιων μου εως αν ϑω τους εχϑρους σου υποποδιον των ποδων σου 37 αυτος ουν δαβιδ λεγει αυτον κυριον και ποϑεν υιος αυτου εστιν και ο πολυς οχλος ηκουεν αυτου ηδεως 38 και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου βλεπετε απο των γραμματεων των ϑελοντων εν στολαις περιπατειν και ασπασμους εν ταις αγοραις 39 και πρωτοκαϑεδριας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις 40 οι κατεσϑιοντες τας οικιας των χηρων και προϕασει μακρα προσευχομενοι ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα 41 και καϑισας ο ιησους κατεναντι του γαζοϕυλακιου εϑεωρει πως ο οχλος βαλλει χαλκον εις το γαζοϕυλακιον και πολλοι πλουσιοι εβαλλον πολλα 42 και ελϑουσα μια χηρα πτωχη εβαλεν λεπτα δυο ο εστιν κοδραντης 43 και προσκαλεσαμενος τους μαϑητας αυτου λεγει αυτοις αμην λεγω υμιν οτι η χηρα αυτη η πτωχη πλειον παντων βεβληκεν των βαλοντων εις το γαζοϕυλακιον 44 παντες γαρ εκ του περισσευοντος αυτοις εβαλον αυτη δε εκ της υστερησεως αυτης παντα οσα ειχεν εβαλεν ολον τον βιον αυτης

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 13

1 και εκπορευομενου αυτου εκ του ιερου λεγει αυτω εις των μαϑητων αυτου διδασκαλε ιδε ποταποι λιϑοι και ποταπαι οικοδομαι 2 και ο ιησους αποκριϑεις ειπεν αυτω βλεπεις ταυτας τας μεγαλας οικοδομας ου μη αϕεϑη λιϑος επι λιϑω ος ου μη καταλυϑη 3 και καϑημενου αυτου εις το ορος των ελαιων κατεναντι του ιερου επηρωτων αυτον κατ ιδιαν πετρος και ιακωβος και ιωαννης και ανδρεας 4 ειπε ημιν ποτε ταυτα εσται και τι το σημειον οταν μελλη παντα ταυτα συντελεισϑαι 5 ο δε ιησους αποκριϑεις αυτοις ηρξατο λεγειν βλεπετε μη τις υμας πλανηση 6 πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες οτι εγω ειμι και πολλους πλανησουσιν 7 οταν δε ακουσητε πολεμους και ακοας πολεμων μη ϑροεισϑε δει γαρ γενεσϑαι αλλ ουπω το τελος 8 εγερϑησεται γαρ εϑνος επι εϑνος και βασιλεια επι βασιλειαν και εσονται σεισμοι κατα τοπους και εσονται λιμοι και ταραχαι αρχαι ωδινων ταυτα 9 βλεπετε δε υμεις εαυτους παραδωσουσιν γαρ υμας εις συνεδρια και εις συναγωγας δαρησεσϑε και επι ηγεμονων και βασιλεων σταϑησεσϑε ενεκεν εμου εις μαρτυριον αυτοις 10 και εις παντα τα εϑνη δει πρωτον κηρυχϑηναι το ευαγγελιον 11 οταν δε αγαγωσιν υμας παραδιδοντες μη προμεριμνατε τι λαλησητε μηδε μελετατε αλλ ο εαν δοϑη υμιν εν εκεινη τη ωρα τουτο λαλειτε ου γαρ εστε υμεις οι λαλουντες αλλα το πνευμα το αγιον 12 παραδωσει δε αδελϕος αδελϕον εις ϑανατον και πατηρ τεκνον και επαναστησονται τεκνα επι γονεις και ϑανατωσουσιν αυτους 13 και εσεσϑε μισουμενοι υπο παντων δια το ονομα μου ο δε υπομεινας εις τελος ουτος σωϑησεται 14 οταν δε ιδητε το βδελυγμα της ερημωσεως το ρηϑεν υπο δανιηλ του προϕητου εστος οπου ου δει ο αναγινωσκων νοειτω τοτε οι εν τη ιουδαια ϕευγετωσαν εις τα ορη 15 ο δε επι του δωματος μη καταβατω εις την οικιαν μηδε εισελϑετω αραι τι εκ της οικιας αυτου 16 και ο εις τον αγρον ων μη επιστρεψατω εις τα οπισω αραι το ιματιον αυτου 17 ουαι δε ταις εν γαστρι εχουσαις και ταις ϑηλαζουσαις εν εκειναις ταις ημεραις 18 προσευχεσϑε δε ινα μη γενηται η ϕυγη υμων χειμωνος 19 εσονται γαρ αι ημεραι εκειναι ϑλιψις οια ου γεγονεν τοιαυτη απ αρχης κτισεως ης εκτισεν ο ϑεος εως του νυν και ου μη γενηται 20 και ει μη κυριος εκολοβωσεν τας ημερας ουκ αν εσωϑη πασα σαρξ αλλα δια τους εκλεκτους ους εξελεξατο εκολοβωσεν τας ημερας 21 και τοτε εαν τις υμιν ειπη ιδου ωδε ο χριστος η ιδου εκει μη πιστευσητε 22 εγερϑησονται γαρ ψευδοχριστοι και ψευδοπροϕηται και δωσουσιν σημεια και τερατα προς το αποπλαναν ει δυνατον και τους εκλεκτους 23 υμεις δε βλεπετε ιδου προειρηκα υμιν παντα 24 αλλ εν εκειναις ταις ημεραις μετα την ϑλιψιν εκεινην ο ηλιος σκοτισϑησεται και η σεληνη ου δωσει το ϕεγγος αυτης 25 και οι αστερες του ουρανου εσονται εκπιπτοντες και αι δυναμεις αι εν τοις ουρανοις σαλευϑησονται 26 και τοτε οψονται τον υιον του ανϑρωπου ερχομενον εν νεϕελαις μετα δυναμεως πολλης και δοξης 27 και τοτε αποστελει τους αγγελους αυτου και επισυναξει τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσαρων ανεμων απ ακρου γης εως ακρου ουρανου 28 απο δε της συκης μαϑετε την παραβολην οταν αυτης ηδη ο κλαδος απαλος γενηται και εκϕυη τα ϕυλλα γινωσκετε οτι εγγυς το ϑερος εστιν 29 ουτως και υμεις οταν ταυτα ιδητε γινομενα γινωσκετε οτι εγγυς εστιν επι ϑυραις 30 αμην λεγω υμιν οτι ου μη παρελϑη η γενεα αυτη μεχρις ου παντα ταυτα γενηται 31 ο ουρανος και η γη παρελευσονται οι δε λογοι μου ου μη παρελϑωσιν 32 περι δε της ημερας εκεινης και της ωρας ουδεις οιδεν ουδε οι αγγελοι οι εν ουρανω ουδε ο υιος ει μη ο πατηρ 33 βλεπετε αγρυπνειτε και προσευχεσϑε ουκ οιδατε γαρ ποτε ο καιρος εστιν 34 ως ανϑρωπος αποδημος αϕεις την οικιαν αυτου και δους τοις δουλοις αυτου την εξουσιαν και εκαστω το εργον αυτου και τω ϑυρωρω ενετειλατο ινα γρηγορη 35 γρηγορειτε ουν ουκ οιδατε γαρ ποτε ο κυριος της οικιας ερχεται οψε η μεσονυκτιου η αλεκτοροϕωνιας η πρωι 36 μη ελϑων εξαιϕνης ευρη υμας καϑευδοντας 37 α δε υμιν λεγω πασιν λεγω γρηγορειτε

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 14

1 ην δε το πασχα και τα αζυμα μετα δυο ημερας και εζητουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις πως αυτον εν δολω κρατησαντες αποκτεινωσιν 2 ελεγον δε μη εν τη εορτη μηποτε ϑορυβος εσται του λαου 3 και οντος αυτου εν βηϑανια εν τη οικια σιμωνος του λεπρου κατακειμενου αυτου ηλϑεν γυνη εχουσα αλαβαστρον μυρου ναρδου πιστικης πολυτελους και συντριψασα το αλαβαστρον κατεχεεν αυτου κατα της κεϕαλης 4 ησαν δε τινες αγανακτουντες προς εαυτους και λεγοντες εις τι η απωλεια αυτη του μυρου γεγονεν 5 ηδυνατο γαρ τουτο πραϑηναι επανω τριακοσιων δηναριων και δοϑηναι τοις πτωχοις και ενεβριμωντο αυτη 6 ο δε ιησους ειπεν αϕετε αυτην τι αυτη κοπους παρεχετε καλον εργον ειργασατο εις εμε 7 παντοτε γαρ τους πτωχους εχετε μεϑ εαυτων και οταν ϑελητε δυνασϑε αυτους ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχετε 8 ο ειχεν αυτη εποιησεν προελαβεν μυρισαι μου το σωμα εις τον ενταϕιασμον 9 αμην λεγω υμιν οπου αν κηρυχϑη το ευαγγελιον τουτο εις ολον τον κοσμον και ο εποιησεν αυτη λαληϑησεται εις μνημοσυνον αυτης 10 και ο ιουδας ο ισκαριωτης εις των δωδεκα απηλϑεν προς τους αρχιερεις ινα παραδω αυτον αυτοις 11 οι δε ακουσαντες εχαρησαν και επηγγειλαντο αυτω αργυριον δουναι και εζητει πως ευκαιρως αυτον παραδω 12 και τη πρωτη ημερα των αζυμων οτε το πασχα εϑυον λεγουσιν αυτω οι μαϑηται αυτου που ϑελεις απελϑοντες ετοιμασωμεν ινα ϕαγης το πασχα 13 και αποστελλει δυο των μαϑητων αυτου και λεγει αυτοις υπαγετε εις την πολιν και απαντησει υμιν ανϑρωπος κεραμιον υδατος βασταζων ακολουϑησατε αυτω 14 και οπου εαν εισελϑη ειπατε τω οικοδεσποτη οτι ο διδασκαλος λεγει που εστιν το καταλυμα οπου το πασχα μετα των μαϑητων μου ϕαγω 15 και αυτος υμιν δειξει ανωγεον μεγα εστρωμενον ετοιμον εκει ετοιμασατε ημιν 16 και εξηλϑον οι μαϑηται αυτου και ηλϑον εις την πολιν και ευρον καϑως ειπεν αυτοις και ητοιμασαν το πασχα 17 και οψιας γενομενης ερχεται μετα των δωδεκα 18 και ανακειμενων αυτων και εσϑιοντων ειπεν ο ιησους αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με ο εσϑιων μετ εμου 19 οι δε ηρξαντο λυπεισϑαι και λεγειν αυτω εις καϑ εις μητι εγω και αλλος μητι εγω 20 ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτοις εις εκ των δωδεκα ο εμβαπτομενος μετ εμου εις το τρυβλιον 21 ο μεν υιος του ανϑρωπου υπαγει καϑως γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω ανϑρωπω εκεινω δι ου ο υιος του ανϑρωπου παραδιδοται καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηϑη ο ανϑρωπος εκεινος 22 και εσϑιοντων αυτων λαβων ο ιησους αρτον ευλογησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις και ειπεν λαβετε ϕαγετε τουτο εστιν το σωμα μου 23 και λαβων το ποτηριον ευχαριστησας εδωκεν αυτοις και επιον εξ αυτου παντες 24 και ειπεν αυτοις τουτο εστιν το αιμα μου το της καινης διαϑηκης το περι πολλων εκχυνομενον 25 αμην λεγω υμιν οτι ουκετι ου μη πιω εκ του γεννηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω καινον εν τη βασιλεια του ϑεου 26 και υμνησαντες εξηλϑον εις το ορος των ελαιων 27 και λεγει αυτοις ο ιησους οτι παντες σκανδαλισϑησεσϑε εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη οτι γεγραπται παταξω τον ποιμενα και διασκορπισϑησεται τα προβατα 28 αλλα μετα το εγερϑηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν 29 ο δε πετρος εϕη αυτω και ει παντες σκανδαλισϑησονται αλλ ουκ εγω 30 και λεγει αυτω ο ιησους αμην λεγω σοι οτι σημερον εν τη νυκτι ταυτη πριν η δις αλεκτορα ϕωνησαι τρις απαρνηση με 31 ο δε εκ περισσου ελεγεν μαλλον εαν με δεη συναποϑανειν σοι ου μη σε απαρνησομαι ωσαυτως δε και παντες ελεγον 32 και ερχονται εις χωριον ου το ονομα γεϑσημανη και λεγει τοις μαϑηταις αυτου καϑισατε ωδε εως προσευξωμαι 33 και παραλαμβανει τον πετρον και τον ιακωβον και ιωαννην μεϑ εαυτου και ηρξατο εκϑαμβεισϑαι και αδημονειν 34 και λεγει αυτοις περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως ϑανατου μεινατε ωδε και γρηγορειτε 35 και προελϑων μικρον επεσεν επι της γης και προσηυχετο ινα ει δυνατον εστιν παρελϑη απ αυτου η ωρα 36 και ελεγεν αββα ο πατηρ παντα δυνατα σοι παρενεγκε το ποτηριον απ εμου τουτο αλλ ου τι εγω ϑελω αλλα τι συ 37 και ερχεται και ευρισκει αυτους καϑευδοντας και λεγει τω πετρω σιμων καϑευδεις ουκ ισχυσας μιαν ωραν γρηγορησαι 38 γρηγορειτε και προσευχεσϑε ινα μη εισελϑητε εις πειρασμον το μεν πνευμα προϑυμον η δε σαρξ ασϑενης 39 και παλιν απελϑων προσηυξατο τον αυτον λογον ειπων 40 και υποστρεψας ευρεν αυτους παλιν καϑευδοντας ησαν γαρ οι οϕϑαλμοι αυτων βεβαρημενοι και ουκ ηδεισαν τι αυτω αποκριϑωσιν 41 και ερχεται το τριτον και λεγει αυτοις καϑευδετε το λοιπον και αναπαυεσϑε απεχει ηλϑεν η ωρα ιδου παραδιδοται ο υιος του ανϑρωπου εις τας χειρας των αμαρτωλων 42 εγειρεσϑε αγωμεν ιδου ο παραδιδους με ηγγικεν 43 και ευϑεως ετι αυτου λαλουντος παραγινεται ιουδας εις ων των δωδεκα και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων παρα των αρχιερεων και των γραμματεων και των πρεσβυτερων 44 δεδωκει δε ο παραδιδους αυτον συσσημον αυτοις λεγων ον αν ϕιλησω αυτος εστιν κρατησατε αυτον και απαγαγετε ασϕαλως 45 και ελϑων ευϑεως προσελϑων αυτω λεγει ραββι ραββι και κατεϕιλησεν αυτον 46 οι δε επεβαλον επ αυτον τας χειρας αυτων και εκρατησαν αυτον 47 εις δε τις των παρεστηκοτων σπασαμενος την μαχαιραν επαισεν τον δουλον του αρχιερεως και αϕειλεν αυτου το ωτιον 48 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις ως επι ληστην εξηλϑετε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με 49 καϑ ημεραν ημην προς υμας εν τω ιερω διδασκων και ουκ εκρατησατε με αλλ ινα πληρωϑωσιν αι γραϕαι 50 και αϕεντες αυτον παντες εϕυγον 51 και εις τις νεανισκος ηκολουϑει αυτω περιβεβλημενος σινδονα επι γυμνου και κρατουσιν αυτον οι νεανισκοι 52 ο δε καταλιπων την σινδονα γυμνος εϕυγεν απ αυτων 53 και απηγαγον τον ιησουν προς τον αρχιερεα και συνερχονται αυτω παντες οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και οι γραμματεις 54 και ο πετρος απο μακροϑεν ηκολουϑησεν αυτω εως εσω εις την αυλην του αρχιερεως και ην συγκαϑημενος μετα των υπηρετων και ϑερμαινομενος προς το ϕως 55 οι δε αρχιερεις και ολον το συνεδριον εζητουν κατα του ιησου μαρτυριαν εις το ϑανατωσαι αυτον και ουχ ευρισκον 56 πολλοι γαρ εψευδομαρτυρουν κατ αυτου και ισαι αι μαρτυριαι ουκ ησαν 57 και τινες ανασταντες εψευδομαρτυρουν κατ αυτου λεγοντες 58 οτι ημεις ηκουσαμεν αυτου λεγοντος οτι εγω καταλυσω τον ναον τουτον τον χειροποιητον και δια τριων ημερων αλλον αχειροποιητον οικοδομησω 59 και ουδε ουτως ιση ην η μαρτυρια αυτων 60 και αναστας ο αρχιερευς εις το μεσον επηρωτησεν τον ιησουν λεγων ουκ αποκρινη ουδεν τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν 61 ο δε εσιωπα και ουδεν απεκρινατο παλιν ο αρχιερευς επηρωτα αυτον και λεγει αυτω συ ει ο χριστος ο υιος του ευλογητου 62 ο δε ιησους ειπεν εγω ειμι και οψεσϑε τον υιον του ανϑρωπου καϑημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον μετα των νεϕελων του ουρανου 63 ο δε αρχιερευς διαρρηξας τους χιτωνας αυτου λεγει τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων 64 ηκουσατε της βλασϕημιας τι υμιν ϕαινεται οι δε παντες κατεκριναν αυτον ειναι ενοχον ϑανατου 65 και ηρξαντο τινες εμπτυειν αυτω και περικαλυπτειν το προσωπον αυτου και κολαϕιζειν αυτον και λεγειν αυτω προϕητευσον και οι υπηρεται ραπισμασιν αυτον εβαλλον 66 και οντος του πετρου εν τη αυλη κατω ερχεται μια των παιδισκων του αρχιερεως 67 και ιδουσα τον πετρον ϑερμαινομενον εμβλεψασα αυτω λεγει και συ μετα του ναζαρηνου ιησου ησϑα 68 ο δε ηρνησατο λεγων ουκ οιδα ουδε επισταμαι τι συ λεγεις και εξηλϑεν εξω εις το προαυλιον και αλεκτωρ εϕωνησεν 69 και η παιδισκη ιδουσα αυτον παλιν ηρξατο λεγειν τοις παρεστηκοσιν οτι ουτος εξ αυτων εστιν 70 ο δε παλιν ηρνειτο και μετα μικρον παλιν οι παρεστωτες ελεγον τω πετρω αληϑως εξ αυτων ει και γαρ γαλιλαιος ει και η λαλια σου ομοιαζει 71 ο δε ηρξατο αναϑεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανϑρωπον τουτον ον λεγετε 72 και εκ δευτερου αλεκτωρ εϕωνησεν και ανεμνησϑη ο πετρος του ρηματος ου ειπεν αυτω ο ιησους οτι πριν αλεκτορα ϕωνησαι δις απαρνηση με τρις και επιβαλων εκλαιεν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 15

1 και ευϑεως επι το πρωι συμβουλιον ποιησαντες οι αρχιερεις μετα των πρεσβυτερων και γραμματεων και ολον το συνεδριον δησαντες τον ιησουν απηνεγκαν και παρεδωκαν τω πιλατω 2 και επηρωτησεν αυτον ο πιλατος συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων ο δε αποκριϑεις ειπεν αυτω συ λεγεις 3 και κατηγορουν αυτου οι αρχιερεις πολλα 4 ο δε πιλατος παλιν επηρωτησεν αυτον λεγων ουκ αποκρινη ουδεν ιδε ποσα σου καταμαρτυρουσιν 5 ο δε ιησους ουκετι ουδεν απεκριϑη ωστε ϑαυμαζειν τον πιλατον 6 κατα δε εορτην απελυεν αυτοις ενα δεσμιον ονπερ ητουντο 7 ην δε ο λεγομενος βαραββας μετα των συστασιαστων δεδεμενος οιτινες εν τη στασει ϕονον πεποιηκεισαν 8 και αναβοησας ο οχλος ηρξατο αιτεισϑαι καϑως αει εποιει αυτοις 9 ο δε πιλατος απεκριϑη αυτοις λεγων ϑελετε απολυσω υμιν τον βασιλεα των ιουδαιων 10 εγινωσκεν γαρ οτι δια ϕϑονον παραδεδωκεισαν αυτον οι αρχιερεις 11 οι δε αρχιερεις ανεσεισαν τον οχλον ινα μαλλον τον βαραββαν απολυση αυτοις 12 ο δε πιλατος αποκριϑεις παλιν ειπεν αυτοις τι ουν ϑελετε ποιησω ον λεγετε βασιλεα των ιουδαιων 13 οι δε παλιν εκραξαν σταυρωσον αυτον 14 ο δε πιλατος ελεγεν αυτοις τι γαρ κακον εποιησεν οι δε περισσοτερως εκραξαν σταυρωσον αυτον 15 ο δε πιλατος βουλομενος τω οχλω το ικανον ποιησαι απελυσεν αυτοις τον βαραββαν και παρεδωκεν τον ιησουν ϕραγελλωσας ινα σταυρωϑη 16 οι δε στρατιωται απηγαγον αυτον εσω της αυλης ο εστιν πραιτωριον και συγκαλουσιν ολην την σπειραν 17 και ενδυουσιν αυτον πορϕυραν και περιτιϑεασιν αυτω πλεξαντες ακανϑινον στεϕανον 18 και ηρξαντο ασπαζεσϑαι αυτον χαιρε βασιλευ των ιουδαιων 19 και ετυπτον αυτου την κεϕαλην καλαμω και ενεπτυον αυτω και τιϑεντες τα γονατα προσεκυνουν αυτω 20 και οτε ενεπαιξαν αυτω εξεδυσαν αυτον την πορϕυραν και ενεδυσαν αυτον τα ιματια τα ιδια και εξαγουσιν αυτον ινα σταυρωσωσιν αυτον 21 και αγγαρευουσιν παραγοντα τινα σιμωνα κυρηναιον ερχομενον απ αγρου τον πατερα αλεξανδρου και ρουϕου ινα αρη τον σταυρον αυτου 22 και ϕερουσιν αυτον επι γολγοϑα τοπον ο εστιν μεϑερμηνευομενον κρανιου τοπος 23 και εδιδουν αυτω πιειν εσμυρνισμενον οινον ο δε ουκ ελαβεν 24 και σταυρωσαντες αυτον διεμεριζον τα ιματια αυτου βαλλοντες κληρον επ αυτα τις τι αρη 25 ην δε ωρα τριτη και εσταυρωσαν αυτον 26 και ην η επιγραϕη της αιτιας αυτου επιγεγραμμενη ο βασιλευς των ιουδαιων 27 και συν αυτω σταυρουσιν δυο ληστας ενα εκ δεξιων και ενα εξ ευωνυμων αυτου 28 και επληρωϑη η γραϕη η λεγουσα και μετα ανομων ελογισϑη 29 και οι παραπορευομενοι εβλασϕημουν αυτον κινουντες τας κεϕαλας αυτων και λεγοντες ουα ο καταλυων τον ναον και εν τρισιν ημεραις οικοδομων 30 σωσον σεαυτον και καταβα απο του σταυρου 31 ομοιως δε και οι αρχιερεις εμπαιζοντες προς αλληλους μετα των γραμματεων ελεγον αλλους εσωσεν εαυτον ου δυναται σωσαι 32 ο χριστος ο βασιλευς του ισραηλ καταβατω νυν απο του σταυρου ινα ιδωμεν και πιστευσωμεν και οι συνεσταυρωμενοι αυτω ωνειδιζον αυτον 33 γενομενης δε ωρας εκτης σκοτος εγενετο εϕ ολην την γην εως ωρας εννατης 34 και τη ωρα τη εννατη εβοησεν ο ιησους ϕωνη μεγαλη λεγων ελωι ελωι λαμμα σαβαχϑανι ο εστιν μεϑερμηνευομενον ο ϑεος μου ο ϑεος μου εις τι με εγκατελιπες 35 και τινες των παρεστηκοτων ακουσαντες ελεγον ιδου ηλιαν ϕωνει 36 δραμων δε εις και γεμισας σπογγον οξους περιϑεις τε καλαμω εποτιζεν αυτον λεγων αϕετε ιδωμεν ει ερχεται ηλιας καϑελειν αυτον 37 ο δε ιησους αϕεις ϕωνην μεγαλην εξεπνευσεν 38 και το καταπετασμα του ναου εσχισϑη εις δυο απο ανωϑεν εως κατω 39 ιδων δε ο κεντυριων ο παρεστηκως εξ εναντιας αυτου οτι ουτως κραξας εξεπνευσεν ειπεν αληϑως ο ανϑρωπος ουτος υιος ην ϑεου 40 ησαν δε και γυναικες απο μακροϑεν ϑεωρουσαι εν αις ην και μαρια η μαγδαληνη και μαρια η του ιακωβου του μικρου και ιωση μητηρ και σαλωμη 41 αι και οτε ην εν τη γαλιλαια ηκολουϑουν αυτω και διηκονουν αυτω και αλλαι πολλαι αι συναναβασαι αυτω εις ιεροσολυμα 42 και ηδη οψιας γενομενης επει ην παρασκευη ο εστιν προσαββατον 43 ηλϑεν ιωσηϕ ο απο αριμαϑαιας ευσχημων βουλευτης ος και αυτος ην προσδεχομενος την βασιλειαν του ϑεου τολμησας εισηλϑεν προς πιλατον και ητησατο το σωμα του ιησου 44 ο δε πιλατος εϑαυμασεν ει ηδη τεϑνηκεν και προσκαλεσαμενος τον κεντυριωνα επηρωτησεν αυτον ει παλαι απεϑανεν 45 και γνους απο του κεντυριωνος εδωρησατο το σωμα τω ιωσηϕ 46 και αγορασας σινδονα και καϑελων αυτον ενειλησεν τη σινδονι και κατεϑηκεν αυτον εν μνημειω ο ην λελατομημενον εκ πετρας και προσεκυλισεν λιϑον επι την ϑυραν του μνημειου 47 η δε μαρια η μαγδαληνη και μαρια ιωση εϑεωρουν που τιϑεται

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Μαρκον caput 16

1 και διαγενομενου του σαββατου μαρια η μαγδαληνη και μαρια η του ιακωβου και σαλωμη ηγορασαν αρωματα ινα ελϑουσαι αλειψωσιν αυτον 2 και λιαν πρωι της μιας σαββατων ερχονται επι το μνημειον ανατειλαντος του ηλιου 3 και ελεγον προς εαυτας τις αποκυλισει ημιν τον λιϑον εκ της ϑυρας του μνημειου 4 και αναβλεψασαι ϑεωρουσιν οτι αποκεκυλισται ο λιϑος ην γαρ μεγας σϕοδρα 5 και εισελϑουσαι εις το μνημειον ειδον νεανισκον καϑημενον εν τοις δεξιοις περιβεβλημενον στολην λευκην και εξεϑαμβηϑησαν 6 ο δε λεγει αυταις μη εκϑαμβεισϑε ιησουν ζητειτε τον ναζαρηνον τον εσταυρωμενον ηγερϑη ουκ εστιν ωδε ιδε ο τοπος οπου εϑηκαν αυτον 7 αλλ υπαγετε ειπατε τοις μαϑηταις αυτου και τω πετρω οτι προαγει υμας εις την γαλιλαιαν εκει αυτον οψεσϑε καϑως ειπεν υμιν 8 και εξελϑουσαι ταχυ εϕυγον απο του μνημειου ειχεν δε αυτας τρομος και εκστασις και ουδενι ουδεν ειπον εϕοβουντο γαρ 9 αναστας δε πρωι πρωτη σαββατου εϕανη πρωτον μαρια τη μαγδαληνη αϕ ης εκβεβληκει επτα δαιμονια 10 εκεινη πορευϑεισα απηγγειλεν τοις μετ αυτου γενομενοις πενϑουσιν και κλαιουσιν 11 κακεινοι ακουσαντες οτι ζη και εϑεαϑη υπ αυτης ηπιστησαν 12 μετα δε ταυτα δυσιν εξ αυτων περιπατουσιν εϕανερωϑη εν ετερα μορϕη πορευομενοις εις αγρον 13 κακεινοι απελϑοντες απηγγειλαν τοις λοιποις ουδε εκεινοις επιστευσαν 14 υστερον ανακειμενοις αυτοις τοις ενδεκα εϕανερωϑη και ωνειδισεν την απιστιαν αυτων και σκληροκαρδιαν οτι τοις ϑεασαμενοις αυτον εγηγερμενον ουκ επιστευσαν 15 και ειπεν αυτοις πορευϑεντες εις τον κοσμον απαντα κηρυξατε το ευαγγελιον παση τη κτισει 16 ο πιστευσας και βαπτισϑεις σωϑησεται ο δε απιστησας κατακριϑησεται 17 σημεια δε τοις πιστευσασιν ταυτα παρακολουϑησει εν τω ονοματι μου δαιμονια εκβαλουσιν γλωσσαις λαλησουσιν καιναις 18 οϕεις αρουσιν καν ϑανασιμον τι πιωσιν ου μη αυτους βλαψει επι αρρωστους χειρας επιϑησουσιν και καλως εξουσιν 19 ο μεν ουν κυριος μετα το λαλησαι αυτοις ανεληϕϑη εις τον ουρανον και εκαϑισεν εκ δεξιων του ϑεου 20 εκεινοι δε εξελϑοντες εκηρυξαν πανταχου του κυριου συνεργουντος και τον λογον βεβαιουντος δια των επακολουϑουντων σημειων αμην Εξπλιχιτ Εϖανγελιυμ σεχυνδυμ Μαρχυμ

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 1

1 επειδηπερ πολλοι επεχειρησαν αναταξασϑαι διηγησιν περι των πεπληροϕορημενων εν ημιν πραγματων 2 καϑως παρεδοσαν ημιν οι απ αρχης αυτοπται και υπηρεται γενομενοι του λογου 3 εδοξεν καμοι παρηκολουϑηκοτι ανωϑεν πασιν ακριβως καϑεξης σοι γραψαι κρατιστε ϑεοϕιλε 4 ινα επιγνως περι ων κατηχηϑης λογων την ασϕαλειαν 5 εγενετο εν ταις ημεραις ηρωδου του βασιλεως της ιουδαιας ιερευς τις ονοματι ζαχαριας εξ εϕημεριας αβια και η γυνη αυτου εκ των ϑυγατερων ααρων και το ονομα αυτης ελισαβετ 6 ησαν δε δικαιοι αμϕοτεροι ενωπιον του ϑεου πορευομενοι εν πασαις ταις εντολαις και δικαιωμασιν του κυριου αμεμπτοι 7 και ουκ ην αυτοις τεκνον καϑοτι η ελισαβετ ην στειρα και αμϕοτεροι προβεβηκοτες εν ταις ημεραις αυτων ησαν 8 εγενετο δε εν τω ιερατευειν αυτον εν τη ταξει της εϕημεριας αυτου εναντι του ϑεου 9 κατα το εϑος της ιερατειας ελαχεν του ϑυμιασαι εισελϑων εις τον ναον του κυριου 10 και παν το πληϑος του λαου ην προσευχομενον εξω τη ωρα του ϑυμιαματος 11 ωϕϑη δε αυτω αγγελος κυριου εστως εκ δεξιων του ϑυσιαστηριου του ϑυμιαματος 12 και εταραχϑη ζαχαριας ιδων και ϕοβος επεπεσεν επ αυτον 13 ειπεν δε προς αυτον ο αγγελος μη ϕοβου ζαχαρια διοτι εισηκουσϑη η δεησις σου και η γυνη σου ελισαβετ γεννησει υιον σοι και καλεσεις το ονομα αυτου ιωαννην 14 και εσται χαρα σοι και αγαλλιασις και πολλοι επι τη γεννησει αυτου χαρησονται 15 εσται γαρ μεγας ενωπιον του κυριου και οινον και σικερα ου μη πιη και πνευματος αγιου πλησϑησεται ετι εκ κοιλιας μητρος αυτου 16 και πολλους των υιων ισραηλ επιστρεψει επι κυριον τον ϑεον αυτων 17 και αυτος προελευσεται ενωπιον αυτου εν πνευματι και δυναμει ηλιου επιστρεψαι καρδιας πατερων επι τεκνα και απειϑεις εν ϕρονησει δικαιων ετοιμασαι κυριω λαον κατεσκευασμενον 18 και ειπεν ζαχαριας προς τον αγγελον κατα τι γνωσομαι τουτο εγω γαρ ειμι πρεσβυτης και η γυνη μου προβεβηκυια εν ταις ημεραις αυτης 19 και αποκριϑεις ο αγγελος ειπεν αυτω εγω ειμι γαβριηλ ο παρεστηκως ενωπιον του ϑεου και απεσταλην λαλησαι προς σε και ευαγγελισασϑαι σοι ταυτα 20 και ιδου εση σιωπων και μη δυναμενος λαλησαι αχρι ης ημερας γενηται ταυτα ανϑ ων ουκ επιστευσας τοις λογοις μου οιτινες πληρωϑησονται εις τον καιρον αυτων 21 και ην ο λαος προσδοκων τον ζαχαριαν και εϑαυμαζον εν τω χρονιζειν αυτον εν τω ναω 22 εξελϑων δε ουκ ηδυνατο λαλησαι αυτοις και επεγνωσαν οτι οπτασιαν εωρακεν εν τω ναω και αυτος ην διανευων αυτοις και διεμενεν κωϕος 23 και εγενετο ως επλησϑησαν αι ημεραι της λειτουργιας αυτου απηλϑεν εις τον οικον αυτου 24 μετα δε ταυτας τας ημερας συνελαβεν ελισαβετ η γυνη αυτου και περιεκρυβεν εαυτην μηνας πεντε λεγουσα 25 οτι ουτως μοι πεποιηκεν ο κυριος εν ημεραις αις επειδεν αϕελειν το ονειδος μου εν ανϑρωποις 26 εν δε τω μηνι τω εκτω απεσταλη ο αγγελος γαβριηλ υπο του ϑεου εις πολιν της γαλιλαιας η ονομα ναζαρετ 27 προς παρϑενον μεμνηστευμενην ανδρι ω ονομα ιωσηϕ εξ οικου δαβιδ και το ονομα της παρϑενου μαριαμ 28 και εισελϑων ο αγγελος προς αυτην ειπεν χαιρε κεχαριτωμενη ο κυριος μετα σου ευλογημενη συ εν γυναιξιν 29 η δε ιδουσα διεταραχϑη επι τω λογω αυτου και διελογιζετο ποταπος ειη ο ασπασμος ουτος 30 και ειπεν ο αγγελος αυτη μη ϕοβου μαριαμ ευρες γαρ χαριν παρα τω ϑεω 31 και ιδου συλληψη εν γαστρι και τεξη υιον και καλεσεις το ονομα αυτου ιησουν 32 ουτος εσται μεγας και υιος υψιστου κληϑησεται και δωσει αυτω κυριος ο ϑεος τον ϑρονον δαβιδ του πατρος αυτου 33 και βασιλευσει επι τον οικον ιακωβ εις τους αιωνας και της βασιλειας αυτου ουκ εσται τελος 34 ειπεν δε μαριαμ προς τον αγγελον πως εσται τουτο επει ανδρα ου γινωσκω 35 και αποκριϑεις ο αγγελος ειπεν αυτη πνευμα αγιον επελευσεται επι σε και δυναμις υψιστου επισκιασει σοι διο και το γεννωμενον αγιον κληϑησεται υιος ϑεου 36 και ιδου ελισαβετ η συγγενης σου και αυτη συνειληϕυια υιον εν γηρα αυτης και ουτος μην εκτος εστιν αυτη τη καλουμενη στειρα 37 οτι ουκ αδυνατησει παρα τω ϑεω παν ρημα 38 ειπεν δε μαριαμ ιδου η δουλη κυριου γενοιτο μοι κατα το ρημα σου και απηλϑεν απ αυτης ο αγγελος 39 αναστασα δε μαριαμ εν ταις ημεραις ταυταις επορευϑη εις την ορεινην μετα σπουδης εις πολιν ιουδα 40 και εισηλϑεν εις τον οικον ζαχαριου και ησπασατο την ελισαβετ 41 και εγενετο ως ηκουσεν η ελισαβετ τον ασπασμον της μαριας εσκιρτησεν το βρεϕος εν τη κοιλια αυτης και επλησϑη πνευματος αγιου η ελισαβετ 42 και ανεϕωνησεν ϕωνη μεγαλη και ειπεν ευλογημενη συ εν γυναιξιν και ευλογημενος ο καρπος της κοιλιας σου 43 και ποϑεν μοι τουτο ινα ελϑη η μητηρ του κυριου μου προς με 44 ιδου γαρ ως εγενετο η ϕωνη του ασπασμου σου εις τα ωτα μου εσκιρτησεν εν αγαλλιασει το βρεϕος εν τη κοιλια μου 45 και μακαρια η πιστευσασα οτι εσται τελειωσις τοις λελαλημενοις αυτη παρα κυριου 46 και ειπεν μαριαμ μεγαλυνει η ψυχη μου τον κυριον 47 και ηγαλλιασεν το πνευμα μου επι τω ϑεω τω σωτηρι μου 48 οτι επεβλεψεν επι την ταπεινωσιν της δουλης αυτου ιδου γαρ απο του νυν μακαριουσιν με πασαι αι γενεαι 49 οτι εποιησεν μοι μεγαλεια ο δυνατος και αγιον το ονομα αυτου 50 και το ελεος αυτου εις γενεας γενεων τοις ϕοβουμενοις αυτον 51 εποιησεν κρατος εν βραχιονι αυτου διεσκορπισεν υπερηϕανους διανοια καρδιας αυτων 52 καϑειλεν δυναστας απο ϑρονων και υψωσεν ταπεινους 53 πεινωντας ενεπλησεν αγαϑων και πλουτουντας εξαπεστειλεν κενους 54 αντελαβετο ισραηλ παιδος αυτου μνησϑηναι ελεους 55 καϑως ελαλησεν προς τους πατερας ημων τω αβρααμ και τω σπερματι αυτου εις τον αιωνα 56 εμεινεν δε μαριαμ συν αυτη ωσει μηνας τρεις και υπεστρεψεν εις τον οικον αυτης 57 τη δε ελισαβετ επλησϑη ο χρονος του τεκειν αυτην και εγεννησεν υιον 58 και ηκουσαν οι περιοικοι και οι συγγενεις αυτης οτι εμεγαλυνεν κυριος το ελεος αυτου μετ αυτης και συνεχαιρον αυτη 59 και εγενετο εν τη ογδοη ημερα ηλϑον περιτεμειν το παιδιον και εκαλουν αυτο επι τω ονοματι του πατρος αυτου ζαχαριαν 60 και αποκριϑεισα η μητηρ αυτου ειπεν ουχι αλλα κληϑησεται ιωαννης 61 και ειπον προς αυτην οτι ουδεις εστιν εν τη συγγενεια σου ος καλειται τω ονοματι τουτω 62 ενενευον δε τω πατρι αυτου το τι αν ϑελοι καλεισϑαι αυτον 63 και αιτησας πινακιδιον εγραψεν λεγων ιωαννης εστιν το ονομα αυτου και εϑαυμασαν παντες 64 ανεωχϑη δε το στομα αυτου παραχρημα και η γλωσσα αυτου και ελαλει ευλογων τον ϑεον 65 και εγενετο επι παντας ϕοβος τους περιοικουντας αυτους και εν ολη τη ορεινη της ιουδαιας διελαλειτο παντα τα ρηματα ταυτα 66 και εϑεντο παντες οι ακουσαντες εν τη καρδια αυτων λεγοντες τι αρα το παιδιον τουτο εσται και χειρ κυριου ην μετ αυτου 67 και ζαχαριας ο πατηρ αυτου επλησϑη πνευματος αγιου και προεϕητευσεν λεγων 68 ευλογητος κυριος ο ϑεος του ισραηλ οτι επεσκεψατο και εποιησεν λυτρωσιν τω λαω αυτου 69 και ηγειρεν κερας σωτηριας ημιν εν τω οικω δαβιδ του παιδος αυτου 70 καϑως ελαλησεν δια στοματος των αγιων των απ αιωνος προϕητων αυτου 71 σωτηριαν εξ εχϑρων ημων και εκ χειρος παντων των μισουντων ημας 72 ποιησαι ελεος μετα των πατερων ημων και μνησϑηναι διαϑηκης αγιας αυτου 73 ορκον ον ωμοσεν προς αβρααμ τον πατερα ημων του δουναι ημιν 74 αϕοβως εκ χειρος των εχϑρων ημων ρυσϑεντας λατρευειν αυτω 75 εν οσιοτητι και δικαιοσυνη ενωπιον αυτου πασας τας ημερας της ζωης ημων 76 και συ παιδιον προϕητης υψιστου κληϑηση προπορευση γαρ προ προσωπου κυριου ετοιμασαι οδους αυτου 77 του δουναι γνωσιν σωτηριας τω λαω αυτου εν αϕεσει αμαρτιων αυτων 78 δια σπλαγχνα ελεους ϑεου ημων εν οις επεσκεψατο ημας ανατολη εξ υψους 79 επιϕαναι τοις εν σκοτει και σκια ϑανατου καϑημενοις του κατευϑυναι τους ποδας ημων εις οδον ειρηνης 80 το δε παιδιον ηυξανεν και εκραταιουτο πνευματι και ην εν ταις ερημοις εως ημερας αναδειξεως αυτου προς τον ισραηλ

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 2

1 εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις εξηλϑεν δογμα παρα καισαρος αυγουστου απογραϕεσϑαι πασαν την οικουμενην 2 αυτη η απογραϕη πρωτη εγενετο ηγεμονευοντος της συριας κυρηνιου 3 και επορευοντο παντες απογραϕεσϑαι εκαστος εις την ιδιαν πολιν 4 ανεβη δε και ιωσηϕ απο της γαλιλαιας εκ πολεως ναζαρετ εις την ιουδαιαν εις πολιν δαβιδ ητις καλειται βηϑλεεμ δια το ειναι αυτον εξ οικου και πατριας δαβιδ 5 απογραψασϑαι συν μαριαμ τη μεμνηστευμενη αυτω γυναικι ουση εγκυω 6 εγενετο δε εν τω ειναι αυτους εκει επλησϑησαν αι ημεραι του τεκειν αυτην 7 και ετεκεν τον υιον αυτης τον πρωτοτοκον και εσπαργανωσεν αυτον και ανεκλινεν αυτον εν τη ϕατνη διοτι ουκ ην αυτοις τοπος εν τω καταλυματι 8 και ποιμενες ησαν εν τη χωρα τη αυτη αγραυλουντες και ϕυλασσοντες ϕυλακας της νυκτος επι την ποιμνην αυτων 9 και ιδου αγγελος κυριου επεστη αυτοις και δοξα κυριου περιελαμψεν αυτους και εϕοβηϑησαν ϕοβον μεγαν 10 και ειπεν αυτοις ο αγγελος μη ϕοβεισϑε ιδου γαρ ευαγγελιζομαι υμιν χαραν μεγαλην ητις εσται παντι τω λαω 11 οτι ετεχϑη υμιν σημερον σωτηρ ος εστιν χριστος κυριος εν πολει δαβιδ 12 και τουτο υμιν το σημειον ευρησετε βρεϕος εσπαργανωμενον κειμενον εν τη ϕατνη 13 και εξαιϕνης εγενετο συν τω αγγελω πληϑος στρατιας ουρανιου αινουντων τον ϑεον και λεγοντων 14 δοξα εν υψιστοις ϑεω και επι γης ειρηνη εν ανϑρωποις ευδοκια 15 και εγενετο ως απηλϑον απ αυτων εις τον ουρανον οι αγγελοι και οι ανϑρωποι οι ποιμενες ειπον προς αλληλους διελϑωμεν δη εως βηϑλεεμ και ιδωμεν το ρημα τουτο το γεγονος ο ο κυριος εγνωρισεν ημιν 16 και ηλϑον σπευσαντες και ανευρον την τε μαριαμ και τον ιωσηϕ και το βρεϕος κειμενον εν τη ϕατνη 17 ιδοντες δε διεγνωρισαν περι του ρηματος του λαληϑεντος αυτοις περι του παιδιου τουτου 18 και παντες οι ακουσαντες εϑαυμασαν περι των λαληϑεντων υπο των ποιμενων προς αυτους 19 η δε μαριαμ παντα συνετηρει τα ρηματα ταυτα συμβαλλουσα εν τη καρδια αυτης 20 και επεστρεψαν οι ποιμενες δοξαζοντες και αινουντες τον ϑεον επι πασιν οις ηκουσαν και ειδον καϑως ελαληϑη προς αυτους 21 και οτε επλησϑησαν ημεραι οκτω του περιτεμειν το παιδιον και εκληϑη το ονομα αυτου ιησους το κληϑεν υπο του αγγελου προ του συλληϕϑηναι αυτον εν τη κοιλια 22 και οτε επλησϑησαν αι ημεραι του καϑαρισμου αυτων κατα τον νομον μωσεως ανηγαγον αυτον εις ιεροσολυμα παραστησαι τω κυριω 23 καϑως γεγραπται εν νομω κυριου οτι παν αρσεν διανοιγον μητραν αγιον τω κυριω κληϑησεται 24 και του δουναι ϑυσιαν κατα το ειρημενον εν νομω κυριου ζευγος τρυγονων η δυο νεοσσους περιστερων 25 και ιδου ην ανϑρωπος εν ιερουσαλημ ω ονομα συμεων και ο ανϑρωπος ουτος δικαιος και ευλαβης προσδεχομενος παρακλησιν του ισραηλ και πνευμα αγιον ην επ αυτον 26 και ην αυτω κεχρηματισμενον υπο του πνευματος του αγιου μη ιδειν ϑανατον πριν η ιδη τον χριστον κυριου 27 και ηλϑεν εν τω πνευματι εις το ιερον και εν τω εισαγαγειν τους γονεις το παιδιον ιησουν του ποιησαι αυτους κατα το ειϑισμενον του νομου περι αυτου 28 και αυτος εδεξατο αυτο εις τας αγκαλας αυτου και ευλογησεν τον ϑεον και ειπεν 29 νυν απολυεις τον δουλον σου δεσποτα κατα το ρημα σου εν ειρηνη 30 οτι ειδον οι οϕϑαλμοι μου το σωτηριον σου 31 ο ητοιμασας κατα προσωπον παντων των λαων 32 ϕως εις αποκαλυψιν εϑνων και δοξαν λαου σου ισραηλ 33 και ην ιωσηϕ και η μητηρ αυτου ϑαυμαζοντες επι τοις λαλουμενοις περι αυτου 34 και ευλογησεν αυτους συμεων και ειπεν προς μαριαμ την μητερα αυτου ιδου ουτος κειται εις πτωσιν και αναστασιν πολλων εν τω ισραηλ και εις σημειον αντιλεγομενον 35 και σου δε αυτης την ψυχην διελευσεται ρομϕαια οπως αν αποκαλυϕϑωσιν εκ πολλων καρδιων διαλογισμοι 36 και ην αννα προϕητις ϑυγατηρ ϕανουηλ εκ ϕυλης ασηρ αυτη προβεβηκυια εν ημεραις πολλαις ζησασα ετη μετα ανδρος επτα απο της παρϑενιας αυτης 37 και αυτη χηρα ως ετων ογδοηκοντατεσσαρων η ουκ αϕιστατο απο του ιερου νηστειαις και δεησεσιν λατρευουσα νυκτα και ημεραν 38 και αυτη αυτη τη ωρα επιστασα ανϑωμολογειτο τω κυριω και ελαλει περι αυτου πασιν τοις προσδεχομενοις λυτρωσιν εν ιερουσαλημ 39 και ως ετελεσαν απαντα τα κατα τον νομον κυριου υπεστρεψαν εις την γαλιλαιαν εις την πολιν αυτων ναζαρετ 40 το δε παιδιον ηυξανεν και εκραταιουτο πνευματι πληρουμενον σοϕιας και χαρις ϑεου ην επ αυτο 41 και επορευοντο οι γονεις αυτου κατ ετος εις ιερουσαλημ τη εορτη του πασχα 42 και οτε εγενετο ετων δωδεκα αναβαντων αυτων εις ιεροσολυμα κατα το εϑος της εορτης 43 και τελειωσαντων τας ημερας εν τω υποστρεϕειν αυτους υπεμεινεν ιησους ο παις εν ιερουσαλημ και ουκ εγνω ιωσηϕ και η μητηρ αυτου 44 νομισαντες δε αυτον εν τη συνοδια ειναι ηλϑον ημερας οδον και ανεζητουν αυτον εν τοις συγγενεσιν και εν τοις γνωστοις 45 και μη ευροντες αυτον υπεστρεψαν εις ιερουσαλημ ζητουντες αυτον 46 και εγενετο μεϑ ημερας τρεις ευρον αυτον εν τω ιερω καϑεζομενον εν μεσω των διδασκαλων και ακουοντα αυτων και επερωτωντα αυτους 47 εξισταντο δε παντες οι ακουοντες αυτου επι τη συνεσει και ταις αποκρισεσιν αυτου 48 και ιδοντες αυτον εξεπλαγησαν και προς αυτον η μητηρ αυτου ειπεν τεκνον τι εποιησας ημιν ουτως ιδου ο πατηρ σου καγω οδυνωμενοι εζητουμεν σε 49 και ειπεν προς αυτους τι οτι εζητειτε με ουκ ηδειτε οτι εν τοις του πατρος μου δει ειναι με 50 και αυτοι ου συνηκαν το ρημα ο ελαλησεν αυτοις 51 και κατεβη μετ αυτων και ηλϑεν εις ναζαρετ και ην υποτασσομενος αυτοις και η μητηρ αυτου διετηρει παντα τα ρηματα ταυτα εν τη καρδια αυτης 52 και ιησους προεκοπτεν σοϕια και ηλικια και χαριτι παρα ϑεω και ανϑρωποις

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 3

1 εν ετει δε πεντεκαιδεκατω της ηγεμονιας τιβεριου καισαρος ηγεμονευοντος ποντιου πιλατου της ιουδαιας και τετραρχουντος της γαλιλαιας ηρωδου ϕιλιππου δε του αδελϕου αυτου τετραρχουντος της ιτουραιας και τραχωνιτιδος χωρας και λυσανιου της αβιληνης τετραρχουντος 2 επ αρχιερεων αννα και καιαϕα εγενετο ρημα ϑεου επι ιωαννην τον του ζαχαριου υιον εν τη ερημω 3 και ηλϑεν εις πασαν την περιχωρον του ιορδανου κηρυσσων βαπτισμα μετανοιας εις αϕεσιν αμαρτιων 4 ως γεγραπται εν βιβλω λογων ησαιου του προϕητου λεγοντος ϕωνη βοωντος εν τη ερημω ετοιμασατε την οδον κυριου ευϑειας ποιειτε τας τριβους αυτου 5 πασα ϕαραγξ πληρωϑησεται και παν ορος και βουνος ταπεινωϑησεται και εσται τα σκολια εις ευϑειαν και αι τραχειαι εις οδους λειας 6 και οψεται πασα σαρξ το σωτηριον του ϑεου 7 ελεγεν ουν τοις εκπορευομενοις οχλοις βαπτισϑηναι υπ αυτου γεννηματα εχιδνων τις υπεδειξεν υμιν ϕυγειν απο της μελλουσης οργης 8 ποιησατε ουν καρπους αξιους της μετανοιας και μη αρξησϑε λεγειν εν εαυτοις πατερα εχομεν τον αβρααμ λεγω γαρ υμιν οτι δυναται ο ϑεος εκ των λιϑων τουτων εγειραι τεκνα τω αβρααμ 9 ηδη δε και η αξινη προς την ριζαν των δενδρων κειται παν ουν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται 10 και επηρωτων αυτον οι οχλοι λεγοντες τι ουν ποιησομεν 11 αποκριϑεις δε λεγει αυτοις ο εχων δυο χιτωνας μεταδοτω τω μη εχοντι και ο εχων βρωματα ομοιως ποιειτω 12 ηλϑον δε και τελωναι βαπτισϑηναι και ειπον προς αυτον διδασκαλε τι ποιησομεν 13 ο δε ειπεν προς αυτους μηδεν πλεον παρα το διατεταγμενον υμιν πρασσετε 14 επηρωτων δε αυτον και στρατευομενοι λεγοντες και ημεις τι ποιησομεν και ειπεν προς αυτους μηδενα διασεισητε μηδε συκοϕαντησητε και αρκεισϑε τοις οψωνιοις υμων 15 προσδοκωντος δε του λαου και διαλογιζομενων παντων εν ταις καρδιαις αυτων περι του ιωαννου μηποτε αυτος ειη ο χριστος 16 απεκρινατο ο ιωαννης απασιν λεγων εγω μεν υδατι βαπτιζω υμας ερχεται δε ο ισχυροτερος μου ου ουκ ειμι ικανος λυσαι τον ιμαντα των υποδηματων αυτου αυτος υμας βαπτισει εν πνευματι αγιω και πυρι 17 ου το πτυον εν τη χειρι αυτου και διακαϑαριει την αλωνα αυτου και συναξει τον σιτον εις την αποϑηκην αυτου το δε αχυρον κατακαυσει πυρι ασβεστω 18 πολλα μεν ουν και ετερα παρακαλων ευηγγελιζετο τον λαον 19 ο δε ηρωδης ο τετραρχης ελεγχομενος υπ αυτου περι ηρωδιαδος της γυναικος ϕιλιππου του αδελϕου αυτου και περι παντων ων εποιησεν πονηρων ο ηρωδης 20 προσεϑηκεν και τουτο επι πασιν και κατεκλεισεν τον ιωαννην εν τη ϕυλακη 21 εγενετο δε εν τω βαπτισϑηναι απαντα τον λαον και ιησου βαπτισϑεντος και προσευχομενου ανεωχϑηναι τον ουρανον 22 και καταβηναι το πνευμα το αγιον σωματικω ειδει ωσει περιστεραν επ αυτον και ϕωνην εξ ουρανου γενεσϑαι λεγουσαν συ ει ο υιος μου ο αγαπητος εν σοι ηυδοκησα 23 και αυτος ην ο ιησους ωσει ετων τριακοντα αρχομενος ων ως ενομιζετο υιος ιωσηϕ του ηλι 24 του ματϑατ του λευι του μελχι του ιαννα του ιωσηϕ 25 του ματταϑιου του αμως του ναουμ του εσλι του ναγγαι 26 του μααϑ του ματταϑιου του σεμει του ιωσηϕ του ιουδα 27 του ιωαννα του ρησα του ζοροβαβελ του σαλαϑιηλ του νηρι 28 του μελχι του αδδι του κωσαμ του ελμωδαμ του ηρ 29 του ιωση του ελιεζερ του ιωρειμ του ματϑατ του λευι 30 του συμεων του ιουδα του ιωσηϕ του ιωναν του ελιακειμ 31 του μελεα του μαιναν του ματταϑα του ναϑαν του δαβιδ 32 του ιεσσαι του ωβηδ του βοοζ του σαλμων του ναασσων 33 του αμιναδαβ του αραμ του εσρωμ του ϕαρες του ιουδα 34 του ιακωβ του ισαακ του αβρααμ του ϑαρα του ναχωρ 35 του σαρουχ του ραγαυ του ϕαλεκ του εβερ του σαλα 36 του καιναν του αρϕαξαδ του σημ του νωε του λαμεχ 37 του μαϑουσαλα του ενωχ του ιαρεδ του μαλελεηλ του καιναν 38 του ενως του σηϑ του αδαμ του ϑεου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 4

1 ιησους δε πνευματος αγιου πληρης υπεστρεψεν απο του ιορδανου και ηγετο εν τω πνευματι εις την ερημον 2 ημερας τεσσαρακοντα πειραζομενος υπο του διαβολου και ουκ εϕαγεν ουδεν εν ταις ημεραις εκειναις και συντελεσϑεισων αυτων υστερον επεινασεν 3 και ειπεν αυτω ο διαβολος ει υιος ει του ϑεου ειπε τω λιϑω τουτω ινα γενηται αρτος 4 και απεκριϑη ιησους προς αυτον λεγων γεγραπται οτι ουκ επ αρτω μονω ζησεται ο ανϑρωπος αλλ επι παντι ρηματι ϑεου 5 και αναγαγων αυτον ο διαβολος εις ορος υψηλον εδειξεν αυτω πασας τας βασιλειας της οικουμενης εν στιγμη χρονου 6 και ειπεν αυτω ο διαβολος σοι δωσω την εξουσιαν ταυτην απασαν και την δοξαν αυτων οτι εμοι παραδεδοται και ω εαν ϑελω διδωμι αυτην 7 συ ουν εαν προσκυνησης ενωπιον μου εσται σου παντα 8 και αποκριϑεις αυτω ειπεν ο ιησους υπαγε οπισω μου σατανα γεγραπται γαρ προσκυνησεις κυριον τον ϑεον σου και αυτω μονω λατρευσεις 9 και ηγαγεν αυτον εις ιερουσαλημ και εστησεν αυτον επι το πτερυγιον του ιερου και ειπεν αυτω ει ο υιος ει του ϑεου βαλε σεαυτον εντευϑεν κατω 10 γεγραπται γαρ οτι τοις αγγελοις αυτου εντελειται περι σου του διαϕυλαξαι σε 11 και οτι επι χειρων αρουσιν σε μηποτε προσκοψης προς λιϑον τον ποδα σου 12 και αποκριϑεις ειπεν αυτω ο ιησους οτι ειρηται ουκ εκπειρασεις κυριον τον ϑεον σου 13 και συντελεσας παντα πειρασμον ο διαβολος απεστη απ αυτου αχρι καιρου 14 και υπεστρεψεν ο ιησους εν τη δυναμει του πνευματος εις την γαλιλαιαν και ϕημη εξηλϑεν καϑ ολης της περιχωρου περι αυτου 15 και αυτος εδιδασκεν εν ταις συναγωγαις αυτων δοξαζομενος υπο παντων 16 και ηλϑεν εις την ναζαρετ ου ην τεϑραμμενος και εισηλϑεν κατα το ειωϑος αυτω εν τη ημερα των σαββατων εις την συναγωγην και ανεστη αναγνωναι 17 και επεδοϑη αυτω βιβλιον ησαιου του προϕητου και αναπτυξας το βιβλιον ευρεν τον τοπον ου ην γεγραμμενον 18 πνευμα κυριου επ εμε ου ενεκεν εχρισεν με ευαγγελιζεσϑαι πτωχοις απεσταλκεν με ιασασϑαι τους συντετριμμενους την καρδιαν κηρυξαι αιχμαλωτοις αϕεσιν και τυϕλοις αναβλεψιν αποστειλαι τεϑραυσμενους εν αϕεσει 19 κηρυξαι ενιαυτον κυριου δεκτον 20 και πτυξας το βιβλιον αποδους τω υπηρετη εκαϑισεν και παντων εν τη συναγωγη οι οϕϑαλμοι ησαν ατενιζοντες αυτω 21 ηρξατο δε λεγειν προς αυτους οτι σημερον πεπληρωται η γραϕη αυτη εν τοις ωσιν υμων 22 και παντες εμαρτυρουν αυτω και εϑαυμαζον επι τοις λογοις της χαριτος τοις εκπορευομενοις εκ του στοματος αυτου και ελεγον ουχ ουτος εστιν ο υιος ιωσηϕ 23 και ειπεν προς αυτους παντως ερειτε μοι την παραβολην ταυτην ιατρε ϑεραπευσον σεαυτον οσα ηκουσαμεν γενομενα εν τη καπερναουμ ποιησον και ωδε εν τη πατριδι σου 24 ειπεν δε αμην λεγω υμιν οτι ουδεις προϕητης δεκτος εστιν εν τη πατριδι αυτου 25 επ αληϑειας δε λεγω υμιν πολλαι χηραι ησαν εν ταις ημεραις ηλιου εν τω ισραηλ οτε εκλεισϑη ο ουρανος επι ετη τρια και μηνας εξ ως εγενετο λιμος μεγας επι πασαν την γην 26 και προς ουδεμιαν αυτων επεμϕϑη ηλιας ει μη εις σαρεπτα της σιδωνος προς γυναικα χηραν 27 και πολλοι λεπροι ησαν επι ελισσαιου του προϕητου εν τω ισραηλ και ουδεις αυτων εκαϑαρισϑη ει μη νεεμαν ο συρος 28 και επλησϑησαν παντες ϑυμου εν τη συναγωγη ακουοντες ταυτα 29 και ανασταντες εξεβαλον αυτον εξω της πολεως και ηγαγον αυτον εως της οϕρυος του ορους εϕ ου η πολις αυτων ωκοδομητο εις το κατακρημνισαι αυτον 30 αυτος δε διελϑων δια μεσου αυτων επορευετο 31 και κατηλϑεν εις καπερναουμ πολιν της γαλιλαιας και ην διδασκων αυτους εν τοις σαββασιν 32 και εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου οτι εν εξουσια ην ο λογος αυτου 33 και εν τη συναγωγη ην ανϑρωπος εχων πνευμα δαιμονιου ακαϑαρτου και ανεκραξεν ϕωνη μεγαλη 34 λεγων εα τι ημιν και σοι ιησου ναζαρηνε ηλϑες απολεσαι ημας οιδα σε τις ει ο αγιος του ϑεου 35 και επετιμησεν αυτω ο ιησους λεγων ϕιμωϑητι και εξελϑε εξ αυτου και ριψαν αυτον το δαιμονιον εις το μεσον εξηλϑεν απ αυτου μηδεν βλαψαν αυτον 36 και εγενετο ϑαμβος επι παντας και συνελαλουν προς αλληλους λεγοντες τις ο λογος ουτος οτι εν εξουσια και δυναμει επιτασσει τοις ακαϑαρτοις πνευμασιν και εξερχονται 37 και εξεπορευετο ηχος περι αυτου εις παντα τοπον της περιχωρου 38 αναστας δε εκ της συναγωγης εισηλϑεν εις την οικιαν σιμωνος η πενϑερα δε του σιμωνος ην συνεχομενη πυρετω μεγαλω και ηρωτησαν αυτον περι αυτης 39 και επιστας επανω αυτης επετιμησεν τω πυρετω και αϕηκεν αυτην παραχρημα δε αναστασα διηκονει αυτοις 40 δυνοντος δε του ηλιου παντες οσοι ειχον ασϑενουντας νοσοις ποικιλαις ηγαγον αυτους προς αυτον ο δε ενι εκαστω αυτων τας χειρας επιϑεις εϑεραπευσεν αυτους 41 εξηρχετο δε και δαιμονια απο πολλων κραζοντα και λεγοντα οτι συ ει ο χριστος ο υιος του ϑεου και επιτιμων ουκ εια αυτα λαλειν οτι ηδεισαν τον χριστον αυτον ειναι 42 γενομενης δε ημερας εξελϑων επορευϑη εις ερημον τοπον και οι οχλοι εζητουν αυτον και ηλϑον εως αυτου και κατειχον αυτον του μη πορευεσϑαι απ αυτων 43 ο δε ειπεν προς αυτους οτι και ταις ετεραις πολεσιν ευαγγελισασϑαι με δει την βασιλειαν του ϑεου οτι εις τουτο απεσταλμαι 44 και ην κηρυσσων εν ταις συναγωγαις της γαλιλαιας

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 5

1 εγενετο δε εν τω τον οχλον επικεισϑαι αυτω του ακουειν τον λογον του ϑεου και αυτος ην εστως παρα την λιμνην γεννησαρετ 2 και ειδεν δυο πλοια εστωτα παρα την λιμνην οι δε αλιεις αποβαντες απ αυτων απεπλυναν τα δικτυα 3 εμβας δε εις εν των πλοιων ο ην του σιμωνος ηρωτησεν αυτον απο της γης επαναγαγειν ολιγον και καϑισας εδιδασκεν εκ του πλοιου τους οχλους 4 ως δε επαυσατο λαλων ειπεν προς τον σιμωνα επαναγαγε εις το βαϑος και χαλασατε τα δικτυα υμων εις αγραν 5 και αποκριϑεις ο σιμων ειπεν αυτω επιστατα δι ολης της νυκτος κοπιασαντες ουδεν ελαβομεν επι δε τω ρηματι σου χαλασω το δικτυον 6 και τουτο ποιησαντες συνεκλεισαν ιχϑυων πληϑος πολυ διερρηγνυτο δε το δικτυον αυτων 7 και κατενευσαν τοις μετοχοις τοις εν τω ετερω πλοιω του ελϑοντας συλλαβεσϑαι αυτοις και ηλϑον και επλησαν αμϕοτερα τα πλοια ωστε βυϑιζεσϑαι αυτα 8 ιδων δε σιμων πετρος προσεπεσεν τοις γονασιν του ιησου λεγων εξελϑε απ εμου οτι ανηρ αμαρτωλος ειμι κυριε 9 ϑαμβος γαρ περιεσχεν αυτον και παντας τους συν αυτω επι τη αγρα των ιχϑυων η συνελαβον 10 ομοιως δε και ιακωβον και ιωαννην υιους ζεβεδαιου οι ησαν κοινωνοι τω σιμωνι και ειπεν προς τον σιμωνα ο ιησους μη ϕοβου απο του νυν ανϑρωπους εση ζωγρων 11 και καταγαγοντες τα πλοια επι την γην αϕεντες απαντα ηκολουϑησαν αυτω 12 και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεων και ιδου ανηρ πληρης λεπρας και ιδων τον ιησουν πεσων επι προσωπον εδεηϑη αυτου λεγων κυριε εαν ϑελης δυνασαι με καϑαρισαι 13 και εκτεινας την χειρα ηψατο αυτου ειπων ϑελω καϑαρισϑητι και ευϑεως η λεπρα απηλϑεν απ αυτου 14 και αυτος παρηγγειλεν αυτω μηδενι ειπειν αλλα απελϑων δειξον σεαυτον τω ιερει και προσενεγκε περι του καϑαρισμου σου καϑως προσεταξεν μωσης εις μαρτυριον αυτοις 15 διηρχετο δε μαλλον ο λογος περι αυτου και συνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν και ϑεραπευεσϑαι υπ αυτου απο των ασϑενειων αυτων 16 αυτος δε ην υποχωρων εν ταις ερημοις και προσευχομενος 17 και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ην διδασκων και ησαν καϑημενοι ϕαρισαιοι και νομοδιδασκαλοι οι ησαν εληλυϑοτες εκ πασης κωμης της γαλιλαιας και ιουδαιας και ιερουσαλημ και δυναμις κυριου ην εις το ιασϑαι αυτους 18 και ιδου ανδρες ϕεροντες επι κλινης ανϑρωπον ος ην παραλελυμενος και εζητουν αυτον εισενεγκειν και ϑειναι ενωπιον αυτου 19 και μη ευροντες δια ποιας εισενεγκωσιν αυτον δια τον οχλον αναβαντες επι το δωμα δια των κεραμων καϑηκαν αυτον συν τω κλινιδιω εις το μεσον εμπροσϑεν του ιησου 20 και ιδων την πιστιν αυτων ειπεν αυτω ανϑρωπε αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι σου 21 και ηρξαντο διαλογιζεσϑαι οι γραμματεις και οι ϕαρισαιοι λεγοντες τις εστιν ουτος ος λαλει βλασϕημιας τις δυναται αϕιεναι αμαρτιας ει μη μονος ο ϑεος 22 επιγνους δε ο ιησους τους διαλογισμους αυτων αποκριϑεις ειπεν προς αυτους τι διαλογιζεσϑε εν ταις καρδιαις υμων 23 τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν αϕεωνται σοι αι αμαρτιαι σου η ειπειν εγειραι και περιπατει 24 ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανϑρωπου επι της γης αϕιεναι αμαρτιας ειπεν τω παραλελυμενω σοι λεγω εγειραι και αρας το κλινιδιον σου πορευου εις τον οικον σου 25 και παραχρημα αναστας ενωπιον αυτων αρας εϕ ω κατεκειτο απηλϑεν εις τον οικον αυτου δοξαζων τον ϑεον 26 και εκστασις ελαβεν απαντας και εδοξαζον τον ϑεον και επλησϑησαν ϕοβου λεγοντες οτι ειδομεν παραδοξα σημερον 27 και μετα ταυτα εξηλϑεν και εϑεασατο τελωνην ονοματι λευιν καϑημενον επι το τελωνιον και ειπεν αυτω ακολουϑει μοι 28 και καταλιπων απαντα αναστας ηκολουϑησεν αυτω 29 και εποιησεν δοχην μεγαλην ο λευις αυτω εν τη οικια αυτου και ην οχλος τελωνων πολυς και αλλων οι ησαν μετ αυτων κατακειμενοι 30 και εγογγυζον οι γραμματεις αυτων και οι ϕαρισαιοι προς τους μαϑητας αυτου λεγοντες διατι μετα τελωνων και αμαρτωλων εσϑιετε και πινετε 31 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν προς αυτους ου χρειαν εχουσιν οι υγιαινοντες ιατρου αλλ οι κακως εχοντες 32 ουκ εληλυϑα καλεσαι δικαιους αλλα αμαρτωλους εις μετανοιαν 33 οι δε ειπον προς αυτον διατι οι μαϑηται ιωαννου νηστευουσιν πυκνα και δεησεις ποιουνται ομοιως και οι των ϕαρισαιων οι δε σοι εσϑιουσιν και πινουσιν 34 ο δε ειπεν προς αυτους μη δυνασϑε τους υιους του νυμϕωνος εν ω ο νυμϕιος μετ αυτων εστιν ποιησαι νηστευειν 35 ελευσονται δε ημεραι και οταν απαρϑη απ αυτων ο νυμϕιος τοτε νηστευσουσιν εν εκειναις ταις ημεραις 36 ελεγεν δε και παραβολην προς αυτους οτι ουδεις επιβλημα ιματιου καινου επιβαλλει επι ιματιον παλαιον ει δε μηγε και το καινον σχιζει και τω παλαιω ου συμϕωνει επιβλημα το απο του καινου 37 και ουδεις βαλλει οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μηγε ρηξει ο νεος οινος τους ασκους και αυτος εκχυϑησεται και οι ασκοι απολουνται 38 αλλα οινον νεον εις ασκους καινους βλητεον και αμϕοτεροι συντηρουνται 39 και ουδεις πιων παλαιον ευϑεως ϑελει νεον λεγει γαρ ο παλαιος χρηστοτερος εστιν

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 6

1 εγενετο δε εν σαββατω δευτεροπρωτω διαπορευεσϑαι αυτον δια των σποριμων και ετιλλον οι μαϑηται αυτου τους σταχυας και ησϑιον ψωχοντες ταις χερσιν 2 τινες δε των ϕαρισαιων ειπον αυτοις τι ποιειτε ο ουκ εξεστιν ποιειν εν τοις σαββασιν 3 και αποκριϑεις προς αυτους ειπεν ο ιησους ουδε τουτο ανεγνωτε ο εποιησεν δαβιδ οποτε επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου οντες 4 ως εισηλϑεν εις τον οικον του ϑεου και τους αρτους της προϑεσεως ελαβεν και εϕαγεν και εδωκεν και τοις μετ αυτου ους ουκ εξεστιν ϕαγειν ει μη μονους τους ιερεις 5 και ελεγεν αυτοις οτι κυριος εστιν ο υιος του ανϑρωπου και του σαββατου 6 εγενετο δε και εν ετερω σαββατω εισελϑειν αυτον εις την συναγωγην και διδασκειν και ην εκει ανϑρωπος και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα 7 παρετηρουν δε αυτον οι γραμματεις και οι ϕαρισαιοι ει εν τω σαββατω ϑεραπευσει ινα ευρωσιν κατηγοριαν αυτου 8 αυτος δε ηδει τους διαλογισμους αυτων και ειπεν τω ανϑρωπω τω ξηραν εχοντι την χειρα εγειραι και στηϑι εις το μεσον ο δε αναστας εστη 9 ειπεν ουν ο ιησους προς αυτους επερωτησω υμας τι εξεστιν τοις σαββασιν αγαϑοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η απολεσαι 10 και περιβλεψαμενος παντας αυτους ειπεν τω ανϑρωπω εκτεινον την χειρα σου ο δε εποιησεν ουτως και αποκατεσταϑη η χειρ αυτου υγιης ως η αλλη 11 αυτοι δε επλησϑησαν ανοιας και διελαλουν προς αλληλους τι αν ποιησειαν τω ιησου 12 εγενετο δε εν ταις ημεραις ταυταις εξηλϑεν εις το ορος προσευξασϑαι και ην διανυκτερευων εν τη προσευχη του ϑεου 13 και οτε εγενετο ημερα προσεϕωνησεν τους μαϑητας αυτου και εκλεξαμενος απ αυτων δωδεκα ους και αποστολους ωνομασεν 14 σιμωνα ον και ωνομασεν πετρον και ανδρεαν τον αδελϕον αυτου ιακωβον και ιωαννην ϕιλιππον και βαρϑολομαιον 15 ματϑαιον και ϑωμαν ιακωβον τον του αλϕαιου και σιμωνα τον καλουμενον ζηλωτην 16 ιουδαν ιακωβου και ιουδαν ισκαριωτην ος και εγενετο προδοτης 17 και καταβας μετ αυτων εστη επι τοπου πεδινου και οχλος μαϑητων αυτου και πληϑος πολυ του λαου απο πασης της ιουδαιας και ιερουσαλημ και της παραλιου τυρου και σιδωνος οι ηλϑον ακουσαι αυτου και ιαϑηναι απο των νοσων αυτων 18 και οι οχλουμενοι υπο πνευματων ακαϑαρτων και εϑεραπευοντο 19 και πας ο οχλος εζητει απτεσϑαι αυτου οτι δυναμις παρ αυτου εξηρχετο και ιατο παντας 20 και αυτος επαρας τους οϕϑαλμους αυτου εις τους μαϑητας αυτου ελεγεν μακαριοι οι πτωχοι οτι υμετερα εστιν η βασιλεια του ϑεου 21 μακαριοι οι πεινωντες νυν οτι χορτασϑησεσϑε μακαριοι οι κλαιοντες νυν οτι γελασετε 22 μακαριοι εστε οταν μισησωσιν υμας οι ανϑρωποι και οταν αϕορισωσιν υμας και ονειδισωσιν και εκβαλωσιν το ονομα υμων ως πονηρον ενεκα του υιου του ανϑρωπου 23 χαιρετε εν εκεινη τη ημερα και σκιρτησατε ιδου γαρ ο μισϑος υμων πολυς εν τω ουρανω κατα ταυτα γαρ εποιουν τοις προϕηταις οι πατερες αυτων 24 πλην ουαι υμιν τοις πλουσιοις οτι απεχετε την παρακλησιν υμων 25 ουαι υμιν οι εμπεπλησμενοι οτι πεινασετε ουαι υμιν οι γελωντες νυν οτι πενϑησετε και κλαυσετε 26 ουαι υμιν οταν καλως υμας ειπωσιν παντες οι ανϑρωποι κατα ταυτα γαρ εποιουν τοις ψευδοπροϕηταις οι πατερες αυτων 27 αλλ υμιν λεγω τοις ακουουσιν αγαπατε τους εχϑρους υμων καλως ποιειτε τοις μισουσιν υμας 28 ευλογειτε τους καταρωμενους υμιν και προσευχεσϑε υπερ των επηρεαζοντων υμας 29 τω τυπτοντι σε επι την σιαγονα παρεχε και την αλλην και απο του αιροντος σου το ιματιον και τον χιτωνα μη κωλυσης 30 παντι δε τω αιτουντι σε διδου και απο του αιροντος τα σα μη απαιτει 31 και καϑως ϑελετε ινα ποιωσιν υμιν οι ανϑρωποι και υμεις ποιειτε αυτοις ομοιως 32 και ει αγαπατε τους αγαπωντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ οι αμαρτωλοι τους αγαπωντας αυτους αγαπωσιν 33 και εαν αγαϑοποιητε τους αγαϑοποιουντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουσιν 34 και εαν δανειζητε παρ ων ελπιζετε απολαβειν ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ οι αμαρτωλοι αμαρτωλοις δανειζουσιν ινα απολαβωσιν τα ισα 35 πλην αγαπατε τους εχϑρους υμων και αγαϑοποιειτε και δανειζετε μηδεν απελπιζοντες και εσται ο μισϑος υμων πολυς και εσεσϑε υιοι του υψιστου οτι αυτος χρηστος εστιν επι τους αχαριστους και πονηρους 36 γινεσϑε ουν οικτιρμονες καϑως και ο πατηρ υμων οικτιρμων εστιν 37 και μη κρινετε και ου μη κριϑητε μη καταδικαζετε και ου μη καταδικασϑητε απολυετε και απολυϑησεσϑε 38 διδοτε και δοϑησεται υμιν μετρον καλον πεπιεσμενον και σεσαλευμενον και υπερεκχυνομενον δωσουσιν εις τον κολπον υμων τω γαρ αυτω μετρω ω μετρειτε αντιμετρηϑησεται υμιν 39 ειπεν δε παραβολην αυτοις μητι δυναται τυϕλος τυϕλον οδηγειν ουχι αμϕοτεροι εις βοϑυνον πεσουνται 40 ουκ εστιν μαϑητης υπερ τον διδασκαλον αυτου κατηρτισμενος δε πας εσται ως ο διδασκαλος αυτου 41 τι δε βλεπεις το καρϕος το εν τω οϕϑαλμω του αδελϕου σου την δε δοκον την εν τω ιδιω οϕϑαλμω ου κατανοεις 42 η πως δυνασαι λεγειν τω αδελϕω σου αδελϕε αϕες εκβαλω το καρϕος το εν τω οϕϑαλμω σου αυτος την εν τω οϕϑαλμω σου δοκον ου βλεπων υποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οϕϑαλμου σου και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρϕος το εν τω οϕϑαλμω του αδελϕου σου 43 ου γαρ εστιν δενδρον καλον ποιουν καρπον σαπρον ουδε δενδρον σαπρον ποιουν καρπον καλον 44 εκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γινωσκεται ου γαρ εξ ακανϑων συλλεγουσιν συκα ουδε εκ βατου τρυγωσιν σταϕυλην 45 ο αγαϑος ανϑρωπος εκ του αγαϑου ϑησαυρου της καρδιας αυτου προϕερει το αγαϑον και ο πονηρος ανϑρωπος εκ του πονηρου ϑησαυρου της καρδιας αυτου προϕερει το πονηρον εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας λαλει το στομα αυτου 46 τι δε με καλειτε κυριε κυριε και ου ποιειτε α λεγω 47 πας ο ερχομενος προς με και ακουων μου των λογων και ποιων αυτους υποδειξω υμιν τινι εστιν ομοιος 48 ομοιος εστιν ανϑρωπω οικοδομουντι οικιαν ος εσκαψεν και εβαϑυνεν και εϑηκεν ϑεμελιον επι την πετραν πλημμυρας δε γενομενης προσερρηξεν ο ποταμος τη οικια εκεινη και ουκ ισχυσεν σαλευσαι αυτην τεϑεμελιωτο γαρ επι την πετραν 49 ο δε ακουσας και μη ποιησας ομοιος εστιν ανϑρωπω οικοδομησαντι οικιαν επι την γην χωρις ϑεμελιου η προσερρηξεν ο ποταμος και ευϑεως επεσεν και εγενετο το ρηγμα της οικιας εκεινης μεγα

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 7

1 επει δε επληρωσεν παντα τα ρηματα αυτου εις τας ακοας του λαου εισηλϑεν εις καπερναουμ 2 εκατονταρχου δε τινος δουλος κακως εχων ημελλεν τελευταν ος ην αυτω εντιμος 3 ακουσας δε περι του ιησου απεστειλεν προς αυτον πρεσβυτερους των ιουδαιων ερωτων αυτον οπως ελϑων διασωση τον δουλον αυτου 4 οι δε παραγενομενοι προς τον ιησουν παρεκαλουν αυτον σπουδαιως λεγοντες οτι αξιος εστιν ω παρεξει τουτο 5 αγαπα γαρ το εϑνος ημων και την συναγωγην αυτος ωκοδομησεν ημιν 6 ο δε ιησους επορευετο συν αυτοις ηδη δε αυτου ου μακραν απεχοντος απο της οικιας επεμψεν προς αυτον ο εκατονταρχος ϕιλους λεγων αυτω κυριε μη σκυλλου ου γαρ ειμι ικανος ινα υπο την στεγην μου εισελϑης 7 διο ουδε εμαυτον ηξιωσα προς σε ελϑειν αλλα ειπε λογω και ιαϑησεται ο παις μου 8 και γαρ εγω ανϑρωπος ειμι υπο εξουσιαν τασσομενος εχων υπ εμαυτον στρατιωτας και λεγω τουτω πορευϑητι και πορευεται και αλλω ερχου και ερχεται και τω δουλω μου ποιησον τουτο και ποιει 9 ακουσας δε ταυτα ο ιησους εϑαυμασεν αυτον και στραϕεις τω ακολουϑουντι αυτω οχλω ειπεν λεγω υμιν ουδε εν τω ισραηλ τοσαυτην πιστιν ευρον 10 και υποστρεψαντες οι πεμϕϑεντες εις τον οικον ευρον τον ασϑενουντα δουλον υγιαινοντα 11 και εγενετο εν τη εξης επορευετο εις πολιν καλουμενην ναιν και συνεπορευοντο αυτω οι μαϑηται αυτου ικανοι και οχλος πολυς 12 ως δε ηγγισεν τη πυλη της πολεως και ιδου εξεκομιζετο τεϑνηκως υιος μονογενης τη μητρι αυτου και αυτη ην χηρα και οχλος της πολεως ικανος συν αυτη 13 και ιδων αυτην ο κυριος εσπλαγχνισϑη επ αυτη και ειπεν αυτη μη κλαιε 14 και προσελϑων ηψατο της σορου οι δε βασταζοντες εστησαν και ειπεν νεανισκε σοι λεγω εγερϑητι 15 και ανεκαϑισεν ο νεκρος και ηρξατο λαλειν και εδωκεν αυτον τη μητρι αυτου 16 ελαβεν δε ϕοβος απαντας και εδοξαζον τον ϑεον λεγοντες οτι προϕητης μεγας εγηγερται εν ημιν και οτι επεσκεψατο ο ϑεος τον λαον αυτου 17 και εξηλϑεν ο λογος ουτος εν ολη τη ιουδαια περι αυτου και εν παση τη περιχωρω 18 και απηγγειλαν ιωαννη οι μαϑηται αυτου περι παντων τουτων 19 και προσκαλεσαμενος δυο τινας των μαϑητων αυτου ο ιωαννης επεμψεν προς τον ιησουν λεγων συ ει ο ερχομενος η αλλον προσδοκωμεν 20 παραγενομενοι δε προς αυτον οι ανδρες ειπον ιωαννης ο βαπτιστης απεσταλκεν ημας προς σε λεγων συ ει ο ερχομενος η αλλον προσδοκωμεν 21 εν αυτη δε τη ωρα εϑεραπευσεν πολλους απο νοσων και μαστιγων και πνευματων πονηρων και τυϕλοις πολλοις εχαρισατο το βλεπειν 22 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις πορευϑεντες απαγγειλατε ιωαννη α ειδετε και ηκουσατε οτι τυϕλοι αναβλεπουσιν χωλοι περιπατουσιν λεπροι καϑαριζονται κωϕοι ακουουσιν νεκροι εγειρονται πτωχοι ευαγγελιζονται 23 και μακαριος εστιν ος εαν μη σκανδαλισϑη εν εμοι 24 απελϑοντων δε των αγγελων ιωαννου ηρξατο λεγειν προς τους οχλους περι ιωαννου τι εξεληλυϑατε εις την ερημον ϑεασασϑαι καλαμον υπο ανεμου σαλευομενον 25 αλλα τι εξεληλυϑατε ιδειν ανϑρωπον εν μαλακοις ιματιοις ημϕιεσμενον ιδου οι εν ιματισμω ενδοξω και τρυϕη υπαρχοντες εν τοις βασιλειοις εισιν 26 αλλα τι εξεληλυϑατε ιδειν προϕητην ναι λεγω υμιν και περισσοτερον προϕητου 27 ουτος εστιν περι ου γεγραπται ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου ος κατασκευασει την οδον σου εμπροσϑεν σου 28 λεγω γαρ υμιν μειζων εν γεννητοις γυναικων προϕητης ιωαννου του βαπτιστου ουδεις εστιν ο δε μικροτερος εν τη βασιλεια του ϑεου μειζων αυτου εστιν 29 και πας ο λαος ακουσας και οι τελωναι εδικαιωσαν τον ϑεον βαπτισϑεντες το βαπτισμα ιωαννου 30 οι δε ϕαρισαιοι και οι νομικοι την βουλην του ϑεου ηϑετησαν εις εαυτους μη βαπτισϑεντες υπ αυτου 31 ειπεν δε ο κυριος τινι ουν ομοιωσω τους ανϑρωπους της γενεας ταυτης και τινι εισιν ομοιοι 32 ομοιοι εισιν παιδιοις τοις εν αγορα καϑημενοις και προσϕωνουσιν αλληλοις και λεγουσιν ηυλησαμεν υμιν και ουκ ωρχησασϑε εϑρηνησαμεν υμιν και ουκ εκλαυσατε 33 εληλυϑεν γαρ ιωαννης ο βαπτιστης μητε αρτον εσϑιων μητε οινον πινων και λεγετε δαιμονιον εχει 34 εληλυϑεν ο υιος του ανϑρωπου εσϑιων και πινων και λεγετε ιδου ανϑρωπος ϕαγος και οινοποτης τελωνων ϕιλος και αμαρτωλων 35 και εδικαιωϑη η σοϕια απο των τεκνων αυτης παντων 36 ηρωτα δε τις αυτον των ϕαρισαιων ινα ϕαγη μετ αυτου και εισελϑων εις την οικιαν του ϕαρισαιου ανεκλιϑη 37 και ιδου γυνη εν τη πολει ητις ην αμαρτωλος επιγνουσα οτι ανακειται εν τη οικια του ϕαρισαιου κομισασα αλαβαστρον μυρου 38 και στασα παρα τους ποδας αυτου οπισω κλαιουσα ηρξατο βρεχειν τους ποδας αυτου τοις δακρυσιν και ταις ϑριξιν της κεϕαλης αυτης εξεμασσεν και κατεϕιλει τους ποδας αυτου και ηλειϕεν τω μυρω 39 ιδων δε ο ϕαρισαιος ο καλεσας αυτον ειπεν εν εαυτω λεγων ουτος ει ην προϕητης εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη ητις απτεται αυτου οτι αμαρτωλος εστιν 40 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν προς αυτον σιμων εχω σοι τι ειπειν ο δε ϕησιν διδασκαλε ειπε 41 δυο χρεωϕειλεται ησαν δανειστη τινι ο εις ωϕειλεν δηναρια πεντακοσια ο δε ετερος πεντηκοντα 42 μη εχοντων δε αυτων αποδουναι αμϕοτεροις εχαρισατο τις ουν αυτων ειπε πλειον αυτον αγαπησει 43 αποκριϑεις δε ο σιμων ειπεν υπολαμβανω οτι ω το πλειον εχαρισατο ο δε ειπεν αυτω ορϑως εκρινας 44 και στραϕεις προς την γυναικα τω σιμωνι εϕη βλεπεις ταυτην την γυναικα εισηλϑον σου εις την οικιαν υδωρ επι τους ποδας μου ουκ εδωκας αυτη δε τοις δακρυσιν εβρεξεν μου τους ποδας και ταις ϑριξιν της κεϕαλης αυτης εξεμαξεν 45 ϕιλημα μοι ουκ εδωκας αυτη δε αϕ ης εισηλϑον ου διελιπεν καταϕιλουσα μου τους ποδας 46 ελαιω την κεϕαλην μου ουκ ηλειψας αυτη δε μυρω ηλειψεν μου τους ποδας 47 ου χαριν λεγω σοι αϕεωνται αι αμαρτιαι αυτης αι πολλαι οτι ηγαπησεν πολυ ω δε ολιγον αϕιεται ολιγον αγαπα 48 ειπεν δε αυτη αϕεωνται σου αι αμαρτιαι 49 και ηρξαντο οι συνανακειμενοι λεγειν εν εαυτοις τις ουτος εστιν ος και αμαρτιας αϕιησιν 50 ειπεν δε προς την γυναικα η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 8

1 και εγενετο εν τω καϑεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του ϑεου και οι δωδεκα συν αυτω 2 και γυναικες τινες αι ησαν τεϑεραπευμεναι απο πνευματων πονηρων και ασϑενειων μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αϕ ης δαιμονια επτα εξεληλυϑει 3 και ιωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου και σουσαννα και ετεραι πολλαι αιτινες διηκονουν αυτω απο των υπαρχοντων αυταις 4 συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης 5 εξηλϑεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπειρειν αυτον ο μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηϑη και τα πετεινα του ουρανου κατεϕαγεν αυτο 6 και ετερον επεσεν επι την πετραν και ϕυεν εξηρανϑη δια το μη εχειν ικμαδα 7 και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανϑων και συμϕυεισαι αι ακανϑαι απεπνιξαν αυτο 8 και ετερον επεσεν επι την γην την αγαϑην και ϕυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα ταυτα λεγων εϕωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω 9 επηρωτων δε αυτον οι μαϑηται αυτου λεγοντες τις ειη η παραβολη αυτη 10 ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του ϑεου τοις δε λοιποις εν παραβολαις ινα βλεποντες μη βλεπωσιν και ακουοντες μη συνιωσιν 11 εστιν δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του ϑεου 12 οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουοντες ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων ινα μη πιστευσαντες σωϑωσιν 13 οι δε επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πειρασμου αϕιστανται 14 το δε εις τας ακανϑας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συμπνιγονται και ου τελεσϕορουσιν 15 το δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια καλη και αγαϑη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποϕορουσιν εν υπομονη 16 ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλινης τιϑησιν αλλ επι λυχνιας επιτιϑησιν ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το ϕως 17 ου γαρ εστιν κρυπτον ο ου ϕανερον γενησεται ουδε αποκρυϕον ο ου γνωσϑησεται και εις ϕανερον ελϑη 18 βλεπετε ουν πως ακουετε ος γαρ αν εχη δοϑησεται αυτω και ος αν μη εχη και ο δοκει εχειν αρϑησεται απ αυτου 19 παρεγενοντο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελϕοι αυτου και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον 20 και απηγγελη αυτω λεγοντων η μητηρ σου και οι αδελϕοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε ϑελοντες 21 ο δε αποκριϑεις ειπεν προς αυτους μητηρ μου και αδελϕοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του ϑεου ακουοντες και ποιουντες αυτον 22 και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαϑηται αυτου και ειπεν προς αυτους διελϑωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχϑησαν 23 πλεοντων δε αυτων αϕυπνωσεν και κατεβη λαιλαψ ανεμου εις την λιμνην και συνεπληρουντο και εκινδυνευον 24 προσελϑοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα επιστατα απολλυμεϑα ο δε εγερϑεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος και επαυσαντο και εγενετο γαληνη 25 ειπεν δε αυτοις που εστιν η πιστις υμων ϕοβηϑεντες δε εϑαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι και υπακουουσιν αυτω 26 και κατεπλευσαν εις την χωραν των γαδαρηνων ητις εστιν αντιπεραν της γαλιλαιας 27 εξελϑοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν αυτω ανηρ τις εκ της πολεως ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο και εν οικια ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνημασιν 28 ιδων δε τον ιησουν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω και ϕωνη μεγαλη ειπεν τι εμοι και σοι ιησου υιε του ϑεου του υψιστου δεομαι σου μη με βασανισης 29 παρηγγελλεν γαρ τω πνευματι τω ακαϑαρτω εξελϑειν απο του ανϑρωπου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον και εδεσμειτο αλυσεσιν και πεδαις ϕυλασσομενος και διαρρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους 30 επηρωτησεν δε αυτον ο ιησους λεγων τι σοι εστιν ονομα ο δε ειπεν λεγεων οτι δαιμονια πολλα εισηλϑεν εις αυτον 31 και παρεκαλει αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελϑειν 32 ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει και παρεκαλουν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελϑειν και επετρεψεν αυτοις 33 εξελϑοντα δε τα δαιμονια απο του ανϑρωπου εισηλϑεν εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη 34 ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγενημενον εϕυγον και απελϑοντες απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους 35 εξηλϑον δε ιδειν το γεγονος και ηλϑον προς τον ιησουν και ευρον καϑημενον τον ανϑρωπον αϕ ου τα δαιμονια εξεληλυϑει ιματισμενον και σωϕρονουντα παρα τους ποδας του ιησου και εϕοβηϑησαν 36 απηγγειλαν δε αυτοις και οι ιδοντες πως εσωϑη ο δαιμονισϑεις 37 και ηρωτησαν αυτον απαν το πληϑος της περιχωρου των γαδαρηνων απελϑειν απ αυτων οτι ϕοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος δε εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν 38 εδεετο δε αυτου ο ανηρ αϕ ου εξεληλυϑει τα δαιμονια ειναι συν αυτω απελυσεν δε αυτον ο ιησους λεγων 39 υποστρεϕε εις τον οικον σου και διηγου οσα εποιησεν σοι ο ϑεος και απηλϑεν καϑ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ιησους 40 εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιησουν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον 41 και ιδου ηλϑεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν και πεσων παρα τους ποδας του ιησου παρεκαλει αυτον εισελϑειν εις τον οικον αυτου 42 οτι ϑυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα και αυτη απεϑνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον 43 και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα ητις εις ιατρους προσαναλωσασα ολον τον βιον ουκ ισχυσεν υπ ουδενος ϑεραπευϑηναι 44 προσελϑουσα οπισϑεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης 45 και ειπεν ο ιησους τις ο αψαμενος μου αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι μετ αυτου επιστατα οι οχλοι συνεχουσιν σε και αποϑλιβουσιν και λεγεις τις ο αψαμενος μου 46 ο δε ιησους ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελϑουσαν απ εμου 47 ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαϑεν τρεμουσα ηλϑεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν αυτω ενωπιον παντος του λαου και ως ιαϑη παραχρημα 48 ο δε ειπεν αυτη ϑαρσει ϑυγατερ η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην 49 ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων αυτω οτι τεϑνηκεν η ϑυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον 50 ο δε ιησους ακουσας απεκριϑη αυτω λεγων μη ϕοβου μονον πιστευε και σωϑησεται 51 εισελϑων δε εις την οικιαν ουκ αϕηκεν εισελϑειν ουδενα ει μη πετρον και ιακωβον και ιωαννην και τον πατερα της παιδος και την μητερα 52 εκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιετε ουκ απεϑανεν αλλα καϑευδει 53 και κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεϑανεν 54 αυτος δε εκβαλων εξω παντας και κρατησας της χειρος αυτης εϕωνησεν λεγων η παις εγειρου 55 και επεστρεψεν το πνευμα αυτης και ανεστη παραχρημα και διεταξεν αυτη δοϑηναι ϕαγειν 56 και εξεστησαν οι γονεις αυτης ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 9

1 συγκαλεσαμενος δε τους δωδεκα μαϑητας αυτου εδωκεν αυτοις δυναμιν και εξουσιαν επι παντα τα δαιμονια και νοσους ϑεραπευειν 2 και απεστειλεν αυτους κηρυσσειν την βασιλειαν του ϑεου και ιασϑαι τους ασϑενουντας 3 και ειπεν προς αυτους μηδεν αιρετε εις την οδον μητε ραβδους μητε πηραν μητε αρτον μητε αργυριον μητε ανα δυο χιτωνας εχειν 4 και εις ην αν οικιαν εισελϑητε εκει μενετε και εκειϑεν εξερχεσϑε 5 και οσοι αν μη δεξωνται υμας εξερχομενοι απο της πολεως εκεινης και τον κονιορτον απο των ποδων υμων αποτιναξατε εις μαρτυριον επ αυτους 6 εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα τας κωμας ευαγγελιζομενοι και ϑεραπευοντες πανταχου 7 ηκουσεν δε ηρωδης ο τετραρχης τα γινομενα υπ αυτου παντα και διηπορει δια το λεγεσϑαι υπο τινων οτι ιωαννης εγηγερται εκ νεκρων 8 υπο τινων δε οτι ηλιας εϕανη αλλων δε οτι προϕητης εις των αρχαιων ανεστη 9 και ειπεν ο ηρωδης ιωαννην εγω απεκεϕαλισα τις δε εστιν ουτος περι ου εγω ακουω τοιαυτα και εζητει ιδειν αυτον 10 και υποστρεψαντες οι αποστολοι διηγησαντο αυτω οσα εποιησαν και παραλαβων αυτους υπεχωρησεν κατ ιδιαν εις τοπον ερημον πολεως καλουμενης βηϑσαιδα 11 οι δε οχλοι γνοντες ηκολουϑησαν αυτω και δεξαμενος αυτους ελαλει αυτοις περι της βασιλειας του ϑεου και τους χρειαν εχοντας ϑεραπειας ιατο 12 η δε ημερα ηρξατο κλινειν προσελϑοντες δε οι δωδεκα ειπον αυτω απολυσον τον οχλον ινα απελϑοντες εις τας κυκλω κωμας και τους αγρους καταλυσωσιν και ευρωσιν επισιτισμον οτι ωδε εν ερημω τοπω εσμεν 13 ειπεν δε προς αυτους δοτε αυτοις υμεις ϕαγειν οι δε ειπον ουκ εισιν ημιν πλειον η πεντε αρτοι και δυο ιχϑυες ει μητι πορευϑεντες ημεις αγορασωμεν εις παντα τον λαον τουτον βρωματα 14 ησαν γαρ ωσει ανδρες πεντακισχιλιοι ειπεν δε προς τους μαϑητας αυτου κατακλινατε αυτους κλισιας ανα πεντηκοντα 15 και εποιησαν ουτως και ανεκλιναν απαντας 16 λαβων δε τους πεντε αρτους και τους δυο ιχϑυας αναβλεψας εις τον ουρανον ευλογησεν αυτους και κατεκλασεν και εδιδου τοις μαϑηταις παρατιϑεναι τω οχλω 17 και εϕαγον και εχορτασϑησαν παντες και ηρϑη το περισσευσαν αυτοις κλασματων κοϕινοι δωδεκα 18 και εγενετο εν τω ειναι αυτον προσευχομενον καταμονας συνησαν αυτω οι μαϑηται και επηρωτησεν αυτους λεγων τινα με λεγουσιν οι οχλοι ειναι 19 οι δε αποκριϑεντες ειπον ιωαννην τον βαπτιστην αλλοι δε ηλιαν αλλοι δε οτι προϕητης τις των αρχαιων ανεστη 20 ειπεν δε αυτοις υμεις δε τινα με λεγετε ειναι αποκριϑεις δε ο πετρος ειπεν τον χριστον του ϑεου 21 ο δε επιτιμησας αυτοις παρηγγειλεν μηδενι ειπειν τουτο 22 ειπων οτι δει τον υιον του ανϑρωπου πολλα παϑειν και αποδοκιμασϑηναι απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων και αποκτανϑηναι και τη τριτη ημερα εγερϑηναι 23 ελεγεν δε προς παντας ει τις ϑελει οπισω μου ελϑειν απαρνησασϑω εαυτον και αρατω τον σταυρον αυτου καϑ ημεραν και ακολουϑειτω μοι 24 ος γαρ αν ϑελη την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου ουτος σωσει αυτην 25 τι γαρ ωϕελειται ανϑρωπος κερδησας τον κοσμον ολον εαυτον δε απολεσας η ζημιωϑεις 26 ος γαρ αν επαισχυνϑη με και τους εμους λογους τουτον ο υιος του ανϑρωπου επαισχυνϑησεται οταν ελϑη εν τη δοξη αυτου και του πατρος και των αγιων αγγελων 27 λεγω δε υμιν αληϑως εισιν τινες των ωδε εστηκοτων οι ου μη γευσονται ϑανατου εως αν ιδωσιν την βασιλειαν του ϑεου 28 εγενετο δε μετα τους λογους τουτους ωσει ημεραι οκτω και παραλαβων τον πετρον και ιωαννην και ιακωβον ανεβη εις το ορος προσευξασϑαι 29 και εγενετο εν τω προσευχεσϑαι αυτον το ειδος του προσωπου αυτου ετερον και ο ιματισμος αυτου λευκος εξαστραπτων 30 και ιδου ανδρες δυο συνελαλουν αυτω οιτινες ησαν μωσης και ηλιας 31 οι οϕϑεντες εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην εμελλεν πληρουν εν ιερουσαλημ 32 ο δε πετρος και οι συν αυτω ησαν βεβαρημενοι υπνω διαγρηγορησαντες δε ειδον την δοξαν αυτου και τους δυο ανδρας τους συνεστωτας αυτω 33 και εγενετο εν τω διαχωριζεσϑαι αυτους απ αυτου ειπεν ο πετρος προς τον ιησουν επιστατα καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρεις μιαν σοι και μωσει μιαν και μιαν ηλια μη ειδως ο λεγει 34 ταυτα δε αυτου λεγοντος εγενετο νεϕελη και επεσκιασεν αυτους εϕοβηϑησαν δε εν τω εκεινους εισελϑειν εις την νεϕελην 35 και ϕωνη εγενετο εκ της νεϕελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε 36 και εν τω γενεσϑαι την ϕωνην ευρεϑη ο ιησους μονος και αυτοι εσιγησαν και ουδενι απηγγειλαν εν εκειναις ταις ημεραις ουδεν ων εωρακασιν 37 εγενετο δε εν τη εξης ημερα κατελϑοντων αυτων απο του ορους συνηντησεν αυτω οχλος πολυς 38 και ιδου ανηρ απο του οχλου ανεβοησεν λεγων διδασκαλε δεομαι σου επιβλεψον επι τον υιον μου οτι μονογενης εστιν μοι 39 και ιδου πνευμα λαμβανει αυτον και εξαιϕνης κραζει και σπαρασσει αυτον μετα αϕρου και μογις αποχωρει απ αυτου συντριβον αυτον 40 και εδεηϑην των μαϑητων σου ινα εκβαλλωσιν αυτο και ουκ ηδυνηϑησαν 41 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν ω γενεα απιστος και διεστραμμενη εως ποτε εσομαι προς υμας και ανεξομαι υμων προσαγαγε ωδε τον υιον σου 42 ετι δε προσερχομενου αυτου ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και συνεσπαραξεν επετιμησεν δε ο ιησους τω πνευματι τω ακαϑαρτω και ιασατο τον παιδα και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου 43 εξεπλησσοντο δε παντες επι τη μεγαλειοτητι του ϑεου παντων δε ϑαυμαζοντων επι πασιν οις εποιησεν ο ιησους ειπεν προς τους μαϑητας αυτου 44 ϑεσϑε υμεις εις τα ωτα υμων τους λογους τουτους ο γαρ υιος του ανϑρωπου μελλει παραδιδοσϑαι εις χειρας ανϑρωπων 45 οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων ινα μη αισϑωνται αυτο και εϕοβουντο ερωτησαι αυτον περι του ρηματος τουτου 46 εισηλϑεν δε διαλογισμος εν αυτοις το τις αν ειη μειζων αυτων 47 ο δε ιησους ιδων τον διαλογισμον της καρδιας αυτων επιλαβομενος παιδιου εστησεν αυτο παρ εαυτω 48 και ειπεν αυτοις ος εαν δεξηται τουτο το παιδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και ος εαν εμε δεξηται δεχεται τον αποστειλαντα με ο γαρ μικροτερος εν πασιν υμιν υπαρχων ουτος εσται μεγας 49 αποκριϑεις δε ο ιωαννης ειπεν επιστατα ειδομεν τινα επι τω ονοματι σου εκβαλλοντα τα δαιμονια και εκωλυσαμεν αυτον οτι ουκ ακολουϑει μεϑ ημων 50 και ειπεν προς αυτον ο ιησους μη κωλυετε ος γαρ ουκ εστιν καϑ ημων υπερ ημων εστιν 51 εγενετο δε εν τω συμπληρουσϑαι τας ημερας της αναληψεως αυτου και αυτος το προσωπον αυτου εστηριξεν του πορευεσϑαι εις ιερουσαλημ 52 και απεστειλεν αγγελους προ προσωπου αυτου και πορευϑεντες εισηλϑον εις κωμην σαμαρειτων ωστε ετοιμασαι αυτω 53 και ουκ εδεξαντο αυτον οτι το προσωπον αυτου ην πορευομενον εις ιερουσαλημ 54 ιδοντες δε οι μαϑηται αυτου ιακωβος και ιωαννης ειπον κυριε ϑελεις ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουρανου και αναλωσαι αυτους ως και ηλιας εποιησεν 55 στραϕεις δε επετιμησεν αυτοις και ειπεν ουκ οιδατε οιου πνευματος εστε υμεις 56 ο γαρ υιος του ανϑρωπου ουκ ηλϑεν ψυχας ανϑρωπων απολεσαι αλλα σωσαι και επορευϑησαν εις ετεραν κωμην 57 εγενετο δε πορευομενων αυτων εν τη οδω ειπεν τις προς αυτον ακολουϑησω σοι οπου αν απερχη κυριε 58 και ειπεν αυτω ο ιησους αι αλωπεκες ϕωλεους εχουσιν και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανϑρωπου ουκ εχει που την κεϕαλην κλινη 59 ειπεν δε προς ετερον ακολουϑει μοι ο δε ειπεν κυριε επιτρεψον μοι απελϑοντι πρωτον ϑαψαι τον πατερα μου 60 ειπεν δε αυτω ο ιησους αϕες τους νεκρους ϑαψαι τους εαυτων νεκρους συ δε απελϑων διαγγελλε την βασιλειαν του ϑεου 61 ειπεν δε και ετερος ακολουϑησω σοι κυριε πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξασϑαι τοις εις τον οικον μου 62 ειπεν δε προς αυτον ο ιησους ουδεις επιβαλων την χειρα αυτου επ αροτρον και βλεπων εις τα οπισω ευϑετος εστιν εις την βασιλειαν του ϑεου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 10

1 μετα δε ταυτα ανεδειξεν ο κυριος και ετερους εβδομηκοντα και απεστειλεν αυτους ανα δυο προ προσωπου αυτου εις πασαν πολιν και τοπον ου εμελλεν αυτος ερχεσϑαι 2 ελεγεν ουν προς αυτους ο μεν ϑερισμος πολυς οι δε εργαται ολιγοι δεηϑητε ουν του κυριου του ϑερισμου οπως εκβαλλη εργατας εις τον ϑερισμον αυτου 3 υπαγετε ιδου εγω αποστελλω υμας ως αρνας εν μεσω λυκων 4 μη βασταζετε βαλαντιον μη πηραν μηδε υποδηματα και μηδενα κατα την οδον ασπασησϑε 5 εις ην δ αν οικιαν εισερχησϑε πρωτον λεγετε ειρηνη τω οικω τουτω 6 και εαν μεν η εκει υιος ειρηνης επαναπαυσεται επ αυτον η ειρηνη υμων ει δε μηγε εϕ υμας ανακαμψει 7 εν αυτη δε τη οικια μενετε εσϑιοντες και πινοντες τα παρ αυτων αξιος γαρ ο εργατης του μισϑου αυτου εστιν μη μεταβαινετε εξ οικιας εις οικιαν 8 και εις ην δ αν πολιν εισερχησϑε και δεχωνται υμας εσϑιετε τα παρατιϑεμενα υμιν 9 και ϑεραπευετε τους εν αυτη ασϑενεις και λεγετε αυτοις ηγγικεν εϕ υμας η βασιλεια του ϑεου 10 εις ην δ αν πολιν εισερχησϑε και μη δεχωνται υμας εξελϑοντες εις τας πλατειας αυτης ειπατε 11 και τον κονιορτον τον κολληϑεντα ημιν εκ της πολεως υμων απομασσομεϑα υμιν πλην τουτο γινωσκετε οτι ηγγικεν εϕ υμας η βασιλεια του ϑεου 12 λεγω δε υμιν οτι σοδομοις εν τη ημερα εκεινη ανεκτοτερον εσται η τη πολει εκεινη 13 ουαι σοι χωραζιν ουαι σοι βηϑσαιδα οτι ει εν τυρω και σιδωνι εγενοντο αι δυναμεις αι γενομεναι εν υμιν παλαι αν εν σακκω και σποδω καϑημεναι μετενοησαν 14 πλην τυρω και σιδωνι ανεκτοτερον εσται εν τη κρισει η υμιν 15 και συ καπερναουμ η εως του ουρανου υψωϑεισα εως αδου καταβιβασϑηση 16 ο ακουων υμων εμου ακουει και ο αϑετων υμας εμε αϑετει ο δε εμε αϑετων αϑετει τον αποστειλαντα με 17 υπεστρεψαν δε οι εβδομηκοντα μετα χαρας λεγοντες κυριε και τα δαιμονια υποτασσεται ημιν εν τω ονοματι σου 18 ειπεν δε αυτοις εϑεωρουν τον σαταναν ως αστραπην εκ του ουρανου πεσοντα 19 ιδου διδωμι υμιν την εξουσιαν του πατειν επανω οϕεων και σκορπιων και επι πασαν την δυναμιν του εχϑρου και ουδεν υμας ου μη αδικηση 20 πλην εν τουτω μη χαιρετε οτι τα πνευματα υμιν υποτασσεται χαιρετε δε μαλλον οτι τα ονοματα υμων εγραϕη εν τοις ουρανοις 21 εν αυτη τη ωρα ηγαλλιασατο τω πνευματι ο ιησους και ειπεν εξομολογουμαι σοι πατερ κυριε του ουρανου και της γης οτι απεκρυψας ταυτα απο σοϕων και συνετων και απεκαλυψας αυτα νηπιοις ναι ο πατηρ οτι ουτως εγενετο ευδοκια εμπροσϑεν σου 22 και στραϕεις προς τους μαϑητας ειπεν παντα παρεδοϑη μοι υπο του πατρος μου και ουδεις γινωσκει τις εστιν ο υιος ει μη ο πατηρ και τις εστιν ο πατηρ ει μη ο υιος και ω εαν βουληται ο υιος αποκαλυψαι 23 και στραϕεις προς τους μαϑητας κατ ιδιαν ειπεν μακαριοι οι οϕϑαλμοι οι βλεποντες α βλεπετε 24 λεγω γαρ υμιν οτι πολλοι προϕηται και βασιλεις ηϑελησαν ιδειν α υμεις βλεπετε και ουκ ειδον και ακουσαι α ακουετε και ουκ ηκουσαν 25 και ιδου νομικος τις ανεστη εκπειραζων αυτον και λεγων διδασκαλε τι ποιησας ζωην αιωνιον κληρονομησω 26 ο δε ειπεν προς αυτον εν τω νομω τι γεγραπται πως αναγινωσκεις 27 ο δε αποκριϑεις ειπεν αγαπησεις κυριον τον ϑεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της ισχυος σου και εξ ολης της διανοιας σου και τον πλησιον σου ως σεαυτον 28 ειπεν δε αυτω ορϑως απεκριϑης τουτο ποιει και ζηση 29 ο δε ϑελων δικαιουν εαυτον ειπεν προς τον ιησουν και τις εστιν μου πλησιον 30 υπολαβων δε ο ιησους ειπεν ανϑρωπος τις κατεβαινεν απο ιερουσαλημ εις ιεριχω και λησταις περιεπεσεν οι και εκδυσαντες αυτον και πληγας επιϑεντες απηλϑον αϕεντες ημιϑανη τυγχανοντα 31 κατα συγκυριαν δε ιερευς τις κατεβαινεν εν τη οδω εκεινη και ιδων αυτον αντιπαρηλϑεν 32 ομοιως δε και λευιτης γενομενος κατα τον τοπον ελϑων και ιδων αντιπαρηλϑεν 33 σαμαρειτης δε τις οδευων ηλϑεν κατ αυτον και ιδων αυτον εσπλαγχνισϑη 34 και προσελϑων κατεδησεν τα τραυματα αυτου επιχεων ελαιον και οινον επιβιβασας δε αυτον επι το ιδιον κτηνος ηγαγεν αυτον εις πανδοχειον και επεμεληϑη αυτου 35 και επι την αυριον εξελϑων εκβαλων δυο δηναρια εδωκεν τω πανδοχει και ειπεν αυτω επιμεληϑητι αυτου και ο τι αν προσδαπανησης εγω εν τω επανερχεσϑαι με αποδωσω σοι 36 τις ουν τουτων των τριων δοκει σοι πλησιον γεγονεναι του εμπεσοντος εις τους ληστας 37 ο δε ειπεν ο ποιησας το ελεος μετ αυτου ειπεν ουν αυτω ο ιησους πορευου και συ ποιει ομοιως 38 εγενετο δε εν τω πορευεσϑαι αυτους και αυτος εισηλϑεν εις κωμην τινα γυνη δε τις ονοματι μαρϑα υπεδεξατο αυτον εις τον οικον αυτης 39 και τηδε ην αδελϕη καλουμενη μαρια η και παρακαϑισασα παρα τους ποδας του ιησου ηκουεν τον λογον αυτου 40 η δε μαρϑα περιεσπατο περι πολλην διακονιαν επιστασα δε ειπεν κυριε ου μελει σοι οτι η αδελϕη μου μονην με κατελιπεν διακονειν ειπε ουν αυτη ινα μοι συναντιλαβηται 41 αποκριϑεις δε ειπεν αυτη ο ιησους μαρϑα μαρϑα μεριμνας και τυρβαζη περι πολλα 42 ενος δε εστιν χρεια μαρια δε την αγαϑην μεριδα εξελεξατο ητις ουκ αϕαιρεϑησεται απ αυτης

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 11

1 και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν τοπω τινι προσευχομενον ως επαυσατο ειπεν τις των μαϑητων αυτου προς αυτον κυριε διδαξον ημας προσευχεσϑαι καϑως και ιωαννης εδιδαξεν τους μαϑητας αυτου 2 ειπεν δε αυτοις οταν προσευχησϑε λεγετε πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασϑητω το ονομα σου ελϑετω η βασιλεια σου γενηϑητω το ϑελημα σου ως εν ουρανω και επι της γης 3 τον αρτον ημων τον επιουσιον διδου ημιν το καϑ ημεραν 4 και αϕες ημιν τας αμαρτιας ημων και γαρ αυτοι αϕιεμεν παντι οϕειλοντι ημιν και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου 5 και ειπεν προς αυτους τις εξ υμων εξει ϕιλον και πορευσεται προς αυτον μεσονυκτιου και ειπη αυτω ϕιλε χρησον μοι τρεις αρτους 6 επειδη ϕιλος μου παρεγενετο εξ οδου προς με και ουκ εχω ο παραϑησω αυτω 7 κακεινος εσωϑεν αποκριϑεις ειπη μη μοι κοπους παρεχε ηδη η ϑυρα κεκλεισται και τα παιδια μου μετ εμου εις την κοιτην εισιν ου δυναμαι αναστας δουναι σοι 8 λεγω υμιν ει και ου δωσει αυτω αναστας δια το ειναι αυτου ϕιλον δια γε την αναιδειαν αυτου εγερϑεις δωσει αυτω οσων χρηζει 9 καγω υμιν λεγω αιτειτε και δοϑησεται υμιν ζητειτε και ευρησετε κρουετε και ανοιγησεται υμιν 10 πας γαρ ο αιτων λαμβανει και ο ζητων ευρισκει και τω κρουοντι ανοιγησεται 11 τινα δε υμων τον πατερα αιτησει ο υιος αρτον μη λιϑον επιδωσει αυτω ει και ιχϑυν μη αντι ιχϑυος οϕιν επιδωσει αυτω 12 η και εαν αιτηση ωον μη επιδωσει αυτω σκορπιον 13 ει ουν υμεις πονηροι υπαρχοντες οιδατε αγαϑα δοματα διδοναι τοις τεκνοις υμων ποσω μαλλον ο πατηρ ο εξ ουρανου δωσει πνευμα αγιον τοις αιτουσιν αυτον 14 και ην εκβαλλων δαιμονιον και αυτο ην κωϕον εγενετο δε του δαιμονιου εξελϑοντος ελαλησεν ο κωϕος και εϑαυμασαν οι οχλοι 15 τινες δε εξ αυτων ειπον εν βεελζεβουλ αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια 16 ετεροι δε πειραζοντες σημειον παρ αυτου εζητουν εξ ουρανου 17 αυτος δε ειδως αυτων τα διανοηματα ειπεν αυτοις πασα βασιλεια εϕ εαυτην διαμερισϑεισα ερημουται και οικος επι οικον πιπτει 18 ει δε και ο σατανας εϕ εαυτον διεμερισϑη πως σταϑησεται η βασιλεια αυτου οτι λεγετε εν βεελζεβουλ εκβαλλειν με τα δαιμονια 19 ει δε εγω εν βεελζεβουλ εκβαλλω τα δαιμονια οι υιοι υμων εν τινι εκβαλλουσιν δια τουτο κριται υμων αυτοι εσονται 20 ει δε εν δακτυλω ϑεου εκβαλλω τα δαιμονια αρα εϕϑασεν εϕ υμας η βασιλεια του ϑεου 21 οταν ο ισχυρος καϑωπλισμενος ϕυλασση την εαυτου αυλην εν ειρηνη εστιν τα υπαρχοντα αυτου 22 επαν δε ο ισχυροτερος αυτου επελϑων νικηση αυτον την πανοπλιαν αυτου αιρει εϕ η επεποιϑει και τα σκυλα αυτου διαδιδωσιν 23 ο μη ων μετ εμου κατ εμου εστιν και ο μη συναγων μετ εμου σκορπιζει 24 οταν το ακαϑαρτον πνευμα εξελϑη απο του ανϑρωπου διερχεται δι ανυδρων τοπων ζητουν αναπαυσιν και μη ευρισκον λεγει υποστρεψω εις τον οικον μου οϑεν εξηλϑον 25 και ελϑον ευρισκει σεσαρωμενον και κεκοσμημενον 26 τοτε πορευεται και παραλαμβανει επτα ετερα πνευματα πονηροτερα εαυτου και εισελϑοντα κατοικει εκει και γινεται τα εσχατα του ανϑρωπου εκεινου χειρονα των πρωτων 27 εγενετο δε εν τω λεγειν αυτον ταυτα επαρασα τις γυνη ϕωνην εκ του οχλου ειπεν αυτω μακαρια η κοιλια η βαστασασα σε και μαστοι ους εϑηλασας 28 αυτος δε ειπεν μενουνγε μακαριοι οι ακουοντες τον λογον του ϑεου και ϕυλασσοντες αυτον 29 των δε οχλων επαϑροιζομενων ηρξατο λεγειν η γενεα αυτη πονηρα εστιν σημειον επιζητει και σημειον ου δοϑησεται αυτη ει μη το σημειον ιωνα του προϕητου 30 καϑως γαρ εγενετο ιωνας σημειον τοις νινευιταις ουτως εσται και ο υιος του ανϑρωπου τη γενεα ταυτη 31 βασιλισσα νοτου εγερϑησεται εν τη κρισει μετα των ανδρων της γενεας ταυτης και κατακρινει αυτους οτι ηλϑεν εκ των περατων της γης ακουσαι την σοϕιαν σολομωντος και ιδου πλειον σολομωντος ωδε 32 ανδρες νινευι αναστησονται εν τη κρισει μετα της γενεας ταυτης και κατακρινουσιν αυτην οτι μετενοησαν εις το κηρυγμα ιωνα και ιδου πλειον ιωνα ωδε 33 ουδεις δε λυχνον αψας εις κρυπτον τιϑησιν ουδε υπο τον μοδιον αλλ επι την λυχνιαν ινα οι εισπορευομενοι το ϕεγγος βλεπωσιν 34 ο λυχνος του σωματος εστιν ο οϕϑαλμος οταν ουν ο οϕϑαλμος σου απλους η και ολον το σωμα σου ϕωτεινον εστιν επαν δε πονηρος η και το σωμα σου σκοτεινον 35 σκοπει ουν μη το ϕως το εν σοι σκοτος εστιν 36 ει ουν το σωμα σου ολον ϕωτεινον μη εχον τι μερος σκοτεινον εσται ϕωτεινον ολον ως οταν ο λυχνος τη αστραπη ϕωτιζη σε 37 εν δε τω λαλησαι ηρωτα αυτον ϕαρισαιος τις οπως αριστηση παρ αυτω εισελϑων δε ανεπεσεν 38 ο δε ϕαρισαιος ιδων εϑαυμασεν οτι ου πρωτον εβαπτισϑη προ του αριστου 39 ειπεν δε ο κυριος προς αυτον νυν υμεις οι ϕαρισαιοι το εξωϑεν του ποτηριου και του πινακος καϑαριζετε το δε εσωϑεν υμων γεμει αρπαγης και πονηριας 40 αϕρονες ουχ ο ποιησας το εξωϑεν και το εσωϑεν εποιησεν 41 πλην τα ενοντα δοτε ελεημοσυνην και ιδου παντα καϑαρα υμιν εστιν 42 αλλ ουαι υμιν τοις ϕαρισαιοις οτι αποδεκατουτε το ηδυοσμον και το πηγανον και παν λαχανον και παρερχεσϑε την κρισιν και την αγαπην του ϑεου ταυτα εδει ποιησαι κακεινα μη αϕιεναι 43 ουαι υμιν τοις ϕαρισαιοις οτι αγαπατε την πρωτοκαϑεδριαν εν ταις συναγωγαις και τους ασπασμους εν ταις αγοραις 44 ουαι υμιν γραμματεις και ϕαρισαιοι υποκριται οτι εστε ως τα μνημεια τα αδηλα και οι ανϑρωποι οι περιπατουντες επανω ουκ οιδασιν 45 αποκριϑεις δε τις των νομικων λεγει αυτω διδασκαλε ταυτα λεγων και ημας υβριζεις 46 ο δε ειπεν και υμιν τοις νομικοις ουαι οτι ϕορτιζετε τους ανϑρωπους ϕορτια δυσβαστακτα και αυτοι ενι των δακτυλων υμων ου προσψαυετε τοις ϕορτιοις 47 ουαι υμιν οτι οικοδομειτε τα μνημεια των προϕητων οι δε πατερες υμων απεκτειναν αυτους 48 αρα μαρτυρειτε και συνευδοκειτε τοις εργοις των πατερων υμων οτι αυτοι μεν απεκτειναν αυτους υμεις δε οικοδομειτε αυτων τα μνημεια 49 δια τουτο και η σοϕια του ϑεου ειπεν αποστελω εις αυτους προϕητας και αποστολους και εξ αυτων αποκτενουσιν και εκδιωξουσιν 50 ινα εκζητηϑη το αιμα παντων των προϕητων το εκχυνομενον απο καταβολης κοσμου απο της γενεας ταυτης 51 απο του αιματος αβελ εως του αιματος ζαχαριου του απολομενου μεταξυ του ϑυσιαστηριου και του οικου ναι λεγω υμιν εκζητηϑησεται απο της γενεας ταυτης 52 ουαι υμιν τοις νομικοις οτι ηρατε την κλειδα της γνωσεως αυτοι ουκ εισηλϑετε και τους εισερχομενους εκωλυσατε 53 λεγοντος δε αυτου ταυτα προς αυτους ηρξαντο οι γραμματεις και οι ϕαρισαιοι δεινως ενεχειν και αποστοματιζειν αυτον περι πλειονων 54 ενεδρευοντες αυτον και ζητουντες ϑηρευσαι τι εκ του στοματος αυτου ινα κατηγορησωσιν αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 12

1 εν οις επισυναχϑεισων των μυριαδων του οχλου ωστε καταπατειν αλληλους ηρξατο λεγειν προς τους μαϑητας αυτου πρωτον προσεχετε εαυτοις απο της ζυμης των ϕαρισαιων ητις εστιν υποκρισις 2 ουδεν δε συγκεκαλυμμενον εστιν ο ουκ αποκαλυϕϑησεται και κρυπτον ο ου γνωσϑησεται 3 ανϑ ων οσα εν τη σκοτια ειπατε εν τω ϕωτι ακουσϑησεται και ο προς το ους ελαλησατε εν τοις ταμειοις κηρυχϑησεται επι των δωματων 4 λεγω δε υμιν τοις ϕιλοις μου μη ϕοβηϑητε απο των αποκτεινοντων το σωμα και μετα ταυτα μη εχοντων περισσοτερον τι ποιησαι 5 υποδειξω δε υμιν τινα ϕοβηϑητε ϕοβηϑητε τον μετα το αποκτειναι εξουσιαν εχοντα εμβαλειν εις την γεενναν ναι λεγω υμιν τουτον ϕοβηϑητε 6 ουχι πεντε στρουϑια πωλειται ασσαριων δυο και εν εξ αυτων ουκ εστιν επιλελησμενον ενωπιον του ϑεου 7 αλλα και αι τριχες της κεϕαλης υμων πασαι ηριϑμηνται μη ουν ϕοβεισϑε πολλων στρουϑιων διαϕερετε 8 λεγω δε υμιν πας ος αν ομολογηση εν εμοι εμπροσϑεν των ανϑρωπων και ο υιος του ανϑρωπου ομολογησει εν αυτω εμπροσϑεν των αγγελων του ϑεου 9 ο δε αρνησαμενος με ενωπιον των ανϑρωπων απαρνηϑησεται ενωπιον των αγγελων του ϑεου 10 και πας ος ερει λογον εις τον υιον του ανϑρωπου αϕεϑησεται αυτω τω δε εις το αγιον πνευμα βλασϕημησαντι ουκ αϕεϑησεται 11 οταν δε προσϕερωσιν υμας επι τας συναγωγας και τας αρχας και τας εξουσιας μη μεριμνατε πως η τι απολογησησϑε η τι ειπητε 12 το γαρ αγιον πνευμα διδαξει υμας εν αυτη τη ωρα α δει ειπειν 13 ειπεν δε τις αυτω εκ του οχλου διδασκαλε ειπε τω αδελϕω μου μερισασϑαι μετ εμου την κληρονομιαν 14 ο δε ειπεν αυτω ανϑρωπε τις με κατεστησεν δικαστην η μεριστην εϕ υμας 15 ειπεν δε προς αυτους ορατε και ϕυλασσεσϑε απο της πλεονεξιας οτι ουκ εν τω περισσευειν τινι η ζωη αυτου εστιν εκ των υπαρχοντων αυτου 16 ειπεν δε παραβολην προς αυτους λεγων ανϑρωπου τινος πλουσιου ευϕορησεν η χωρα 17 και διελογιζετο εν εαυτω λεγων τι ποιησω οτι ουκ εχω που συναξω τους καρπους μου 18 και ειπεν τουτο ποιησω καϑελω μου τας αποϑηκας και μειζονας οικοδομησω και συναξω εκει παντα τα γενηματα μου και τα αγαϑα μου 19 και ερω τη ψυχη μου ψυχη εχεις πολλα αγαϑα κειμενα εις ετη πολλα αναπαυου ϕαγε πιε ευϕραινου 20 ειπεν δε αυτω ο ϑεος αϕρων ταυτη τη νυκτι την ψυχην σου απαιτουσιν απο σου α δε ητοιμασας τινι εσται 21 ουτως ο ϑησαυριζων εαυτω και μη εις ϑεον πλουτων 22 ειπεν δε προς τους μαϑητας αυτου δια τουτο υμιν λεγω μη μεριμνατε τη ψυχη υμων τι ϕαγητε μηδε τω σωματι τι ενδυσησϑε 23 η ψυχη πλειον εστιν της τροϕης και το σωμα του ενδυματος 24 κατανοησατε τους κορακας οτι ου σπειρουσιν ουδε ϑεριζουσιν οις ουκ εστιν ταμειον ουδε αποϑηκη και ο ϑεος τρεϕει αυτους ποσω μαλλον υμεις διαϕερετε των πετεινων 25 τις δε εξ υμων μεριμνων δυναται προσϑειναι επι την ηλικιαν αυτου πηχυν ενα 26 ει ουν ουτε ελαχιστον δυνασϑε τι περι των λοιπων μεριμνατε 27 κατανοησατε τα κρινα πως αυξανει ου κοπια ουδε νηϑει λεγω δε υμιν ουδε σολομων εν παση τη δοξη αυτου περιεβαλετο ως εν τουτων 28 ει δε τον χορτον εν τω αγρω σημερον οντα και αυριον εις κλιβανον βαλλομενον ο ϑεος ουτως αμϕιεννυσιν ποσω μαλλον υμας ολιγοπιστοι 29 και υμεις μη ζητειτε τι ϕαγητε η τι πιητε και μη μετεωριζεσϑε 30 ταυτα γαρ παντα τα εϑνη του κοσμου επιζητει υμων δε ο πατηρ οιδεν οτι χρηζετε τουτων 31 πλην ζητειτε την βασιλειαν του ϑεου και ταυτα παντα προστεϑησεται υμιν 32 μη ϕοβου το μικρον ποιμνιον οτι ευδοκησεν ο πατηρ υμων δουναι υμιν την βασιλειαν 33 πωλησατε τα υπαρχοντα υμων και δοτε ελεημοσυνην ποιησατε εαυτοις βαλαντια μη παλαιουμενα ϑησαυρον ανεκλειπτον εν τοις ουρανοις οπου κλεπτης ουκ εγγιζει ουδε σης διαϕϑειρει 34 οπου γαρ εστιν ο ϑησαυρος υμων εκει και η καρδια υμων εσται 35 εστωσαν υμων αι οσϕυες περιεζωσμεναι και οι λυχνοι καιομενοι 36 και υμεις ομοιοι ανϑρωποις προσδεχομενοις τον κυριον εαυτων ποτε αναλυσει εκ των γαμων ινα ελϑοντος και κρουσαντος ευϑεως ανοιξωσιν αυτω 37 μακαριοι οι δουλοι εκεινοι ους ελϑων ο κυριος ευρησει γρηγορουντας αμην λεγω υμιν οτι περιζωσεται και ανακλινει αυτους και παρελϑων διακονησει αυτοις 38 και εαν ελϑη εν τη δευτερα ϕυλακη και εν τη τριτη ϕυλακη ελϑη και ευρη ουτως μακαριοι εισιν οι δουλοι εκεινοι 39 τουτο δε γινωσκετε οτι ει ηδει ο οικοδεσποτης ποια ωρα ο κλεπτης ερχεται εγρηγορησεν αν και ουκ αν αϕηκεν διορυγηναι τον οικον αυτου 40 και υμεις ουν γινεσϑε ετοιμοι οτι η ωρα ου δοκειτε ο υιος του ανϑρωπου ερχεται 41 ειπεν δε αυτω ο πετρος κυριε προς ημας την παραβολην ταυτην λεγεις η και προς παντας 42 ειπεν δε ο κυριος τις αρα εστιν ο πιστος οικονομος και ϕρονιμος ον καταστησει ο κυριος επι της ϑεραπειας αυτου του διδοναι εν καιρω το σιτομετριον 43 μακαριος ο δουλος εκεινος ον ελϑων ο κυριος αυτου ευρησει ποιουντα ουτως 44 αληϑως λεγω υμιν οτι επι πασιν τοις υπαρχουσιν αυτου καταστησει αυτον 45 εαν δε ειπη ο δουλος εκεινος εν τη καρδια αυτου χρονιζει ο κυριος μου ερχεσϑαι και αρξηται τυπτειν τους παιδας και τας παιδισκας εσϑιειν τε και πινειν και μεϑυσκεσϑαι 46 ηξει ο κυριος του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προσδοκα και εν ωρα η ου γινωσκει και διχοτομησει αυτον και το μερος αυτου μετα των απιστων ϑησει 47 εκεινος δε ο δουλος ο γνους το ϑελημα του κυριου εαυτου και μη ετοιμασας μηδε ποιησας προς το ϑελημα αυτου δαρησεται πολλας 48 ο δε μη γνους ποιησας δε αξια πληγων δαρησεται ολιγας παντι δε ω εδοϑη πολυ πολυ ζητηϑησεται παρ αυτου και ω παρεϑεντο πολυ περισσοτερον αιτησουσιν αυτον 49 πυρ ηλϑον βαλειν εις την γην και τι ϑελω ει ηδη ανηϕϑη 50 βαπτισμα δε εχω βαπτισϑηναι και πως συνεχομαι εως ου τελεσϑη 51 δοκειτε οτι ειρηνην παρεγενομην δουναι εν τη γη ουχι λεγω υμιν αλλ η διαμερισμον 52 εσονται γαρ απο του νυν πεντε εν οικω ενι διαμεμερισμενοι τρεις επι δυσιν και δυο επι τρισιν 53 διαμερισϑησεται πατηρ εϕ υιω και υιος επι πατρι μητηρ επι ϑυγατρι και ϑυγατηρ επι μητρι πενϑερα επι την νυμϕην αυτης και νυμϕη επι την πενϑεραν αυτης 54 ελεγεν δε και τοις οχλοις οταν ιδητε την νεϕελην ανατελλουσαν απο δυσμων ευϑεως λεγετε ομβρος ερχεται και γινεται ουτως 55 και οταν νοτον πνεοντα λεγετε οτι καυσων εσται και γινεται 56 υποκριται το προσωπον της γης και του ουρανου οιδατε δοκιμαζειν τον δε καιρον τουτον πως ου δοκιμαζετε 57 τι δε και αϕ εαυτων ου κρινετε το δικαιον 58 ως γαρ υπαγεις μετα του αντιδικου σου επ αρχοντα εν τη οδω δος εργασιαν απηλλαχϑαι απ αυτου μηποτε κατασυρη σε προς τον κριτην και ο κριτης σε παραδω τω πρακτορι και ο πρακτωρ σε βαλλη εις ϕυλακην 59 λεγω σοι ου μη εξελϑης εκειϑεν εως ου και το εσχατον λεπτον αποδως

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 13

1 παρησαν δε τινες εν αυτω τω καιρω απαγγελλοντες αυτω περι των γαλιλαιων ων το αιμα πιλατος εμιξεν μετα των ϑυσιων αυτων 2 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν αυτοις δοκειτε οτι οι γαλιλαιοι ουτοι αμαρτωλοι παρα παντας τους γαλιλαιους εγενοντο οτι τοιαυτα πεπονϑασιν 3 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ωσαυτως απολεισϑε 4 η εκεινοι οι δεκα και οκτω εϕ ους επεσεν ο πυργος εν τω σιλωαμ και απεκτεινεν αυτους δοκειτε οτι ουτοι οϕειλεται εγενοντο παρα παντας ανϑρωπους τους κατοικουντας εν ιερουσαλημ 5 ουχι λεγω υμιν αλλ εαν μη μετανοητε παντες ομοιως απολεισϑε 6 ελεγεν δε ταυτην την παραβολην συκην ειχεν τις εν τω αμπελωνι αυτου πεϕυτευμενην και ηλϑεν καρπον ζητων εν αυτη και ουχ ευρεν 7 ειπεν δε προς τον αμπελουργον ιδου τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη και ουχ ευρισκω εκκοψον αυτην ινατι και την γην καταργει 8 ο δε αποκριϑεις λεγει αυτω κυριε αϕες αυτην και τουτο το ετος εως οτου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπριαν 9 καν μεν ποιηση καρπον ει δε μηγε εις το μελλον εκκοψεις αυτην 10 ην δε διδασκων εν μια των συναγωγων εν τοις σαββασιν 11 και ιδου γυνη ην πνευμα εχουσα ασϑενειας ετη δεκα και οκτω και ην συγκυπτουσα και μη δυναμενη ανακυψαι εις το παντελες 12 ιδων δε αυτην ο ιησους προσεϕωνησεν και ειπεν αυτη γυναι απολελυσαι της ασϑενειας σου 13 και επεϑηκεν αυτη τας χειρας και παραχρημα ανωρϑωϑη και εδοξαζεν τον ϑεον 14 αποκριϑεις δε ο αρχισυναγωγος αγανακτων οτι τω σαββατω εϑεραπευσεν ο ιησους ελεγεν τω οχλω εξ ημεραι εισιν εν αις δει εργαζεσϑαι εν ταυταις ουν ερχομενοι ϑεραπευεσϑε και μη τη ημερα του σαββατου 15 απεκριϑη ουν αυτω ο κυριος και ειπεν υποκριτα εκαστος υμων τω σαββατω ου λυει τον βουν αυτου η τον ονον απο της ϕατνης και απαγαγων ποτιζει 16 ταυτην δε ϑυγατερα αβρααμ ουσαν ην εδησεν ο σατανας ιδου δεκα και οκτω ετη ουκ εδει λυϑηναι απο του δεσμου τουτου τη ημερα του σαββατου 17 και ταυτα λεγοντος αυτου κατησχυνοντο παντες οι αντικειμενοι αυτω και πας ο οχλος εχαιρεν επι πασιν τοις ενδοξοις τοις γινομενοις υπ αυτου 18 ελεγεν δε τινι ομοια εστιν η βασιλεια του ϑεου και τινι ομοιωσω αυτην 19 ομοια εστιν κοκκω σιναπεως ον λαβων ανϑρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον μεγα και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου 20 και παλιν ειπεν τινι ομοιωσω την βασιλειαν του ϑεου 21 ομοια εστιν ζυμη ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωϑη ολον 22 και διεπορευετο κατα πολεις και κωμας διδασκων και πορειαν ποιουμενος εις ιερουσαλημ 23 ειπεν δε τις αυτω κυριε ει ολιγοι οι σωζομενοι ο δε ειπεν προς αυτους 24 αγωνιζεσϑε εισελϑειν δια της στενης πυλης οτι πολλοι λεγω υμιν ζητησουσιν εισελϑειν και ουκ ισχυσουσιν 25 αϕ ου αν εγερϑη ο οικοδεσποτης και αποκλειση την ϑυραν και αρξησϑε εξω εσταναι και κρουειν την ϑυραν λεγοντες κυριε κυριε ανοιξον ημιν και αποκριϑεις ερει υμιν ουκ οιδα υμας ποϑεν εστε 26 τοτε αρξεσϑε λεγειν εϕαγομεν ενωπιον σου και επιομεν και εν ταις πλατειαις ημων εδιδαξας 27 και ερει λεγω υμιν ουκ οιδα υμας ποϑεν εστε αποστητε απ εμου παντες οι εργαται της αδικιας 28 εκει εσται ο κλαυϑμος και ο βρυγμος των οδοντων οταν οψησϑε αβρααμ και ισαακ και ιακωβ και παντας τους προϕητας εν τη βασιλεια του ϑεου υμας δε εκβαλλομενους εξω 29 και ηξουσιν απο ανατολων και δυσμων και απο βορρα και νοτου και ανακλιϑησονται εν τη βασιλεια του ϑεου 30 και ιδου εισιν εσχατοι οι εσονται πρωτοι και εισιν πρωτοι οι εσονται εσχατοι 31 εν αυτη τη ημερα προσηλϑον τινες ϕαρισαιοι λεγοντες αυτω εξελϑε και πορευου εντευϑεν οτι ηρωδης ϑελει σε αποκτειναι 32 και ειπεν αυτοις πορευϑεντες ειπατε τη αλωπεκι ταυτη ιδου εκβαλλω δαιμονια και ιασεις επιτελω σημερον και αυριον και τη τριτη τελειουμαι 33 πλην δει με σημερον και αυριον και τη εχομενη πορευεσϑαι οτι ουκ ενδεχεται προϕητην απολεσϑαι εξω ιερουσαλημ 34 ιερουσαλημ ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προϕητας και λιϑοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην ποσακις ηϑελησα επισυναξαι τα τεκνα σου ον τροπον ορνις την εαυτης νοσσιαν υπο τας πτερυγας και ουκ ηϑελησατε 35 ιδου αϕιεται υμιν ο οικος υμων ερημος αμην δε λεγω υμιν οτι ου μη με ιδητε εως αν ηξη οτε ειπητε ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 14

1 και εγενετο εν τω ελϑειν αυτον εις οικον τινος των αρχοντων των ϕαρισαιων σαββατω ϕαγειν αρτον και αυτοι ησαν παρατηρουμενοι αυτον 2 και ιδου ανϑρωπος τις ην υδρωπικος εμπροσϑεν αυτου 3 και αποκριϑεις ο ιησους ειπεν προς τους νομικους και ϕαρισαιους λεγων ει εξεστιν τω σαββατω ϑεραπευειν 4 οι δε ησυχασαν και επιλαβομενος ιασατο αυτον και απελυσεν 5 και αποκριϑεις προς αυτους ειπεν τινος υμων ονος η βους εις ϕρεαρ εμπεσειται και ουκ ευϑεως ανασπασει αυτον εν τη ημερα του σαββατου 6 και ουκ ισχυσαν ανταποκριϑηναι αυτω προς ταυτα 7 ελεγεν δε προς τους κεκλημενους παραβολην επεχων πως τας πρωτοκλισιας εξελεγοντο λεγων προς αυτους 8 οταν κληϑης υπο τινος εις γαμους μη κατακλιϑης εις την πρωτοκλισιαν μηποτε εντιμοτερος σου η κεκλημενος υπ αυτου 9 και ελϑων ο σε και αυτον καλεσας ερει σοι δος τουτω τοπον και τοτε αρξη μετ αισχυνης τον εσχατον τοπον κατεχειν 10 αλλ οταν κληϑης πορευϑεις αναπεσον εις τον εσχατον τοπον ινα οταν ελϑη ο κεκληκως σε ειπη σοι ϕιλε προσαναβηϑι ανωτερον τοτε εσται σοι δοξα ενωπιον των συνανακειμενων σοι 11 οτι πας ο υψων εαυτον ταπεινωϑησεται και ο ταπεινων εαυτον υψωϑησεται 12 ελεγεν δε και τω κεκληκοτι αυτον οταν ποιης αριστον η δειπνον μη ϕωνει τους ϕιλους σου μηδε τους αδελϕους σου μηδε τους συγγενεις σου μηδε γειτονας πλουσιους μηποτε και αυτοι σε αντικαλεσωσιν και γενηται σοι ανταποδομα 13 αλλ οταν ποιης δοχην καλει πτωχους αναπηρους χωλους τυϕλους 14 και μακαριος εση οτι ουκ εχουσιν ανταποδουναι σοι ανταποδοϑησεται γαρ σοι εν τη αναστασει των δικαιων 15 ακουσας δε τις των συνανακειμενων ταυτα ειπεν αυτω μακαριος ος ϕαγεται αρτον εν τη βασιλεια του ϑεου 16 ο δε ειπεν αυτω ανϑρωπος τις εποιησεν δειπνον μεγα και εκαλεσεν πολλους 17 και απεστειλεν τον δουλον αυτου τη ωρα του δειπνου ειπειν τοις κεκλημενοις ερχεσϑε οτι ηδη ετοιμα εστιν παντα 18 και ηρξαντο απο μιας παραιτεισϑαι παντες ο πρωτος ειπεν αυτω αγρον ηγορασα και εχω αναγκην εξελϑειν και ιδειν αυτον ερωτω σε εχε με παρητημενον 19 και ετερος ειπεν ζευγη βοων ηγορασα πεντε και πορευομαι δοκιμασαι αυτα ερωτω σε εχε με παρητημενον 20 και ετερος ειπεν γυναικα εγημα και δια τουτο ου δυναμαι ελϑειν 21 και παραγενομενος ο δουλος εκεινος απηγγειλεν τω κυριω αυτου ταυτα τοτε οργισϑεις ο οικοδεσποτης ειπεν τω δουλω αυτου εξελϑε ταχεως εις τας πλατειας και ρυμας της πολεως και τους πτωχους και αναπηρους και χωλους και τυϕλους εισαγαγε ωδε 22 και ειπεν ο δουλος κυριε γεγονεν ως επεταξας και ετι τοπος εστιν 23 και ειπεν ο κυριος προς τον δουλον εξελϑε εις τας οδους και ϕραγμους και αναγκασον εισελϑειν ινα γεμισϑη ο οικος μου 24 λεγω γαρ υμιν οτι ουδεις των ανδρων εκεινων των κεκλημενων γευσεται μου του δειπνου 25 συνεπορευοντο δε αυτω οχλοι πολλοι και στραϕεις ειπεν προς αυτους 26 ει τις ερχεται προς με και ου μισει τον πατερα εαυτου και την μητερα και την γυναικα και τα τεκνα και τους αδελϕους και τας αδελϕας ετι δε και την εαυτου ψυχην ου δυναται μου μαϑητης ειναι 27 και οστις ου βασταζει τον σταυρον αυτου και ερχεται οπισω μου ου δυναται μου ειναι μαϑητης 28 τις γαρ εξ υμων ϑελων πυργον οικοδομησαι ουχι πρωτον καϑισας ψηϕιζει την δαπανην ει εχει τα προς απαρτισμον 29 ινα μηποτε ϑεντος αυτου ϑεμελιον και μη ισχυοντος εκτελεσαι παντες οι ϑεωρουντες αρξωνται εμπαιζειν αυτω 30 λεγοντες οτι ουτος ο ανϑρωπος ηρξατο οικοδομειν και ουκ ισχυσεν εκτελεσαι 31 η τις βασιλευς πορευομενος συμβαλειν ετερω βασιλει εις πολεμον ουχι καϑισας πρωτον βουλευεται ει δυνατος εστιν εν δεκα χιλιασιν απαντησαι τω μετα εικοσι χιλιαδων ερχομενω επ αυτον 32 ει δε μηγε ετι αυτου πορρω οντος πρεσβειαν αποστειλας ερωτα τα προς ειρηνην 33 ουτως ουν πας εξ υμων ος ουκ αποτασσεται πασιν τοις εαυτου υπαρχουσιν ου δυναται μου ειναι μαϑητης 34 καλον το αλας εαν δε το αλας μωρανϑη εν τινι αρτυϑησεται 35 ουτε εις γην ουτε εις κοπριαν ευϑετον εστιν εξω βαλλουσιν αυτο ο εχων ωτα ακουειν ακουετω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 15

1 ησαν δε εγγιζοντες αυτω παντες οι τελωναι και οι αμαρτωλοι ακουειν αυτου 2 και διεγογγυζον οι ϕαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεχεται και συνεσϑιει αυτοις 3 ειπεν δε προς αυτους την παραβολην ταυτην λεγων 4 τις ανϑρωπος εξ υμων εχων εκατον προβατα και απολεσας εν εξ αυτων ου καταλειπει τα εννενηκονταεννεα εν τη ερημω και πορευεται επι το απολωλος εως ευρη αυτο 5 και ευρων επιτιϑησιν επι τους ωμους εαυτου χαιρων 6 και ελϑων εις τον οικον συγκαλει τους ϕιλους και τους γειτονας λεγων αυτοις συγχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος 7 λεγω υμιν οτι ουτως χαρα εσται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι εννενηκονταεννεα δικαιοις οιτινες ου χρειαν εχουσιν μετανοιας 8 η τις γυνη δραχμας εχουσα δεκα εαν απολεση δραχμην μιαν ουχι απτει λυχνον και σαροι την οικιαν και ζητει επιμελως εως οτου ευρη 9 και ευρουσα συγκαλειται τας ϕιλας και τας γειτονας λεγουσα συγχαρητε μοι οτι ευρον την δραχμην ην απωλεσα 10 ουτως λεγω υμιν χαρα γινεται ενωπιον των αγγελων του ϑεου επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι 11 ειπεν δε ανϑρωπος τις ειχεν δυο υιους 12 και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι πατερ δος μοι το επιβαλλον μερος της ουσιας και διειλεν αυτοις τον βιον 13 και μετ ου πολλας ημερας συναγαγων απαντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν και εκει διεσκορπισεν την ουσιαν αυτου ζων ασωτως 14 δαπανησαντος δε αυτου παντα εγενετο λιμος ισχυρος κατα την χωραν εκεινην και αυτος ηρξατο υστερεισϑαι 15 και πορευϑεις εκολληϑη ενι των πολιτων της χωρας εκεινης και επεμψεν αυτον εις τους αγρους αυτου βοσκειν χοιρους 16 και επεϑυμει γεμισαι την κοιλιαν αυτου απο των κερατιων ων ησϑιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου αυτω 17 εις εαυτον δε ελϑων ειπεν ποσοι μισϑιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων εγω δε λιμω απολλυμαι 18 αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου 19 και ουκετι ειμι αξιος κληϑηναι υιος σου ποιησον με ως ενα των μισϑιων σου 20 και αναστας ηλϑεν προς τον πατερα εαυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντος ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισϑη και δραμων επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεϕιλησεν αυτον 21 ειπεν δε αυτω ο υιος πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου και ουκετι ειμι αξιος κληϑηναι υιος σου 22 ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου εξενεγκατε την στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας 23 και ενεγκαντες τον μοσχον τον σιτευτον ϑυσατε και ϕαγοντες ευϕρανϑωμεν 24 οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν και απολωλως ην και ευρεϑη και ηρξαντο ευϕραινεσϑαι 25 ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω και ως ερχομενος ηγγισεν τη οικια ηκουσεν συμϕωνιας και χορων 26 και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων αυτου επυνϑανετο τι ειη ταυτα 27 ο δε ειπεν αυτω οτι ο αδελϕος σου ηκει και εϑυσεν ο πατηρ σου τον μοσχον τον σιτευτον οτι υγιαινοντα αυτον απελαβεν 28 ωργισϑη δε και ουκ ηϑελεν εισελϑειν ο ουν πατηρ αυτου εξελϑων παρεκαλει αυτον 29 ο δε αποκριϑεις ειπεν τω πατρι ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε εντολην σου παρηλϑον και εμοι ουδεποτε εδωκας εριϕον ινα μετα των ϕιλων μου ευϕρανϑω 30 οτε δε ο υιος σου ουτος ο καταϕαγων σου τον βιον μετα πορνων ηλϑεν εϑυσας αυτω τον μοσχον τον σιτευτον 31 ο δε ειπεν αυτω τεκνον συ παντοτε μετ εμου ει και παντα τα εμα σα εστιν 32 ευϕρανϑηναι δε και χαρηναι εδει οτι ο αδελϕος σου ουτος νεκρος ην και ανεζησεν και απολωλως ην και ευρεϑη

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 16

1 ελεγεν δε και προς τους μαϑητας αυτου ανϑρωπος τις ην πλουσιος ος ειχεν οικονομον και ουτος διεβληϑη αυτω ως διασκορπιζων τα υπαρχοντα αυτου 2 και ϕωνησας αυτον ειπεν αυτω τι τουτο ακουω περι σου αποδος τον λογον της οικονομιας σου ου γαρ δυνηση ετι οικονομειν 3 ειπεν δε εν εαυτω ο οικονομος τι ποιησω οτι ο κυριος μου αϕαιρειται την οικονομιαν απ εμου σκαπτειν ουκ ισχυω επαιτειν αισχυνομαι 4 εγνων τι ποιησω ινα οταν μετασταϑω της οικονομιας δεξωνται με εις τους οικους αυτων 5 και προσκαλεσαμενος ενα εκαστον των χρεωϕειλετων του κυριου εαυτου ελεγεν τω πρωτω ποσον οϕειλεις τω κυριω μου 6 ο δε ειπεν εκατον βατους ελαιου και ειπεν αυτω δεξαι σου το γραμμα και καϑισας ταχεως γραψον πεντηκοντα 7 επειτα ετερω ειπεν συ δε ποσον οϕειλεις ο δε ειπεν εκατον κορους σιτου και λεγει αυτω δεξαι σου το γραμμα και γραψον ογδοηκοντα 8 και επηνεσεν ο κυριος τον οικονομον της αδικιας οτι ϕρονιμως εποιησεν οτι οι υιοι του αιωνος τουτου ϕρονιμωτεροι υπερ τους υιους του ϕωτος εις την γενεαν την εαυτων εισιν 9 καγω υμιν λεγω ποιησατε εαυτοις ϕιλους εκ του μαμωνα της αδικιας ινα οταν εκλιπητε δεξωνται υμας εις τας αιωνιους σκηνας 10 ο πιστος εν ελαχιστω και εν πολλω πιστος εστιν και ο εν ελαχιστω αδικος και εν πολλω αδικος εστιν 11 ει ουν εν τω αδικω μαμωνα πιστοι ουκ εγενεσϑε το αληϑινον τις υμιν πιστευσει 12 και ει εν τω αλλοτριω πιστοι ουκ εγενεσϑε το υμετερον τις υμιν δωσει 13 ουδεις οικετης δυναται δυσι κυριοις δουλευειν η γαρ τον ενα μισησει και τον ετερον αγαπησει η ενος ανϑεξεται και του ετερου καταϕρονησει ου δυνασϑε ϑεω δουλευειν και μαμωνα 14 ηκουον δε ταυτα παντα και οι ϕαρισαιοι ϕιλαργυροι υπαρχοντες και εξεμυκτηριζον αυτον 15 και ειπεν αυτοις υμεις εστε οι δικαιουντες εαυτους ενωπιον των ανϑρωπων ο δε ϑεος γινωσκει τας καρδιας υμων οτι το εν ανϑρωποις υψηλον βδελυγμα ενωπιον του ϑεου εστιν 16 ο νομος και οι προϕηται εως ιωαννου απο τοτε η βασιλεια του ϑεου ευαγγελιζεται και πας εις αυτην βιαζεται 17 ευκοπωτερον δε εστιν τον ουρανον και την γην παρελϑειν η του νομου μιαν κεραιαν πεσειν 18 πας ο απολυων την γυναικα αυτου και γαμων ετεραν μοιχευει και πας ο απολελυμενην απο ανδρος γαμων μοιχευει 19 ανϑρωπος δε τις ην πλουσιος και ενεδιδυσκετο πορϕυραν και βυσσον ευϕραινομενος καϑ ημεραν λαμπρως 20 πτωχος δε τις ην ονοματι λαζαρος ος εβεβλητο προς τον πυλωνα αυτου ηλκωμενος 21 και επιϑυμων χορτασϑηναι απο των ψιχιων των πιπτοντων απο της τραπεζης του πλουσιου αλλα και οι κυνες ερχομενοι απελειχον τα ελκη αυτου 22 εγενετο δε αποϑανειν τον πτωχον και απενεχϑηναι αυτον υπο των αγγελων εις τον κολπον του αβρααμ απεϑανεν δε και ο πλουσιος και εταϕη 23 και εν τω αδη επαρας τους οϕϑαλμους αυτου υπαρχων εν βασανοις ορα τον αβρααμ απο μακροϑεν και λαζαρον εν τοις κολποις αυτου 24 και αυτος ϕωνησας ειπεν πατερ αβρααμ ελεησον με και πεμψον λαζαρον ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος και καταψυξη την γλωσσαν μου οτι οδυνωμαι εν τη ϕλογι ταυτη 25 ειπεν δε αβρααμ τεκνον μνησϑητι οτι απελαβες συ τα αγαϑα σου εν τη ζωη σου και λαζαρος ομοιως τα κακα νυν δε οδε παρακαλειται συ δε οδυνασαι 26 και επι πασιν τουτοις μεταξυ ημων και υμων χασμα μεγα εστηρικται οπως οι ϑελοντες διαβηναι εντευϑεν προς υμας μη δυνωνται μηδε οι εκειϑεν προς ημας διαπερωσιν 27 ειπεν δε ερωτω ουν σε πατερ ινα πεμψης αυτον εις τον οικον του πατρος μου 28 εχω γαρ πεντε αδελϕους οπως διαμαρτυρηται αυτοις ινα μη και αυτοι ελϑωσιν εις τον τοπον τουτον της βασανου 29 λεγει αυτω αβρααμ εχουσιν μωσεα και τους προϕητας ακουσατωσαν αυτων 30 ο δε ειπεν ουχι πατερ αβρααμ αλλ εαν τις απο νεκρων πορευϑη προς αυτους μετανοησουσιν 31 ειπεν δε αυτω ει μωσεως και των προϕητων ουκ ακουουσιν ουδε εαν τις εκ νεκρων αναστη πεισϑησονται

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 17

1 ειπεν δε προς τους μαϑητας ανενδεκτον εστιν του μη ελϑειν τα σκανδαλα ουαι δε δι ου ερχεται 2 λυσιτελει αυτω ει μυλος ονικος περικειται περι τον τραχηλον αυτου και ερριπται εις την ϑαλασσαν η ινα σκανδαλιση ενα των μικρων τουτων 3 προσεχετε εαυτοις εαν δε αμαρτη εις σε ο αδελϕος σου επιτιμησον αυτω και εαν μετανοηση αϕες αυτω 4 και εαν επτακις της ημερας αμαρτη εις σε και επτακις της ημερας επιστρεψη επι σε λεγων μετανοω αϕησεις αυτω 5 και ειπον οι αποστολοι τω κυριω προσϑες ημιν πιστιν 6 ειπεν δε ο κυριος ει ειχετε πιστιν ως κοκκον σιναπεως ελεγετε αν τη συκαμινω ταυτη εκριζωϑητι και ϕυτευϑητι εν τη ϑαλασση και υπηκουσεν αν υμιν 7 τις δε εξ υμων δουλον εχων αροτριωντα η ποιμαινοντα ος εισελϑοντι εκ του αγρου ερει ευϑεως παρελϑων αναπεσαι 8 αλλ ουχι ερει αυτω ετοιμασον τι δειπνησω και περιζωσαμενος διακονει μοι εως ϕαγω και πιω και μετα ταυτα ϕαγεσαι και πιεσαι συ 9 μη χαριν εχει τω δουλω εκεινω οτι εποιησεν τα διαταχϑεντα αυτω ου δοκω 10 ουτως και υμεις οταν ποιησητε παντα τα διαταχϑεντα υμιν λεγετε οτι δουλοι αχρειοι εσμεν οτι ο ωϕειλομεν ποιησαι πεποιηκαμεν 11 και εγενετο εν τω πορευεσϑαι αυτον εις ιερουσαλημ και αυτος διηρχετο δια μεσου σαμαρειας και γαλιλαιας 12 και εισερχομενου αυτου εις τινα κωμην απηντησαν αυτω δεκα λεπροι ανδρες οι εστησαν πορρωϑεν 13 και αυτοι ηραν ϕωνην λεγοντες ιησου επιστατα ελεησον ημας 14 και ιδων ειπεν αυτοις πορευϑεντες επιδειξατε εαυτους τοις ιερευσιν και εγενετο εν τω υπαγειν αυτους εκαϑαρισϑησαν 15 εις δε εξ αυτων ιδων οτι ιαϑη υπεστρεψεν μετα ϕωνης μεγαλης δοξαζων τον ϑεον 16 και επεσεν επι προσωπον παρα τους ποδας αυτου ευχαριστων αυτω και αυτος ην σαμαρειτης 17 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν ουχι οι δεκα εκαϑαρισϑησαν οι δε εννεα που 18 ουχ ευρεϑησαν υποστρεψαντες δουναι δοξαν τω ϑεω ει μη ο αλλογενης ουτος 19 και ειπεν αυτω αναστας πορευου η πιστις σου σεσωκεν σε 20 επερωτηϑεις δε υπο των ϕαρισαιων ποτε ερχεται η βασιλεια του ϑεου απεκριϑη αυτοις και ειπεν ουκ ερχεται η βασιλεια του ϑεου μετα παρατηρησεως 21 ουδε ερουσιν ιδου ωδε η ιδου εκει ιδου γαρ η βασιλεια του ϑεου εντος υμων εστιν 22 ειπεν δε προς τους μαϑητας ελευσονται ημεραι οτε επιϑυμησετε μιαν των ημερων του υιου του ανϑρωπου ιδειν και ουκ οψεσϑε 23 και ερουσιν υμιν ιδου ωδε η ιδου εκει μη απελϑητε μηδε διωξητε 24 ωσπερ γαρ η αστραπη η αστραπτουσα εκ της υπ ουρανον εις την υπ ουρανον λαμπει ουτως εσται και ο υιος του ανϑρωπου εν τη ημερα αυτου 25 πρωτον δε δει αυτον πολλα παϑειν και αποδοκιμασϑηναι απο της γενεας ταυτης 26 και καϑως εγενετο εν ταις ημεραις του νωε ουτως εσται και εν ταις ημεραις του υιου του ανϑρωπου 27 ησϑιον επινον εγαμουν εξεγαμιζοντο αχρι ης ημερας εισηλϑεν νωε εις την κιβωτον και ηλϑεν ο κατακλυσμος και απωλεσεν απαντας 28 ομοιως και ως εγενετο εν ταις ημεραις λωτ ησϑιον επινον ηγοραζον επωλουν εϕυτευον ωκοδομουν 29 η δε ημερα εξηλϑεν λωτ απο σοδομων εβρεξεν πυρ και ϑειον απ ουρανου και απωλεσεν απαντας 30 κατα ταυτα εσται η ημερα ο υιος του ανϑρωπου αποκαλυπτεται 31 εν εκεινη τη ημερα ος εσται επι του δωματος και τα σκευη αυτου εν τη οικια μη καταβατω αραι αυτα και ο εν τω αγρω ομοιως μη επιστρεψατω εις τα οπισω 32 μνημονευετε της γυναικος λωτ 33 ος εαν ζητηση την ψυχην αυτου σωσαι απολεσει αυτην και ος εαν απολεση αυτην ζωογονησει αυτην 34 λεγω υμιν ταυτη τη νυκτι εσονται δυο επι κλινης μιας ο εις παραληϕϑησεται και ο ετερος αϕεϑησεται 35 δυο εσονται αληϑουσαι επι το αυτο μια παραληϕϑησεται και η ετερα αϕεϑησεται 36 37 και αποκριϑεντες λεγουσιν αυτω που κυριε ο δε ειπεν αυτοις οπου το σωμα εκει συναχϑησονται οι αετοι

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 18

1 ελεγεν δε και παραβολην αυτοις προς το δειν παντοτε προσευχεσϑαι και μη εκκακειν 2 λεγων κριτης τις ην εν τινι πολει τον ϑεον μη ϕοβουμενος και ανϑρωπον μη εντρεπομενος 3 χηρα δε ην εν τη πολει εκεινη και ηρχετο προς αυτον λεγουσα εκδικησον με απο του αντιδικου μου 4 και ουκ ηϑελησεν επι χρονον μετα δε ταυτα ειπεν εν εαυτω ει και τον ϑεον ου ϕοβουμαι και ανϑρωπον ουκ εντρεπομαι 5 δια γε το παρεχειν μοι κοπον την χηραν ταυτην εκδικησω αυτην ινα μη εις τελος ερχομενη υπωπιαζη με 6 ειπεν δε ο κυριος ακουσατε τι ο κριτης της αδικιας λεγει 7 ο δε ϑεος ου μη ποιησει την εκδικησιν των εκλεκτων αυτου των βοωντων προς αυτον ημερας και νυκτος και μακροϑυμων επ αυτοις 8 λεγω υμιν οτι ποιησει την εκδικησιν αυτων εν ταχει πλην ο υιος του ανϑρωπου ελϑων αρα ευρησει την πιστιν επι της γης 9 ειπεν δε και προς τινας τους πεποιϑοτας εϕ εαυτοις οτι εισιν δικαιοι και εξουϑενουντας τους λοιπους την παραβολην ταυτην 10 ανϑρωποι δυο ανεβησαν εις το ιερον προσευξασϑαι ο εις ϕαρισαιος και ο ετερος τελωνης 11 ο ϕαρισαιος σταϑεις προς εαυτον ταυτα προσηυχετο ο ϑεος ευχαριστω σοι οτι ουκ ειμι ωσπερ οι λοιποι των ανϑρωπων αρπαγες αδικοι μοιχοι η και ως ουτος ο τελωνης 12 νηστευω δις του σαββατου αποδεκατω παντα οσα κτωμαι 13 και ο τελωνης μακροϑεν εστως ουκ ηϑελεν ουδε τους οϕϑαλμους εις τον ουρανον επαραι αλλ ετυπτεν εις το στηϑος αυτου λεγων ο ϑεος ιλασϑητι μοι τω αμαρτωλω 14 λεγω υμιν κατεβη ουτος δεδικαιωμενος εις τον οικον αυτου η εκεινος οτι πας ο υψων εαυτον ταπεινωϑησεται ο δε ταπεινων εαυτον υψωϑησεται 15 προσεϕερον δε αυτω και τα βρεϕη ινα αυτων απτηται ιδοντες δε οι μαϑηται επετιμησαν αυτοις 16 ο δε ιησους προσκαλεσαμενος αυτα ειπεν αϕετε τα παιδια ερχεσϑαι προς με και μη κωλυετε αυτα των γαρ τοιουτων εστιν η βασιλεια του ϑεου 17 αμην λεγω υμιν ος εαν μη δεξηται την βασιλειαν του ϑεου ως παιδιον ου μη εισελϑη εις αυτην 18 και επηρωτησεν τις αυτον αρχων λεγων διδασκαλε αγαϑε τι ποιησας ζωην αιωνιον κληρονομησω 19 ειπεν δε αυτω ο ιησους τι με λεγεις αγαϑον ουδεις αγαϑος ει μη εις ο ϑεος 20 τας εντολας οιδας μη μοιχευσης μη ϕονευσης μη κλεψης μη ψευδομαρτυρησης τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου 21 ο δε ειπεν ταυτα παντα εϕυλαξαμην εκ νεοτητος μου 22 ακουσας δε ταυτα ο ιησους ειπεν αυτω ετι εν σοι λειπει παντα οσα εχεις πωλησον και διαδος πτωχοις και εξεις ϑησαυρον εν ουρανω και δευρο ακολουϑει μοι 23 ο δε ακουσας ταυτα περιλυπος εγενετο ην γαρ πλουσιος σϕοδρα 24 ιδων δε αυτον ο ιησους περιλυπον γενομενον ειπεν πως δυσκολως οι τα χρηματα εχοντες εισελευσονται εις την βασιλειαν του ϑεου 25 ευκοπωτερον γαρ εστιν καμηλον δια τρυμαλιας ραϕιδος εισελϑειν η πλουσιον εις την βασιλειαν του ϑεου εισελϑειν 26 ειπον δε οι ακουσαντες και τις δυναται σωϑηναι 27 ο δε ειπεν τα αδυνατα παρα ανϑρωποις δυνατα εστιν παρα τω ϑεω 28 ειπεν δε ο πετρος ιδου ημεις αϕηκαμεν παντα και ηκολουϑησαμεν σοι 29 ο δε ειπεν αυτοις αμην λεγω υμιν οτι ουδεις εστιν ος αϕηκεν οικιαν η γονεις η αδελϕους η γυναικα η τεκνα ενεκεν της βασιλειας του ϑεου 30 ος ου μη απολαβη πολλαπλασιονα εν τω καιρω τουτω και εν τω αιωνι τω ερχομενω ζωην αιωνιον 31 παραλαβων δε τους δωδεκα ειπεν προς αυτους ιδου αναβαινομεν εις ιεροσολυμα και τελεσϑησεται παντα τα γεγραμμενα δια των προϕητων τω υιω του ανϑρωπου 32 παραδοϑησεται γαρ τοις εϑνεσιν και εμπαιχϑησεται και υβρισϑησεται και εμπτυσϑησεται 33 και μαστιγωσαντες αποκτενουσιν αυτον και τη ημερα τη τριτη αναστησεται 34 και αυτοι ουδεν τουτων συνηκαν και ην το ρημα τουτο κεκρυμμενον απ αυτων και ουκ εγινωσκον τα λεγομενα 35 εγενετο δε εν τω εγγιζειν αυτον εις ιεριχω τυϕλος τις εκαϑητο παρα την οδον προσαιτων 36 ακουσας δε οχλου διαπορευομενου επυνϑανετο τι ειη τουτο 37 απηγγειλαν δε αυτω οτι ιησους ο ναζωραιος παρερχεται 38 και εβοησεν λεγων ιησου υιε δαβιδ ελεησον με 39 και οι προαγοντες επετιμων αυτω ινα σιωπηση αυτος δε πολλω μαλλον εκραζεν υιε δαβιδ ελεησον με 40 σταϑεις δε ο ιησους εκελευσεν αυτον αχϑηναι προς αυτον εγγισαντος δε αυτου επηρωτησεν αυτον 41 λεγων τι σοι ϑελεις ποιησω ο δε ειπεν κυριε ινα αναβλεψω 42 και ο ιησους ειπεν αυτω αναβλεψον η πιστις σου σεσωκεν σε 43 και παραχρημα ανεβλεψεν και ηκολουϑει αυτω δοξαζων τον ϑεον και πας ο λαος ιδων εδωκεν αινον τω ϑεω

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 19

1 και εισελϑων διηρχετο την ιεριχω 2 και ιδου ανηρ ονοματι καλουμενος ζακχαιος και αυτος ην αρχιτελωνης και ουτος ην πλουσιος 3 και εζητει ιδειν τον ιησουν τις εστιν και ουκ ηδυνατο απο του οχλου οτι τη ηλικια μικρος ην 4 και προδραμων εμπροσϑεν ανεβη επι συκομωραιαν ινα ιδη αυτον οτι δι εκεινης ημελλεν διερχεσϑαι 5 και ως ηλϑεν επι τον τοπον αναβλεψας ο ιησους ειδεν αυτον και ειπεν προς αυτον ζακχαιε σπευσας καταβηϑι σημερον γαρ εν τω οικω σου δει με μειναι 6 και σπευσας κατεβη και υπεδεξατο αυτον χαιρων 7 και ιδοντες απαντες διεγογγυζον λεγοντες οτι παρα αμαρτωλω ανδρι εισηλϑεν καταλυσαι 8 σταϑεις δε ζακχαιος ειπεν προς τον κυριον ιδου τα ημιση των υπαρχοντων μου κυριε διδωμι τοις πτωχοις και ει τινος τι εσυκοϕαντησα αποδιδωμι τετραπλουν 9 ειπεν δε προς αυτον ο ιησους οτι σημερον σωτηρια τω οικω τουτω εγενετο καϑοτι και αυτος υιος αβρααμ εστιν 10 ηλϑεν γαρ ο υιος του ανϑρωπου ζητησαι και σωσαι το απολωλος 11 ακουοντων δε αυτων ταυτα προσϑεις ειπεν παραβολην δια το εγγυς αυτον ειναι ιερουσαλημ και δοκειν αυτους οτι παραχρημα μελλει η βασιλεια του ϑεου αναϕαινεσϑαι 12 ειπεν ουν ανϑρωπος τις ευγενης επορευϑη εις χωραν μακραν λαβειν εαυτω βασιλειαν και υποστρεψαι 13 καλεσας δε δεκα δουλους εαυτου εδωκεν αυτοις δεκα μνας και ειπεν προς αυτους πραγματευσασϑε εως ερχομαι 14 οι δε πολιται αυτου εμισουν αυτον και απεστειλαν πρεσβειαν οπισω αυτου λεγοντες ου ϑελομεν τουτον βασιλευσαι εϕ ημας 15 και εγενετο εν τω επανελϑειν αυτον λαβοντα την βασιλειαν και ειπεν ϕωνηϑηναι αυτω τους δουλους τουτους οις εδωκεν το αργυριον ινα γνω τις τι διεπραγματευσατο 16 παρεγενετο δε ο πρωτος λεγων κυριε η μνα σου προσειργασατο δεκα μνας 17 και ειπεν αυτω ευ αγαϑε δουλε οτι εν ελαχιστω πιστος εγενου ισϑι εξουσιαν εχων επανω δεκα πολεων 18 και ηλϑεν ο δευτερος λεγων κυριε η μνα σου εποιησεν πεντε μνας 19 ειπεν δε και τουτω και συ γινου επανω πεντε πολεων 20 και ετερος ηλϑεν λεγων κυριε ιδου η μνα σου ην ειχον αποκειμενην εν σουδαριω 21 εϕοβουμην γαρ σε οτι ανϑρωπος αυστηρος ει αιρεις ο ουκ εϑηκας και ϑεριζεις ο ουκ εσπειρας 22 λεγει δε αυτω εκ του στοματος σου κρινω σε πονηρε δουλε ηδεις οτι εγω ανϑρωπος αυστηρος ειμι αιρων ο ουκ εϑηκα και ϑεριζων ο ουκ εσπειρα 23 και διατι ουκ εδωκας το αργυριον μου επι την τραπεζαν και εγω ελϑων συν τοκω αν επραξα αυτο 24 και τοις παρεστωσιν ειπεν αρατε απ αυτου την μναν και δοτε τω τας δεκα μνας εχοντι 25 και ειπον αυτω κυριε εχει δεκα μνας 26 λεγω γαρ υμιν οτι παντι τω εχοντι δοϑησεται απο δε του μη εχοντος και ο εχει αρϑησεται απ αυτου 27 πλην τους εχϑρους μου εκεινους τους μη ϑελησαντας με βασιλευσαι επ αυτους αγαγετε ωδε και κατασϕαξατε εμπροσϑεν μου 28 και ειπων ταυτα επορευετο εμπροσϑεν αναβαινων εις ιεροσολυμα 29 και εγενετο ως ηγγισεν εις βηϑϕαγη και βηϑανιαν προς το ορος το καλουμενον ελαιων απεστειλεν δυο των μαϑητων αυτου 30 ειπων υπαγετε εις την κατεναντι κωμην εν η εισπορευομενοι ευρησετε πωλον δεδεμενον εϕ ον ουδεις πωποτε ανϑρωπων εκαϑισεν λυσαντες αυτον αγαγετε 31 και εαν τις υμας ερωτα διατι λυετε ουτως ερειτε αυτω οτι ο κυριος αυτου χρειαν εχει 32 απελϑοντες δε οι απεσταλμενοι ευρον καϑως ειπεν αυτοις 33 λυοντων δε αυτων τον πωλον ειπον οι κυριοι αυτου προς αυτους τι λυετε τον πωλον 34 οι δε ειπον ο κυριος αυτου χρειαν εχει 35 και ηγαγον αυτον προς τον ιησουν και επιρριψαντες εαυτων τα ιματια επι τον πωλον επεβιβασαν τον ιησουν 36 πορευομενου δε αυτου υπεστρωννυον τα ιματια αυτων εν τη οδω 37 εγγιζοντος δε αυτου ηδη προς τη καταβασει του ορους των ελαιων ηρξαντο απαν το πληϑος των μαϑητων χαιροντες αινειν τον ϑεον ϕωνη μεγαλη περι πασων ων ειδον δυναμεων 38 λεγοντες ευλογημενος ο ερχομενος βασιλευς εν ονοματι κυριου ειρηνη εν ουρανω και δοξα εν υψιστοις 39 και τινες των ϕαρισαιων απο του οχλου ειπον προς αυτον διδασκαλε επιτιμησον τοις μαϑηταις σου 40 και αποκριϑεις ειπεν αυτοις λεγω υμιν οτι εαν ουτοι σιωπησωσιν οι λιϑοι κεκραξονται 41 και ως ηγγισεν ιδων την πολιν εκλαυσεν επ αυτη 42 λεγων οτι ει εγνως και συ και γε εν τη ημερα σου ταυτη τα προς ειρηνην σου νυν δε εκρυβη απο οϕϑαλμων σου 43 οτι ηξουσιν ημεραι επι σε και περιβαλουσιν οι εχϑροι σου χαρακα σοι και περικυκλωσουσιν σε και συνεξουσιν σε παντοϑεν 44 και εδαϕιουσιν σε και τα τεκνα σου εν σοι και ουκ αϕησουσιν εν σοι λιϑον επι λιϑω ανϑ ων ουκ εγνως τον καιρον της επισκοπης σου 45 και εισελϑων εις το ιερον ηρξατο εκβαλλειν τους πωλουντας εν αυτω και αγοραζοντας 46 λεγων αυτοις γεγραπται ο οικος μου οικος προσευχης εστιν υμεις δε αυτον εποιησατε σπηλαιον ληστων 47 και ην διδασκων το καϑ ημεραν εν τω ιερω οι δε αρχιερεις και οι γραμματεις εζητουν αυτον απολεσαι και οι πρωτοι του λαου 48 και ουχ ευρισκον το τι ποιησωσιν ο λαος γαρ απας εξεκρεματο αυτου ακουων

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 20

1 και εγενετο εν μια των ημερων εκεινων διδασκοντος αυτου τον λαον εν τω ιερω και ευαγγελιζομενου επεστησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις συν τοις πρεσβυτεροις 2 και ειπον προς αυτον λεγοντες ειπε ημιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιεις η τις εστιν ο δους σοι την εξουσιαν ταυτην 3 αποκριϑεις δε ειπεν προς αυτους ερωτησω υμας καγω ενα λογον και ειπατε μοι 4 το βαπτισμα ιωαννου εξ ουρανου ην η εξ ανϑρωπων 5 οι δε συνελογισαντο προς εαυτους λεγοντες οτι εαν ειπωμεν εξ ουρανου ερει διατι ουν ουκ επιστευσατε αυτω 6 εαν δε ειπωμεν εξ ανϑρωπων πας ο λαος καταλιϑασει ημας πεπεισμενος γαρ εστιν ιωαννην προϕητην ειναι 7 και απεκριϑησαν μη ειδεναι ποϑεν 8 και ο ιησους ειπεν αυτοις ουδε εγω λεγω υμιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιω 9 ηρξατο δε προς τον λαον λεγειν την παραβολην ταυτην ανϑρωπος τις εϕυτευσεν αμπελωνα και εξεδοτο αυτον γεωργοις και απεδημησεν χρονους ικανους 10 και εν καιρω απεστειλεν προς τους γεωργους δουλον ινα απο του καρπου του αμπελωνος δωσιν αυτω οι δε γεωργοι δειραντες αυτον εξαπεστειλαν κενον 11 και προσεϑετο πεμψαι ετερον δουλον οι δε κακεινον δειραντες και ατιμασαντες εξαπεστειλαν κενον 12 και προσεϑετο πεμψαι τριτον οι δε και τουτον τραυματισαντες εξεβαλον 13 ειπεν δε ο κυριος του αμπελωνος τι ποιησω πεμψω τον υιον μου τον αγαπητον ισως τουτον ιδοντες εντραπησονται 14 ιδοντες δε αυτον οι γεωργοι διελογιζοντο προς εαυτους λεγοντες ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε αποκτεινωμεν αυτον ινα ημων γενηται η κληρονομια 15 και εκβαλοντες αυτον εξω του αμπελωνος απεκτειναν τι ουν ποιησει αυτοις ο κυριος του αμπελωνος 16 ελευσεται και απολεσει τους γεωργους τουτους και δωσει τον αμπελωνα αλλοις ακουσαντες δε ειπον μη γενοιτο 17 ο δε εμβλεψας αυτοις ειπεν τι ουν εστιν το γεγραμμενον τουτο λιϑον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες ουτος εγενηϑη εις κεϕαλην γωνιας 18 πας ο πεσων επ εκεινον τον λιϑον συνϑλασϑησεται εϕ ον δ αν πεση λικμησει αυτον 19 και εζητησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις επιβαλειν επ αυτον τας χειρας εν αυτη τη ωρα και εϕοβηϑησαν τον λαον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ταυτην ειπεν 20 και παρατηρησαντες απεστειλαν εγκαϑετους υποκρινομενους εαυτους δικαιους ειναι ινα επιλαβωνται αυτου λογου εις το παραδουναι αυτον τη αρχη και τη εξουσια του ηγεμονος 21 και επηρωτησαν αυτον λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι ορϑως λεγεις και διδασκεις και ου λαμβανεις προσωπον αλλ επ αληϑειας την οδον του ϑεου διδασκεις 22 εξεστιν ημιν καισαρι ϕορον δουναι η ου 23 κατανοησας δε αυτων την πανουργιαν ειπεν προς αυτους τι με πειραζετε 24 επιδειξατε μοι δηναριον τινος εχει εικονα και επιγραϕην αποκριϑεντες δε ειπον καισαρος 25 ο δε ειπεν αυτοις αποδοτε τοινυν τα καισαρος καισαρι και τα του ϑεου τω ϑεω 26 και ουκ ισχυσαν επιλαβεσϑαι αυτου ρηματος εναντιον του λαου και ϑαυμασαντες επι τη αποκρισει αυτου εσιγησαν 27 προσελϑοντες δε τινες των σαδδουκαιων οι αντιλεγοντες αναστασιν μη ειναι επηρωτησαν αυτον 28 λεγοντες διδασκαλε μωσης εγραψεν ημιν εαν τινος αδελϕος αποϑανη εχων γυναικα και ουτος ατεκνος αποϑανη ινα λαβη ο αδελϕος αυτου την γυναικα και εξαναστηση σπερμα τω αδελϕω αυτου 29 επτα ουν αδελϕοι ησαν και ο πρωτος λαβων γυναικα απεϑανεν ατεκνος 30 και ελαβεν ο δευτερος την γυναικα και ουτος απεϑανεν ατεκνος 31 και ο τριτος ελαβεν αυτην ωσαυτως δε και οι επτα ου κατελιπον τεκνα και απεϑανον 32 υστερον δε παντων απεϑανεν και η γυνη 33 εν τη ουν αναστασει τινος αυτων γινεται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα 34 και αποκριϑεις ειπεν αυτοις ο ιησους οι υιοι του αιωνος τουτου γαμουσιν και εκγαμισκονται 35 οι δε καταξιωϑεντες του αιωνος εκεινου τυχειν και της αναστασεως της εκ νεκρων ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμισκονται 36 ουτε γαρ αποϑανειν ετι δυνανται ισαγγελοι γαρ εισιν και υιοι εισιν του ϑεου της αναστασεως υιοι οντες 37 οτι δε εγειρονται οι νεκροι και μωσης εμηνυσεν επι της βατου ως λεγει κυριον τον ϑεον αβρααμ και τον ϑεον ισαακ και τον ϑεον ιακωβ 38 ϑεος δε ουκ εστιν νεκρων αλλα ζωντων παντες γαρ αυτω ζωσιν 39 αποκριϑεντες δε τινες των γραμματεων ειπον διδασκαλε καλως ειπας 40 ουκετι δε ετολμων επερωταν αυτον ουδεν 41 ειπεν δε προς αυτους πως λεγουσιν τον χριστον υιον δαβιδ ειναι 42 και αυτος δαβιδ λεγει εν βιβλω ψαλμων ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καϑου εκ δεξιων μου 43 εως αν ϑω τους εχϑρους σου υποποδιον των ποδων σου 44 δαβιδ ουν κυριον αυτον καλει και πως υιος αυτου εστιν 45 ακουοντος δε παντος του λαου ειπεν τοις μαϑηταις αυτου 46 προσεχετε απο των γραμματεων των ϑελοντων περιπατειν εν στολαις και ϕιλουντων ασπασμους εν ταις αγοραις και πρωτοκαϑεδριας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις 47 οι κατεσϑιουσιν τας οικιας των χηρων και προϕασει μακρα προσευχονται ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 21

1 αναβλεψας δε ειδεν τους βαλλοντας τα δωρα αυτων εις το γαζοϕυλακιον πλουσιους 2 ειδεν δε και τινα χηραν πενιχραν βαλλουσαν εκει δυο λεπτα 3 και ειπεν αληϑως λεγω υμιν οτι η χηρα η πτωχη αυτη πλειον παντων εβαλεν 4 απαντες γαρ ουτοι εκ του περισσευοντος αυτοις εβαλον εις τα δωρα του ϑεου αυτη δε εκ του υστερηματος αυτης απαντα τον βιον ον ειχεν εβαλεν 5 και τινων λεγοντων περι του ιερου οτι λιϑοις καλοις και αναϑημασιν κεκοσμηται ειπεν 6 ταυτα α ϑεωρειτε ελευσονται ημεραι εν αις ουκ αϕεϑησεται λιϑος επι λιϑω ος ου καταλυϑησεται 7 επηρωτησαν δε αυτον λεγοντες διδασκαλε ποτε ουν ταυτα εσται και τι το σημειον οταν μελλη ταυτα γινεσϑαι 8 ο δε ειπεν βλεπετε μη πλανηϑητε πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες οτι εγω ειμι και ο καιρος ηγγικεν μη ουν πορευϑητε οπισω αυτων 9 οταν δε ακουσητε πολεμους και ακαταστασιας μη πτοηϑητε δει γαρ ταυτα γενεσϑαι πρωτον αλλ ουκ ευϑεως το τελος 10 τοτε ελεγεν αυτοις εγερϑησεται εϑνος επι εϑνος και βασιλεια επι βασιλειαν 11 σεισμοι τε μεγαλοι κατα τοπους και λιμοι και λοιμοι εσονται ϕοβητρα τε και σημεια απ ουρανου μεγαλα εσται 12 προ δε τουτων απαντων επιβαλουσιν εϕ υμας τας χειρας αυτων και διωξουσιν παραδιδοντες εις συναγωγας και ϕυλακας αγομενους επι βασιλεις και ηγεμονας ενεκεν του ονοματος μου 13 αποβησεται δε υμιν εις μαρτυριον 14 ϑεσϑε ουν εις τας καρδιας υμων μη προμελεταν απολογηϑηναι 15 εγω γαρ δωσω υμιν στομα και σοϕιαν η ου δυνησονται αντειπειν ουδε αντιστηναι παντες οι αντικειμενοι υμιν 16 παραδοϑησεσϑε δε και υπο γονεων και αδελϕων και συγγενων και ϕιλων και ϑανατωσουσιν εξ υμων 17 και εσεσϑε μισουμενοι υπο παντων δια το ονομα μου 18 και ϑριξ εκ της κεϕαλης υμων ου μη αποληται 19 εν τη υπομονη υμων κτησασϑε τας ψυχας υμων 20 οταν δε ιδητε κυκλουμενην υπο στρατοπεδων την ιερουσαλημ τοτε γνωτε οτι ηγγικεν η ερημωσις αυτης 21 τοτε οι εν τη ιουδαια ϕευγετωσαν εις τα ορη και οι εν μεσω αυτης εκχωρειτωσαν και οι εν ταις χωραις μη εισερχεσϑωσαν εις αυτην 22 οτι ημεραι εκδικησεως αυται εισιν του πληρωϑηναι παντα τα γεγραμμενα 23 ουαι δε ταις εν γαστρι εχουσαις και ταις ϑηλαζουσαις εν εκειναις ταις ημεραις εσται γαρ αναγκη μεγαλη επι της γης και οργη εν τω λαω τουτω 24 και πεσουνται στοματι μαχαιρας και αιχμαλωτισϑησονται εις παντα τα εϑνη και ιερουσαλημ εσται πατουμενη υπο εϑνων αχρι πληρωϑωσιν καιροι εϑνων 25 και εσται σημεια εν ηλιω και σεληνη και αστροις και επι της γης συνοχη εϑνων εν απορια ηχουσης ϑαλασσης και σαλου 26 αποψυχοντων ανϑρωπων απο ϕοβου και προσδοκιας των επερχομενων τη οικουμενη αι γαρ δυναμεις των ουρανων σαλευϑησονται 27 και τοτε οψονται τον υιον του ανϑρωπου ερχομενον εν νεϕελη μετα δυναμεως και δοξης πολλης 28 αρχομενων δε τουτων γινεσϑαι ανακυψατε και επαρατε τας κεϕαλας υμων διοτι εγγιζει η απολυτρωσις υμων 29 και ειπεν παραβολην αυτοις ιδετε την συκην και παντα τα δενδρα 30 οταν προβαλωσιν ηδη βλεποντες αϕ εαυτων γινωσκετε οτι ηδη εγγυς το ϑερος εστιν 31 ουτως και υμεις οταν ιδητε ταυτα γινομενα γινωσκετε οτι εγγυς εστιν η βασιλεια του ϑεου 32 αμην λεγω υμιν οτι ου μη παρελϑη η γενεα αυτη εως αν παντα γενηται 33 ο ουρανος και η γη παρελευσονται οι δε λογοι μου ου μη παρελϑωσιν 34 προσεχετε δε εαυτοις μηποτε βαρυνϑωσιν υμων αι καρδιαι εν κραιπαλη και μεϑη και μεριμναις βιωτικαις και αιϕνιδιος εϕ υμας επιστη η ημερα εκεινη 35 ως παγις γαρ επελευσεται επι παντας τους καϑημενους επι προσωπον πασης της γης 36 αγρυπνειτε ουν εν παντι καιρω δεομενοι ινα καταξιωϑητε εκϕυγειν ταυτα παντα τα μελλοντα γινεσϑαι και σταϑηναι εμπροσϑεν του υιου του ανϑρωπου 37 ην δε τας ημερας εν τω ιερω διδασκων τας δε νυκτας εξερχομενος ηυλιζετο εις το ορος το καλουμενον ελαιων 38 και πας ο λαος ωρϑριζεν προς αυτον εν τω ιερω ακουειν αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 22

1 ηγγιζεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη πασχα 2 και εζητουν οι αρχιερεις και οι γραμματεις το πως ανελωσιν αυτον εϕοβουντο γαρ τον λαον 3 εισηλϑεν δε ο σατανας εις ιουδαν τον επικαλουμενον ισκαριωτην οντα εκ του αριϑμου των δωδεκα 4 και απελϑων συνελαλησεν τοις αρχιερευσιν και τοις στρατηγοις το πως αυτον παραδω αυτοις 5 και εχαρησαν και συνεϑεντο αυτω αργυριον δουναι 6 και εξωμολογησεν και εζητει ευκαιριαν του παραδουναι αυτον αυτοις ατερ οχλου 7 ηλϑεν δε η ημερα των αζυμων εν η εδει ϑυεσϑαι το πασχα 8 και απεστειλεν πετρον και ιωαννην ειπων πορευϑεντες ετοιμασατε ημιν το πασχα ινα ϕαγωμεν 9 οι δε ειπον αυτω που ϑελεις ετοιμασωμεν 10 ο δε ειπεν αυτοις ιδου εισελϑοντων υμων εις την πολιν συναντησει υμιν ανϑρωπος κεραμιον υδατος βασταζων ακολουϑησατε αυτω εις την οικιαν ου εισπορευεται 11 και ερειτε τω οικοδεσποτη της οικιας λεγει σοι ο διδασκαλος που εστιν το καταλυμα οπου το πασχα μετα των μαϑητων μου ϕαγω 12 κακεινος υμιν δειξει ανωγεον μεγα εστρωμενον εκει ετοιμασατε 13 απελϑοντες δε ευρον καϑως ειρηκεν αυτοις και ητοιμασαν το πασχα 14 και οτε εγενετο η ωρα ανεπεσεν και οι δωδεκα αποστολοι συν αυτω 15 και ειπεν προς αυτους επιϑυμια επεϑυμησα τουτο το πασχα ϕαγειν μεϑ υμων προ του με παϑειν 16 λεγω γαρ υμιν οτι ουκετι ου μη ϕαγω εξ αυτου εως οτου πληρωϑη εν τη βασιλεια του ϑεου 17 και δεξαμενος ποτηριον ευχαριστησας ειπεν λαβετε τουτο και διαμερισατε εαυτοις 18 λεγω γαρ υμιν οτι ου μη πιω απο του γεννηματος της αμπελου εως οτου η βασιλεια του ϑεου ελϑη 19 και λαβων αρτον ευχαριστησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις λεγων τουτο εστιν το σωμα μου το υπερ υμων διδομενον τουτο ποιειτε εις την εμην αναμνησιν 20 ωσαυτως και το ποτηριον μετα το δειπνησαι λεγων τουτο το ποτηριον η καινη διαϑηκη εν τω αιματι μου το υπερ υμων εκχυνομενον 21 πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντος με μετ εμου επι της τραπεζης 22 και ο μεν υιος του ανϑρωπου πορευεται κατα το ωρισμενον πλην ουαι τω ανϑρωπω εκεινω δι ου παραδιδοται 23 και αυτοι ηρξαντο συζητειν προς εαυτους το τις αρα ειη εξ αυτων ο τουτο μελλων πρασσειν 24 εγενετο δε και ϕιλονεικια εν αυτοις το τις αυτων δοκει ειναι μειζων 25 ο δε ειπεν αυτοις οι βασιλεις των εϑνων κυριευουσιν αυτων και οι εξουσιαζοντες αυτων ευεργεται καλουνται 26 υμεις δε ουχ ουτως αλλ ο μειζων εν υμιν γενεσϑω ως ο νεωτερος και ο ηγουμενος ως ο διακονων 27 τις γαρ μειζων ο ανακειμενος η ο διακονων ουχι ο ανακειμενος εγω δε ειμι εν μεσω υμων ως ο διακονων 28 υμεις δε εστε οι διαμεμενηκοτες μετ εμου εν τοις πειρασμοις μου 29 καγω διατιϑεμαι υμιν καϑως διεϑετο μοι ο πατηρ μου βασιλειαν 30 ινα εσϑιητε και πινητε επι της τραπεζης μου εν τη βασιλεια μου και καϑισησϑε επι ϑρονων κρινοντες τας δωδεκα ϕυλας του ισραηλ 31 ειπεν δε ο κυριος σιμων σιμων ιδου ο σατανας εξητησατο υμας του σινιασαι ως τον σιτον 32 εγω δε εδεηϑην περι σου ινα μη εκλειπη η πιστις σου και συ ποτε επιστρεψας στηριξον τους αδελϕους σου 33 ο δε ειπεν αυτω κυριε μετα σου ετοιμος ειμι και εις ϕυλακην και εις ϑανατον πορευεσϑαι 34 ο δε ειπεν λεγω σοι πετρε ου μη ϕωνησει σημερον αλεκτωρ πριν η τρις απαρνηση μη ειδεναι με 35 και ειπεν αυτοις οτε απεστειλα υμας ατερ βαλαντιου και πηρας και υποδηματων μη τινος υστερησατε οι δε ειπον ουδενος 36 ειπεν ουν αυτοις αλλα νυν ο εχων βαλαντιον αρατω ομοιως και πηραν και ο μη εχων πωλησατω το ιματιον αυτου και αγορασατω μαχαιραν 37 λεγω γαρ υμιν οτι ετι τουτο το γεγραμμενον δει τελεσϑηναι εν εμοι το και μετα ανομων ελογισϑη και γαρ τα περι εμου τελος εχει 38 οι δε ειπον κυριε ιδου μαχαιραι ωδε δυο ο δε ειπεν αυτοις ικανον εστιν 39 και εξελϑων επορευϑη κατα το εϑος εις το ορος των ελαιων ηκολουϑησαν δε αυτω και οι μαϑηται αυτου 40 γενομενος δε επι του τοπου ειπεν αυτοις προσευχεσϑε μη εισελϑειν εις πειρασμον 41 και αυτος απεσπασϑη απ αυτων ωσει λιϑου βολην και ϑεις τα γονατα προσηυχετο 42 λεγων πατερ ει βουλει παρενεγκειν το ποτηριον τουτο απ εμου πλην μη το ϑελημα μου αλλα το σον γενεσϑω 43 ωϕϑη δε αυτω αγγελος απ ουρανου ενισχυων αυτον 44 και γενομενος εν αγωνια εκτενεστερον προσηυχετο εγενετο δε ο ιδρως αυτου ωσει ϑρομβοι αιματος καταβαινοντες επι την γην 45 και αναστας απο της προσευχης ελϑων προς τους μαϑητας ευρεν αυτους κοιμωμενους απο της λυπης 46 και ειπεν αυτοις τι καϑευδετε ανασταντες προσευχεσϑε ινα μη εισελϑητε εις πειρασμον 47 ετι δε αυτου λαλουντος ιδου οχλος και ο λεγομενος ιουδας εις των δωδεκα προηρχετο αυτων και ηγγισεν τω ιησου ϕιλησαι αυτον 48 ο δε ιησους ειπεν αυτω ιουδα ϕιληματι τον υιον του ανϑρωπου παραδιδως 49 ιδοντες δε οι περι αυτον το εσομενον ειπον αυτω κυριε ει παταξομεν εν μαχαιρα 50 και επαταξεν εις τις εξ αυτων τον δουλον του αρχιερεως και αϕειλεν αυτου το ους το δεξιον 51 αποκριϑεις δε ο ιησους ειπεν εατε εως τουτου και αψαμενος του ωτιου αυτου ιασατο αυτον 52 ειπεν δε ο ιησους προς τους παραγενομενους επ αυτον αρχιερεις και στρατηγους του ιερου και πρεσβυτερους ως επι ληστην εξεληλυϑατε μετα μαχαιρων και ξυλων 53 καϑ ημεραν οντος μου μεϑ υμων εν τω ιερω ουκ εξετεινατε τας χειρας επ εμε αλλ αυτη υμων εστιν η ωρα και η εξουσια του σκοτους 54 συλλαβοντες δε αυτον ηγαγον και εισηγαγον αυτον εις τον οικον του αρχιερεως ο δε πετρος ηκολουϑει μακροϑεν 55 αψαντων δε πυρ εν μεσω της αυλης και συγκαϑισαντων αυτων εκαϑητο ο πετρος εν μεσω αυτων 56 ιδουσα δε αυτον παιδισκη τις καϑημενον προς το ϕως και ατενισασα αυτω ειπεν και ουτος συν αυτω ην 57 ο δε ηρνησατο αυτον λεγων γυναι ουκ οιδα αυτον 58 και μετα βραχυ ετερος ιδων αυτον εϕη και συ εξ αυτων ει ο δε πετρος ειπεν ανϑρωπε ουκ ειμι 59 και διαστασης ωσει ωρας μιας αλλος τις διισχυριζετο λεγων επ αληϑειας και ουτος μετ αυτου ην και γαρ γαλιλαιος εστιν 60 ειπεν δε ο πετρος ανϑρωπε ουκ οιδα ο λεγεις και παραχρημα ετι λαλουντος αυτου εϕωνησεν ο αλεκτωρ 61 και στραϕεις ο κυριος ενεβλεψεν τω πετρω και υπεμνησϑη ο πετρος του λογου του κυριου ως ειπεν αυτω οτι πριν αλεκτορα ϕωνησαι απαρνηση με τρις 62 και εξελϑων εξω ο πετρος εκλαυσεν πικρως 63 και οι ανδρες οι συνεχοντες τον ιησουν ενεπαιζον αυτω δεροντες 64 και περικαλυψαντες αυτον ετυπτον αυτου το προσωπον και επηρωτων αυτον λεγοντες προϕητευσον τις εστιν ο παισας σε 65 και ετερα πολλα βλασϕημουντες ελεγον εις αυτον 66 και ως εγενετο ημερα συνηχϑη το πρεσβυτεριον του λαου αρχιερεις τε και γραμματεις και ανηγαγον αυτον εις το συνεδριον εαυτων λεγοντες 67 ει συ ει ο χριστος ειπε ημιν ειπεν δε αυτοις εαν υμιν ειπω ου μη πιστευσητε 68 εαν δε και ερωτησω ου μη αποκριϑητε μοι η απολυσητε 69 απο του νυν εσται ο υιος του ανϑρωπου καϑημενος εκ δεξιων της δυναμεως του ϑεου 70 ειπον δε παντες συ ουν ει ο υιος του ϑεου ο δε προς αυτους εϕη υμεις λεγετε οτι εγω ειμι 71 οι δε ειπον τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυριας αυτοι γαρ ηκουσαμεν απο του στοματος αυτου

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 23

1 και ανασταν απαν το πληϑος αυτων ηγαγεν αυτον επι τον πιλατον 2 ηρξαντο δε κατηγορειν αυτου λεγοντες τουτον ευρομεν διαστρεϕοντα το εϑνος και κωλυοντα καισαρι ϕορους διδοναι λεγοντα εαυτον χριστον βασιλεα ειναι 3 ο δε πιλατος επηρωτησεν αυτον λεγων συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων ο δε αποκριϑεις αυτω εϕη συ λεγεις 4 ο δε πιλατος ειπεν προς τους αρχιερεις και τους οχλους ουδεν ευρισκω αιτιον εν τω ανϑρωπω τουτω 5 οι δε επισχυον λεγοντες οτι ανασειει τον λαον διδασκων καϑ ολης της ιουδαιας αρξαμενος απο της γαλιλαιας εως ωδε 6 πιλατος δε ακουσας γαλιλαιαν επηρωτησεν ει ο ανϑρωπος γαλιλαιος εστιν 7 και επιγνους οτι εκ της εξουσιας ηρωδου εστιν ανεπεμψεν αυτον προς ηρωδην οντα και αυτον εν ιεροσολυμοις εν ταυταις ταις ημεραις 8 ο δε ηρωδης ιδων τον ιησουν εχαρη λιαν ην γαρ ϑελων εξ ικανου ιδειν αυτον δια το ακουειν πολλα περι αυτου και ηλπιζεν τι σημειον ιδειν υπ αυτου γινομενον 9 επηρωτα δε αυτον εν λογοις ικανοις αυτος δε ουδεν απεκρινατο αυτω 10 ειστηκεισαν δε οι αρχιερεις και οι γραμματεις ευτονως κατηγορουντες αυτου 11 εξουϑενησας δε αυτον ο ηρωδης συν τοις στρατευμασιν αυτου και εμπαιξας περιβαλων αυτον εσϑητα λαμπραν ανεπεμψεν αυτον τω πιλατω 12 εγενοντο δε ϕιλοι ο τε πιλατος και ο ηρωδης εν αυτη τη ημερα μετ αλληλων προυπηρχον γαρ εν εχϑρα οντες προς εαυτους 13 πιλατος δε συγκαλεσαμενος τους αρχιερεις και τους αρχοντας και τον λαον 14 ειπεν προς αυτους προσηνεγκατε μοι τον ανϑρωπον τουτον ως αποστρεϕοντα τον λαον και ιδου εγω ενωπιον υμων ανακρινας ουδεν ευρον εν τω ανϑρωπω τουτω αιτιον ων κατηγορειτε κατ αυτου 15 αλλ ουδε ηρωδης ανεπεμψα γαρ υμας προς αυτον και ιδου ουδεν αξιον ϑανατου εστιν πεπραγμενον αυτω 16 παιδευσας ουν αυτον απολυσω 17 αναγκην δε ειχεν απολυειν αυτοις κατα εορτην ενα 18 ανεκραξαν δε παμπληϑει λεγοντες αιρε τουτον απολυσον δε ημιν τον βαραββαν 19 οστις ην δια στασιν τινα γενομενην εν τη πολει και ϕονον βεβλημενος εις ϕυλακην 20 παλιν ουν ο πιλατος προσεϕωνησεν ϑελων απολυσαι τον ιησουν 21 οι δε επεϕωνουν λεγοντες σταυρωσον σταυρωσον αυτον 22 ο δε τριτον ειπεν προς αυτους τι γαρ κακον εποιησεν ουτος ουδεν αιτιον ϑανατου ευρον εν αυτω παιδευσας ουν αυτον απολυσω 23 οι δε επεκειντο ϕωναις μεγαλαις αιτουμενοι αυτον σταυρωϑηναι και κατισχυον αι ϕωναι αυτων και των αρχιερεων 24 ο δε πιλατος επεκρινεν γενεσϑαι το αιτημα αυτων 25 απελυσεν δε αυτοις τον δια στασιν και ϕονον βεβλημενον εις την ϕυλακην ον ητουντο τον δε ιησουν παρεδωκεν τω ϑεληματι αυτων 26 και ως απηγαγον αυτον επιλαβομενοι σιμωνος τινος κυρηναιου του ερχομενου απ αγρου επεϑηκαν αυτω τον σταυρον ϕερειν οπισϑεν του ιησου 27 ηκολουϑει δε αυτω πολυ πληϑος του λαου και γυναικων αι και εκοπτοντο και εϑρηνουν αυτον 28 στραϕεις δε προς αυτας ο ιησους ειπεν ϑυγατερες ιερουσαλημ μη κλαιετε επ εμε πλην εϕ εαυτας κλαιετε και επι τα τεκνα υμων 29 οτι ιδου ερχονται ημεραι εν αις ερουσιν μακαριαι αι στειραι και κοιλιαι αι ουκ εγεννησαν και μαστοι οι ουκ εϑηλασαν 30 τοτε αρξονται λεγειν τοις ορεσιν πεσετε εϕ ημας και τοις βουνοις καλυψατε ημας 31 οτι ει εν τω υγρω ξυλω ταυτα ποιουσιν εν τω ξηρω τι γενηται 32 ηγοντο δε και ετεροι δυο κακουργοι συν αυτω αναιρεϑηναι 33 και οτε απηλϑον επι τον τοπον τον καλουμενον κρανιον εκει εσταυρωσαν αυτον και τους κακουργους ον μεν εκ δεξιων ον δε εξ αριστερων 34 ο δε ιησους ελεγεν πατερ αϕες αυτοις ου γαρ οιδασιν τι ποιουσιν διαμεριζομενοι δε τα ιματια αυτου εβαλον κληρον 35 και ειστηκει ο λαος ϑεωρων εξεμυκτηριζον δε και οι αρχοντες συν αυτοις λεγοντες αλλους εσωσεν σωσατω εαυτον ει ουτος εστιν ο χριστος ο του ϑεου εκλεκτος 36 ενεπαιζον δε αυτω και οι στρατιωται προσερχομενοι και οξος προσϕεροντες αυτω 37 και λεγοντες ει συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων σωσον σεαυτον 38 ην δε και επιγραϕη γεγραμμενη επ αυτω γραμμασιν ελληνικοις και ρωμαικοις και εβραικοις ουτος εστιν ο βασιλευς των ιουδαιων 39 εις δε των κρεμασϑεντων κακουργων εβλασϕημει αυτον λεγων ει συ ει ο χριστος σωσον σεαυτον και ημας 40 αποκριϑεις δε ο ετερος επετιμα αυτω λεγων ουδε ϕοβη συ τον ϑεον οτι εν τω αυτω κριματι ει 41 και ημεις μεν δικαιως αξια γαρ ων επραξαμεν απολαμβανομεν ουτος δε ουδεν ατοπον επραξεν 42 και ελεγεν τω ιησου μνησϑητι μου κυριε οταν ελϑης εν τη βασιλεια σου 43 και ειπεν αυτω ο ιησους αμην λεγω σοι σημερον μετ εμου εση εν τω παραδεισω 44 ην δε ωσει ωρα εκτη και σκοτος εγενετο εϕ ολην την γην εως ωρας εννατης 45 και εσκοτισϑη ο ηλιος και εσχισϑη το καταπετασμα του ναου μεσον 46 και ϕωνησας ϕωνη μεγαλη ο ιησους ειπεν πατερ εις χειρας σου παραϑησομαι το πνευμα μου και ταυτα ειπων εξεπνευσεν 47 ιδων δε ο εκατονταρχος το γενομενον εδοξασεν τον ϑεον λεγων οντως ο ανϑρωπος ουτος δικαιος ην 48 και παντες οι συμπαραγενομενοι οχλοι επι την ϑεωριαν ταυτην ϑεωρουντες τα γενομενα τυπτοντες εαυτων τα στηϑη υπεστρεϕον 49 ειστηκεισαν δε παντες οι γνωστοι αυτου μακροϑεν και γυναικες αι συνακολουϑησασαι αυτω απο της γαλιλαιας ορωσαι ταυτα 50 και ιδου ανηρ ονοματι ιωσηϕ βουλευτης υπαρχων ανηρ αγαϑος και δικαιος 51 ουτος ουκ ην συγκατατεϑειμενος τη βουλη και τη πραξει αυτων απο αριμαϑαιας πολεως των ιουδαιων ος και προσεδεχετο και αυτος την βασιλειαν του ϑεου 52 ουτος προσελϑων τω πιλατω ητησατο το σωμα του ιησου 53 και καϑελων αυτο ενετυλιξεν αυτο σινδονι και εϑηκεν αυτο εν μνηματι λαξευτω ου ουκ ην ουδεπω ουδεις κειμενος 54 και ημερα ην παρασκευη και σαββατον επεϕωσκεν 55 κατακολουϑησασαι δε και γυναικες αιτινες ησαν συνεληλυϑυιαι αυτω εκ της γαλιλαιας εϑεασαντο το μνημειον και ως ετεϑη το σωμα αυτου 56 υποστρεψασαι δε ητοιμασαν αρωματα και μυρα και το μεν σαββατον ησυχασαν κατα την εντολην

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Λουκᾶν caput 24

1 τη δε μια των σαββατων ορϑρου βαϑεος ηλϑον επι το μνημα ϕερουσαι α ητοιμασαν αρωματα και τινες συν αυταις 2 ευρον δε τον λιϑον αποκεκυλισμενον απο του μνημειου 3 και εισελϑουσαι ουχ ευρον το σωμα του κυριου ιησου 4 και εγενετο εν τω διαπορεισϑαι αυτας περι τουτου και ιδου δυο ανδρες επεστησαν αυταις εν εσϑησεσιν αστραπτουσαις 5 εμϕοβων δε γενομενων αυτων και κλινουσων το προσωπον εις την γην ειπον προς αυτας τι ζητειτε τον ζωντα μετα των νεκρων 6 ουκ εστιν ωδε αλλ ηγερϑη μνησϑητε ως ελαλησεν υμιν ετι ων εν τη γαλιλαια 7 λεγων οτι δει τον υιον του ανϑρωπου παραδοϑηναι εις χειρας ανϑρωπων αμαρτωλων και σταυρωϑηναι και τη τριτη ημερα αναστηναι 8 και εμνησϑησαν των ρηματων αυτου 9 και υποστρεψασαι απο του μνημειου απηγγειλαν ταυτα παντα τοις ενδεκα και πασιν τοις λοιποις 10 ησαν δε η μαγδαληνη μαρια και ιωαννα και μαρια ιακωβου και αι λοιπαι συν αυταις αι ελεγον προς τους αποστολους ταυτα 11 και εϕανησαν ενωπιον αυτων ωσει ληρος τα ρηματα αυτων και ηπιστουν αυταις 12 ο δε πετρος αναστας εδραμεν επι το μνημειον και παρακυψας βλεπει τα οϑονια κειμενα μονα και απηλϑεν προς εαυτον ϑαυμαζων το γεγονος 13 και ιδου δυο εξ αυτων ησαν πορευομενοι εν αυτη τη ημερα εις κωμην απεχουσαν σταδιους εξηκοντα απο ιερουσαλημ η ονομα εμμαους 14 και αυτοι ωμιλουν προς αλληλους περι παντων των συμβεβηκοτων τουτων 15 και εγενετο εν τω ομιλειν αυτους και συζητειν και αυτος ο ιησους εγγισας συνεπορευετο αυτοις 16 οι δε οϕϑαλμοι αυτων εκρατουντο του μη επιγνωναι αυτον 17 ειπεν δε προς αυτους τινες οι λογοι ουτοι ους αντιβαλλετε προς αλληλους περιπατουντες και εστε σκυϑρωποι 18 αποκριϑεις δε ο εις ω ονομα κλεοπας ειπεν προς αυτον συ μονος παροικεις εν ιερουσαλημ και ουκ εγνως τα γενομενα εν αυτη εν ταις ημεραις ταυταις 19 και ειπεν αυτοις ποια οι δε ειπον αυτω τα περι ιησου του ναζωραιου ος εγενετο ανηρ προϕητης δυνατος εν εργω και λογω εναντιον του ϑεου και παντος του λαου 20 οπως τε παρεδωκαν αυτον οι αρχιερεις και οι αρχοντες ημων εις κριμα ϑανατου και εσταυρωσαν αυτον 21 ημεις δε ηλπιζομεν οτι αυτος εστιν ο μελλων λυτρουσϑαι τον ισραηλ αλλα γε συν πασιν τουτοις τριτην ταυτην ημεραν αγει σημερον αϕ ου ταυτα εγενετο 22 αλλα και γυναικες τινες εξ ημων εξεστησαν ημας γενομεναι ορϑριαι επι το μνημειον 23 και μη ευρουσαι το σωμα αυτου ηλϑον λεγουσαι και οπτασιαν αγγελων εωρακεναι οι λεγουσιν αυτον ζην 24 και απηλϑον τινες των συν ημιν επι το μνημειον και ευρον ουτως καϑως και αι γυναικες ειπον αυτον δε ουκ ειδον 25 και αυτος ειπεν προς αυτους ω ανοητοι και βραδεις τη καρδια του πιστευειν επι πασιν οις ελαλησαν οι προϕηται 26 ουχι ταυτα εδει παϑειν τον χριστον και εισελϑειν εις την δοξαν αυτου 27 και αρξαμενος απο μωσεως και απο παντων των προϕητων διηρμηνευεν αυτοις εν πασαις ταις γραϕαις τα περι εαυτου 28 και ηγγισαν εις την κωμην ου επορευοντο και αυτος προσεποιειτο πορρωτερω πορευεσϑαι 29 και παρεβιασαντο αυτον λεγοντες μεινον μεϑ ημων οτι προς εσπεραν εστιν και κεκλικεν η ημερα και εισηλϑεν του μειναι συν αυτοις 30 και εγενετο εν τω κατακλιϑηναι αυτον μετ αυτων λαβων τον αρτον ευλογησεν και κλασας επεδιδου αυτοις 31 αυτων δε διηνοιχϑησαν οι οϕϑαλμοι και επεγνωσαν αυτον και αυτος αϕαντος εγενετο απ αυτων 32 και ειπον προς αλληλους ουχι η καρδια ημων καιομενη ην εν ημιν ως ελαλει ημιν εν τη οδω και ως διηνοιγεν ημιν τας γραϕας 33 και ανασταντες αυτη τη ωρα υπεστρεψαν εις ιερουσαλημ και ευρον συνηϑροισμενους τους ενδεκα και τους συν αυτοις 34 λεγοντας οτι ηγερϑη ο κυριος οντως και ωϕϑη σιμωνι 35 και αυτοι εξηγουντο τα εν τη οδω και ως εγνωσϑη αυτοις εν τη κλασει του αρτου 36 ταυτα δε αυτων λαλουντων αυτος ο ιησους εστη εν μεσω αυτων και λεγει αυτοις ειρηνη υμιν 37 πτοηϑεντες δε και εμϕοβοι γενομενοι εδοκουν πνευμα ϑεωρειν 38 και ειπεν αυτοις τι τεταραγμενοι εστε και διατι διαλογισμοι αναβαινουσιν εν ταις καρδιαις υμων 39 ιδετε τας χειρας μου και τους ποδας μου οτι αυτος εγω ειμι ψηλαϕησατε με και ιδετε οτι πνευμα σαρκα και οστεα ουκ εχει καϑως εμε ϑεωρειτε εχοντα 40 και τουτο ειπων επεδειξεν αυτοις τας χειρας και τους ποδας 41 ετι δε απιστουντων αυτων απο της χαρας και ϑαυμαζοντων ειπεν αυτοις εχετε τι βρωσιμον ενϑαδε 42 οι δε επεδωκαν αυτω ιχϑυος οπτου μερος και απο μελισσιου κηριου 43 και λαβων ενωπιον αυτων εϕαγεν 44 ειπεν δε αυτοις ουτοι οι λογοι ους ελαλησα προς υμας ετι ων συν υμιν οτι δει πληρωϑηναι παντα τα γεγραμμενα εν τω νομω μωσεως και προϕηταις και ψαλμοις περι εμου 45 τοτε διηνοιξεν αυτων τον νουν του συνιεναι τας γραϕας 46 και ειπεν αυτοις οτι ουτως γεγραπται και ουτως εδει παϑειν τον χριστον και αναστηναι εκ νεκρων τη τριτη ημερα 47 και κηρυχϑηναι επι τω ονοματι αυτου μετανοιαν και αϕεσιν αμαρτιων εις παντα τα εϑνη αρξαμενον απο ιερουσαλημ 48 υμεις δε εστε μαρτυρες τουτων 49 και ιδου εγω αποστελλω την επαγγελιαν του πατρος μου εϕ υμας υμεις δε καϑισατε εν τη πολει ιερουσαλημ εως ου ενδυσησϑε δυναμιν εξ υψους 50 εξηγαγεν δε αυτους εξω εως εις βηϑανιαν και επαρας τας χειρας αυτου ευλογησεν αυτους 51 και εγενετο εν τω ευλογειν αυτον αυτους διεστη απ αυτων και ανεϕερετο εις τον ουρανον 52 και αυτοι προσκυνησαντες αυτον υπεστρεψαν εις ιερουσαλημ μετα χαρας μεγαλης 53 και ησαν διαπαντος εν τω ιερω αινουντες και ευλογουντες τον ϑεον αμην Εξπλιχιτ Εϖανγελιυμ σεχυνδυμ Λυχαμ

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 1

1 ᾽Εν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν ϑεόν, καὶ ϑεὸς ἦν ὁ λόγος. 2 οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν ϑεόν. 3 πάντα δι∍ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ γέγονεν 4 ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ ϕῶς τῶν ἀνϑρώπων· 5 καὶ τὸ ϕῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ ϕαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν. 6 ᾽Εγένετο ἄνϑρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ ϑεοῦ, ὄνομα αὐτῷ ᾽Ιωάννης· 7 οὗτος ἦλϑεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ϕωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσιν δι∍ αὐτοῦ. 8 οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ ϕῶς, ἀλλ∍ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ϕωτός. 9 ῏Ην τὸ ϕῶς τὸ ἀληϑινόν, ὃ ϕωτίζει πάντα ἄνϑρωπον, ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. 10 ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι∍ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω. 11 εἰς τὰ ἴδια ἦλϑεν, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον. 12 ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα ϑεοῦ γενέσϑαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, 13 οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων οὐδὲ ἐκ ϑελήματος σαρκὸς οὐδὲ ἐκ ϑελήματος ἀνδρὸς ἀλλ∍ ἐκ ϑεοῦ ἐγεννήϑησαν. 14 Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐϑεασάμεϑα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληϑείας. 15 ᾽Ιωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ καὶ κέκραγεν λέγων, Οὗτος ἦν ὃν εἶπον, ῾Ο ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσϑέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. 16 ὅτι ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος· 17 ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόϑη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήϑεια διὰ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο. 18 ϑεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε· μονογενὴς ϑεὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρὸς ἐκεῖνος ἐξηγήσατο. 19 Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ ᾽Ιωάννου, ὅτε ἀπέστειλαν [πρὸς αὐτὸν] οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἐξ ῾Ιεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευίτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν, Σὺ τίς εἶ; 20 καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι ᾽Εγὼ οὐκ εἰμὶ ὁ Χριστός. 21 καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, Τί οὖν σύ; ᾽Ηλίας εἶ; καὶ λέγει, Οὐκ εἰμί. ῾Ο προϕήτης εἶ σύ; καὶ ἀπεκρίϑη, Οὔ. 22 εἶπαν οὖν αὐτῷ, Τίς εἶ; ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς· τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ; 23 ἔϕη, ᾽Εγὼ ϕωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Εὐϑύνατε τὴν ὁδὸν κυρίου,καϑὼς εἶπεν ᾽Ησαίας ὁ προϕήτης. 24 Καὶ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων. 25 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν καὶ εἶπαν αὐτῷ, Τί οὖν βαπτίζεις εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ Χριστὸς οὐδὲ ᾽Ηλίας οὐδὲ ὁ προϕήτης; 26 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιωάννης λέγων, ᾽Εγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι· μέσος ὑμῶν ἕστηκεν ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε, 27 ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, οὗ οὐκ εἰμὶ [ἐγὼ] ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος. 28 Ταῦτα ἐν Βηϑανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου, ὅπου ἦν ὁ ᾽Ιωάννης βαπτίζων. 29 Τῇ ἐπαύριον βλέπει τὸν ᾽Ιησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει, ῎Ιδε ὁ ἀμνὸς τοῦ ϑεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. 30 οὗτός ἐστιν ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εἶπον, ᾽Οπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ ὃς ἔμπροσϑέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. 31 κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ∍ ἵνα ϕανερωϑῇ τῷ ᾽Ισραὴλ διὰ τοῦτο ἦλϑον ἐγὼ ἐν ὕδατι βαπτίζων. 32 Καὶ ἐμαρτύρησεν ᾽Ιωάννης λέγων ὅτι Τεϑέαμαι τὸ πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ∍ αὐτόν· 33 κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ∍ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι ἐκεῖνός μοι εἶπεν, ᾽Εϕ∍ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ∍ αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν πνεύματι ἁγίῳ. 34 κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ϑεοῦ. 35 Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ ᾽Ιωάννης καὶ ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ δύο, 36 καὶ ἐμβλέψας τῷ ᾽Ιησοῦ περιπατοῦντι λέγει, ῎Ιδε ὁ ἀμνὸς τοῦ ϑεοῦ. 37 καὶ ἤκουσαν οἱ δύο μαϑηταὶ αὐτοῦ λαλοῦντος καὶ ἠκολούϑησαν τῷ ᾽Ιησοῦ. 38 στραϕεὶς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ϑεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουϑοῦντας λέγει αὐτοῖς, Τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, ῾Ραββί [ὃ λέγεται μεϑερμηνευόμενον Διδάσκαλε], ποῦ μένεις; 39 λέγει αὐτοῖς, ῎Ερχεσϑε καὶ ὄψεσϑε. ἦλϑαν οὖν καὶ εἶδαν ποῦ μένει, καὶ παρ∍ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη. 40 ῏Ην ᾽Ανδρέας ὁ ἀδελϕὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ ᾽Ιωάννου καὶ ἀκολουϑησάντων αὐτῷ· 41 εὑρίσκει οὗτος πρῶτον τὸν ἀδελϕὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ, Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν [ὅ ἐστιν μεϑερμηνευόμενον Χριστός]· 42 ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν ᾽Ιησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν, Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς ᾽Ιωάννου· σὺ κληϑήσῃ Κηϕᾶς [ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος]. 43 Τῇ ἐπαύριον ἠϑέλησεν ἐξελϑεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον. καὶ λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Ακολούϑει μοι. 44 ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηϑσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως ᾽Ανδρέου καὶ Πέτρου. 45 εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναϑαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ, ῝Ον ἔγραψεν Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προϕῆται εὑρήκαμεν, ᾽Ιησοῦν υἱὸν τοῦ ᾽Ιωσὴϕ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 46 καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναϑαναήλ, ᾽Εκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαϑὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος, ῎Ερχου καὶ ἴδε. 47 εἶδεν ὁ ᾽Ιησοῦς τὸν Ναϑαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ, ῎Ιδε ἀληϑῶς ᾽Ισραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν. 48 λέγει αὐτῷ Ναϑαναήλ, Πόϑεν με γινώσκεις; ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον ϕωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 49 ἀπεκρίϑη αὐτῷ Ναϑαναήλ, ῾Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ ϑεοῦ, σὺ βασιλεὺς εἶ τοῦ ᾽Ισραήλ. 50 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῞Οτι εἶπόν σοι ὅτι εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. 51 καὶ λέγει αὐτῷ, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὄψεσϑε τὸν οὐρανὸνἀνεῳγότα καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ ϑεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντασἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 2

1 Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν ἡ μήτηρ τοῦ ᾽Ιησοῦ ἐκεῖ· 2 ἐκλήϑη δὲ καὶ ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον. 3 καὶ ὑστερήσαντος οἴνου λέγει ἡ μήτηρ τοῦ ᾽Ιησοῦ πρὸς αὐτόν, Οἶνον οὐκ ἔχουσιν. 4 [καὶ] λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου. 5 λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις, ῞Ο τι ἂν λέγῃ ὑμῖν ποιήσατε. 6 ἦσαν δὲ ἐκεῖ λίϑιναι ὑδρίαι ἓξ κατὰ τὸν καϑαρισμὸν τῶν ᾽Ιουδαίων κείμεναι, χωροῦσαι ἀνὰ μετρητὰς δύο ἢ τρεῖς. 7 λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. καὶ ἐγέμισαν αὐτὰς ἕως ἄνω. 8 καὶ λέγει αὐτοῖς, ᾽Αντλήσατε νῦν καὶ ϕέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ· οἱ δὲ ἤνεγκαν. 9 ὡς δὲ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον, καὶ οὐκ ᾔδει πόϑεν ἐστίν, οἱ δὲ διάκονοι ᾔδεισαν οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ, ϕωνεῖ τὸν νυμϕίον ὁ ἀρχιτρίκλινος 10 καὶ λέγει αὐτῷ, Πᾶς ἄνϑρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίϑησιν, καὶ ὅταν μεϑυσϑῶσιν τὸν ἐλάσσω· σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ἕως ἄρτι. 11 Ταύτην ἐποίησεν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐϕανέρωσεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ. 12 Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καϕαρναοὺμ αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελϕοὶ [αὐτοῦ] καὶ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας. 13 Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ πάσχα τῶν ᾽Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς ῾Ιεροσόλυμα ὁ ᾽Ιησοῦς. 14 καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστερὰς καὶ τοὺς κερματιστὰς καϑημένους, 15 καὶ ποιήσας ϕραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέτρεψεν, 16 καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν, ῎Αρατε ταῦτα ἐντεῦϑεν, μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου. 17 ᾽Εμνήσϑησαν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, ῾Ο ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταϕάγεταί με. 18 ἀπεκρίϑησαν οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι καὶ εἶπαν αὐτῷ, Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν, ὅτι ταῦτα ποιεῖς; 19 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. 20 εἶπαν οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι, Τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν οἰκοδομήϑη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν; 21 ἐκεῖνος δὲ ἔλεγεν περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ. 22 ὅτε οὖν ἠγέρϑη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσϑησαν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγεν, καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραϕῇ καὶ τῷ λόγῳ ὃν εἶπεν ὁ ᾽Ιησοῦς. 23 ῾Ως δὲ ἦν ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐν τῷ πάσχα ἐν τῇ ἑορτῇ, πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ϑεωροῦντες αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει· 24 αὐτὸς δὲ ᾽Ιησοῦς οὐκ ἐπίστευεν αὑτὸν αὐτοῖς διὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν πάντας, 25 καὶ ὅτι οὐ χρείαν εἶχεν ἵνα τις μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ἀνϑρώπου· αὐτὸς γὰρ ἐγίνωσκεν τί ἦν ἐν τῷ ἀνϑρώπῳ.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 3

1 ῏Ην δὲ ἄνϑρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν ᾽Ιουδαίων· 2 οὗτος ἦλϑεν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῾Ραββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ ϑεοῦ ἐλήλυϑας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ δύναται ταῦτα τὰ σημεῖα ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ ϑεὸς μετ∍ αὐτοῦ. 3 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηϑῇ ἄνωϑεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ ϑεοῦ. 4 λέγει πρὸς αὐτὸν [ὁ] Νικόδημος, Πῶς δύναται ἄνϑρωπος γεννηϑῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελϑεῖν καὶ γεννηϑῆναι; 5 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηϑῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελϑεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ ϑεοῦ. 6 τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν. 7 μὴ ϑαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, Δεῖ ὑμᾶς γεννηϑῆναι ἄνωϑεν. 8 τὸ πνεῦμα ὅπου ϑέλει πνεῖ, καὶ τὴν ϕωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ∍ οὐκ οἶδας πόϑεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος. 9 ἀπεκρίϑη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πῶς δύναται ταῦτα γενέσϑαι; 10 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ ᾽Ισραὴλ καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις; 11 ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε. 12 εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; 13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνϑρώπου. 14 καὶ καϑὼς Μωϋσῆς ὕψωσεν τὸν ὄϕιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωϑῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου, 15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων ἐν αὐτῷ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 16 Οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ ϑεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ∍ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 17 οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ ϑεὸς τὸν υἱὸν εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ∍ ἵνα σωϑῇ ὁ κόσμος δι∍ αὐτοῦ. 18 ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται· ὁ [δὲ] μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ ϑεοῦ. 19 αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ ϕῶς ἐλήλυϑεν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνϑρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ ϕῶς, ἦν γὰρ αὐτῶν πονηρὰ τὰ ἔργα. 20 πᾶς γὰρ ὁ ϕαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ ϕῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ ϕῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχϑῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· 21 ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήϑειαν ἔρχεται πρὸς τὸ ϕῶς, ἵνα ϕανερωϑῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα ὅτι ἐν ϑεῷ ἐστιν εἰργασμένα. 22 Μετὰ ταῦτα ἦλϑεν ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν ᾽Ιουδαίαν γῆν, καὶ ἐκεῖ διέτριβεν μετ∍ αὐτῶν καὶ ἐβάπτιζεν. 23 ἦν δὲ καὶ ὁ ᾽Ιωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλείμ, ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ, καὶ παρεγίνοντο καὶ ἐβαπτίζοντο· 24 οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν ϕυλακὴν ὁ ᾽Ιωάννης. 25 ᾽Εγένετο οὖν ζήτησις ἐκ τῶν μαϑητῶν ᾽Ιωάννου μετὰ ᾽Ιουδαίου περὶ καϑαρισμοῦ. 26 καὶ ἦλϑον πρὸς τὸν ᾽Ιωάννην καὶ εἶπαν αὐτῷ, ῾Ραββί, ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου, ᾧ σὺ μεμαρτύρηκας, ἴδε οὗτος βαπτίζει καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αὐτόν. 27 ἀπεκρίϑη ᾽Ιωάννης καὶ εἶπεν, Οὐ δύναται ἄνϑρωπος λαμβάνειν οὐδὲ ἓν ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. 28 αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον [ὅτι] Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ∍ ὅτι ᾽Απεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσϑεν ἐκείνου. 29 ὁ ἔχων τὴν νύμϕην νυμϕίος ἐστίν· ὁ δὲ ϕίλος τοῦ νυμϕίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν ϕωνὴν τοῦ νυμϕίου. αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. 30 ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσϑαι. 31 ῾Ο ἄνωϑεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν· ὁ ὢν ἐκ τῆς γῆς ἐκ τῆς γῆς ἐστιν καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ. ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος [ἐπάνω πάντων ἐστίν·] 32 ὃ ἑώρακεν καὶ ἤκουσεν τοῦτο μαρτυρεῖ, καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμβάνει. 33 ὁ λαβὼν αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσϕράγισεν ὅτι ὁ ϑεὸς ἀληϑής ἐστιν. 34 ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ ϑεὸς τὰ ῥήματα τοῦ ϑεοῦ λαλεῖ, οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν τὸ πνεῦμα. 35 ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. 36 ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον· ὁ δὲ ἀπειϑῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ∍ ἡ ὀργὴ τοῦ ϑεοῦ μένει ἐπ∍ αὐτόν.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 4

1 ῾Ως οὖν ἔγνω ὁ ᾽Ιησοῦς ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι ᾽Ιησοῦς πλείονας μαϑητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ ᾽Ιωάννης 2 καίτοι γε ᾽Ιησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλ∍ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ 3 ἀϕῆκεν τὴν ᾽Ιουδαίαν καὶ ἀπῆλϑεν πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. 4 ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσϑαι διὰ τῆς Σαμαρείας. 5 ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχὰρ πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾽Ιακὼβ [τῷ] ᾽Ιωσὴϕ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· 6 ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾽Ιακώβ. ὁ οὖν ᾽Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαϑέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡς ἕκτη. 7 ῎Ερχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, Δός μοι πεῖν· 8 οἱ γὰρ μαϑηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύϑεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροϕὰς ἀγοράσωσιν. 9 λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις, Πῶς σὺ ᾽Ιουδαῖος ὢν παρ∍ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς γυναικὸς Σαμαρίτιδος οὔσης; [οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾽Ιουδαῖοι Σαμαρίταις.] 10 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ ϑεοῦ καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, Δός μοι πεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτὸν καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. 11 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις καὶ τὸ ϕρέαρ ἐστὶν βαϑύ· πόϑεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν; 12 μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾽Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ ϕρέαρ καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ ϑρέμματα αὐτοῦ; 13 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· 14 ὃς δ∍ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον. 15 λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή, Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ διέρχωμαι ἐνϑάδε ἀντλεῖν. 16 Λέγει αὐτῇ, ῞Υπαγε ϕώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλϑὲ ἐνϑάδε. 17 ἀπεκρίϑη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν αὐτῷ, Οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, Καλῶς εἶπες ὅτι ῎Ανδρα οὐκ ἔχω· 18 πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληϑὲς εἴρηκας. 19 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, ϑεωρῶ ὅτι προϕήτης εἶ σύ. 20 οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν ῾Ιεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου προσκυνεῖν δεῖ. 21 λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, Πίστευέ μοι, γύναι, ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν ῾Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί. 22 ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε· ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν, ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν ᾽Ιουδαίων ἐστίν. 23 ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληϑινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληϑείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. 24 πνεῦμα ὁ ϑεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληϑείᾳ δεῖ προσκυνεῖν. 25 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται, ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλϑῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν ἅπαντα. 26 λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι. 27 Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλϑαν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐϑαύμαζον ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπεν, Τί ζητεῖς; ἤ, Τί λαλεῖς μετ∍ αὐτῆς; 28 ἀϕῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλϑεν εἰς τὴν πόλιν καὶ λέγει τοῖς ἀνϑρώποις, 29 Δεῦτε ἴδετε ἄνϑρωπον ὃς εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; 30 ἐξῆλϑον ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. 31 ᾽Εν τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαϑηταὶ λέγοντες, ῾Ραββί, ϕάγε. 32 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, ᾽Εγὼ βρῶσιν ἔχω ϕαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. 33 ἔλεγον οὖν οἱ μαϑηταὶ πρὸς ἀλλήλους, Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ ϕαγεῖν; 34 λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιήσω τὸ ϑέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον. 35 οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ῎Ετι τετράμηνός ἐστιν καὶ ὁ ϑερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀϕϑαλμοὺς ὑμῶν καὶ ϑεάσασϑε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς ϑερισμόν. ἤδη 36 ὁ ϑερίζων μισϑὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἵνα ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ ϑερίζων. 37 ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ἀληϑινὸς ὅτι ῎Αλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ ϑερίζων. 38 ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς ϑερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασιν, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύϑατε. 39 ᾽Εκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαριτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα. 40 ὡς οὖν ἦλϑον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ∍ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας. 41 καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ, 42 τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληϑῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου. 43 Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλϑεν ἐκεῖϑεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· 44 αὐτὸς γὰρ ᾽Ιησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προϕήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει. 45 ὅτε οὖν ἦλϑεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι, πάντα ἑωρακότες ὅσα ἐποίησεν ἐν ῾Ιεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλϑον εἰς τὴν ἑορτήν. 46 ῏Ηλϑεν οὖν πάλιν εἰς τὴν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐποίησεν τὸ ὕδωρ οἶνον. καὶ ἦν τις βασιλικὸς οὗ ὁ υἱὸς ἠσϑένει ἐν Καϕαρναούμ· 47 οὗτος ἀκούσας ὅτι ᾽Ιησοῦς ἥκει ἐκ τῆς ᾽Ιουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀπῆλϑεν πρὸς αὐτὸν καὶ ἠρώτα ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν, ἤμελλεν γὰρ ἀποϑνῄσκειν. 48 εἶπεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς πρὸς αὐτόν, ᾽Εὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε. 49 λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηϑι πρὶν ἀποϑανεῖν τὸ παιδίον μου. 50 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ. ἐπίστευσεν ὁ ἄνϑρωπος τῷ λόγῳ ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ἐπορεύετο. 51 ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὑπήντησαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ παῖς αὐτοῦ ζῇ. 52 ἐπύϑετο οὖν τὴν ὥραν παρ∍ αὐτῶν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν· εἶπαν οὖν αὐτῷ ὅτι ᾽Εχϑὲς ὥραν ἑβδόμην ἀϕῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός. 53 ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ῾Ο υἱός σου ζῇ, καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη. 54 Τοῦτο [δὲ] πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ ᾽Ιησοῦς ἐλϑὼν ἐκ τῆς ᾽Ιουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 5

1 Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν ᾽Ιουδαίων, καὶ ἀνέβη ᾽Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα. 2 ἔστιν δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήϑρα ἡ ἐπιλεγομένη ῾Εβραϊστὶ Βηϑζαϑά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3 ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆϑος τῶν ἀσϑενούντων, τυϕλῶν, χωλῶν, ξηρῶν. 5 ἦν δέ τις ἄνϑρωπος ἐκεῖ τριάκοντα [καὶ] ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσϑενείᾳ αὐτοῦ· 6 τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾽Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσϑαι; 7 ἀπεκρίϑη αὐτῷ ὁ ἀσϑενῶν, Κύριε, ἄνϑρωπον οὐκ ἔχω ἵνα ὅταν ταραχϑῇ τὸ ὕδωρ βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήϑραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγὼ ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ῎Εγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 καὶ εὐϑέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνϑρωπος, καὶ ἦρεν τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ῏Ην δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 ἔλεγον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι τῷ τεϑεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν, καὶ οὐκ ἔξεστίν σοι ἆραι τὸν κράβαττόν σου. 11 ὁ δὲ ἀπεκρίϑη αὐτοῖς, ῾Ο ποιήσας με ὑγιῆ ἐκεῖνός μοι εἶπεν, ῏Αρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνϑρωπος ὁ εἰπών σοι, ῏Αρον καὶ περιπάτει; 13 ὁ δὲ ἰαϑεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν, ὁ γὰρ ᾽Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῎Ιδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. 15 ἀπῆλϑεν ὁ ἄνϑρωπος καὶ ἀνήγγειλεν τοῖς ᾽Ιουδαίοις ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ. 16 καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον οἱ ᾽Ιουδαῖοι τὸν ᾽Ιησοῦν, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ. 17 ὁ δὲ ᾽Ιησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, ῾Ο πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι. 18 διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυεν τὸ σάββατον ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν ϑεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ ϑεῷ. 19 ᾽Απεκρίνατο οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀϕ∍ ἑαυτοῦ οὐδὲν ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ. 20 ὁ γὰρ πατὴρ ϕιλεῖ τὸν υἱὸν καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ, καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς ϑαυμάζητε. 21 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτως καὶ ὁ υἱὸς οἅς ϑέλει ζῳοποιεῖ. 22 οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκεν τῷ υἱῷ, 23 ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱὸν καϑὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱὸν οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν. 24 ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ ϑανάτου εἰς τὴν ζωήν. 25 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσουσιν τῆς ϕωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ ϑεοῦ καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσουσιν. 26 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως καὶ τῷ υἱῷ ἔδωκεν ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ· 27 καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνϑρώπου ἐστίν. 28 μὴ ϑαυμάζετε τοῦτο, ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσουσιν τῆς ϕωνῆς αὐτοῦ 29 καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαϑὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ ϕαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως. 30 Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ∍ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καϑὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ ϑέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ ϑέλημα τοῦ πέμψαντός με. 31 ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληϑής· 32 ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληϑής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ. 33 ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς ᾽Ιωάννην, καὶ μεμαρτύρηκεν τῇ ἀληϑείᾳ· 34 ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνϑρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωϑῆτε. 35 ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ ϕαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠϑελήσατε ἀγαλλιαϑῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ ϕωτὶ αὐτοῦ. 36 ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ ᾽Ιωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ δέδωκέν μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκεν· 37 καὶ ὁ πέμψας με πατὴρ ἐκεῖνος μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοῦ. οὔτε ϕωνὴν αὐτοῦ πώποτε ἀκηκόατε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε, 38 καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε. 39 ἐραυνᾶτε τὰς γραϕάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ· 40 καὶ οὐ ϑέλετε ἐλϑεῖν πρός με ἵνα ζωὴν ἔχητε. 41 Δόξαν παρὰ ἀνϑρώπων οὐ λαμβάνω, 42 ἀλλὰ ἔγνωκα ὑμᾶς ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ ϑεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς. 43 ἐγὼ ἐλήλυϑα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλϑῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήμψεσϑε. 44 πῶς δύνασϑε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου ϑεοῦ οὐ ζητεῖτε; 45 μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν Μωϋσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε. 46 εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί, περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν. 47 εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν πιστεύσετε;

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 6

1 Μετὰ ταῦτα ἀπῆλϑεν ὁ ᾽Ιησοῦς πέραν τῆς ϑαλάσσης τῆς Γαλιλαίας τῆς Τιβεριάδος. 2 ἠκολούϑει δὲ αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἐϑεώρουν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσϑενούντων. 3 ἀνῆλϑεν δὲ εἰς τὸ ὄρος ᾽Ιησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάϑητο μετὰ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ. 4 ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν ᾽Ιουδαίων. 5 ἐπάρας οὖν τοὺς ὀϕϑαλμοὺς ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ϑεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λέγει πρὸς Φίλιππον, Πόϑεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ἵνα ϕάγωσιν οὗτοι; 6 τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν, αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν. 7 ἀπεκρίϑη αὐτῷ ὁ Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἵνα ἕκαστος βραχύ τι λάβῃ. 8 λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ, ᾽Ανδρέας ὁ ἀδελϕὸς Σίμωνος Πέτρου, 9 ῎Εστιν παιδάριον ὧδε ὃς ἔχει πέντε ἄρτους κριϑίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους; 10 εἶπεν ὁ ᾽Ιησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνϑρώπους ἀναπεσεῖν. ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. ἀνέπεσαν οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριϑμὸν ὡς πεντακισχίλιοι. 11 ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ εὐχαριστήσας διέδωκεν τοῖς ἀνακειμένοις, ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤϑελον. 12 ὡς δὲ ἐνεπλήσϑησαν λέγει τοῖς μαϑηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται. 13 συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοϕίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριϑίνων ἃ ἐπερίσσευσαν τοῖς βεβρωκόσιν. 14 Οἱ οὖν ἄνϑρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληϑῶς ὁ προϕήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον. 15 ᾽Ιησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσϑαι καὶ ἁρπάζειν αὐτὸν ἵνα ποιήσωσιν βασιλέα ἀνεχώρησεν πάλιν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος. 16 ῾Ως δὲ ὀψία ἐγένετο κατέβησαν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ϑάλασσαν, 17 καὶ ἐμβάντες εἰς πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς ϑαλάσσης εἰς Καϕαρναούμ. καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὔπω ἐληλύϑει πρὸς αὐτοὺς ὁ ᾽Ιησοῦς, 18 ἥ τε ϑάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διεγείρετο. 19 ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα ϑεωροῦσιν τὸν ᾽Ιησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς ϑαλάσσης καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐϕοβήϑησαν. 20 ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, ᾽Εγώ εἰμι, μὴ ϕοβεῖσϑε. 21 ἤϑελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ εὐϑέως ἐγένετο τὸ πλοῖον ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον. 22 Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς ϑαλάσσης εἶδον ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἕν, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλϑεν τοῖς μαϑηταῖς αὐτοῦ ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς τὸ πλοῖον ἀλλὰ μόνοι οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλϑον· 23 ἄλλα ἦλϑεν πλοῖα ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔϕαγον τὸν ἄρτον [εὐχαριστήσαντος τοῦ κυρίου]. 24 ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι ᾽Ιησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοιάρια καὶ ἦλϑον εἰς Καϕαρναοὺμ ζητοῦντες τὸν ᾽Ιησοῦν. 25 καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς ϑαλάσσης εἶπον αὐτῷ, ῾Ραββί, πότε ὧδε γέγονας; 26 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα ἀλλ∍ ὅτι ἐϕάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσϑητε. 27 ἐργάζεσϑε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνϑρώπου ὑμῖν δώσει· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσϕράγισεν ὁ ϑεός. 28 εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Τί ποιῶμεν ἵνα ἐργαζώμεϑα τὰ ἔργα τοῦ ϑεοῦ; 29 ἀπεκρίϑη ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ ϑεοῦ, ἵνα πιστεύητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος. 30 εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; τί ἐργάζῃ; 31 οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔϕαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καϑώς ἐστιν γεγραμμένον, ῎Αρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ϕαγεῖν. 32 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλ∍ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληϑινόν· 33 ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ ϑεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ. 34 Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον. 35 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσει πώποτε. 36 ἀλλ∍ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ [με] καὶ οὐ πιστεύετε. 37 Πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει, καὶ τὸν ἐρχόμενον πρὸς ἐμὲ οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω, 38 ὅτι καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ ϑέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ ϑέλημα τοῦ πέμψαντός με· 39 τοῦτο δέ ἐστιν τὸ ϑέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέν μοι μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ [ἐν] τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 40 τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ ϑέλημα τοῦ πατρός μου, ἵνα πᾶς ὁ ϑεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ [ἐν] τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 41 ᾽Εγόγγυζον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι εἶπεν, ᾽Εγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, 42 καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ᾽Ιησοῦς ὁ υἱὸς ᾽Ιωσήϕ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; πῶς νῦν λέγει ὅτι ᾽Εκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα; 43 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Μὴ γογγύζετε μετ∍ ἀλλήλων. 44 οὐδεὶς δύναται ἐλϑεῖν πρός με ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 45 ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προϕήταις, Καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ ϑεοῦ·πᾶς ὁ ἀκούσας παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαϑὼν ἔρχεται πρὸς ἐμέ. 46 οὐχ ὅτι τὸν πατέρα ἑώρακέν τις εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ ϑεοῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν πατέρα. 47 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων ἔχει ζωὴν αἰώνιον. 48 ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. 49 οἱ πατέρες ὑμῶν ἔϕαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ μάννα καὶ ἀπέϑανον· 50 οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ ϕάγῃ καὶ μὴ ἀποϑάνῃ. 51 ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις ϕάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω ἡ σάρξ μού ἐστιν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. 52 ᾽Εμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ ᾽Ιουδαῖοι λέγοντες, Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα [αὐτοῦ] ϕαγεῖν; 53 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ϕάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνϑρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. 54 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· 55 ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληϑής ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληϑής ἐστιν πόσις. 56 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ. 57 καϑὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατὴρ κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα, καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσει δι∍ ἐμέ. 58 οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, οὐ καϑὼς ἔϕαγον οἱ πατέρες καὶ ἀπέϑανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα. 59 Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καϕαρναούμ. 60 Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ εἶπαν, Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν; 61 εἰδὼς δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει; 62 ἐὰν οὖν ϑεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον; 63 τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠϕελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν. 64 ἀλλ∍ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ ᾽Ιησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν. 65 καὶ ἔλεγεν, Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλϑεῖν πρός με ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός. 66 ᾽Εκ τούτου [οὖν] πολλοὶ ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ ἀπῆλϑον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ οὐκέτι μετ∍ αὐτοῦ περιεπάτουν. 67 εἶπεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς τοῖς δώδεκα, Μὴ καὶ ὑμεῖς ϑέλετε ὑπάγειν; 68 ἀπεκρίϑη αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεϑα; ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις, 69 καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ ἅγιος τοῦ ϑεοῦ. 70 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην, καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν; 71 ἔλεγεν δὲ τὸν ᾽Ιούδαν Σίμωνος ᾽Ισκαριώτου· οὗτος γὰρ ἔμελλεν παραδιδόναι αὐτόν, εἷς [ὢν] ἐκ τῶν δώδεκα.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 7

1 Καὶ μετὰ ταῦτα περιεπάτει ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤϑελεν ἐν τῇ ᾽Ιουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἀποκτεῖναι. 2 ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν ᾽Ιουδαίων ἡ σκηνοπηγία. 3 εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελϕοὶ αὐτοῦ, Μετάβηϑι ἐντεῦϑεν καὶ ὕπαγε εἰς τὴν ᾽Ιουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαϑηταί σου ϑεωρήσουσιν [σοῦ] τὰ ἔργα ἃ ποιεῖς· 4 οὐδεὶς γάρ τι ἐν κρυπτῷ ποιεῖ καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. εἰ ταῦτα ποιεῖς, ϕανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ. 5 οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελϕοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν. 6 λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ῾Ο καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος. 7 οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς, ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν. 8 ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτήν· ἐγὼ οὐκ ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ ἐμὸς καιρὸς οὔπω πεπλήρωται. 9 ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτὸς ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ. 10 ῾Ως δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελϕοὶ αὐτοῦ εἰς τὴν ἑορτήν, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη, οὐ ϕανερῶς ἀλλ∍ ἐν κρυπτῷ. 11 οἱ οὖν ᾽Ιουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ ἔλεγον, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; 12 καὶ γογγυσμὸς περὶ αὐτοῦ ἦν [πολὺς] ἐν τῷ ὄχλῳ· οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι ᾽Αγαϑός ἐστιν, ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον. 13 οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν ϕόβον τῶν ᾽Ιουδαίων. 14 ῎Ηδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνέβη ᾽Ιησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκεν. 15 ἐϑαύμαζον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι λέγοντες, Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν μὴ μεμαϑηκώς; 16 ἀπεκρίϑη οὖν αὐτοῖς [ὁ] ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν, ῾Η ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμὴ ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με· 17 ἐάν τις ϑέλῃ τὸ ϑέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς πότερον ἐκ τοῦ ϑεοῦ ἐστιν ἢ ἐγὼ ἀπ∍ ἐμαυτοῦ λαλῶ. 18 ὁ ἀϕ∍ ἑαυτοῦ λαλῶν τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ· ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληϑής ἐστιν καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν. 19 οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον; καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον. τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι; 20 ἀπεκρίϑη ὁ ὄχλος, Δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι; 21 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, ῝Εν ἔργον ἐποίησα καὶ πάντες ϑαυμάζετε. 22 διὰ τοῦτο Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστὶν ἀλλ∍ ἐκ τῶν πατέρων καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνϑρωπον. 23 εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνϑρωπος ἐν σαββάτῳ ἵνα μὴ λυϑῇ ὁ νόμος Μωϋσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνϑρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ; 24 μὴ κρίνετε κατ∍ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνετε. 25 ῎Ελεγον οὖν τινες ἐκ τῶν ῾Ιεροσολυμιτῶν, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι; 26 καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσιν. μήποτε ἀληϑῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; 27 ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόϑεν ἐστίν· ὁ δὲ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται οὐδεὶς γινώσκει πόϑεν ἐστίν. 28 ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόϑεν εἰμί· καὶ ἀπ∍ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυϑα, ἀλλ∍ ἔστιν ἀληϑινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε· 29 ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ∍ αὐτοῦ εἰμι κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν. 30 ᾽Εζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ∍ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύϑει ἡ ὥρα αὐτοῦ. 31 ᾽Εκ τοῦ ὄχλου δὲ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ ἔλεγον, ῾Ο Χριστὸς ὅταν ἔλϑῃ μὴ πλείονα σημεῖα ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν; 32 ῎Ηκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα, καὶ ἀπέστειλαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ὑπηρέτας ἵνα πιάσωσιν αὐτόν. 33 εἶπεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς, ῎Ετι χρόνον μικρὸν μεϑ∍ ὑμῶν εἰμι καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με. 34 ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ [με], καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ὑμεῖς οὐ δύνασϑε ἐλϑεῖν. 35 εἶπον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς, Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσϑαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν ῾Ελλήνων μέλλει πορεύεσϑαι καὶ διδάσκειν τοὺς ῞Ελληνας; 36 τίς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος ὃν εἶπεν, Ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ [με], καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ὑμεῖς οὐ δύνασϑε ἐλϑεῖν; 37 ᾽Εν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ἔκραξεν λέγων, ᾽Εάν τις διψᾷ ἐρχέσϑω πρός με καὶ πινέτω. 38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καϑὼς εἶπεν ἡ γραϕή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 39 τοῦτο δὲ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος ὃ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν πνεῦμα, ὅτι ᾽Ιησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσϑη. 40 ᾽Εκ τοῦ ὄχλου οὖν ἀκούσαντες τῶν λόγων τούτων ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ἀληϑῶς ὁ προϕήτης· 41 ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 οὐχ ἡ γραϕὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ,καὶ ἀπὸ Βηϑλέεμτῆς κώμης ὅπου ἦν Δαυίδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 43 σχίσμα οὖν ἐγένετο ἐν τῷ ὄχλῳ δι∍ αὐτόν. 44 τινὲς δὲ ἤϑελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ∍ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ∍ αὐτὸν τὰς χεῖρας. 45 ῏Ηλϑον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι, Διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; 46 ἀπεκρίϑησαν οἱ ὑπηρέται, Οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως ἄνϑρωπος. 47 ἀπεκρίϑησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι, Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησϑε; 48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; 49 ἀλλὰ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπάρατοί εἰσιν. 50 λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλϑὼν πρὸς αὐτὸν τὸ πρότερον, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν, 51 Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνϑρωπον ἐὰν μὴ ἀκούσῃ πρῶτον παρ∍ αὐτοῦ καὶ γνῷ τί ποιεῖ; 52 ἀπεκρίϑησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐραύνησον καὶ ἴδε ὅτι προϕήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγείρεται. 〚53 Καὶ ἐπορεύϑησαν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 8

1 ᾽Ιησοῦς δὲ ἐπορεύϑη εἰς τὸ ῎Ορος τῶν ᾽Ελαιῶν. 2 ῎Ορϑρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ καϑίσας ἐδίδασκεν αὐτούς. 3 ἄγουσιν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι γυναῖκα ἐπὶ μοιχείᾳ κατειλημμένην, καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐν μέσῳ 4 λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, αὕτη ἡ γυνὴ κατείληπται ἐπ∍ αὐτοϕώρῳ μοιχευομένη· 5 ἐν δὲ τῷ νόμῳ ἡμῖν Μωϋσῆς ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιϑάζειν· σὺ οὖν τί λέγεις; 6 τοῦτο δὲ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν, ἵνα ἔχωσιν κατηγορεῖν αὐτοῦ. ὁ δὲ ᾽Ιησοῦς κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ κατέγραϕεν εἰς τὴν γῆν. 7 ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες [αὐτόν], ἀνέκυψεν καὶ εἶπεν αὐτοῖς, ῾Ο ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος ἐπ∍ αὐτὴν βαλέτω λίϑον· 8 καὶ πάλιν κατακύψας ἔγραϕεν εἰς τὴν γῆν. 9 οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐξήρχοντο εἷς καϑ∍ εἷς ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ κατελείϕϑη μόνος, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳ οὖσα. 10 ἀνακύψας δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ποῦ εἰσιν; οὐδείς σε κατέκρινεν; 11 ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, κύριε. εἶπεν δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς, Οὐδὲ ἐγώ σε κατακρίνω· πορεύου, [καὶ] ἀπὸ τοῦ νῦν μηκέτι ἁμάρτανε.〛 12 Πάλιν οὖν αὐτοῖς ἐλάλησεν ὁ ᾽Ιησοῦς λέγων, ᾽Εγώ εἰμι τὸ ϕῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουϑῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ∍ ἕξει τὸ ϕῶς τῆς ζωῆς. 13 εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς· ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληϑής. 14 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἀληϑής ἐστιν ἡ μαρτυρία μου, ὅτι οἶδα πόϑεν ἦλϑον καὶ ποῦ ὑπάγω· ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε πόϑεν ἔρχομαι ἢ ποῦ ὑπάγω. 15 ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε, ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα. 16 καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ, ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληϑινή ἐστιν, ὅτι μόνος οὐκ εἰμί, ἀλλ∍ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με πατήρ. 17 καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ τῷ ὑμετέρῳ γέγραπται ὅτι δύο ἀνϑρώπων ἡ μαρτυρία ἀληϑής ἐστιν. 18 ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμαυτοῦ καὶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὁ πέμψας με πατήρ. 19 ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, Οὔτε ἐμὲ οἴδατε οὔτε τὸν πατέρα μου· εἰ ἐμὲ ᾔδειτε, καὶ τὸν πατέρα μου ἂν ᾔδειτε. 20 Ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησεν ἐν τῷ γαζοϕυλακίῳ διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύϑει ἡ ὥρα αὐτοῦ. 21 Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς, ᾽Εγὼ ὑπάγω καὶ ζητήσετέ με, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποϑανεῖσϑε· ὅπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμεῖς οὐ δύνασϑε ἐλϑεῖν. 22 ἔλεγον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει, ῞Οπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμεῖς οὐ δύνασϑε ἐλϑεῖν; 23 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, ῾Υμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ, ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί· ὑμεῖς ἐκ τούτου τοῦ κόσμου ἐστέ, ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου. 24 εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποϑανεῖσϑε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποϑανεῖσϑε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ; εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Τὴν ἀρχὴν ὅ τι καὶ λαλῶ ὑμῖν; 26 πολλὰ ἔχω περὶ ὑμῶν λαλεῖν καὶ κρίνειν· ἀλλ∍ ὁ πέμψας με ἀληϑής ἐστιν, κἀγὼ ἃ ἤκουσα παρ∍ αὐτοῦ ταῦτα λαλῶ εἰς τὸν κόσμον. 27 οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν. 28 εἶπεν οὖν [αὐτοῖς] ὁ ᾽Ιησοῦς, ῞Οταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου, τότε γνώσεσϑε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ∍ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καϑὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατὴρ ταῦτα λαλῶ. 29 καὶ ὁ πέμψας με μετ∍ ἐμοῦ ἐστιν· οὐκ ἀϕῆκέν με μόνον, ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε. 30 Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν. 31 ῎Ελεγεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ ᾽Ιουδαίους, ᾽Εὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληϑῶς μαϑηταί μού ἐστε, 32 καὶ γνώσεσϑε τὴν ἀλήϑειαν, καὶ ἡ ἀλήϑεια ἐλευϑερώσει ὑμᾶς. 33 ἀπεκρίϑησαν πρὸς αὐτόν, Σπέρμα ᾽Αβραάμ ἐσμεν καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι ᾽Ελεύϑεροι γενήσεσϑε; 34 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστιν [τῆς ἁμαρτίας]. 35 ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα. 36 ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευϑερώσῃ, ὄντως ἐλεύϑεροι ἔσεσϑε. 37 οἶδα ὅτι σπέρμα ᾽Αβραάμ ἐστε· ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν. 38 ἃ ἐγὼ ἑώρακα παρὰ τῷ πατρὶ λαλῶ· καὶ ὑμεῖς οὖν ἃ ἠκούσατε παρὰ τοῦ πατρὸς ποιεῖτε. 39 ᾽Απεκρίϑησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ, ῾Ο πατὴρ ἡμῶν ᾽Αβραάμ ἐστιν. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἰ τέκνα τοῦ ᾽Αβραάμ ἐστε, τὰ ἔργα τοῦ ᾽Αβραὰμ ἐποιεῖτε· 40 νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνϑρωπον ὃς τὴν ἀλήϑειαν ὑμῖν λελάληκα ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ ϑεοῦ· τοῦτο ᾽Αβραὰμ οὐκ ἐποίησεν. 41 ὑμεῖς ποιεῖτε τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς ὑμῶν. εἶπαν [οὖν] αὐτῷ, ῾Ημεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεϑα· ἕνα πατέρα ἔχομεν τὸν ϑεόν. 42 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἰ ὁ ϑεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν, ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ, ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ ϑεοῦ ἐξῆλϑον καὶ ἥκω· οὐδὲ γὰρ ἀπ∍ ἐμαυτοῦ ἐλήλυϑα, ἀλλ∍ ἐκεῖνός με ἀπέστειλεν. 43 διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε; ὅτι οὐ δύνασϑε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν. 44 ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιϑυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν ϑέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνϑρωποκτόνος ἦν ἀπ∍ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληϑείᾳ οὐκ ἔστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήϑεια ἐν αὐτῷ. ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. 45 ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήϑειαν λέγω, οὐ πιστεύετέ μοι. 46 τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; εἰ ἀλήϑειαν λέγω, διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι; 47 ὁ ὢν ἐκ τοῦ ϑεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ ϑεοῦ ἀκούει· διὰ τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε, ὅτι ἐκ τοῦ ϑεοῦ οὐκ ἐστέ. 48 ᾽Απεκρίϑησαν οἱ ᾽Ιουδαῖοι καὶ εἶπαν αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρίτης εἶ σὺ καὶ δαιμόνιον ἔχεις; 49 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω, ἀλλὰ τιμῶ τὸν πατέρα μου, καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με. 50 ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου· ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων. 51 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐάν τις τὸν ἐμὸν λόγον τηρήσῃ, ϑάνατον οὐ μὴ ϑεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα. 52 εἶπον [οὖν] αὐτῷ οἱ ᾽Ιουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. ᾽Αβραὰμ ἀπέϑανεν καὶ οἱ προϕῆται, καὶ σὺ λέγεις, ᾽Εάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται ϑανάτου εἰς τὸν αἰῶνα. 53 μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾽Αβραάμ, ὅστις ἀπέϑανεν; καὶ οἱ προϕῆται ἀπέϑανον· τίνα σεαυτὸν ποιεῖς; 54 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, ᾽Εὰν ἐγὼ δοξάσω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν· ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι ϑεὸς ἡμῶν ἐστιν· 55 καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν, ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν. κἂν εἴπω ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν, ἔσομαι ὅμοιος ὑμῖν ψεύστης· ἀλλὰ οἶδα αὐτὸν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ. 56 ᾽Αβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν, καὶ εἶδεν καὶ ἐχάρη. 57 εἶπον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις καὶ ᾽Αβραὰμ ἑώρακας; 58 εἶπεν αὐτοῖς ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν ᾽Αβραὰμ γενέσϑαι ἐγὼ εἰμί. 59 ἦραν οὖν λίϑους ἵνα βάλωσιν ἐπ∍ αὐτόν· ᾽Ιησοῦς δὲ ἐκρύβη καὶ ἐξῆλϑεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 9

1 Καὶ παράγων εἶδεν ἄνϑρωπον τυϕλὸν ἐκ γενετῆς. 2 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, ῾Ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυϕλὸς γεννηϑῇ; 3 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ∍ ἵνα ϕανερωϑῇ τὰ ἔργα τοῦ ϑεοῦ ἐν αὐτῷ. 4 ἡμᾶς δεῖ ἐργάζεσϑαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσϑαι. 5 ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, ϕῶς εἰμι τοῦ κόσμου. 6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσεν χαμαὶ καὶ ἐποίησεν πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισεν αὐτοῦ τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀϕϑαλμοὺς 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῞Υπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήϑραν τοῦ Σιλωάμ [ὃ ἑρμηνεύεται ᾽Απεσταλμένος]. ἀπῆλϑεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλϑεν βλέπων. 8 Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ ϑεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι προσαίτης ἦν ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καϑήμενος καὶ προσαιτῶν; 9 ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν· ἄλλοι ἔλεγον, Οὐχί, ἀλλὰ ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ᾽Εγώ εἰμι. 10 ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Πῶς [οὖν] ἠνεῴχϑησάν σου οἱ ὀϕϑαλμοί; 11 ἀπεκρίϑη ἐκεῖνος, ῾Ο ἄνϑρωπος ὁ λεγόμενος ᾽Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησεν καὶ ἐπέχρισέν μου τοὺς ὀϕϑαλμοὺς καὶ εἶπέν μοι ὅτι ῞Υπαγε εἰς τὸν Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελϑὼν οὖν καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. 12 καὶ εἶπαν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει, Οὐκ οἶδα. 13 ῎Αγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους τόν ποτε τυϕλόν. 14 ἦν δὲ σάββατον ἐν ᾗ ἡμέρᾳ τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀϕϑαλμούς. 15 πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι πῶς ἀνέβλεψεν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Πηλὸν ἐπέϑηκέν μου ἐπὶ τοὺς ὀϕϑαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω. 16 ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ ϑεοῦ ὁ ἄνϑρωπος, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι [δὲ] ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνϑρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς. 17 λέγουσιν οὖν τῷ τυϕλῷ πάλιν, Τί σὺ λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἠνέῳξέν σου τοὺς ὀϕϑαλμούς; ὁ δὲ εἶπεν ὅτι Προϕήτης ἐστίν. 18 Οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι ἦν τυϕλὸς καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐϕώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος 19 καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυϕλὸς ἐγεννήϑη; πῶς οὖν βλέπει ἄρτι; 20 ἀπεκρίϑησαν οὖν οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπαν, Οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν καὶ ὅτι τυϕλὸς ἐγεννήϑη· 21 πῶς δὲ νῦν βλέπει οὐκ οἴδαμεν, ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀϕϑαλμοὺς ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν· αὐτὸν ἐρωτήσατε, ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λαλήσει. 22 ταῦτα εἶπαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ ὅτι ἐϕοβοῦντο τοὺς ᾽Ιουδαίους, ἤδη γὰρ συνετέϑειντο οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται. 23 διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπαν ὅτι ῾Ηλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐπερωτήσατε. 24 ᾽Εϕώνησαν οὖν τὸν ἄνϑρωπον ἐκ δευτέρου ὃς ἦν τυϕλὸς καὶ εἶπαν αὐτῷ, Δὸς δόξαν τῷ ϑεῷ· ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι οὗτος ὁ ἄνϑρωπος ἁμαρτωλός ἐστιν. 25 ἀπεκρίϑη οὖν ἐκεῖνος, Εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν οὐκ οἶδα· ἓν οἶδα, ὅτι τυϕλὸς ὢν ἄρτι βλέπω. 26 εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί ἐποίησέν σοι; πῶς ἤνοιξέν σου τοὺς ὀϕϑαλμούς; 27 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς, Εἶπον ὑμῖν ἤδη καὶ οὐκ ἠκούσατε· τί πάλιν ϑέλετε ἀκούειν; μὴ καὶ ὑμεῖς ϑέλετε αὐτοῦ μαϑηταὶ γενέσϑαι; 28 καὶ ἐλοιδόρησαν αὐτὸν καὶ εἶπον, Σὺ μαϑητὴς εἶ ἐκείνου, ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωϋσέως ἐσμὲν μαϑηταί· 29 ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωϋσεῖ λελάληκεν ὁ ϑεός, τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόϑεν ἐστίν. 30 ἀπεκρίϑη ὁ ἄνϑρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς, ᾽Εν τούτῳ γὰρ τὸ ϑαυμαστόν ἐστιν ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόϑεν ἐστίν, καὶ ἤνοιξέν μου τοὺς ὀϕϑαλμούς. 31 οἴδαμεν ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ ϑεὸς οὐκ ἀκούει, ἀλλ∍ ἐάν τις ϑεοσεβὴς ᾖ καὶ τὸ ϑέλημα αὐτοῦ ποιῇ τούτου ἀκούει. 32 ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσϑη ὅτι ἤνοιξέν τις ὀϕϑαλμοὺς τυϕλοῦ γεγεννημένου· 33 εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ ϑεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν. 34 ἀπεκρίϑησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, ᾽Εν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήϑης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω. 35 ῎Ηκουσεν ᾽Ιησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω, καὶ εὑρὼν αὐτὸν εἶπεν [αὐτῷ], Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου; 36 ἀπεκρίϑη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Καὶ τίς ἐστιν, κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν; 37 εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Καὶ ἑώρακας αὐτὸν καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν. 38 ὁ δὲ ἔϕη, Πιστεύω, κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. 39 καὶ εἶπεν ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἰς κρίμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλϑον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσιν καὶ οἱ βλέποντες τυϕλοὶ γένωνται. 40 ῎Ηκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ μετ∍ αὐτοῦ ὄντες, καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ ἡμεῖς τυϕλοί ἐσμεν; 41 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἰ τυϕλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι Βλέπομεν· ἡ ἁμαρτία ὑμῶν μένει.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 10

1 ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ϑύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόϑεν ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶν καὶ λῃστής· 2 ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς ϑύρας ποιμήν ἐστιν τῶν προβάτων. 3 τούτῳ ὁ ϑυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς ϕωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα ϕωνεῖ κατ∍ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά. 4 ὅταν τὰ ἴδια πάντα ἐκβάλῃ, ἔμπροσϑεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουϑεῖ, ὅτι οἴδασιν τὴν ϕωνὴν αὐτοῦ· 5 ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουϑήσουσιν ἀλλὰ ϕεύξονται ἀπ∍ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασιν τῶν ἀλλοτρίων τὴν ϕωνήν. 6 Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς. 7 Εἶπεν οὖν πάλιν ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ ϑύρα τῶν προβάτων. 8 πάντες ὅσοι ἦλϑον [πρὸ ἐμοῦ] κλέπται εἰσὶν καὶ λῃσταί· ἀλλ∍ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα. 9 ἐγώ εἰμι ἡ ϑύρα· δι∍ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλϑῃ σωϑήσεται καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται καὶ νομὴν εὑρήσει. 10 ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ ϑύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλϑον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν καὶ περισσὸν ἔχωσιν. 11 ᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός· ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίϑησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· 12 ὁ μισϑωτὸς καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ ἔστιν τὰ πρόβατα ἴδια, ϑεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀϕίησιν τὰ πρόβατα καὶ ϕεύγει καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει 13 ὅτι μισϑωτός ἐστιν καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. 14 ᾽Εγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκουσί με τὰ ἐμά, 15 καϑὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα· καὶ τὴν ψυχήν μου τίϑημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. 16 καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνα δεῖ με ἀγαγεῖν, καὶ τῆς ϕωνῆς μου ἀκούσουσιν, καὶ γενήσονται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν. 17 διὰ τοῦτό με ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ ὅτι ἐγὼ τίϑημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν. 18 οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ∍ ἐμοῦ, ἀλλ∍ ἐγὼ τίϑημι αὐτὴν ἀπ∍ ἐμαυτοῦ. ἐξουσίαν ἔχω ϑεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου. 19 Σχίσμα πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς ᾽Ιουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους. 20 ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε; 21 ἄλλοι ἔλεγον, Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυϕλῶν ὀϕϑαλμοὺς ἀνοῖξαι; 22 ᾽Εγένετο τότε τὰ ἐγκαίνια ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις· χειμὼν ἦν, 23 καὶ περιεπάτει ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶνος. 24 ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ ᾽Ιουδαῖοι καὶ ἔλεγον αὐτῷ, ῞Εως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ. 25 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ· 26 ἀλλὰ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε, ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν. 27 τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς ϕωνῆς μου ἀκούουσιν, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουϑοῦσίν μοι, 28 κἀγὼ δίδωμι αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον, καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου. 29 ὁ πατήρ μου ὃ δέδωκέν μοι πάντων μεῖζόν ἐστιν, καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός. 30 ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν. 31 ᾽Εβάστασαν πάλιν λίϑους οἱ ᾽Ιουδαῖοι ἵνα λιϑάσωσιν αὐτόν. 32 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Πολλὰ ἔργα καλὰ ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον ἐμὲ λιϑάζετε; 33 ἀπεκρίϑησαν αὐτῷ οἱ ᾽Ιουδαῖοι, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιϑάζομέν σε ἀλλὰ περὶ βλασϕημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνϑρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν ϑεόν. 34 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς [ὁ] ᾽Ιησοῦς, Οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν ὅτι ᾽Εγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε; 35 εἰ ἐκείνους εἶπεν ϑεοὺς πρὸς οἅς ὁ λόγος τοῦ ϑεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυϑῆναι ἡ γραϕή, 36 ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασϕημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς [τοῦ] ϑεοῦ εἰμι; 37 εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· 38 εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύετε, ἵνα γνῶτε καὶ γινώσκητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν τῷ πατρί. 39 ᾽Εζήτουν [οὖν] πάλιν αὐτὸν πιάσαι· καὶ ἐξῆλϑεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν. 40 Καὶ ἀπῆλϑεν πάλιν πέραν τοῦ ᾽Ιορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν ᾽Ιωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ. 41 καὶ πολλοὶ ἦλϑον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι ᾽Ιωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν ᾽Ιωάννης περὶ τούτου ἀληϑῆ ἦν. 42 καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν ἐκεῖ.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 11

1 ῏Ην δέ τις ἀσϑενῶν, Λάζαρος ἀπὸ Βηϑανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρϑας τῆς ἀδελϕῆς αὐτῆς. 2 ἦν δὲ Μαριὰμ ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς ϑριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελϕὸς Λάζαρος ἠσϑένει. 3 ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελϕαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι, Κύριε, ἴδε ὃν ϕιλεῖς ἀσϑενεῖ. 4 ἀκούσας δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς εἶπεν, Αὕτη ἡ ἀσϑένεια οὐκ ἔστιν πρὸς ϑάνατον ἀλλ∍ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ ϑεοῦ, ἵνα δοξασϑῇ ὁ υἱὸς τοῦ ϑεοῦ δι∍ αὐτῆς. 5 ἠγάπα δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς τὴν Μάρϑαν καὶ τὴν ἀδελϕὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον. 6 ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσϑενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας· 7 ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαϑηταῖς, ῎Αγωμεν εἰς τὴν ᾽Ιουδαίαν πάλιν. 8 λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαϑηταί, ῾Ραββί, νῦν ἐζήτουν σε λιϑάσαι οἱ ᾽Ιουδαῖοι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ; 9 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, Οὐχὶ δώδεκα ὧραί εἰσιν τῆς ἡμέρας; ἐάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ ϕῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπει· 10 ἐὰν δέ τις περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί, προσκόπτει, ὅτι τὸ ϕῶς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. 11 ταῦτα εἶπεν, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς, Λάζαρος ὁ ϕίλος ἡμῶν κεκοίμηται, ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν. 12 εἶπαν οὖν οἱ μαϑηταὶ αὐτῷ, Κύριε, εἰ κεκοίμηται σωϑήσεται. 13 εἰρήκει δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς περὶ τοῦ ϑανάτου αὐτοῦ. ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει. 14 τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς παρρησίᾳ, Λάζαρος ἀπέϑανεν, 15 καὶ χαίρω δι∍ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ· ἀλλὰ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν. 16 εἶπεν οὖν Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς συμμαϑηταῖς, ῎Αγωμεν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀποϑάνωμεν μετ∍ αὐτοῦ. 17 ᾽Ελϑὼν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἤδη ἡμέρας ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ. 18 ἦν δὲ ἡ Βηϑανία ἐγγὺς τῶν ῾Ιεροσολύμων ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε. 19 πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν ᾽Ιουδαίων ἐληλύϑεισαν πρὸς τὴν Μάρϑαν καὶ Μαριὰμ ἵνα παραμυϑήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελϕοῦ. 20 ἡ οὖν Μάρϑα ὡς ἤκουσεν ὅτι ᾽Ιησοῦς ἔρχεται ὑπήντησεν αὐτῷ· Μαριὰμ δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαϑέζετο. 21 εἶπεν οὖν ἡ Μάρϑα πρὸς τὸν ᾽Ιησοῦν, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἂν ἀπέϑανεν ὁ ἀδελϕός μου· 22 [ἀλλὰ] καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν ϑεὸν δώσει σοι ὁ ϑεός. 23 λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Αναστήσεται ὁ ἀδελϕός σου. 24 λέγει αὐτῷ ἡ Μάρϑα, Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. 25 εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποϑάνῃ ζήσεται, 26 καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποϑάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα· πιστεύεις τοῦτο; 27 λέγει αὐτῷ, Ναί, κύριε· ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ ϑεοῦ ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος. 28 Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλϑεν καὶ ἐϕώνησεν Μαριὰμ τὴν ἀδελϕὴν αὐτῆς λάϑρᾳ εἰποῦσα, ῾Ο διδάσκαλος πάρεστιν καὶ ϕωνεῖ σε. 29 ἐκείνη δὲ ὡς ἤκουσεν ἠγέρϑη ταχὺ καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν· 30 οὔπω δὲ ἐληλύϑει ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ∍ ἦν ἔτι ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρϑα. 31 οἱ οὖν ᾽Ιουδαῖοι οἱ ὄντες μετ∍ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ παραμυϑούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαριὰμ ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλϑεν, ἠκολούϑησαν αὐτῇ, δόξαντες ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ. 32 ἡ οὖν Μαριὰμ ὡς ἦλϑεν ὅπου ἦν ᾽Ιησοῦς ἰδοῦσα αὐτὸν ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας, λέγουσα αὐτῷ, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε οὐκ ἄν μου ἀπέϑανεν ὁ ἀδελϕός. 33 ᾽Ιησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν καὶ τοὺς συνελϑόντας αὐτῇ ᾽Ιουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν, 34 καὶ εἶπεν, Ποῦ τεϑείκατε αὐτόν; λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε. 35 ἐδάκρυσεν ὁ ᾽Ιησοῦς. 36 ἔλεγον οὖν οἱ ᾽Ιουδαῖοι, ῎Ιδε πῶς ἐϕίλει αὐτόν. 37 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπαν, Οὐκ ἐδύνατο οὗτος ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀϕϑαλμοὺς τοῦ τυϕλοῦ ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποϑάνῃ; 38 ᾽Ιησοῦς οὖν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον· ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίϑος ἐπέκειτο ἐπ∍ αὐτῷ. 39 λέγει ὁ ᾽Ιησοῦς, ῎Αρατε τὸν λίϑον. λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελϕὴ τοῦ τετελευτηκότος Μάρϑα, Κύριε, ἤδη ὄζει, τεταρταῖος γάρ ἐστιν. 40 λέγει αὐτῇ ὁ ᾽Ιησοῦς, Οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς ὄψῃ τὴν δόξαν τοῦ ϑεοῦ; 41 ἦραν οὖν τὸν λίϑον. ὁ δὲ ᾽Ιησοῦς ἦρεν τοὺς ὀϕϑαλμοὺς ἄνω καὶ εἶπεν, Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου. 42 ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 43 καὶ ταῦτα εἰπὼν ϕωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασεν, Λάζαρε, δεῦρο ἔξω. 44 ἐξῆλϑεν ὁ τεϑνηκὼς δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Λύσατε αὐτὸν καὶ ἄϕετε αὐτὸν ὑπάγειν. 45 Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν ᾽Ιουδαίων, οἱ ἐλϑόντες πρὸς τὴν Μαριὰμ καὶ ϑεασάμενοι ἃ ἐποίησεν, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν· 46 τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλϑον πρὸς τοὺς Φαρισαίους καὶ εἶπαν αὐτοῖς ἃ ἐποίησεν ᾽Ιησοῦς. 47 συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον, καὶ ἔλεγον, Τί ποιοῦμεν, ὅτι οὗτος ὁ ἄνϑρωπος πολλὰ ποιεῖ σημεῖα; 48 ἐὰν ἀϕῶμεν αὐτὸν οὕτως, πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν, καὶ ἐλεύσονται οἱ ῾Ρωμαῖοι καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ ἔϑνος. 49 εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάϕας, ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς, ῾Υμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν, 50 οὐδὲ λογίζεσϑε ὅτι συμϕέρει ὑμῖν ἵνα εἷς ἄνϑρωπος ἀποϑάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔϑνος ἀπόληται. 51 τοῦτο δὲ ἀϕ∍ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἐπροϕήτευσεν ὅτι ἔμελλεν ᾽Ιησοῦς ἀποϑνῄσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔϑνους, 52 καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔϑνους μόνον ἀλλ∍ ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ ϑεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν. 53 ἀπ∍ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας ἐβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν. 54 ῾Ο οὖν ᾽Ιησοῦς οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς ᾽Ιουδαίοις, ἀλλὰ ἀπῆλϑεν ἐκεῖϑεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου, εἰς ᾽Εϕραὶμ λεγομένην πόλιν, κἀκεῖ διέτριβεν μετὰ τῶν μαϑητῶν. 55 ῏Ην δὲ ἐγγὺς τὸ πάσχα τῶν ᾽Ιουδαίων, καὶ ἀνέβησαν πολλοὶ εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἐκ τῆς χώρας πρὸ τοῦ πάσχα ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς. 56 ἐζήτουν οὖν τὸν ᾽Ιησοῦν καὶ ἔλεγον μετ∍ ἀλλήλων ἐν τῷ ἱερῷ ἑστηκότες, Τί δοκεῖ ὑμῖν; ὅτι οὐ μὴ ἔλϑῃ εἰς τὴν ἑορτήν; 57 δεδώκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐντολὴν ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἐστιν μηνύσῃ, ὅπως πιάσωσιν αὐτόν.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 12

1 ῾Ο οὖν ᾽Ιησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλϑεν εἰς Βηϑανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν ᾽Ιησοῦς. 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρϑα διηκόνει, ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 3 ἡ οὖν Μαριὰμ λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ ᾽Ιησοῦ καὶ ἐξέμαξεν ταῖς ϑριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώϑη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. 4 λέγει δὲ ᾽Ιούδας ὁ ᾽Ισκαριώτης εἷς τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι, 5 Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράϑη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόϑη πτωχοῖς; 6 εἶπεν δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ ἀλλ∍ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον ἔχων τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 7 εἶπεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς, ῎Αϕες αὐτήν, ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταϕιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό· 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεϑ∍ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 9 ῎Εγνω οὖν [ὁ] ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν ᾽Ιουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν, καὶ ἦλϑον οὐ διὰ τὸν ᾽Ιησοῦν μόνον ἀλλ∍ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, 11 ὅτι πολλοὶ δι∍ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν ᾽Ιουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν ᾽Ιησοῦν. 12 Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος πολὺς ὁ ἐλϑὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα, 13 ἔλαβον τὰ βαία τῶν ϕοινίκων καὶ ἐξῆλϑον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἐκραύγαζον, ῾Ωσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου,καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾽Ισραήλ. 14 εὑρὼν δὲ ὁ ᾽Ιησοῦς ὀνάριον ἐκάϑισεν ἐπ∍ αὐτό, καϑώς ἐστιν γεγραμμένον, 15 Μὴ ϕοβοῦ, ϑυγάτηρ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, καϑήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. 16 ταῦτα οὐκ ἔγνωσαν αὐτοῦ οἱ μαϑηταὶ τὸ πρῶτον, ἀλλ∍ ὅτε ἐδοξάσϑη ᾽Ιησοῦς τότε ἐμνήσϑησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ∍ αὐτῷ γεγραμμένα καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. 17 ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ∍ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐϕώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 18 διὰ τοῦτο [καὶ] ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον. 19 οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπαν πρὸς ἑαυτούς, Θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠϕελεῖτε οὐδέν· ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλϑεν. 20 ῏Ησαν δὲ ῞Ελληνές τινες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ· 21 οὗτοι οὖν προσῆλϑον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηϑσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, ϑέλομεν τὸν ᾽Ιησοῦν ἰδεῖν. 22 ἔρχεται ὁ Φίλιππος καὶ λέγει τῷ ᾽Ανδρέᾳ· ἔρχεται ᾽Ανδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσιν τῷ ᾽Ιησοῦ. 23 ὁ δὲ ᾽Ιησοῦς ἀποκρίνεται αὐτοῖς λέγων, ᾽Ελήλυϑεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασϑῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνϑρώπου. 24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποϑάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποϑάνῃ, πολὺν καρπὸν ϕέρει. 25 ὁ ϕιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολλύει αὐτήν, καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον ϕυλάξει αὐτήν. 26 ἐὰν ἐμοί τις διακονῇ, ἐμοὶ ἀκολουϑείτω, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ. 27 Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται. καὶ τί εἴπω; Πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης; ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλϑον εἰς τὴν ὥραν ταύτην. 28 πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλϑεν οὖν ϕωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. 29 ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον, ῎Αγγελος αὐτῷ λελάληκεν. 30 ἀπεκρίϑη καὶ εἶπεν ᾽Ιησοῦς, Οὐ δι∍ ἐμὲ ἡ ϕωνὴ αὕτη γέγονεν ἀλλὰ δι∍ ὑμᾶς. 31 νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληϑήσεται ἔξω· 32 κἀγὼ ἐὰν ὑψωϑῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. 33 τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ ϑανάτῳ ἤμελλεν ἀποϑνῄσκειν. 34 ἀπεκρίϑη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ῾Ημεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πῶς σὺ λέγεις ὅτι δεῖ ὑψωϑῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνϑρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνϑρώπου; 35 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ῎Ετι μικρὸν χρόνον τὸ ϕῶς ἐν ὑμῖν ἐστιν. περιπατεῖτε ὡς τὸ ϕῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ· καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει. 36 ὡς τὸ ϕῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ ϕῶς, ἵνα υἱοὶ ϕωτὸς γένησϑε. Ταῦτα ἐλάλησεν ᾽Ιησοῦς, καὶ ἀπελϑὼν ἐκρύβη ἀπ∍ αὐτῶν. 37 Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσϑεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν, 38 ἵνα ὁ λόγος ᾽Ησαίου τοῦ προϕήτου πληρωϑῇ ὃν εἶπεν, Κύριε, τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύϕϑη; 39 διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν ᾽Ησαίας, 40 Τετύϕλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀϕϑαλμοὺς καὶ ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀϕϑαλμοῖς καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ καὶ στραϕῶσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. 41 ταῦτα εἶπεν ᾽Ησαίας, ὅτι εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ. 42 ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται· 43 ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνϑρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ ϑεοῦ. 44 ᾽Ιησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν, ῾Ο πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με, 45 καὶ ὁ ϑεωρῶν ἐμὲ ϑεωρεῖ τὸν πέμψαντά με. 46 ἐγὼ ϕῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυϑα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. 47 καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ ϕυλάξῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν, οὐ γὰρ ἦλϑον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον ἀλλ∍ ἵνα σώσω τὸν κόσμον. 48 ὁ ἀϑετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· 49 ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ∍ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω. 50 καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν. ἃ οὖν ἐγὼ λαλῶ, καϑὼς εἴρηκέν μοι ὁ πατήρ, οὕτως λαλῶ.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 13

1 Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα εἰδὼς ὁ ᾽Ιησοῦς ὅτι ἦλϑεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς. 2 καὶ δείπνου γινομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν ἵνα παραδοῖ αὐτὸν ᾽Ιούδας Σίμωνος ᾽Ισκαριώτου, 3 εἰδὼς ὅτι πάντα ἔδωκεν αὐτῷ ὁ πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας καὶ ὅτι ἀπὸ ϑεοῦ ἐξῆλϑεν καὶ πρὸς τὸν ϑεὸν ὑπάγει, 4 ἐγείρεται ἐκ τοῦ δείπνου καὶ τίϑησιν τὰ ἱμάτια, καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἑαυτόν. 5 εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα καὶ ἤρξατο νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαϑητῶν καὶ ἐκμάσσειν τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσμένος. 6 ἔρχεται οὖν πρὸς Σίμωνα Πέτρον. λέγει αὐτῷ, Κύριε, σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας; 7 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῝Ο ἐγὼ ποιῶ σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα. 8 λέγει αὐτῷ Πέτρος, Οὐ μὴ νίψῃς μου τοὺς πόδας εἰς τὸν αἰῶνα. ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς αὐτῷ, ᾽Εὰν μὴ νίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ∍ ἐμοῦ. 9 λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, μὴ τοὺς πόδας μου μόνον ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεϕαλήν. 10 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ῾Ο λελουμένος οὐκ ἔχει χρείαν εἰ μὴ τοὺς πόδας νίψασϑαι, ἀλλ∍ ἔστιν καϑαρὸς ὅλος· καὶ ὑμεῖς καϑαροί ἐστε, ἀλλ∍ οὐχὶ πάντες. 11 ᾔδει γὰρ τὸν παραδιδόντα αὐτόν· διὰ τοῦτο εἶπεν ὅτι Οὐχὶ πάντες καϑαροί ἐστε. 12 ῞Οτε οὖν ἔνιψεν τοὺς πόδας αὐτῶν [καὶ] ἔλαβεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἀνέπεσεν πάλιν, εἶπεν αὐτοῖς, Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν; 13 ὑμεῖς ϕωνεῖτέ με ῾Ο διδάσκαλος καὶ ῾Ο κύριος, καὶ καλῶς λέγετε, εἰμὶ γάρ. 14 εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀϕείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας· 15 ὑπόδειγμα γὰρ δέδωκα ὑμῖν ἵνα καϑὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν καὶ ὑμεῖς ποιῆτε. 16 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν. 17 εἰ ταῦτα οἴδατε, μακάριοί ἐστε ἐὰν ποιῆτε αὐτά. 18 οὐ περὶ πάντων ὑμῶν λέγω· ἐγὼ οἶδα τίνας ἐξελεξάμην· ἀλλ∍ ἵνα ἡ γραϕὴ πληρωϑῇ, ῾Ο τρώγων μου τὸν ἄρτον ἐπῆρεν ἐπ∍ ἐμὲ τὴν πτέρναν αὐτοῦ. 19 ἀπ∍ ἄρτι λέγω ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσϑαι, ἵνα πιστεύσητε ὅταν γένηται ὅτι ἐγώ εἰμι. 20 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ λαμβάνων ἄν τινα πέμψω ἐμὲ λαμβάνει, ὁ δὲ ἐμὲ λαμβάνων λαμβάνει τὸν πέμψαντά με. 21 Ταῦτα εἰπὼν ὁ ᾽Ιησοῦς ἐταράχϑη τῷ πνεύματι καὶ ἐμαρτύρησεν καὶ εἶπεν, ᾽Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με. 22 ἔβλεπον εἰς ἀλλήλους οἱ μαϑηταὶ ἀπορούμενοι περὶ τίνος λέγει. 23 ἦν ἀνακείμενος εἷς ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ ᾽Ιησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ ᾽Ιησοῦς· 24 νεύει οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος πυϑέσϑαι τίς ἂν εἴη περὶ οὗ λέγει. 25 ἀναπεσὼν οὖν ἐκεῖνος οὕτως ἐπὶ τὸ στῆϑος τοῦ ᾽Ιησοῦ λέγει αὐτῷ, Κύριε, τίς ἐστιν; 26 ἀποκρίνεται ᾽Ιησοῦς, ᾽Εκεῖνός ἐστιν ᾧ ἐγὼ βάψω τὸ ψωμίον καὶ δώσω αὐτῷ. βάψας οὖν τὸ ψωμίον [λαμβάνει καὶ] δίδωσιν ᾽Ιούδᾳ Σίμωνος ᾽Ισκαριώτου. 27 καὶ μετὰ τὸ ψωμίον τότε εἰσῆλϑεν εἰς ἐκεῖνον ὁ Σατανᾶς. λέγει οὖν αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ῝Ο ποιεῖς ποίησον τάχιον. 28 τοῦτο [δὲ] οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρὸς τί εἶπεν αὐτῷ· 29 τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν ᾽Ιούδας, ὅτι λέγει αὐτῷ [ὁ] ᾽Ιησοῦς, ᾽Αγόρασον ὧν χρείαν ἔχομεν εἰς τὴν ἑορτήν, ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῷ. 30 λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος ἐξῆλϑεν εὐϑύς· ἦν δὲ νύξ. 31 ῞Οτε οὖν ἐξῆλϑεν λέγει ᾽Ιησοῦς, Νῦν ἐδοξάσϑη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνϑρώπου, καὶ ὁ ϑεὸς ἐδοξάσϑη ἐν αὐτῷ· 32 [εἰ ὁ ϑεὸς ἐδοξάσϑη ἐν αὐτῷ] καὶ ὁ ϑεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν αὐτῷ, καὶ εὐϑὺς δοξάσει αὐτόν. 33 τεκνία, ἔτι μικρὸν μεϑ∍ ὑμῶν εἰμι· ζητήσετέ με, καὶ καϑὼς εἶπον τοῖς ᾽Ιουδαίοις ὅτι ῞Οπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμεῖς οὐ δύνασϑε ἐλϑεῖν, καὶ ὑμῖν λέγω ἄρτι. 34 ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καϑὼς ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. 35 ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαϑηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις. 36 Λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, ποῦ ὑπάγεις; ἀπεκρίϑη [αὐτῷ] ᾽Ιησοῦς, ῞Οπου ὑπάγω οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουϑῆσαι, ἀκολουϑήσεις δὲ ὕστερον. 37 λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κύριε, διὰ τί οὐ δύναμαί σοι ἀκολουϑῆσαι ἄρτι; τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ ϑήσω. 38 ἀποκρίνεται ᾽Ιησοῦς, Τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ ἐμοῦ ϑήσεις; ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἀλέκτωρ ϕωνήσῃ ἕως οὗ ἀρνήσῃ με τρίς.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 14

1 Μὴ ταρασσέσϑω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν ϑεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε. 2 ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν ὅτι πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν; 3 καὶ ἐὰν πορευϑῶ καὶ ἑτοιμάσω τόπον ὑμῖν, πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήμψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς ἦτε. 4 καὶ ὅπου [ἐγὼ] ὑπάγω οἴδατε τὴν ὁδόν. 5 Λέγει αὐτῷ Θωμᾶς, Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις· πῶς δυνάμεϑα τὴν ὁδὸν εἰδέναι; 6 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήϑεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι∍ ἐμοῦ. 7 εἰ ἐγνώκατέ με, καὶ τὸν πατέρα μου γνώσεσϑε· καὶ ἀπ∍ ἄρτι γινώσκετε αὐτὸν καὶ ἑωράκατε αὐτόν. 8 λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Κύριε, δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα, καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν. 9 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Τοσούτῳ χρόνῳ μεϑ∍ ὑμῶν εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακεν τὸν πατέρα· πῶς σὺ λέγεις, Δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα; 10 οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστιν; τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν ἀπ∍ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ· ὁ δὲ πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτοῦ. 11 πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρὶ καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί· εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετε. 12 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει, ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα πορεύομαι· 13 καὶ ὅ τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασϑῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ· 14 ἐάν τι αἰτήσητέ με ἐν τῷ ὀνόματί μου ἐγὼ ποιήσω. 15 ᾽Εὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε· 16 κἀγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν ἵνα μεϑ∍ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα ᾖ, 17 τὸ πνεῦμα τῆς ἀληϑείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ ϑεωρεῖ αὐτὸ οὐδὲ γινώσκει· ὑμεῖς γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ∍ ὑμῖν μένει καὶ ἐν ὑμῖν ἐστιν. 18 Οὐκ ἀϕήσω ὑμᾶς ὀρϕανούς, ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. 19 ἔτι μικρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι ϑεωρεῖ, ὑμεῖς δὲ ϑεωρεῖτέ με, ὅτι ἐγὼ ζῶ καὶ ὑμεῖς ζήσετε. 20 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσϑε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν ὑμῖν. 21 ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτὰς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με ἀγαπηϑήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου, κἀγὼ ἀγαπήσω αὐτὸν καὶ ἐμϕανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν. 22 Λέγει αὐτῷ ᾽Ιούδας, οὐχ ὁ ᾽Ισκαριώτης, Κύριε, [καὶ] τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμϕανίζειν σεαυτὸν καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ; 23 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ᾽Εάν τις ἀγαπᾷ με τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεϑα καὶ μονὴν παρ∍ αὐτῷ ποιησόμεϑα. 24 ὁ μὴ ἀγαπῶν με τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ· καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε οὐκ ἔστιν ἐμὸς ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός. 25 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ∍ ὑμῖν μένων· 26 ὁ δὲ παράκλητος, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν [ἐγώ]. 27 Εἰρήνην ἀϕίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καϑὼς ὁ κόσμος δίδωσιν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. μὴ ταρασσέσϑω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω. 28 ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, ῾Υπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. εἰ ἠγαπᾶτέ με ἐχάρητε ἄν, ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα, ὅτι ὁ πατὴρ μείζων μού ἐστιν. 29 καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέσϑαι, ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε. 30 οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεϑ∍ ὑμῶν, ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων· καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν, 31 ἀλλ∍ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καϑὼς ἐνετείλατο μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. ᾽Εγείρεσϑε, ἄγωμεν ἐντεῦϑεν.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 15

1 ᾽Εγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληϑινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν. 2 πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ ϕέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν ϕέρον καϑαίρει αὐτὸ ἵνα καρπὸν πλείονα ϕέρῃ. 3 ἤδη ὑμεῖς καϑαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν· 4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καϑὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν ϕέρειν ἀϕ∍ ἑαυτοῦ ἐὰν μὴ μένῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μένητε. 5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ οὗτος ϕέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασϑε ποιεῖν οὐδέν. 6 ἐὰν μή τις μένῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήϑη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνϑη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσιν καὶ καίεται. 7 ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν ϑέλητε αἰτήσασϑε καὶ γενήσεται ὑμῖν. 8 ἐν τούτῳ ἐδοξάσϑη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν ϕέρητε καὶ γένησϑε ἐμοὶ μαϑηταί. 9 καϑὼς ἠγάπησέν με ὁ πατήρ, κἀγὼ ὑμᾶς ἠγάπησα· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ. 10 ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καϑὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ. 11 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν ᾖ καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωϑῇ. 12 αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καϑὼς ἠγάπησα ὑμᾶς· 13 μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ϑῇ ὑπὲρ τῶν ϕίλων αὐτοῦ. 14 ὑμεῖς ϕίλοι μού ἐστε ἐὰν ποιῆτε ἃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν. 15 οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα ϕίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν. 16 οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασϑε, ἀλλ∍ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς καὶ ἔϑηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν ϕέρητε καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ, ἵνα ὅ τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου δῷ ὑμῖν. 17 ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. 18 Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. 19 εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐϕίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ∍ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. 20 μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, Οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν. 21 ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν εἰς ὑμᾶς διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασιν τὸν πέμψαντά με. 22 εἰ μὴ ἦλϑον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχοσαν· νῦν δὲ πρόϕασιν οὐκ ἔχουσιν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν. 23 ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ. 24 εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος ἐποίησεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχοσαν· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασιν καὶ μεμισήκασιν καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου. 25 ἀλλ∍ ἵνα πληρωϑῇ ὁ λόγος ὁ ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν γεγραμμένος ὅτι ᾽Εμίσησάν με δωρεάν. 26 ῞Οταν ἔλϑῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληϑείας ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ· 27 καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ∍ ἀρχῆς μετ∍ ἐμοῦ ἐστε.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 16

1 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισϑῆτε. 2 ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ∍ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσϕέρειν τῷ ϑεῷ. 3 καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ. 4 ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ὅταν ἔλϑῃ ἡ ὥρα αὐτῶν μνημονεύητε αὐτῶν ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεϑ∍ ὑμῶν ἤμην. 5 νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις; 6 ἀλλ∍ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν. 7 ἀλλ∍ ἐγὼ τὴν ἀλήϑειαν λέγω ὑμῖν, συμϕέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλϑω. ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλϑω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευϑῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς. 8 καὶ ἐλϑὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως· 9 περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ· 10 περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα ὑπάγω καὶ οὐκέτι ϑεωρεῖτέ με· 11 περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται. 12 ῎Ετι πολλὰ ἔχω ὑμῖν λέγειν, ἀλλ∍ οὐ δύνασϑε βαστάζειν ἄρτι· 13 ὅταν δὲ ἔλϑῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληϑείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς ἐν τῇ ἀληϑείᾳ πάσῃ· οὐ γὰρ λαλήσει ἀϕ∍ ἑαυτοῦ, ἀλλ∍ ὅσα ἀκούσει λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. 14 ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. 15 πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν· διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. 16 Μικρὸν καὶ οὐκέτι ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με. 17 εἶπαν οὖν ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, Τί ἐστιν τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν, Μικρὸν καὶ οὐ ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με; καί, ῞Οτι ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα; 18 ἔλεγον οὖν, Τί ἐστιν τοῦτο [ὃ λέγει], τὸ μικρόν; οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ. 19 ἔγνω [ὁ] ᾽Ιησοῦς ὅτι ἤϑελον αὐτὸν ἐρωτᾶν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ∍ ἀλλήλων ὅτι εἶπον, Μικρὸν καὶ οὐ ϑεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσϑέ με; 20 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ ϑρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς λυπηϑήσεσϑε, ἀλλ∍ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται. 21 ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλϑεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς ϑλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήϑη ἄνϑρωπος εἰς τὸν κόσμον. 22 καὶ ὑμεῖς οὖν νῦν μὲν λύπην ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀϕ∍ ὑμῶν. 23 καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἄν τι αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου δώσει ὑμῖν. 24 ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε καὶ λήμψεσϑε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη. 25 Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν· ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀπαγγελῶ ὑμῖν. 26 ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσϑε, καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν· 27 αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ ϕιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεϕιλήκατε καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ [τοῦ] ϑεοῦ ἐξῆλϑον. 28 ἐξῆλϑον παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλήλυϑα εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀϕίημι τὸν κόσμον καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα. 29 Λέγουσιν οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ, ῎Ιδε νῦν ἐν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις. 30 νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ ϑεοῦ ἐξῆλϑες. 31 ἀπεκρίϑη αὐτοῖς ᾽Ιησοῦς, ῎Αρτι πιστεύετε; 32 ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα καὶ ἐλήλυϑεν ἵνα σκορπισϑῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια κἀμὲ μόνον ἀϕῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ∍ ἐμοῦ ἐστιν. 33 ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε· ἐν τῷ κόσμῳ ϑλῖψιν ἔχετε, ἀλλὰ ϑαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 17

1 Ταῦτα ἐλάλησεν ᾽Ιησοῦς, καὶ ἐπάρας τοὺς ὀϕϑαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν, Πάτερ, ἐλήλυϑεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα ὁ υἱὸς δοξάσῃ σέ, 2 καϑὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληϑινὸν ϑεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας ᾽Ιησοῦν Χριστόν. 4 ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον τελειώσας ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6 ᾽Εϕανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνϑρώποις οἅς ἔδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν κἀμοὶ αὐτοὺς ἔδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετήρηκαν. 7 νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ εἰσιν· 8 ὅτι τὰ ῥήματα ἃ ἔδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον καὶ ἔγνωσαν ἀληϑῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλϑον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 9 ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσιν, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστιν καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ αὐτοὶ ἐν τῷ κόσμῳ εἰσίν, κἀγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καϑὼς ἡμεῖς. 12 ὅτε ἤμην μετ∍ αὐτῶν ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, καὶ ἐϕύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραϕὴ πληρωϑῇ. 13 νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσιν τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὑτοῖς. 14 ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου καϑὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου. 15 οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου ἀλλ∍ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ. 16 ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσὶν καϑὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου. 17 ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληϑείᾳ· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήϑειά ἐστιν. 18 καϑὼς ἐμὲ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον, κἀγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον· 19 καὶ ὑπὲρ αὐτῶν [ἐγὼ] ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα ὦσιν καὶ αὐτοὶ ἡγιασμένοι ἐν ἀληϑείᾳ. 20 Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ, 21 ἵνα πάντες ἓν ὦσιν, καϑὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσιν, ἵνα ὁ κόσμος πιστεύῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 22 κἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἓν καϑὼς ἡμεῖς ἕν, 23 ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς ἕν, ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας καὶ ἠγάπησας αὐτοὺς καϑὼς ἐμὲ ἠγάπησας. 24 Πάτερ, ὃ δέδωκάς μοι, ϑέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσιν μετ∍ ἐμοῦ, ἵνα ϑεωρῶσιν τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου. 25 πάτερ δίκαιε, καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω, ἐγὼ δέ σε ἔγνων, καὶ οὗτοι ἔγνωσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας, 26 καὶ ἐγνώρισα αὐτοῖς τὸ ὄνομά σου καὶ γνωρίσω, ἵνα ἡ ἀγάπη ἣν ἠγάπησάς με ἐν αὐτοῖς ᾖ κἀγὼ ἐν αὐτοῖς.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 18

1 Ταῦτα εἰπὼν ᾽Ιησοῦς ἐξῆλϑεν σὺν τοῖς μαϑηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ Κεδρὼν ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλϑεν αὐτὸς καὶ οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ. 2 ᾔδει δὲ καὶ ᾽Ιούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν τὸν τόπον, ὅτι πολλάκις συνήχϑη ᾽Ιησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ. 3 ὁ οὖν ᾽Ιούδας λαβὼν τὴν σπεῖραν καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ [ἐκ] τῶν Φαρισαίων ὑπηρέτας ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ ϕανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων. 4 ᾽Ιησοῦς οὖν εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ∍ αὐτὸν ἐξῆλϑεν καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνα ζητεῖτε; 5 ἀπεκρίϑησαν αὐτῷ, ᾽Ιησοῦν τὸν Ναζωραῖον. λέγει αὐτοῖς, ᾽Εγώ εἰμι. εἱστήκει δὲ καὶ ᾽Ιούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ∍ αὐτῶν. 6 ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς, ᾽Εγώ εἰμι, ἀπῆλϑον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἔπεσαν χαμαί. 7 πάλιν οὖν ἐπηρώτησεν αὐτούς, Τίνα ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπαν, ᾽Ιησοῦν τὸν Ναζωραῖον. 8 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄϕετε τούτους ὑπάγειν· 9 ἵνα πληρωϑῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν ὅτι Οἅς δέδωκάς μοι οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα. 10 Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτὴν καὶ ἔπαισεν τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτάριον τὸ δεξιόν. ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος. 11 εἶπεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς τῷ Πέτρῳ, Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν ϑήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέν μοι ὁ πατὴρ οὐ μὴ πίω αὐτό; 12 ῾Η οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν ᾽Ιουδαίων συνέλαβον τὸν ᾽Ιησοῦν καὶ ἔδησαν αὐτὸν 13 καὶ ἤγαγον πρὸς ῞Ανναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενϑερὸς τοῦ Καϊάϕα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου· 14 ἦν δὲ Καϊάϕας ὁ συμβουλεύσας τοῖς ᾽Ιουδαίοις ὅτι συμϕέρει ἕνα ἄνϑρωπον ἀποϑανεῖν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. 15 ᾽Ηκολούϑει δὲ τῷ ᾽Ιησοῦ Σίμων Πέτρος καὶ ἄλλος μαϑητής. ὁ δὲ μαϑητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλϑεν τῷ ᾽Ιησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως, 16 ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ ϑύρᾳ ἔξω. ἐξῆλϑεν οὖν ὁ μαϑητὴς ὁ ἄλλος ὁ γνωστὸς τοῦ ἀρχιερέως καὶ εἶπεν τῇ ϑυρωρῷ καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον. 17 λέγει οὖν τῷ Πέτρῳ ἡ παιδίσκη ἡ ϑυρωρός, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαϑητῶν εἶ τοῦ ἀνϑρώπου τούτου; λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί. 18 εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνϑρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψῦχος ἦν, καὶ ἐϑερμαίνοντο· ἦν δὲ καὶ ὁ Πέτρος μετ∍ αὐτῶν ἑστὼς καὶ ϑερμαινόμενος. 19 ῾Ο οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν ᾽Ιησοῦν περὶ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ. 20 ἀπεκρίϑη αὐτῷ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εγὼ παρρησίᾳ λελάληκα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντες οἱ ᾽Ιουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν. 21 τί με ἐρωτᾷς; ἐρώτησον τοὺς ἀκηκοότας τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ. 22 ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος εἷς παρεστηκὼς τῶν ὑπηρετῶν ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ ᾽Ιησοῦ εἰπών, Οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ; 23 ἀπεκρίϑη αὐτῷ ᾽Ιησοῦς, Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις; 24 ἀπέστειλεν οὖν αὐτὸν ὁ ῞Αννας δεδεμένον πρὸς Καϊάϕαν τὸν ἀρχιερέα. 25 ῏Ην δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ ϑερμαινόμενος. εἶπον οὖν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ εἶ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Οὐκ εἰμί. 26 λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τὸ ὠτίον, Οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ∍ αὐτοῦ; 27 πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐϑέως ἀλέκτωρ ἐϕώνησεν. 28 ῎Αγουσιν οὖν τὸν ᾽Ιησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάϕα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ πρωί· καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλϑον εἰς τὸ πραιτώριον, ἵνα μὴ μιανϑῶσιν ἀλλὰ ϕάγωσιν τὸ πάσχα. 29 ἐξῆλϑεν οὖν ὁ Πιλᾶτος ἔξω πρὸς αὐτοὺς καὶ ϕησίν, Τίνα κατηγορίαν ϕέρετε κατὰ τοῦ ἀνϑρώπου τούτου; 30 ἀπεκρίϑησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ, Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακὸν ποιῶν, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν. 31 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν. εἶπον [οὖν] αὐτῷ οἱ ᾽Ιουδαῖοι, ῾Ημῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα· 32 ἵνα ὁ λόγος τοῦ ᾽Ιησοῦ πληρωϑῇ ὃν εἶπεν σημαίνων ποίῳ ϑανάτῳ ἤμελλεν ἀποϑνῄσκειν. 33 Εἰσῆλϑεν οὖν πάλιν εἰς τὸ πραιτώριον ὁ Πιλᾶτος καὶ ἐϕώνησεν τὸν ᾽Ιησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν ᾽Ιουδαίων; 34 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, ᾽Απὸ σεαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις ἢ ἄλλοι εἶπόν σοι περὶ ἐμοῦ; 35 ἀπεκρίϑη ὁ Πιλᾶτος, Μήτι ἐγὼ ᾽Ιουδαῖός εἰμι; τὸ ἔϑνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας; 36 ἀπεκρίϑη ᾽Ιησοῦς, ῾Η βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο [ἄν], ἵνα μὴ παραδοϑῶ τοῖς ᾽Ιουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦϑεν. 37 εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος, Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; ἀπεκρίϑη ὁ ᾽Ιησοῦς, Σὺ λέγεις ὅτι βασιλεύς εἰμι. ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυϑα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληϑείᾳ· πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληϑείας ἀκούει μου τῆς ϕωνῆς. 38 λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος, Τί ἐστιν ἀλήϑεια; Καὶ τοῦτο εἰπὼν πάλιν ἐξῆλϑεν πρὸς τοὺς ᾽Ιουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς, ᾽Εγὼ οὐδεμίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. 39 ἔστιν δὲ συνήϑεια ὑμῖν ἵνα ἕνα ἀπολύσω ὑμῖν ἐν τῷ πάσχα· βούλεσϑε οὖν ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν ᾽Ιουδαίων; 40 ἐκραύγασαν οὖν πάλιν λέγοντες, Μὴ τοῦτον ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν. ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 19

1 Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλᾶτος τὸν ᾽Ιησοῦν καὶ ἐμαστίγωσεν. 2 καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέϕανον ἐξ ἀκανϑῶν ἐπέϑηκαν αὐτοῦ τῇ κεϕαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορϕυροῦν περιέβαλον αὐτόν, 3 καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον, Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν ᾽Ιουδαίων· καὶ ἐδίδοσαν αὐτῷ ῥαπίσματα. 4 Καὶ ἐξῆλϑεν πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος καὶ λέγει αὐτοῖς, ῎Ιδε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ. 5 ἐξῆλϑεν οὖν ὁ ᾽Ιησοῦς ἔξω, ϕορῶν τὸν ἀκάνϑινον στέϕανον καὶ τὸ πορϕυροῦν ἱμάτιον. καὶ λέγει αὐτοῖς, ᾽Ιδοὺ ὁ ἄνϑρωπος. 6 ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται ἐκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον σταύρωσον. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε, ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. 7 ἀπεκρίϑησαν αὐτῷ οἱ ᾽Ιουδαῖοι, ῾Ημεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὀϕείλει ἀποϑανεῖν, ὅτι υἱὸν ϑεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησεν. 8 ῞Οτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐϕοβήϑη, 9 καὶ εἰσῆλϑεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ ᾽Ιησοῦ, Πόϑεν εἶ σύ; ὁ δὲ ᾽Ιησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ. 10 λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος, ᾽Εμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε; 11 ἀπεκρίϑη αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν κατ∍ ἐμοῦ οὐδεμίαν εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωϑεν· διὰ τοῦτο ὁ παραδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει. 12 ἐκ τούτου ὁ Πιλᾶτος ἐζήτει ἀπολῦσαι αὐτόν· οἱ δὲ ᾽Ιουδαῖοι ἐκραύγαζον λέγοντες, ᾽Εὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ ϕίλος τοῦ Καίσαρος· πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι. 13 ῾Ο οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας τῶν λόγων τούτων ἤγαγεν ἔξω τὸν ᾽Ιησοῦν, καὶ ἐκάϑισεν ἐπὶ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιϑόστρωτον, ῾Εβραϊστὶ δὲ Γαββαϑα. 14 ἦν δὲ παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα ἦν ὡς ἕκτη. καὶ λέγει τοῖς ᾽Ιουδαίοις, ῎Ιδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν. 15 ἐκραύγασαν οὖν ἐκεῖνοι, ῏Αρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίϑησαν οἱ ἀρχιερεῖς, Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα. 16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωϑῇ. 17 Παρέλαβον οὖν τὸν ᾽Ιησοῦν· καὶ βαστάζων αὑτῷ τὸν σταυρὸν ἐξῆλϑεν εἰς τὸν λεγόμενον Κρανίου Τόπον, ὃ λέγεται ῾Εβραϊστὶ Γολγοϑᾶ, 18 ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ∍ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦϑεν καὶ ἐντεῦϑεν, μέσον δὲ τὸν ᾽Ιησοῦν. 19 ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλᾶτος καὶ ἔϑηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον, ᾽Ιησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν ᾽Ιουδαίων. 20 τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν ᾽Ιουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὅπου ἐσταυρώϑη ὁ ᾽Ιησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον ῾Εβραϊστί, ῾Ρωμαϊστί, ῾Ελληνιστί. 21 ἔλεγον οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν ᾽Ιουδαίων, Μὴ γράϕε, ῾Ο βασιλεὺς τῶν ᾽Ιουδαίων, ἀλλ∍ ὅτι ἐκεῖνος εἶπεν, Βασιλεύς εἰμι τῶν ᾽Ιουδαίων. 22 ἀπεκρίϑη ὁ Πιλᾶτος, ῝Ο γέγραϕα, γέγραϕα. 23 Οἱ οὖν στρατιῶται ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν ᾽Ιησοῦν ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα. ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄραϕος, ἐκ τῶν ἄνωϑεν ὑϕαντὸς δι∍ ὅλου. 24 εἶπαν οὖν πρὸς ἀλλήλους, Μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται· ἵνα ἡ γραϕὴ πληρωϑῇ ἡ λέγουσα, Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον.Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. 25 εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ ᾽Ιησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελϕὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. 26 ᾽Ιησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαϑητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί, Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. 27 εἶτα λέγει τῷ μαϑητῇ, ῎Ιδε ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ∍ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν αὐτὴν ὁ μαϑητὴς εἰς τὰ ἴδια. 28 Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ ᾽Ιησοῦς ὅτι ἤδη πάντα τετέλεσται, ἵνα τελειωϑῇ ἡ γραϕή, λέγει, Διψῶ. 29 σκεῦος ἔκειτο ὄξους μεστόν· σπόγγον οὖν μεστὸν τοῦ ὄξουσὑσσώπῳ περιϑέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι. 30 ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος [ὁ] ᾽Ιησοῦς εἶπεν, Τετέλεσται· καὶ κλίνας τὴν κεϕαλὴν παρέδωκεν τὸ πνεῦμα. 31 Οἱ οὖν ᾽Ιουδαῖοι, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου, ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη καὶ ἀρϑῶσιν. 32 ἦλϑον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωϑέντος αὐτῷ· 33 ἐπὶ δὲ τὸν ᾽Ιησοῦν ἐλϑόντες, ὡς εἶδον ἤδη αὐτὸν τεϑνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη, 34 ἀλλ∍ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν, καὶ ἐξῆλϑεν εὐϑὺς αἷμα καὶ ὕδωρ. 35 καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκεν, καὶ ἀληϑινὴ αὐτοῦ ἐστιν ἡ μαρτυρία, καὶ ἐκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληϑῆ λέγει, ἵνα καὶ ὑμεῖς πιστεύσητε. 36 ἐγένετο γὰρ ταῦτα ἵνα ἡ γραϕὴ πληρωϑῇ, ᾽Οστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ. 37 καὶ πάλιν ἑτέρα γραϕὴ λέγει, ῎Οψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν. 38 Μετὰ δὲ ταῦτα ἠρώτησεν τὸν Πιλᾶτον ᾽Ιωσὴϕ ὁ ἀπὸ ῾Αριμαϑαίας, ὢν μαϑητὴς τοῦ ᾽Ιησοῦ κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν ϕόβον τῶν ᾽Ιουδαίων, ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ ᾽Ιησοῦ· καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πιλᾶτος. ἦλϑεν οὖν καὶ ἦρεν τὸ σῶμα αὐτοῦ. 39 ἦλϑεν δὲ καὶ Νικόδημος, ὁ ἐλϑὼν πρὸς αὐτὸν νυκτὸς τὸ πρῶτον, ϕέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν. 40 ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ ᾽Ιησοῦ καὶ ἔδησαν αὐτὸ ὀϑονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων, καϑὼς ἔϑος ἐστὶν τοῖς ᾽Ιουδαίοις ἐνταϕιάζειν. 41 ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώϑη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινὸν ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἦν τεϑειμένος· 42 ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν ᾽Ιουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔϑηκαν τὸν ᾽Ιησοῦν.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 20

1 Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωὶ σκοτίας ἔτι οὔσης εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίϑον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου. 2 τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαϑητὴν ὃν ἐϕίλει ὁ ᾽Ιησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς, ῏Ηραν τὸν κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔϑηκαν αὐτόν. 3 ᾽Εξῆλϑεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαϑητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον. 4 ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαϑητὴς προέδραμεν τάχιον τοῦ Πέτρου καὶ ἦλϑεν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, 5 καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀϑόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλϑεν. 6 ἔρχεται οὖν καὶ Σίμων Πέτρος ἀκολουϑῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλϑεν εἰς τὸ μνημεῖον· καὶ ϑεωρεῖ τὰ ὀϑόνια κείμενα, 7 καὶ τὸ σουδάριον, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεϕαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀϑονίων κείμενον ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον. 8 τότε οὖν εἰσῆλϑεν καὶ ὁ ἄλλος μαϑητὴς ὁ ἐλϑὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδεν καὶ ἐπίστευσεν· 9 οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραϕὴν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι. 10 ἀπῆλϑον οὖν πάλιν πρὸς αὑτοὺς οἱ μαϑηταί. 11 Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τῷ μνημείῳ ἔξω κλαίουσα. ὡς οὖν ἔκλαιεν παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον, 12 καὶ ϑεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καϑεζομένους, ἕνα πρὸς τῇ κεϕαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ ᾽Ιησοῦ. 13 καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι, Γύναι, τί κλαίεις; λέγει αὐτοῖς ὅτι ῏Ηραν τὸν κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔϑηκαν αὐτόν. 14 ταῦτα εἰποῦσα ἐστράϕη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ϑεωρεῖ τὸν ᾽Ιησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν. 15 λέγει αὐτῇ ᾽Ιησοῦς, Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς; ἐκείνη δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστιν λέγει αὐτῷ, Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔϑηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ. 16 λέγει αὐτῇ ᾽Ιησοῦς, Μαρία. στραϕεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ ῾Εβραϊστί, Ραββουνι [ὃ λέγεται Διδάσκαλε]. 17 λέγει αὐτῇ ᾽Ιησοῦς, Μή μου ἅπτου, οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελϕούς μου καὶ εἰπὲ αὐτοῖς, ᾽Αναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν καὶ ϑεόν μου καὶ ϑεὸν ὑμῶν. 18 ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀγγέλλουσα τοῖς μαϑηταῖς ὅτι ῾Εώρακα τὸν κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ. 19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ σαββάτων, καὶ τῶν ϑυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαϑηταὶ διὰ τὸν ϕόβον τῶν ᾽Ιουδαίων, ἦλϑεν ὁ ᾽Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῖς. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαϑηταὶ ἰδόντες τὸν κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς πάλιν, Εἰρήνη ὑμῖν· καϑὼς ἀπέσταλκέν με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεϕύσησεν καὶ λέγει αὐτοῖς, Λάβετε πνεῦμα ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀϕῆτε τὰς ἁμαρτίας ἀϕέωνται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ∍ αὐτῶν ὅτε ἦλϑεν ᾽Ιησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαϑηταί, ῾Εωράκαμεν τὸν κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, ᾽Εὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ βάλω μου τὴν χεῖρα εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεϑ∍ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαϑηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ∍ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ ᾽Ιησοῦς τῶν ϑυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν, Εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ, Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ ϕέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός. 28 ἀπεκρίϑη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ, ῾Ο κύριός μου καὶ ὁ ϑεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ῞Οτι ἑώρακάς με πεπίστευκας; μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ ᾽Ιησοῦς ἐνώπιον τῶν μαϑητῶν [αὐτοῦ], ἃ οὐκ ἔστιν γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ ϑεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

Εϖανγελιυμ - Κατὰ Ἰωάννην caput 21

1 Μετὰ ταῦτα ἐϕανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ ᾽Ιησοῦς τοῖς μαϑηταῖς ἐπὶ τῆς ϑαλάσσης τῆς Τιβεριάδος· ἐϕανέρωσεν δὲ οὕτως. 2 ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος καὶ Ναϑαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν μαϑητῶν αὐτοῦ δύο. 3 λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος, ῾Υπάγω ἁλιεύειν. λέγουσιν αὐτῷ, ᾽Ερχόμεϑα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. ἐξῆλϑον καὶ ἐνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν. 4 πρωίας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ᾽Ιησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαϑηταὶ ὅτι ᾽Ιησοῦς ἐστιν. 5 λέγει οὖν αὐτοῖς [ὁ] ᾽Ιησοῦς, Παιδία, μή τι προσϕάγιον ἔχετε; ἀπεκρίϑησαν αὐτῷ, Οὔ. 6 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυον ἀπὸ τοῦ πλήϑους τῶν ἰχϑύων. 7 λέγει οὖν ὁ μαϑητὴς ἐκεῖνος ὃν ἠγάπα ὁ ᾽Ιησοῦς τῷ Πέτρῳ, ῾Ο κύριός ἐστιν. Σίμων οὖν Πέτρος, ἀκούσας ὅτι ὁ κύριός ἐστιν, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατο, ἦν γὰρ γυμνός, καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν ϑάλασσαν· 8 οἱ δὲ ἄλλοι μαϑηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλϑον, οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς ἀλλὰ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων, σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχϑύων. 9 ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν βλέπουσιν ἀνϑρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον καὶ ἄρτον. 10 λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Ενέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν. 11 ἀνέβη οὖν Σίμων Πέτρος καὶ εἵλκυσεν τὸ δίκτυον εἰς τὴν γῆν μεστὸν ἰχϑύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων οὐκ ἐσχίσϑη τὸ δίκτυον. 12 λέγει αὐτοῖς ὁ ᾽Ιησοῦς, Δεῦτε ἀριστήσατε. οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν μαϑητῶν ἐξετάσαι αὐτόν, Σὺ τίς εἶ; εἰδότες ὅτι ὁ κύριός ἐστιν. 13 ἔρχεται ᾽Ιησοῦς καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον καὶ δίδωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως. 14 τοῦτο ἤδη τρίτον ἐϕανερώϑη ᾽Ιησοῦς τοῖς μαϑηταῖς ἐγερϑεὶς ἐκ νεκρῶν. 15 ῞Οτε οὖν ἠρίστησαν λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ ᾽Ιησοῦς, Σίμων ᾽Ιωάννου, ἀγαπᾷς με πλέον τούτων; λέγει αὐτῷ, Ναί, κύριε, σὺ οἶδας ὅτι ϕιλῶ σε. λέγει αὐτῷ, Βόσκε τὰ ἀρνία μου. 16 λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον, Σίμων ᾽Ιωάννου, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ, Ναί, κύριε, σὺ οἶδας ὅτι ϕιλῶ σε. λέγει αὐτῷ, Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. 17 λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον, Σίμων ᾽Ιωάννου, ϕιλεῖς με; ἐλυπήϑη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, Φιλεῖς με; καὶ λέγει αὐτῷ, Κύριε, πάντα σὺ οἶδας, σὺ γινώσκεις ὅτι ϕιλῶ σε. λέγει αὐτῷ, Βόσκε τὰ πρόβατά μου. 18 ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτὸν καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤϑελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει καὶ οἴσει ὅπου οὐ ϑέλεις. 19 τοῦτο δὲ εἶπεν σημαίνων ποίῳ ϑανάτῳ δοξάσει τὸν ϑεόν. καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ, ᾽Ακολούϑει μοι. 20 ᾽Επιστραϕεὶς ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαϑητὴν ὃν ἠγάπα ὁ ᾽Ιησοῦς ἀκολουϑοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆϑος αὐτοῦ καὶ εἶπεν, Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε; 21 τοῦτον οὖν ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ ᾽Ιησοῦ, Κύριε, οὗτος δὲ τί; 22 λέγει αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς, ᾽Εὰν αὐτὸν ϑέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρὸς σέ; σύ μοι ἀκολούϑει. 23 ἐξῆλϑεν οὖν οὗτος ὁ λόγος εἰς τοὺς ἀδελϕοὺς ὅτι ὁ μαϑητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποϑνῄσκει. οὐκ εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ ᾽Ιησοῦς ὅτι οὐκ ἀποϑνῄσκει, ἀλλ∍, ᾽Εὰν αὐτὸν ϑέλω μένειν ἕως ἔρχομαι[, τί πρὸς σέ]; 24 Οὗτός ἐστιν ὁ μαϑητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληϑὴς αὐτοῦ ἡ μαρτυρία ἐστίν. 25 ῎Εστιν δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ἃ ἐποίησεν ὁ ᾽Ιησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράϕηται καϑ∍ ἕν, οὐδ∍ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραϕόμενα βιβλία. Εξπλιχιτ Εϖανγελιυμ σεχυνδυμ ϑοηαννεμ

Πραξεις Αποστολων

Πραξεις Αποστολων caput 1

1 τον μεν πρωτον λογον εποιησαμην περι παντων ω ϑεοϕιλε ων ηρξατο ο ιησους ποιειν τε και διδασκειν 2 αχρι ης ημερας εντειλαμενος τοις αποστολοις δια πνευματος αγιου ους εξελεξατο ανεληϕϑη 3 οις και παρεστησεν εαυτον ζωντα μετα το παϑειν αυτον εν πολλοις τεκμηριοις δι ημερων τεσσαρακοντα οπτανομενος αυτοις και λεγων τα περι της βασιλειας του ϑεου 4 και συναλιζομενος παρηγγειλεν αυτοις απο ιεροσολυμων μη χωριζεσϑαι αλλα περιμενειν την επαγγελιαν του πατρος ην ηκουσατε μου 5 οτι ιωαννης μεν εβαπτισεν υδατι υμεις δε βαπτισϑησεσϑε εν πνευματι αγιω ου μετα πολλας ταυτας ημερας 6 οι μεν ουν συνελϑοντες επηρωτων αυτον λεγοντες κυριε ει εν τω χρονω τουτω αποκαϑιστανεις την βασιλειαν τω ισραηλ 7 ειπεν δε προς αυτους ουχ υμων εστιν γνωναι χρονους η καιρους ους ο πατηρ εϑετο εν τη ιδια εξουσια 8 αλλα ληψεσϑε δυναμιν επελϑοντος του αγιου πνευματος εϕ υμας και εσεσϑε μοι μαρτυρες εν τε ιερουσαλημ και εν παση τη ιουδαια και σαμαρεια και εως εσχατου της γης 9 και ταυτα ειπων βλεποντων αυτων επηρϑη και νεϕελη υπελαβεν αυτον απο των οϕϑαλμων αυτων 10 και ως ατενιζοντες ησαν εις τον ουρανον πορευομενου αυτου και ιδου ανδρες δυο παρειστηκεισαν αυτοις εν εσϑητι λευκη 11 οι και ειπον ανδρες γαλιλαιοι τι εστηκατε εμβλεποντες εις τον ουρανον ουτος ο ιησους ο αναληϕϑεις αϕ υμων εις τον ουρανον ουτως ελευσεται ον τροπον εϑεασασϑε αυτον πορευομενον εις τον ουρανον 12 τοτε υπεστρεψαν εις ιερουσαλημ απο ορους του καλουμενου ελαιωνος ο εστιν εγγυς ιερουσαλημ σαββατου εχον οδον 13 και οτε εισηλϑον ανεβησαν εις το υπερωον ου ησαν καταμενοντες ο τε πετρος και ιακωβος και ιωαννης και ανδρεας ϕιλιππος και ϑωμας βαρϑολομαιος και ματϑαιος ιακωβος αλϕαιου και σιμων ο ζηλωτης και ιουδας ιακωβου 14 ουτοι παντες ησαν προσκαρτερουντες ομοϑυμαδον τη προσευχη και τη δεησει συν γυναιξιν και μαρια τη μητρι του ιησου και συν τοις αδελϕοις αυτου 15 και εν ταις ημεραις ταυταις αναστας πετρος εν μεσω των μαϑητων ειπεν ην τε οχλος ονοματων επι το αυτο ως εκατον εικοσιν 16 ανδρες αδελϕοι εδει πληρωϑηναι την γραϕην ταυτην ην προειπεν το πνευμα το αγιον δια στοματος δαβιδ περι ιουδα του γενομενου οδηγου τοις συλλαβουσιν τον ιησουν 17 οτι κατηριϑμημενος ην συν ημιν και ελαχεν τον κληρον της διακονιας ταυτης 18 ουτος μεν ουν εκτησατο χωριον εκ του μισϑου της αδικιας και πρηνης γενομενος ελακησεν μεσος και εξεχυϑη παντα τα σπλαγχνα αυτου 19 και γνωστον εγενετο πασιν τοις κατοικουσιν ιερουσαλημ ωστε κληϑηναι το χωριον εκεινο τη ιδια διαλεκτω αυτων ακελδαμα τουτεστιν χωριον αιματος 20 γεγραπται γαρ εν βιβλω ψαλμων γενηϑητω η επαυλις αυτου ερημος και μη εστω ο κατοικων εν αυτη και την επισκοπην αυτου λαβοι ετερος 21 δει ουν των συνελϑοντων ημιν ανδρων εν παντι χρονω εν ω εισηλϑεν και εξηλϑεν εϕ ημας ο κυριος ιησους 22 αρξαμενος απο του βαπτισματος ιωαννου εως της ημερας ης ανεληϕϑη αϕ ημων μαρτυρα της αναστασεως αυτου γενεσϑαι συν ημιν ενα τουτων 23 και εστησαν δυο ιωσηϕ τον καλουμενον βαρσαβαν ος επεκληϑη ιουστος και ματϑιαν 24 και προσευξαμενοι ειπον συ κυριε καρδιογνωστα παντων αναδειξον εκ τουτων των δυο ενα ον εξελεξω 25 λαβειν τον κληρον της διακονιας ταυτης και αποστολης εξ ης παρεβη ιουδας πορευϑηναι εις τον τοπον τον ιδιον 26 και εδωκαν κληρους αυτων και επεσεν ο κληρος επι ματϑιαν και συγκατεψηϕισϑη μετα των ενδεκα αποστολων

Πραξεις Αποστολων caput 2

1 και εν τω συμπληρουσϑαι την ημεραν της πεντηκοστης ησαν απαντες ομοϑυμαδον επι το αυτο 2 και εγενετο αϕνω εκ του ουρανου ηχος ωσπερ ϕερομενης πνοης βιαιας και επληρωσεν ολον τον οικον ου ησαν καϑημενοι 3 και ωϕϑησαν αυτοις διαμεριζομεναι γλωσσαι ωσει πυρος εκαϑισεν τε εϕ ενα εκαστον αυτων 4 και επλησϑησαν απαντες πνευματος αγιου και ηρξαντο λαλειν ετεραις γλωσσαις καϑως το πνευμα εδιδου αυτοις αποϕϑεγγεσϑαι 5 ησαν δε εν ιερουσαλημ κατοικουντες ιουδαιοι ανδρες ευλαβεις απο παντος εϑνους των υπο τον ουρανον 6 γενομενης δε της ϕωνης ταυτης συνηλϑεν το πληϑος και συνεχυϑη οτι ηκουον εις εκαστος τη ιδια διαλεκτω λαλουντων αυτων 7 εξισταντο δε παντες και εϑαυμαζον λεγοντες προς αλληλους ουκ ιδου παντες ουτοι εισιν οι λαλουντες γαλιλαιοι 8 και πως ημεις ακουομεν εκαστος τη ιδια διαλεκτω ημων εν η εγεννηϑημεν 9 παρϑοι και μηδοι και ελαμιται και οι κατοικουντες την μεσοποταμιαν ιουδαιαν τε και καππαδοκιαν ποντον και την ασιαν 10 ϕρυγιαν τε και παμϕυλιαν αιγυπτον και τα μερη της λιβυης της κατα κυρηνην και οι επιδημουντες ρωμαιοι ιουδαιοι τε και προσηλυτοι 11 κρητες και αραβες ακουομεν λαλουντων αυτων ταις ημετεραις γλωσσαις τα μεγαλεια του ϑεου 12 εξισταντο δε παντες και διηπορουν αλλος προς αλλον λεγοντες τι αν ϑελοι τουτο ειναι 13 ετεροι δε χλευαζοντες ελεγον οτι γλευκους μεμεστωμενοι εισιν 14 σταϑεις δε πετρος συν τοις ενδεκα επηρεν την ϕωνην αυτου και απεϕϑεγξατο αυτοις ανδρες ιουδαιοι και οι κατοικουντες ιερουσαλημ απαντες τουτο υμιν γνωστον εστω και ενωτισασϑε τα ρηματα μου 15 ου γαρ ως υμεις υπολαμβανετε ουτοι μεϑυουσιν εστιν γαρ ωρα τριτη της ημερας 16 αλλα τουτο εστιν το ειρημενον δια του προϕητου ιωηλ 17 και εσται εν ταις εσχαταις ημεραις λεγει ο ϑεος εκχεω απο του πνευματος μου επι πασαν σαρκα και προϕητευσουσιν οι υιοι υμων και αι ϑυγατερες υμων και οι νεανισκοι υμων ορασεις οψονται και οι πρεσβυτεροι υμων ενυπνια ενυπνιασϑησονται 18 και γε επι τους δουλους μου και επι τας δουλας μου εν ταις ημεραις εκειναις εκχεω απο του πνευματος μου και προϕητευσουσιν 19 και δωσω τερατα εν τω ουρανω ανω και σημεια επι της γης κατω αιμα και πυρ και ατμιδα καπνου 20 ο ηλιος μεταστραϕησεται εις σκοτος και η σεληνη εις αιμα πριν η ελϑειν την ημεραν κυριου την μεγαλην και επιϕανη 21 και εσται πας ος αν επικαλεσηται το ονομα κυριου σωϑησεται 22 ανδρες ισραηλιται ακουσατε τους λογους τουτους ιησουν τον ναζωραιον ανδρα απο του ϑεου αποδεδειγμενον εις υμας δυναμεσιν και τερασιν και σημειοις οις εποιησεν δι αυτου ο ϑεος εν μεσω υμων καϑως και αυτοι οιδατε 23 τουτον τη ωρισμενη βουλη και προγνωσει του ϑεου εκδοτον λαβοντες δια χειρων ανομων προσπηξαντες ανειλετε 24 ον ο ϑεος ανεστησεν λυσας τας ωδινας του ϑανατου καϑοτι ουκ ην δυνατον κρατεισϑαι αυτον υπ αυτου 25 δαβιδ γαρ λεγει εις αυτον προωρωμην τον κυριον ενωπιον μου δια παντος οτι εκ δεξιων μου εστιν ινα μη σαλευϑω 26 δια τουτο ευϕρανϑη η καρδια μου και ηγαλλιασατο η γλωσσα μου ετι δε και η σαρξ μου κατασκηνωσει επ ελπιδι 27 οτι ουκ εγκαταλειψεις την ψυχην μου εις αδου ουδε δωσεις τον οσιον σου ιδειν διαϕϑοραν 28 εγνωρισας μοι οδους ζωης πληρωσεις με ευϕροσυνης μετα του προσωπου σου 29 ανδρες αδελϕοι εξον ειπειν μετα παρρησιας προς υμας περι του πατριαρχου δαβιδ οτι και ετελευτησεν και εταϕη και το μνημα αυτου εστιν εν ημιν αχρι της ημερας ταυτης 30 προϕητης ουν υπαρχων και ειδως οτι ορκω ωμοσεν αυτω ο ϑεος εκ καρπου της οσϕυος αυτου το κατα σαρκα αναστησειν τον χριστον καϑισαι επι του ϑρονου αυτου 31 προιδων ελαλησεν περι της αναστασεως του χριστου οτι ου κατελειϕϑη η ψυχη αυτου εις αδου ουδε η σαρξ αυτου ειδεν διαϕϑοραν 32 τουτον τον ιησουν ανεστησεν ο ϑεος ου παντες ημεις εσμεν μαρτυρες 33 τη δεξια ουν του ϑεου υψωϑεις την τε επαγγελιαν του αγιου πνευματος λαβων παρα του πατρος εξεχεεν τουτο ο νυν υμεις βλεπετε και ακουετε 34 ου γαρ δαβιδ ανεβη εις τους ουρανους λεγει δε αυτος ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καϑου εκ δεξιων μου 35 εως αν ϑω τους εχϑρους σου υποποδιον των ποδων σου 36 ασϕαλως ουν γινωσκετω πας οικος ισραηλ οτι και κυριον και χριστον αυτον ο ϑεος εποιησεν τουτον τον ιησουν ον υμεις εσταυρωσατε 37 ακουσαντες δε κατενυγησαν τη καρδια ειπον τε προς τον πετρον και τους λοιπους αποστολους τι ποιησομεν ανδρες αδελϕοι 38 πετρος δε εϕη προς αυτους μετανοησατε και βαπτισϑητω εκαστος υμων επι τω ονοματι ιησου χριστου εις αϕεσιν αμαρτιων και ληψεσϑε την δωρεαν του αγιου πνευματος 39 υμιν γαρ εστιν η επαγγελια και τοις τεκνοις υμων και πασιν τοις εις μακραν οσους αν προσκαλεσηται κυριος ο ϑεος ημων 40 ετεροις τε λογοις πλειοσιν διεμαρτυρετο και παρεκαλει λεγων σωϑητε απο της γενεας της σκολιας ταυτης 41 οι μεν ουν ασμενως αποδεξαμενοι τον λογον αυτου εβαπτισϑησαν και προσετεϑησαν τη ημερα εκεινη ψυχαι ωσει τρισχιλιαι 42 ησαν δε προσκαρτερουντες τη διδαχη των αποστολων και τη κοινωνια και τη κλασει του αρτου και ταις προσευχαις 43 εγενετο δε παση ψυχη ϕοβος πολλα τε τερατα και σημεια δια των αποστολων εγινετο 44 παντες δε οι πιστευοντες ησαν επι το αυτο και ειχον απαντα κοινα 45 και τα κτηματα και τας υπαρξεις επιπρασκον και διεμεριζον αυτα πασιν καϑοτι αν τις χρειαν ειχεν 46 καϑ ημεραν τε προσκαρτερουντες ομοϑυμαδον εν τω ιερω κλωντες τε κατ οικον αρτον μετελαμβανον τροϕης εν αγαλλιασει και αϕελοτητι καρδιας 47 αινουντες τον ϑεον και εχοντες χαριν προς ολον τον λαον ο δε κυριος προσετιϑει τους σωζομενους καϑ ημεραν τη εκκλησια

Πραξεις Αποστολων caput 3

1 επι το αυτο δε πετρος και ιωαννης ανεβαινον εις το ιερον επι την ωραν της προσευχης την εννατην 2 και τις ανηρ χωλος εκ κοιλιας μητρος αυτου υπαρχων εβασταζετο ον ετιϑουν καϑ ημεραν προς την ϑυραν του ιερου την λεγομενην ωραιαν του αιτειν ελεημοσυνην παρα των εισπορευομενων εις το ιερον 3 ος ιδων πετρον και ιωαννην μελλοντας εισιεναι εις το ιερον ηρωτα ελεημοσυνην λαβειν 4 ατενισας δε πετρος εις αυτον συν τω ιωαννη ειπεν βλεψον εις ημας 5 ο δε επειχεν αυτοις προσδοκων τι παρ αυτων λαβειν 6 ειπεν δε πετρος αργυριον και χρυσιον ουχ υπαρχει μοι ο δε εχω τουτο σοι διδωμι εν τω ονοματι ιησου χριστου του ναζωραιου εγειραι και περιπατει 7 και πιασας αυτον της δεξιας χειρος ηγειρεν παραχρημα δε εστερεωϑησαν αυτου αι βασεις και τα σϕυρα 8 και εξαλλομενος εστη και περιεπατει και εισηλϑεν συν αυτοις εις το ιερον περιπατων και αλλομενος και αινων τον ϑεον 9 και ειδεν αυτον πας ο λαος περιπατουντα και αινουντα τον ϑεον 10 επεγινωσκον τε αυτον οτι ουτος ην ο προς την ελεημοσυνην καϑημενος επι τη ωραια πυλη του ιερου και επλησϑησαν ϑαμβους και εκστασεως επι τω συμβεβηκοτι αυτω 11 κρατουντος δε του ιαϑεντος χωλου τον πετρον και ιωαννην συνεδραμεν προς αυτους πας ο λαος επι τη στοα τη καλουμενη σολομωντος εκϑαμβοι 12 ιδων δε πετρος απεκρινατο προς τον λαον ανδρες ισραηλιται τι ϑαυμαζετε επι τουτω η ημιν τι ατενιζετε ως ιδια δυναμει η ευσεβεια πεποιηκοσιν του περιπατειν αυτον 13 ο ϑεος αβρααμ και ισαακ και ιακωβ ο ϑεος των πατερων ημων εδοξασεν τον παιδα αυτου ιησουν ον υμεις παρεδωκατε και ηρνησασϑε αυτον κατα προσωπον πιλατου κριναντος εκεινου απολυειν 14 υμεις δε τον αγιον και δικαιον ηρνησασϑε και ητησασϑε ανδρα ϕονεα χαρισϑηναι υμιν 15 τον δε αρχηγον της ζωης απεκτεινατε ον ο ϑεος ηγειρεν εκ νεκρων ου ημεις μαρτυρες εσμεν 16 και επι τη πιστει του ονοματος αυτου τουτον ον ϑεωρειτε και οιδατε εστερεωσεν το ονομα αυτου και η πιστις η δι αυτου εδωκεν αυτω την ολοκληριαν ταυτην απεναντι παντων υμων 17 και νυν αδελϕοι οιδα οτι κατα αγνοιαν επραξατε ωσπερ και οι αρχοντες υμων 18 ο δε ϑεος α προκατηγγειλεν δια στοματος παντων των προϕητων αυτου παϑειν τον χριστον επληρωσεν ουτως 19 μετανοησατε ουν και επιστρεψατε εις το εξαλειϕϑηναι υμων τας αμαρτιας οπως αν ελϑωσιν καιροι αναψυξεως απο προσωπου του κυριου 20 και αποστειλη τον προκεκηρυγμενον υμιν ιησουν χριστον 21 ον δει ουρανον μεν δεξασϑαι αχρι χρονων αποκαταστασεως παντων ων ελαλησεν ο ϑεος δια στοματος παντων αγιων αυτου προϕητων απ αιωνος 22 μωσης μεν γαρ προς τους πατερας ειπεν οτι προϕητην υμιν αναστησει κυριος ο ϑεος υμων εκ των αδελϕων υμων ως εμε αυτου ακουσεσϑε κατα παντα οσα αν λαληση προς υμας 23 εσται δε πασα ψυχη ητις αν μη ακουση του προϕητου εκεινου εξολοϑρευϑησεται εκ του λαου 24 και παντες δε οι προϕηται απο σαμουηλ και των καϑεξης οσοι ελαλησαν και προκατηγγειλαν τας ημερας ταυτας 25 υμεις εστε υιοι των προϕητων και της διαϑηκης ης διεϑετο ο ϑεος προς τους πατερας ημων λεγων προς αβρααμ και τω σπερματι σου ενευλογηϑησονται πασαι αι πατριαι της γης 26 υμιν πρωτον ο ϑεος αναστησας τον παιδα αυτου ιησουν απεστειλεν αυτον ευλογουντα υμας εν τω αποστρεϕειν εκαστον απο των πονηριων υμων

Πραξεις Αποστολων caput 4

1 λαλουντων δε αυτων προς τον λαον επεστησαν αυτοις οι ιερεις και ο στρατηγος του ιερου και οι σαδδουκαιοι 2 διαπονουμενοι δια το διδασκειν αυτους τον λαον και καταγγελλειν εν τω ιησου την αναστασιν την εκ νεκρων 3 και επεβαλον αυτοις τας χειρας και εϑεντο εις τηρησιν εις την αυριον ην γαρ εσπερα ηδη 4 πολλοι δε των ακουσαντων τον λογον επιστευσαν και εγενηϑη ο αριϑμος των ανδρων ωσει χιλιαδες πεντε 5 εγενετο δε επι την αυριον συναχϑηναι αυτων τους αρχοντας και πρεσβυτερους και γραμματεις εις ιερουσαλημ 6 και ανναν τον αρχιερεα και καιαϕαν και ιωαννην και αλεξανδρον και οσοι ησαν εκ γενους αρχιερατικου 7 και στησαντες αυτους εν τω μεσω επυνϑανοντο εν ποια δυναμει η εν ποιω ονοματι εποιησατε τουτο υμεις 8 τοτε πετρος πλησϑεις πνευματος αγιου ειπεν προς αυτους αρχοντες του λαου και πρεσβυτεροι του ισραηλ 9 ει ημεις σημερον ανακρινομεϑα επι ευεργεσια ανϑρωπου ασϑενους εν τινι ουτος σεσωσται 10 γνωστον εστω πασιν υμιν και παντι τω λαω ισραηλ οτι εν τω ονοματι ιησου χριστου του ναζωραιου ον υμεις εσταυρωσατε ον ο ϑεος ηγειρεν εκ νεκρων εν τουτω ουτος παρεστηκεν ενωπιον υμων υγιης 11 ουτος εστιν ο λιϑος ο εξουϑενηϑεις υϕ υμων των οικοδομουντων ο γενομενος εις κεϕαλην γωνιας 12 και ουκ εστιν εν αλλω ουδενι η σωτηρια ουτε γαρ ονομα εστιν ετερον υπο τον ουρανον το δεδομενον εν ανϑρωποις εν ω δει σωϑηναι ημας 13 ϑεωρουντες δε την του πετρου παρρησιαν και ιωαννου και καταλαβομενοι οτι ανϑρωποι αγραμματοι εισιν και ιδιωται εϑαυμαζον επεγινωσκον τε αυτους οτι συν τω ιησου ησαν 14 τον δε ανϑρωπον βλεποντες συν αυτοις εστωτα τον τεϑεραπευμενον ουδεν ειχον αντειπειν 15 κελευσαντες δε αυτους εξω του συνεδριου απελϑειν συνεβαλον προς αλληλους 16 λεγοντες τι ποιησομεν τοις ανϑρωποις τουτοις οτι μεν γαρ γνωστον σημειον γεγονεν δι αυτων πασιν τοις κατοικουσιν ιερουσαλημ ϕανερον και ου δυναμεϑα αρνησασϑαι 17 αλλ ινα μη επι πλειον διανεμηϑη εις τον λαον απειλη απειλησωμεϑα αυτοις μηκετι λαλειν επι τω ονοματι τουτω μηδενι ανϑρωπων 18 και καλεσαντες αυτους παρηγγειλαν αυτοις το καϑολου μη ϕϑεγγεσϑαι μηδε διδασκειν επι τω ονοματι του ιησου 19 ο δε πετρος και ιωαννης αποκριϑεντες προς αυτους ειπον ει δικαιον εστιν ενωπιον του ϑεου υμων ακουειν μαλλον η του ϑεου κρινατε 20 ου δυναμεϑα γαρ ημεις α ειδομεν και ηκουσαμεν μη λαλειν 21 οι δε προσαπειλησαμενοι απελυσαν αυτους μηδεν ευρισκοντες το πως κολασωνται αυτους δια τον λαον οτι παντες εδοξαζον τον ϑεον επι τω γεγονοτι 22 ετων γαρ ην πλειονων τεσσαρακοντα ο ανϑρωπος εϕ ον εγεγονει το σημειον τουτο της ιασεως 23 απολυϑεντες δε ηλϑον προς τους ιδιους και απηγγειλαν οσα προς αυτους οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι ειπον 24 οι δε ακουσαντες ομοϑυμαδον ηραν ϕωνην προς τον ϑεον και ειπον δεσποτα συ ο ϑεος ο ποιησας τον ουρανον και την γην και την ϑαλασσαν και παντα τα εν αυτοις 25 ο δια στοματος δαβιδ του παιδος σου ειπων ινατι εϕρυαξαν εϑνη και λαοι εμελετησαν κενα 26 παρεστησαν οι βασιλεις της γης και οι αρχοντες συνηχϑησαν επι το αυτο κατα του κυριου και κατα του χριστου αυτου 27 συνηχϑησαν γαρ επ αληϑειας επι τον αγιον παιδα σου ιησουν ον εχρισας ηρωδης τε και ποντιος πιλατος συν εϑνεσιν και λαοις ισραηλ 28 ποιησαι οσα η χειρ σου και η βουλη σου προωρισεν γενεσϑαι 29 και τα νυν κυριε επιδε επι τας απειλας αυτων και δος τοις δουλοις σου μετα παρρησιας πασης λαλειν τον λογον σου 30 εν τω την χειρα σου εκτεινειν σε εις ιασιν και σημεια και τερατα γινεσϑαι δια του ονοματος του αγιου παιδος σου ιησου 31 και δεηϑεντων αυτων εσαλευϑη ο τοπος εν ω ησαν συνηγμενοι και επλησϑησαν απαντες πνευματος αγιου και ελαλουν τον λογον του ϑεου μετα παρρησιας 32 του δε πληϑους των πιστευσαντων ην η καρδια και η ψυχη μια και ουδε εις τι των υπαρχοντων αυτω ελεγεν ιδιον ειναι αλλ ην αυτοις απαντα κοινα 33 και μεγαλη δυναμει απεδιδουν το μαρτυριον οι αποστολοι της αναστασεως του κυριου ιησου χαρις τε μεγαλη ην επι παντας αυτους 34 ουδε γαρ ενδεης τις υπηρχεν εν αυτοις οσοι γαρ κτητορες χωριων η οικιων υπηρχον πωλουντες εϕερον τας τιμας των πιπρασκομενων 35 και ετιϑουν παρα τους ποδας των αποστολων διεδιδοτο δε εκαστω καϑοτι αν τις χρειαν ειχεν 36 ιωσης δε ο επικληϑεις βαρναβας υπο των αποστολων ο εστιν μεϑερμηνευομενον υιος παρακλησεως λευιτης κυπριος τω γενει 37 υπαρχοντος αυτω αγρου πωλησας ηνεγκεν το χρημα και εϑηκεν παρα τους ποδας των αποστολων

Πραξεις Αποστολων caput 5

1 ανηρ δε τις ανανιας ονοματι συν σαπϕειρη τη γυναικι αυτου επωλησεν κτημα 2 και ενοσϕισατο απο της τιμης συνειδυιας και της γυναικος αυτου και ενεγκας μερος τι παρα τους ποδας των αποστολων εϑηκεν 3 ειπεν δε πετρος ανανια διατι επληρωσεν ο σατανας την καρδιαν σου ψευσασϑαι σε το πνευμα το αγιον και νοσϕισασϑαι απο της τιμης του χωριου 4 ουχι μενον σοι εμενεν και πραϑεν εν τη ση εξουσια υπηρχεν τι οτι εϑου εν τη καρδια σου το πραγμα τουτο ουκ εψευσω ανϑρωποις αλλα τω ϑεω 5 ακουων δε ανανιας τους λογους τουτους πεσων εξεψυξεν και εγενετο ϕοβος μεγας επι παντας τους ακουοντας ταυτα 6 ανασταντες δε οι νεωτεροι συνεστειλαν αυτον και εξενεγκαντες εϑαψαν 7 εγενετο δε ως ωρων τριων διαστημα και η γυνη αυτου μη ειδυια το γεγονος εισηλϑεν 8 απεκριϑη δε αυτη ο πετρος ειπε μοι ει τοσουτου το χωριον απεδοσϑε η δε ειπεν ναι τοσουτου 9 ο δε πετρος ειπεν προς αυτην τι οτι συνεϕωνηϑη υμιν πειρασαι το πνευμα κυριου ιδου οι ποδες των ϑαψαντων τον ανδρα σου επι τη ϑυρα και εξοισουσιν σε 10 επεσεν δε παραχρημα παρα τους ποδας αυτου και εξεψυξεν εισελϑοντες δε οι νεανισκοι ευρον αυτην νεκραν και εξενεγκαντες εϑαψαν προς τον ανδρα αυτης 11 και εγενετο ϕοβος μεγας εϕ ολην την εκκλησιαν και επι παντας τους ακουοντας ταυτα 12 δια δε των χειρων των αποστολων εγενετο σημεια και τερατα εν τω λαω πολλα και ησαν ομοϑυμαδον απαντες εν τη στοα σολομωντος 13 των δε λοιπων ουδεις ετολμα κολλασϑαι αυτοις αλλ εμεγαλυνεν αυτους ο λαος 14 μαλλον δε προσετιϑεντο πιστευοντες τω κυριω πληϑη ανδρων τε και γυναικων 15 ωστε κατα τας πλατειας εκϕερειν τους ασϑενεις και τιϑεναι επι κλινων και κραββατων ινα ερχομενου πετρου καν η σκια επισκιαση τινι αυτων 16 συνηρχετο δε και το πληϑος των περιξ πολεων εις ιερουσαλημ ϕεροντες ασϑενεις και οχλουμενους υπο πνευματων ακαϑαρτων οιτινες εϑεραπευοντο απαντες 17 αναστας δε ο αρχιερευς και παντες οι συν αυτω η ουσα αιρεσις των σαδδουκαιων επλησϑησαν ζηλου 18 και επεβαλον τας χειρας αυτων επι τους αποστολους και εϑεντο αυτους εν τηρησει δημοσια 19 αγγελος δε κυριου δια της νυκτος ηνοιξεν τας ϑυρας της ϕυλακης εξαγαγων τε αυτους ειπεν 20 πορευεσϑε και σταϑεντες λαλειτε εν τω ιερω τω λαω παντα τα ρηματα της ζωης ταυτης 21 ακουσαντες δε εισηλϑον υπο τον ορϑρον εις το ιερον και εδιδασκον παραγενομενος δε ο αρχιερευς και οι συν αυτω συνεκαλεσαν το συνεδριον και πασαν την γερουσιαν των υιων ισραηλ και απεστειλαν εις το δεσμωτηριον αχϑηναι αυτους 22 οι δε υπηρεται παραγενομενοι ουχ ευρον αυτους εν τη ϕυλακη αναστρεψαντες δε απηγγειλαν 23 λεγοντες οτι το μεν δεσμωτηριον ευρομεν κεκλεισμενον εν παση ασϕαλεια και τους ϕυλακας εξω εστωτας προ των ϑυρων ανοιξαντες δε εσω ουδενα ευρομεν 24 ως δε ηκουσαν τους λογους τουτους ο τε ιερευς και ο στρατηγος του ιερου και οι αρχιερεις διηπορουν περι αυτων τι αν γενοιτο τουτο 25 παραγενομενος δε τις απηγγειλεν αυτοις λεγων οτι ιδου οι ανδρες ους εϑεσϑε εν τη ϕυλακη εισιν εν τω ιερω εστωτες και διδασκοντες τον λαον 26 τοτε απελϑων ο στρατηγος συν τοις υπηρεταις ηγαγεν αυτους ου μετα βιας εϕοβουντο γαρ τον λαον ινα μη λιϑασϑωσιν 27 αγαγοντες δε αυτους εστησαν εν τω συνεδριω και επηρωτησεν αυτους ο αρχιερευς 28 λεγων ου παραγγελια παρηγγειλαμεν υμιν μη διδασκειν επι τω ονοματι τουτω και ιδου πεπληρωκατε την ιερουσαλημ της διδαχης υμων και βουλεσϑε επαγαγειν εϕ ημας το αιμα του ανϑρωπου τουτου 29 αποκριϑεις δε ο πετρος και οι αποστολοι ειπον πειϑαρχειν δει ϑεω μαλλον η ανϑρωποις 30 ο ϑεος των πατερων ημων ηγειρεν ιησουν ον υμεις διεχειρισασϑε κρεμασαντες επι ξυλου 31 τουτον ο ϑεος αρχηγον και σωτηρα υψωσεν τη δεξια αυτου δουναι μετανοιαν τω ισραηλ και αϕεσιν αμαρτιων 32 και ημεις εσμεν αυτου μαρτυρες των ρηματων τουτων και το πνευμα δε το αγιον ο εδωκεν ο ϑεος τοις πειϑαρχουσιν αυτω 33 οι δε ακουσαντες διεπριοντο και εβουλευοντο ανελειν αυτους 34 αναστας δε τις εν τω συνεδριω ϕαρισαιος ονοματι γαμαλιηλ νομοδιδασκαλος τιμιος παντι τω λαω εκελευσεν εξω βραχυ τι τους αποστολους ποιησαι 35 ειπεν τε προς αυτους ανδρες ισραηλιται προσεχετε εαυτοις επι τοις ανϑρωποις τουτοις τι μελλετε πρασσειν 36 προ γαρ τουτων των ημερων ανεστη ϑευδας λεγων ειναι τινα εαυτον ω προσεκολληϑη αριϑμος ανδρων ωσει τετρακοσιων ος ανηρεϑη και παντες οσοι επειϑοντο αυτω διελυϑησαν και εγενοντο εις ουδεν 37 μετα τουτον ανεστη ιουδας ο γαλιλαιος εν ταις ημεραις της απογραϕης και απεστησεν λαον ικανον οπισω αυτου κακεινος απωλετο και παντες οσοι επειϑοντο αυτω διεσκορπισϑησαν 38 και τα νυν λεγω υμιν αποστητε απο των ανϑρωπων τουτων και εασατε αυτους οτι εαν η εξ ανϑρωπων η βουλη αυτη η το εργον τουτο καταλυϑησεται 39 ει δε εκ ϑεου εστιν ου δυνασϑε καταλυσαι αυτο μηποτε και ϑεομαχοι ευρεϑητε 40 επεισϑησαν δε αυτω και προσκαλεσαμενοι τους αποστολους δειραντες παρηγγειλαν μη λαλειν επι τω ονοματι του ιησου και απελυσαν αυτους 41 οι μεν ουν επορευοντο χαιροντες απο προσωπου του συνεδριου οτι υπερ του ονοματος αυτου κατηξιωϑησαν ατιμασϑηναι 42 πασαν τε ημεραν εν τω ιερω και κατ οικον ουκ επαυοντο διδασκοντες και ευαγγελιζομενοι ιησουν τον χριστον

Πραξεις Αποστολων caput 6

1 εν δε ταις ημεραις ταυταις πληϑυνοντων των μαϑητων εγενετο γογγυσμος των ελληνιστων προς τους εβραιους οτι παρεϑεωρουντο εν τη διακονια τη καϑημερινη αι χηραι αυτων 2 προσκαλεσαμενοι δε οι δωδεκα το πληϑος των μαϑητων ειπον ουκ αρεστον εστιν ημας καταλειψαντας τον λογον του ϑεου διακονειν τραπεζαις 3 επισκεψασϑε ουν αδελϕοι ανδρας εξ υμων μαρτυρουμενους επτα πληρεις πνευματος αγιου και σοϕιας ους καταστησομεν επι της χρειας ταυτης 4 ημεις δε τη προσευχη και τη διακονια του λογου προσκαρτερησομεν 5 και ηρεσεν ο λογος ενωπιον παντος του πληϑους και εξελεξαντο στεϕανον ανδρα πληρη πιστεως και πνευματος αγιου και ϕιλιππον και προχορον και νικανορα και τιμωνα και παρμεναν και νικολαον προσηλυτον αντιοχεα 6 ους εστησαν ενωπιον των αποστολων και προσευξαμενοι επεϑηκαν αυτοις τας χειρας 7 και ο λογος του ϑεου ηυξανεν και επληϑυνετο ο αριϑμος των μαϑητων εν ιερουσαλημ σϕοδρα πολυς τε οχλος των ιερεων υπηκουον τη πιστει 8 στεϕανος δε πληρης πιστεως και δυναμεως εποιει τερατα και σημεια μεγαλα εν τω λαω 9 ανεστησαν δε τινες των εκ της συναγωγης της λεγομενης λιβερτινων και κυρηναιων και αλεξανδρεων και των απο κιλικιας και ασιας συζητουντες τω στεϕανω 10 και ουκ ισχυον αντιστηναι τη σοϕια και τω πνευματι ω ελαλει 11 τοτε υπεβαλον ανδρας λεγοντας οτι ακηκοαμεν αυτου λαλουντος ρηματα βλασϕημα εις μωσην και τον ϑεον 12 συνεκινησαν τε τον λαον και τους πρεσβυτερους και τους γραμματεις και επισταντες συνηρπασαν αυτον και ηγαγον εις το συνεδριον 13 εστησαν τε μαρτυρας ψευδεις λεγοντας ο ανϑρωπος ουτος ου παυεται ρηματα βλασϕημα λαλων κατα του τοπου του αγιου τουτου και του νομου 14 ακηκοαμεν γαρ αυτου λεγοντος οτι ιησους ο ναζωραιος ουτος καταλυσει τον τοπον τουτον και αλλαξει τα εϑη α παρεδωκεν ημιν μωυσης 15 και ατενισαντες εις αυτον απαντες οι καϑεζομενοι εν τω συνεδριω ειδον το προσωπον αυτου ωσει προσωπον αγγελου

Πραξεις Αποστολων caput 7

1 ειπεν δε ο αρχιερευς ει αρα ταυτα ουτως εχει 2 ο δε εϕη ανδρες αδελϕοι και πατερες ακουσατε ο ϑεος της δοξης ωϕϑη τω πατρι ημων αβρααμ οντι εν τη μεσοποταμια πριν η κατοικησαι αυτον εν χαρραν 3 και ειπεν προς αυτον εξελϑε εκ της γης σου και εκ της συγγενειας σου και δευρο εις γην ην αν σοι δειξω 4 τοτε εξελϑων εκ γης χαλδαιων κατωκησεν εν χαρραν κακειϑεν μετα το αποϑανειν τον πατερα αυτου μετωκισεν αυτον εις την γην ταυτην εις ην υμεις νυν κατοικειτε 5 και ουκ εδωκεν αυτω κληρονομιαν εν αυτη ουδε βημα ποδος και επηγγειλατο αυτω δουναι εις κατασχεσιν αυτην και τω σπερματι αυτου μετ αυτον ουκ οντος αυτω τεκνου 6 ελαλησεν δε ουτως ο ϑεος οτι εσται το σπερμα αυτου παροικον εν γη αλλοτρια και δουλωσουσιν αυτο και κακωσουσιν ετη τετρακοσια 7 και το εϑνος ω εαν δουλευσωσιν κρινω εγω ειπεν ο ϑεος και μετα ταυτα εξελευσονται και λατρευσουσιν μοι εν τω τοπω τουτω 8 και εδωκεν αυτω διαϑηκην περιτομης και ουτως εγεννησεν τον ισαακ και περιετεμεν αυτον τη ημερα τη ογδοη και ο ισαακ τον ιακωβ και ο ιακωβ τους δωδεκα πατριαρχας 9 και οι πατριαρχαι ζηλωσαντες τον ιωσηϕ απεδοντο εις αιγυπτον και ην ο ϑεος μετ αυτου 10 και εξειλετο αυτον εκ πασων των ϑλιψεων αυτου και εδωκεν αυτω χαριν και σοϕιαν εναντιον ϕαραω βασιλεως αιγυπτου και κατεστησεν αυτον ηγουμενον επ αιγυπτον και ολον τον οικον αυτου 11 ηλϑεν δε λιμος εϕ ολην την γην αιγυπτου και χανααν και ϑλιψις μεγαλη και ουχ ευρισκον χορτασματα οι πατερες ημων 12 ακουσας δε ιακωβ οντα σιτα εν αιγυπτω εξαπεστειλεν τους πατερας ημων πρωτον 13 και εν τω δευτερω ανεγνωρισϑη ιωσηϕ τοις αδελϕοις αυτου και ϕανερον εγενετο τω ϕαραω το γενος του ιωσηϕ 14 αποστειλας δε ιωσηϕ μετεκαλεσατο τον πατερα αυτου ιακωβ και πασαν την συγγενειαν αυτου εν ψυχαις εβδομηκοντα πεντε 15 κατεβη δε ιακωβ εις αιγυπτον και ετελευτησεν αυτος και οι πατερες ημων 16 και μετετεϑησαν εις συχεμ και ετεϑησαν εν τω μνηματι ο ωνησατο αβρααμ τιμης αργυριου παρα των υιων εμμορ του συχεμ 17 καϑως δε ηγγιζεν ο χρονος της επαγγελιας ης ωμοσεν ο ϑεος τω αβρααμ ηυξησεν ο λαος και επληϑυνϑη εν αιγυπτω 18 αχρις ου ανεστη βασιλευς ετερος ος ουκ ηδει τον ιωσηϕ 19 ουτος κατασοϕισαμενος το γενος ημων εκακωσεν τους πατερας ημων του ποιειν εκϑετα τα βρεϕη αυτων εις το μη ζωογονεισϑαι 20 εν ω καιρω εγεννηϑη μωσης και ην αστειος τω ϑεω ος ανετραϕη μηνας τρεις εν τω οικω του πατρος αυτου 21 εκτεϑεντα δε αυτον ανειλετο αυτον η ϑυγατηρ ϕαραω και ανεϑρεψατο αυτον εαυτη εις υιον 22 και επαιδευϑη μωσης παση σοϕια αιγυπτιων ην δε δυνατος εν λογοις και εν εργοις 23 ως δε επληρουτο αυτω τεσσαρακονταετης χρονος ανεβη επι την καρδιαν αυτου επισκεψασϑαι τους αδελϕους αυτου τους υιους ισραηλ 24 και ιδων τινα αδικουμενον ημυνατο και εποιησεν εκδικησιν τω καταπονουμενω παταξας τον αιγυπτιον 25 ενομιζεν δε συνιεναι τους αδελϕους αυτου οτι ο ϑεος δια χειρος αυτου διδωσιν αυτοις σωτηριαν οι δε ου συνηκαν 26 τη τε επιουση ημερα ωϕϑη αυτοις μαχομενοις και συνηλασεν αυτους εις ειρηνην ειπων ανδρες αδελϕοι εστε υμεις ινατι αδικειτε αλληλους 27 ο δε αδικων τον πλησιον απωσατο αυτον ειπων τις σε κατεστησεν αρχοντα και δικαστην εϕ ημας 28 μη ανελειν με συ ϑελεις ον τροπον ανειλες χϑες τον αιγυπτιον 29 εϕυγεν δε μωσης εν τω λογω τουτω και εγενετο παροικος εν γη μαδιαμ ου εγεννησεν υιους δυο 30 και πληρωϑεντων ετων τεσσαρακοντα ωϕϑη αυτω εν τη ερημω του ορους σινα αγγελος κυριου εν ϕλογι πυρος βατου 31 ο δε μωσης ιδων εϑαυμασεν το οραμα προσερχομενου δε αυτου κατανοησαι εγενετο ϕωνη κυριου προς αυτον 32 εγω ο ϑεος των πατερων σου ο ϑεος αβρααμ και ο ϑεος ισαακ και ο ϑεος ιακωβ εντρομος δε γενομενος μωσης ουκ ετολμα κατανοησαι 33 ειπεν δε αυτω ο κυριος λυσον το υποδημα των ποδων σου ο γαρ τοπος εν ω εστηκας γη αγια εστιν 34 ιδων ειδον την κακωσιν του λαου μου του εν αιγυπτω και του στεναγμου αυτων ηκουσα και κατεβην εξελεσϑαι αυτους και νυν δευρο αποστελω σε εις αιγυπτον 35 τουτον τον μωυσην ον ηρνησαντο ειποντες τις σε κατεστησεν αρχοντα και δικαστην τουτον ο ϑεος αρχοντα και λυτρωτην απεστειλεν εν χειρι αγγελου του οϕϑεντος αυτω εν τη βατω 36 ουτος εξηγαγεν αυτους ποιησας τερατα και σημεια εν γη αιγυπτου και εν ερυϑρα ϑαλασση και εν τη ερημω ετη τεσσαρακοντα 37 ουτος εστιν ο μωυσης ο ειπων τοις υιοις ισραηλ προϕητην υμιν αναστησει κυριος ο ϑεος υμων εκ των αδελϕων υμων ως εμε αυτου ακουσεσϑε 38 ουτος εστιν ο γενομενος εν τη εκκλησια εν τη ερημω μετα του αγγελου του λαλουντος αυτω εν τω ορει σινα και των πατερων ημων ος εδεξατο λογια ζωντα δουναι ημιν 39 ω ουκ ηϑελησαν υπηκοοι γενεσϑαι οι πατερες ημων αλλ απωσαντο και εστραϕησαν ταις καρδιαις αυτων εις αιγυπτον 40 ειποντες τω ααρων ποιησον ημιν ϑεους οι προπορευσονται ημων ο γαρ μωσης ουτος ος εξηγαγεν ημας εκ γης αιγυπτου ουκ οιδαμεν τι γεγονεν αυτω 41 και εμοσχοποιησαν εν ταις ημεραις εκειναις και ανηγαγον ϑυσιαν τω ειδωλω και ευϕραινοντο εν τοις εργοις των χειρων αυτων 42 εστρεψεν δε ο ϑεος και παρεδωκεν αυτους λατρευειν τη στρατια του ουρανου καϑως γεγραπται εν βιβλω των προϕητων μη σϕαγια και ϑυσιας προσηνεγκατε μοι ετη τεσσαρακοντα εν τη ερημω οικος ισραηλ 43 και ανελαβετε την σκηνην του μολοχ και το αστρον του ϑεου υμων ρεμϕαν τους τυπους ους εποιησατε προσκυνειν αυτοις και μετοικιω υμας επεκεινα βαβυλωνος 44 η σκηνη του μαρτυριου ην εν τοις πατρασιν ημων εν τη ερημω καϑως διεταξατο ο λαλων τω μωση ποιησαι αυτην κατα τον τυπον ον εωρακει 45 ην και εισηγαγον διαδεξαμενοι οι πατερες ημων μετα ιησου εν τη κατασχεσει των εϑνων ων εξωσεν ο ϑεος απο προσωπου των πατερων ημων εως των ημερων δαβιδ 46 ος ευρεν χαριν ενωπιον του ϑεου και ητησατο ευρειν σκηνωμα τω ϑεω ιακωβ 47 σολομων δε ωκοδομησεν αυτω οικον 48 αλλ ουχ ο υψιστος εν χειροποιητοις ναοις κατοικει καϑως ο προϕητης λεγει 49 ο ουρανος μοι ϑρονος η δε γη υποποδιον των ποδων μου ποιον οικον οικοδομησετε μοι λεγει κυριος η τις τοπος της καταπαυσεως μου 50 ουχι η χειρ μου εποιησεν ταυτα παντα 51 σκληροτραχηλοι και απεριτμητοι τη καρδια και τοις ωσιν υμεις αει τω πνευματι τω αγιω αντιπιπτετε ως οι πατερες υμων και υμεις 52 τινα των προϕητων ουκ εδιωξαν οι πατερες υμων και απεκτειναν τους προκαταγγειλαντας περι της ελευσεως του δικαιου ου νυν υμεις προδοται και ϕονεις γεγενησϑε 53 οιτινες ελαβετε τον νομον εις διαταγας αγγελων και ουκ εϕυλαξατε 54 ακουοντες δε ταυτα διεπριοντο ταις καρδιαις αυτων και εβρυχον τους οδοντας επ αυτον 55 υπαρχων δε πληρης πνευματος αγιου ατενισας εις τον ουρανον ειδεν δοξαν ϑεου και ιησουν εστωτα εκ δεξιων του ϑεου 56 και ειπεν ιδου ϑεωρω τους ουρανους ανεωγμενους και τον υιον του ανϑρωπου εκ δεξιων εστωτα του ϑεου 57 κραξαντες δε ϕωνη μεγαλη συνεσχον τα ωτα αυτων και ωρμησαν ομοϑυμαδον επ αυτον 58 και εκβαλοντες εξω της πολεως ελιϑοβολουν και οι μαρτυρες απεϑεντο τα ιματια αυτων παρα τους ποδας νεανιου καλουμενου σαυλου 59 και ελιϑοβολουν τον στεϕανον επικαλουμενον και λεγοντα κυριε ιησου δεξαι το πνευμα μου 60 ϑεις δε τα γονατα εκραξεν ϕωνη μεγαλη κυριε μη στησης αυτοις την αμαρτιαν ταυτην και τουτο ειπων εκοιμηϑη

Πραξεις Αποστολων caput 8

1 σαυλος δε ην συνευδοκων τη αναιρεσει αυτου εγενετο δε εν εκεινη τη ημερα διωγμος μεγας επι την εκκλησιαν την εν ιεροσολυμοις παντες τε διεσπαρησαν κατα τας χωρας της ιουδαιας και σαμαρειας πλην των αποστολων 2 συνεκομισαν δε τον στεϕανον ανδρες ευλαβεις και εποιησαντο κοπετον μεγαν επ αυτω 3 σαυλος δε ελυμαινετο την εκκλησιαν κατα τους οικους εισπορευομενος συρων τε ανδρας και γυναικας παρεδιδου εις ϕυλακην 4 οι μεν ουν διασπαρεντες διηλϑον ευαγγελιζομενοι τον λογον 5 ϕιλιππος δε κατελϑων εις πολιν της σαμαρειας εκηρυσσεν αυτοις τον χριστον 6 προσειχον τε οι οχλοι τοις λεγομενοις υπο του ϕιλιππου ομοϑυμαδον εν τω ακουειν αυτους και βλεπειν τα σημεια α εποιει 7 πολλων γαρ των εχοντων πνευματα ακαϑαρτα βοωντα μεγαλη ϕωνη εξηρχετο πολλοι δε παραλελυμενοι και χωλοι εϑεραπευϑησαν 8 και εγενετο χαρα μεγαλη εν τη πολει εκεινη 9 ανηρ δε τις ονοματι σιμων προυπηρχεν εν τη πολει μαγευων και εξιστων το εϑνος της σαμαρειας λεγων ειναι τινα εαυτον μεγαν 10 ω προσειχον παντες απο μικρου εως μεγαλου λεγοντες ουτος εστιν η δυναμις του ϑεου η μεγαλη 11 προσειχον δε αυτω δια το ικανω χρονω ταις μαγειαις εξεστακεναι αυτους 12 οτε δε επιστευσαν τω ϕιλιππω ευαγγελιζομενω τα περι της βασιλειας του ϑεου και του ονοματος του ιησου χριστου εβαπτιζοντο ανδρες τε και γυναικες 13 ο δε σιμων και αυτος επιστευσεν και βαπτισϑεις ην προσκαρτερων τω ϕιλιππω ϑεωρων τε σημεια και δυναμεις μεγαλας γινομενας εξιστατο 14 ακουσαντες δε οι εν ιεροσολυμοις αποστολοι οτι δεδεκται η σαμαρεια τον λογον του ϑεου απεστειλαν προς αυτους τον πετρον και ιωαννην 15 οιτινες καταβαντες προσηυξαντο περι αυτων οπως λαβωσιν πνευμα αγιον 16 ουπω γαρ ην επ ουδενι αυτων επιπεπτωκος μονον δε βεβαπτισμενοι υπηρχον εις το ονομα του κυριου ιησου 17 τοτε επετιϑουν τας χειρας επ αυτους και ελαμβανον πνευμα αγιον 18 ϑεασαμενος δε ο σιμων οτι δια της επιϑεσεως των χειρων των αποστολων διδοται το πνευμα το αγιον προσηνεγκεν αυτοις χρηματα 19 λεγων δοτε καμοι την εξουσιαν ταυτην ινα ω αν επιϑω τας χειρας λαμβανη πνευμα αγιον 20 πετρος δε ειπεν προς αυτον το αργυριον σου συν σοι ειη εις απωλειαν οτι την δωρεαν του ϑεου ενομισας δια χρηματων κτασϑαι 21 ουκ εστιν σοι μερις ουδε κληρος εν τω λογω τουτω η γαρ καρδια σου ουκ εστιν ευϑεια ενωπιον του ϑεου 22 μετανοησον ουν απο της κακιας σου ταυτης και δεηϑητι του ϑεου ει αρα αϕεϑησεται σοι η επινοια της καρδιας σου 23 εις γαρ χολην πικριας και συνδεσμον αδικιας ορω σε οντα 24 αποκριϑεις δε ο σιμων ειπεν δεηϑητε υμεις υπερ εμου προς τον κυριον οπως μηδεν επελϑη επ εμε ων ειρηκατε 25 οι μεν ουν διαμαρτυραμενοι και λαλησαντες τον λογον του κυριου υπεστρεψαν εις ιερουσαλημ πολλας τε κωμας των σαμαρειτων ευηγγελισαντο 26 αγγελος δε κυριου ελαλησεν προς ϕιλιππον λεγων αναστηϑι και πορευου κατα μεσημβριαν επι την οδον την καταβαινουσαν απο ιερουσαλημ εις γαζαν αυτη εστιν ερημος 27 και αναστας επορευϑη και ιδου ανηρ αιϑιοψ ευνουχος δυναστης κανδακης της βασιλισσης αιϑιοπων ος ην επι πασης της γαζης αυτης ος εληλυϑει προσκυνησων εις ιερουσαλημ 28 ην τε υποστρεϕων και καϑημενος επι του αρματος αυτου και ανεγινωσκεν τον προϕητην ησαιαν 29 ειπεν δε το πνευμα τω ϕιλιππω προσελϑε και κολληϑητι τω αρματι τουτω 30 προσδραμων δε ο ϕιλιππος ηκουσεν αυτου αναγινωσκοντος τον προϕητην ησαιαν και ειπεν αρα γε γινωσκεις α αναγινωσκεις 31 ο δε ειπεν πως γαρ αν δυναιμην εαν μη τις οδηγηση με παρεκαλεσεν τε τον ϕιλιππον αναβαντα καϑισαι συν αυτω 32 η δε περιοχη της γραϕης ην ανεγινωσκεν ην αυτη ως προβατον επι σϕαγην ηχϑη και ως αμνος εναντιον του κειροντος αυτον αϕωνος ουτως ουκ ανοιγει το στομα αυτου 33 εν τη ταπεινωσει αυτου η κρισις αυτου ηρϑη την δε γενεαν αυτου τις διηγησεται οτι αιρεται απο της γης η ζωη αυτου 34 αποκριϑεις δε ο ευνουχος τω ϕιλιππω ειπεν δεομαι σου περι τινος ο προϕητης λεγει τουτο περι εαυτου η περι ετερου τινος 35 ανοιξας δε ο ϕιλιππος το στομα αυτου και αρξαμενος απο της γραϕης ταυτης ευηγγελισατο αυτω τον ιησουν 36 ως δε επορευοντο κατα την οδον ηλϑον επι τι υδωρ και ϕησιν ο ευνουχος ιδου υδωρ τι κωλυει με βαπτισϑηναι 37 ειπεν δε ο ϕιλιππος ει πιστευεις εξ ολης της καρδιας εξεστιν αποκριϑεις δε ειπεν πιστευω τον υιον του ϑεου ειναι τον ιησουν χριστον 38 και εκελευσεν στηναι το αρμα και κατεβησαν αμϕοτεροι εις το υδωρ ο τε ϕιλιππος και ο ευνουχος και εβαπτισεν αυτον 39 οτε δε ανεβησαν εκ του υδατος πνευμα κυριου ηρπασεν τον ϕιλιππον και ουκ ειδεν αυτον ουκετι ο ευνουχος επορευετο γαρ την οδον αυτου χαιρων 40 ϕιλιππος δε ευρεϑη εις αζωτον και διερχομενος ευηγγελιζετο τας πολεις πασας εως του ελϑειν αυτον εις καισαρειαν

Πραξεις Αποστολων caput 9

1 ο δε σαυλος ετι εμπνεων απειλης και ϕονου εις τους μαϑητας του κυριου προσελϑων τω αρχιερει 2 ητησατο παρ αυτου επιστολας εις δαμασκον προς τας συναγωγας οπως εαν τινας ευρη της οδου οντας ανδρας τε και γυναικας δεδεμενους αγαγη εις ιερουσαλημ 3 εν δε τω πορευεσϑαι εγενετο αυτον εγγιζειν τη δαμασκω και εξαιϕνης περιηστραψεν αυτον ϕως απο του ουρανου 4 και πεσων επι την γην ηκουσεν ϕωνην λεγουσαν αυτω σαουλ σαουλ τι με διωκεις 5 ειπεν δε τις ει κυριε ο δε κυριος ειπεν εγω ειμι ιησους ον συ διωκεις σκληρον σοι προς κεντρα λακτιζειν 6 τρεμων τε και ϑαμβων ειπεν κυριε τι με ϑελεις ποιησαι και ο κυριος προς αυτον αναστηϑι και εισελϑε εις την πολιν και λαληϑησεται σοι τι σε δει ποιειν 7 οι δε ανδρες οι συνοδευοντες αυτω ειστηκεισαν εννεοι ακουοντες μεν της ϕωνης μηδενα δε ϑεωρουντες 8 ηγερϑη δε ο σαυλος απο της γης ανεωγμενων δε των οϕϑαλμων αυτου ουδενα εβλεπεν χειραγωγουντες δε αυτον εισηγαγον εις δαμασκον 9 και ην ημερας τρεις μη βλεπων και ουκ εϕαγεν ουδε επιεν 10 ην δε τις μαϑητης εν δαμασκω ονοματι ανανιας και ειπεν προς αυτον ο κυριος εν οραματι ανανια ο δε ειπεν ιδου εγω κυριε 11 ο δε κυριος προς αυτον αναστας πορευϑητι επι την ρυμην την καλουμενην ευϑειαν και ζητησον εν οικια ιουδα σαυλον ονοματι ταρσεα ιδου γαρ προσευχεται 12 και ειδεν εν οραματι ανδρα ονοματι ανανιαν εισελϑοντα και επιϑεντα αυτω χειρα οπως αναβλεψη 13 απεκριϑη δε ο ανανιας κυριε ακηκοα απο πολλων περι του ανδρος τουτου οσα κακα εποιησεν τοις αγιοις σου εν ιερουσαλημ 14 και ωδε εχει εξουσιαν παρα των αρχιερεων δησαι παντας τους επικαλουμενους το ονομα σου 15 ειπεν δε προς αυτον ο κυριος πορευου οτι σκευος εκλογης μοι εστιν ουτος του βαστασαι το ονομα μου ενωπιον εϑνων και βασιλεων υιων τε ισραηλ 16 εγω γαρ υποδειξω αυτω οσα δει αυτον υπερ του ονοματος μου παϑειν 17 απηλϑεν δε ανανιας και εισηλϑεν εις την οικιαν και επιϑεις επ αυτον τας χειρας ειπεν σαουλ αδελϕε ο κυριος απεσταλκεν με ιησους ο οϕϑεις σοι εν τη οδω η ηρχου οπως αναβλεψης και πλησϑης πνευματος αγιου 18 και ευϑεως απεπεσον απο των οϕϑαλμων αυτου ωσει λεπιδες ανεβλεψεν τε παραχρημα και αναστας εβαπτισϑη 19 και λαβων τροϕην ενισχυσεν εγενετο δε ο σαυλος μετα των εν δαμασκω μαϑητων ημερας τινας 20 και ευϑεως εν ταις συναγωγαις εκηρυσσεν τον χριστον οτι ουτος εστιν ο υιος του ϑεου 21 εξισταντο δε παντες οι ακουοντες και ελεγον ουχ ουτος εστιν ο πορϑησας εν ιερουσαλημ τους επικαλουμενους το ονομα τουτο και ωδε εις τουτο εληλυϑει ινα δεδεμενους αυτους αγαγη επι τους αρχιερεις 22 σαυλος δε μαλλον ενεδυναμουτο και συνεχυνεν τους ιουδαιους τους κατοικουντας εν δαμασκω συμβιβαζων οτι ουτος εστιν ο χριστος 23 ως δε επληρουντο ημεραι ικαναι συνεβουλευσαντο οι ιουδαιοι ανελειν αυτον 24 εγνωσϑη δε τω σαυλω η επιβουλη αυτων παρετηρουν τε τας πυλας ημερας τε και νυκτος οπως αυτον ανελωσιν 25 λαβοντες δε αυτον οι μαϑηται νυκτος καϑηκαν δια του τειχους χαλασαντες εν σπυριδι 26 παραγενομενος δε ο σαυλος εις ιερουσαλημ επειρατο κολλασϑαι τοις μαϑηταις και παντες εϕοβουντο αυτον μη πιστευοντες οτι εστιν μαϑητης 27 βαρναβας δε επιλαβομενος αυτον ηγαγεν προς τους αποστολους και διηγησατο αυτοις πως εν τη οδω ειδεν τον κυριον και οτι ελαλησεν αυτω και πως εν δαμασκω επαρρησιασατο εν τω ονοματι του ιησου 28 και ην μετ αυτων εισπορευομενος και εκπορευομενος εν ιερουσαλημ και παρρησιαζομενος εν τω ονοματι του κυριου ιησου 29 ελαλει τε και συνεζητει προς τους ελληνιστας οι δε επεχειρουν αυτον ανελειν 30 επιγνοντες δε οι αδελϕοι κατηγαγον αυτον εις καισαρειαν και εξαπεστειλαν αυτον εις ταρσον 31 αι μεν ουν εκκλησιαι καϑ ολης της ιουδαιας και γαλιλαιας και σαμαρειας ειχον ειρηνην οικοδομουμεναι και πορευομεναι τω ϕοβω του κυριου και τη παρακλησει του αγιου πνευματος επληϑυνοντο 32 εγενετο δε πετρον διερχομενον δια παντων κατελϑειν και προς τους αγιους τους κατοικουντας λυδδαν 33 ευρεν δε εκει ανϑρωπον τινα αινεαν ονοματι εξ ετων οκτω κατακειμενον επι κραββατω ος ην παραλελυμενος 34 και ειπεν αυτω ο πετρος αινεα ιαται σε ιησους ο χριστος αναστηϑι και στρωσον σεαυτω και ευϑεως ανεστη 35 και ειδον αυτον παντες οι κατοικουντες λυδδαν και τον σαρωναν οιτινες επεστρεψαν επι τον κυριον 36 εν ιοππη δε τις ην μαϑητρια ονοματι ταβιϑα η διερμηνευομενη λεγεται δορκας αυτη ην πληρης αγαϑων εργων και ελεημοσυνων ων εποιει 37 εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις ασϑενησασαν αυτην αποϑανειν λουσαντες δε αυτην εϑηκαν εν υπερωω 38 εγγυς δε ουσης λυδδης τη ιοππη οι μαϑηται ακουσαντες οτι πετρος εστιν εν αυτη απεστειλαν δυο ανδρας προς αυτον παρακαλουντες μη οκνησαι διελϑειν εως αυτων 39 αναστας δε πετρος συνηλϑεν αυτοις ον παραγενομενον ανηγαγον εις το υπερωον και παρεστησαν αυτω πασαι αι χηραι κλαιουσαι και επιδεικνυμεναι χιτωνας και ιματια οσα εποιει μετ αυτων ουσα η δορκας 40 εκβαλων δε εξω παντας ο πετρος ϑεις τα γονατα προσηυξατο και επιστρεψας προς το σωμα ειπεν ταβιϑα αναστηϑι η δε ηνοιξεν τους οϕϑαλμους αυτης και ιδουσα τον πετρον ανεκαϑισεν 41 δους δε αυτη χειρα ανεστησεν αυτην ϕωνησας δε τους αγιους και τας χηρας παρεστησεν αυτην ζωσαν 42 γνωστον δε εγενετο καϑ ολης της ιοππης και πολλοι επιστευσαν επι τον κυριον 43 εγενετο δε ημερας ικανας μειναι αυτον εν ιοππη παρα τινι σιμωνι βυρσει

Πραξεις Αποστολων caput 10

1 ανηρ δε τις ην εν καισαρεια ονοματι κορνηλιος εκατονταρχης εκ σπειρης της καλουμενης ιταλικης 2 ευσεβης και ϕοβουμενος τον ϑεον συν παντι τω οικω αυτου ποιων τε ελεημοσυνας πολλας τω λαω και δεομενος του ϑεου διαπαντος 3 ειδεν εν οραματι ϕανερως ωσει ωραν εννατην της ημερας αγγελον του ϑεου εισελϑοντα προς αυτον και ειποντα αυτω κορνηλιε 4 ο δε ατενισας αυτω και εμϕοβος γενομενος ειπεν τι εστιν κυριε ειπεν δε αυτω αι προσευχαι σου και αι ελεημοσυναι σου ανεβησαν εις μνημοσυνον ενωπιον του ϑεου 5 και νυν πεμψον εις ιοππην ανδρας και μεταπεμψαι σιμωνα ος επικαλειται πετρος 6 ουτος ξενιζεται παρα τινι σιμωνι βυρσει ω εστιν οικια παρα ϑαλασσαν ουτος λαλησει σοι τι σε δει ποιειν 7 ως δε απηλϑεν ο αγγελος ο λαλων τω κορνηλιω ϕωνησας δυο των οικετων αυτου και στρατιωτην ευσεβη των προσκαρτερουντων αυτω 8 και εξηγησαμενος αυτοις απαντα απεστειλεν αυτους εις την ιοππην 9 τη δε επαυριον οδοιπορουντων εκεινων και τη πολει εγγιζοντων ανεβη πετρος επι το δωμα προσευξασϑαι περι ωραν εκτην 10 εγενετο δε προσπεινος και ηϑελεν γευσασϑαι παρασκευαζοντων δε εκεινων επεπεσεν επ αυτον εκστασις 11 και ϑεωρει τον ουρανον ανεωγμενον και καταβαινον επ αυτον σκευος τι ως οϑονην μεγαλην τεσσαρσιν αρχαις δεδεμενον και καϑιεμενον επι της γης 12 εν ω υπηρχεν παντα τα τετραποδα της γης και τα ϑηρια και τα ερπετα και τα πετεινα του ουρανου 13 και εγενετο ϕωνη προς αυτον αναστας πετρε ϑυσον και ϕαγε 14 ο δε πετρος ειπεν μηδαμως κυριε οτι ουδεποτε εϕαγον παν κοινον η ακαϑαρτον 15 και ϕωνη παλιν εκ δευτερου προς αυτον α ο ϑεος εκαϑαρισεν συ μη κοινου 16 τουτο δε εγενετο επι τρις και παλιν ανεληϕϑη το σκευος εις τον ουρανον 17 ως δε εν εαυτω διηπορει ο πετρος τι αν ειη το οραμα ο ειδεν και ιδου οι ανδρες οι απεσταλμενοι απο του κορνηλιου διερωτησαντες την οικιαν σιμωνος επεστησαν επι τον πυλωνα 18 και ϕωνησαντες επυνϑανοντο ει σιμων ο επικαλουμενος πετρος ενϑαδε ξενιζεται 19 του δε πετρου ενϑυμουμενου περι του οραματος ειπεν αυτω το πνευμα ιδου ανδρες τρεις ζητουσιν σε 20 αλλα αναστας καταβηϑι και πορευου συν αυτοις μηδεν διακρινομενος διοτι εγω απεσταλκα αυτους 21 καταβας δε πετρος προς τους ανδρας τους απεσταλμενους απο του κορνηλιου προς αυτον ειπεν ιδου εγω ειμι ον ζητειτε τις η αιτια δι ην παρεστε 22 οι δε ειπον κορνηλιος εκατονταρχης ανηρ δικαιος και ϕοβουμενος τον ϑεον μαρτυρουμενος τε υπο ολου του εϑνους των ιουδαιων εχρηματισϑη υπο αγγελου αγιου μεταπεμψασϑαι σε εις τον οικον αυτου και ακουσαι ρηματα παρα σου 23 εισκαλεσαμενος ουν αυτους εξενισεν τη δε επαυριον ο πετρος εξηλϑεν συν αυτοις και τινες των αδελϕων των απο της ιοππης συνηλϑον αυτω 24 και τη επαυριον εισηλϑον εις την καισαρειαν ο δε κορνηλιος ην προσδοκων αυτους συγκαλεσαμενος τους συγγενεις αυτου και τους αναγκαιους ϕιλους 25 ως δε εγενετο εισελϑειν τον πετρον συναντησας αυτω ο κορνηλιος πεσων επι τους ποδας προσεκυνησεν 26 ο δε πετρος αυτον ηγειρεν λεγων αναστηϑι καγω αυτος ανϑρωπος ειμι 27 και συνομιλων αυτω εισηλϑεν και ευρισκει συνεληλυϑοτας πολλους 28 εϕη τε προς αυτους υμεις επιστασϑε ως αϑεμιτον εστιν ανδρι ιουδαιω κολλασϑαι η προσερχεσϑαι αλλοϕυλω και εμοι ο ϑεος εδειξεν μηδενα κοινον η ακαϑαρτον λεγειν ανϑρωπον 29 διο και αναντιρρητως ηλϑον μεταπεμϕϑεις πυνϑανομαι ουν τινι λογω μετεπεμψασϑε με 30 και ο κορνηλιος εϕη απο τεταρτης ημερας μεχρι ταυτης της ωρας ημην νηστευων και την εννατην ωραν προσευχομενος εν τω οικω μου και ιδου ανηρ εστη ενωπιον μου εν εσϑητι λαμπρα 31 και ϕησιν κορνηλιε εισηκουσϑη σου η προσευχη και αι ελεημοσυναι σου εμνησϑησαν ενωπιον του ϑεου 32 πεμψον ουν εις ιοππην και μετακαλεσαι σιμωνα ος επικαλειται πετρος ουτος ξενιζεται εν οικια σιμωνος βυρσεως παρα ϑαλασσαν ος παραγενομενος λαλησει σοι 33 εξαυτης ουν επεμψα προς σε συ τε καλως εποιησας παραγενομενος νυν ουν παντες ημεις ενωπιον του ϑεου παρεσμεν ακουσαι παντα τα προστεταγμενα σοι υπο του ϑεου 34 ανοιξας δε πετρος το στομα ειπεν επ αληϑειας καταλαμβανομαι οτι ουκ εστιν προσωποληπτης ο ϑεος 35 αλλ εν παντι εϑνει ο ϕοβουμενος αυτον και εργαζομενος δικαιοσυνην δεκτος αυτω εστιν 36 τον λογον ον απεστειλεν τοις υιοις ισραηλ ευαγγελιζομενος ειρηνην δια ιησου χριστου ουτος εστιν παντων κυριος 37 υμεις οιδατε το γενομενον ρημα καϑ ολης της ιουδαιας αρξαμενον απο της γαλιλαιας μετα το βαπτισμα ο εκηρυξεν ιωαννης 38 ιησουν τον απο ναζαρετ ως εχρισεν αυτον ο ϑεος πνευματι αγιω και δυναμει ος διηλϑεν ευεργετων και ιωμενος παντας τους καταδυναστευομενους υπο του διαβολου οτι ο ϑεος ην μετ αυτου 39 και ημεις εσμεν μαρτυρες παντων ων εποιησεν εν τε τη χωρα των ιουδαιων και εν ιερουσαλημ ον ανειλον κρεμασαντες επι ξυλου 40 τουτον ο ϑεος ηγειρεν τη τριτη ημερα και εδωκεν αυτον εμϕανη γενεσϑαι 41 ου παντι τω λαω αλλα μαρτυσιν τοις προκεχειροτονημενοις υπο του ϑεου ημιν οιτινες συνεϕαγομεν και συνεπιομεν αυτω μετα το αναστηναι αυτον εκ νεκρων 42 και παρηγγειλεν ημιν κηρυξαι τω λαω και διαμαρτυρασϑαι οτι αυτος εστιν ο ωρισμενος υπο του ϑεου κριτης ζωντων και νεκρων 43 τουτω παντες οι προϕηται μαρτυρουσιν αϕεσιν αμαρτιων λαβειν δια του ονοματος αυτου παντα τον πιστευοντα εις αυτον 44 ετι λαλουντος του πετρου τα ρηματα ταυτα επεπεσεν το πνευμα το αγιον επι παντας τους ακουοντας τον λογον 45 και εξεστησαν οι εκ περιτομης πιστοι οσοι συνηλϑον τω πετρω οτι και επι τα εϑνη η δωρεα του αγιου πνευματος εκκεχυται 46 ηκουον γαρ αυτων λαλουντων γλωσσαις και μεγαλυνοντων τον ϑεον τοτε απεκριϑη ο πετρος 47 μητι το υδωρ κωλυσαι δυναται τις του μη βαπτισϑηναι τουτους οιτινες το πνευμα το αγιον ελαβον καϑως και ημεις 48 προσεταξεν τε αυτους βαπτισϑηναι εν τω ονοματι του κυριου τοτε ηρωτησαν αυτον επιμειναι ημερας τινας

Πραξεις Αποστολων caput 11

1 ηκουσαν δε οι αποστολοι και οι αδελϕοι οι οντες κατα την ιουδαιαν οτι και τα εϑνη εδεξαντο τον λογον του ϑεου 2 και οτε ανεβη πετρος εις ιεροσολυμα διεκρινοντο προς αυτον οι εκ περιτομης 3 λεγοντες οτι προς ανδρας ακροβυστιαν εχοντας εισηλϑες και συνεϕαγες αυτοις 4 αρξαμενος δε ο πετρος εξετιϑετο αυτοις καϑεξης λεγων 5 εγω ημην εν πολει ιοππη προσευχομενος και ειδον εν εκστασει οραμα καταβαινον σκευος τι ως οϑονην μεγαλην τεσσαρσιν αρχαις καϑιεμενην εκ του ουρανου και ηλϑεν αχρις εμου 6 εις ην ατενισας κατενοουν και ειδον τα τετραποδα της γης και τα ϑηρια και τα ερπετα και τα πετεινα του ουρανου 7 ηκουσα δε ϕωνης λεγουσης μοι αναστας πετρε ϑυσον και ϕαγε 8 ειπον δε μηδαμως κυριε οτι παν κοινον η ακαϑαρτον ουδεποτε εισηλϑεν εις το στομα μου 9 απεκριϑη δε μοι ϕωνη εκ δευτερου εκ του ουρανου α ο ϑεος εκαϑαρισεν συ μη κοινου 10 τουτο δε εγενετο επι τρις και παλιν ανεσπασϑη απαντα εις τον ουρανον 11 και ιδου εξαυτης τρεις ανδρες επεστησαν επι την οικιαν εν η ημην απεσταλμενοι απο καισαρειας προς με 12 ειπεν δε μοι το πνευμα συνελϑειν αυτοις μηδεν διακρινομενον ηλϑον δε συν εμοι και οι εξ αδελϕοι ουτοι και εισηλϑομεν εις τον οικον του ανδρος 13 απηγγειλεν τε ημιν πως ειδεν τον αγγελον εν τω οικω αυτου σταϑεντα και ειποντα αυτω αποστειλον εις ιοππην ανδρας και μεταπεμψαι σιμωνα τον επικαλουμενον πετρον 14 ος λαλησει ρηματα προς σε εν οις σωϑηση συ και πας ο οικος σου 15 εν δε τω αρξασϑαι με λαλειν επεπεσεν το πνευμα το αγιον επ αυτους ωσπερ και εϕ ημας εν αρχη 16 εμνησϑην δε του ρηματος κυριου ως ελεγεν ιωαννης μεν εβαπτισεν υδατι υμεις δε βαπτισϑησεσϑε εν πνευματι αγιω 17 ει ουν την ισην δωρεαν εδωκεν αυτοις ο ϑεος ως και ημιν πιστευσασιν επι τον κυριον ιησουν χριστον εγω δε τις ημην δυνατος κωλυσαι τον ϑεον 18 ακουσαντες δε ταυτα ησυχασαν και εδοξαζον τον ϑεον λεγοντες αραγε και τοις εϑνεσιν ο ϑεος την μετανοιαν εδωκεν εις ζωην 19 οι μεν ουν διασπαρεντες απο της ϑλιψεως της γενομενης επι στεϕανω διηλϑον εως ϕοινικης και κυπρου και αντιοχειας μηδενι λαλουντες τον λογον ει μη μονον ιουδαιοις 20 ησαν δε τινες εξ αυτων ανδρες κυπριοι και κυρηναιοι οιτινες εισελϑοντες εις αντιοχειαν ελαλουν προς τους ελληνιστας ευαγγελιζομενοι τον κυριον ιησουν 21 και ην χειρ κυριου μετ αυτων πολυς τε αριϑμος πιστευσας επεστρεψεν επι τον κυριον 22 ηκουσϑη δε ο λογος εις τα ωτα της εκκλησιας της εν ιεροσολυμοις περι αυτων και εξαπεστειλαν βαρναβαν διελϑειν εως αντιοχειας 23 ος παραγενομενος και ιδων την χαριν του ϑεου εχαρη και παρεκαλει παντας τη προϑεσει της καρδιας προσμενειν τω κυριω 24 οτι ην ανηρ αγαϑος και πληρης πνευματος αγιου και πιστεως και προσετεϑη οχλος ικανος τω κυριω 25 εξηλϑεν δε εις ταρσον ο βαρναβας αναζητησαι σαυλον 26 και ευρων αυτον ηγαγεν αυτον εις αντιοχειαν εγενετο δε αυτους ενιαυτον ολον συναχϑηναι εν τη εκκλησια και διδαξαι οχλον ικανον χρηματισαι τε πρωτον εν αντιοχεια τους μαϑητας χριστιανους 27 εν ταυταις δε ταις ημεραις κατηλϑον απο ιεροσολυμων προϕηται εις αντιοχειαν 28 αναστας δε εις εξ αυτων ονοματι αγαβος εσημανεν δια του πνευματος λιμον μεγαν μελλειν εσεσϑαι εϕ ολην την οικουμενην οστις και εγενετο επι κλαυδιου καισαρος 29 των δε μαϑητων καϑως ηυπορειτο τις ωρισαν εκαστος αυτων εις διακονιαν πεμψαι τοις κατοικουσιν εν τη ιουδαια αδελϕοις 30 ο και εποιησαν αποστειλαντες προς τους πρεσβυτερους δια χειρος βαρναβα και σαυλου

Πραξεις Αποστολων caput 12

1 κατ εκεινον δε τον καιρον επεβαλεν ηρωδης ο βασιλευς τας χειρας κακωσαι τινας των απο της εκκλησιας 2 ανειλεν δε ιακωβον τον αδελϕον ιωαννου μαχαιρα 3 και ιδων οτι αρεστον εστιν τοις ιουδαιοις προσεϑετο συλλαβειν και πετρον ησαν δε ημεραι των αζυμων 4 ον και πιασας εϑετο εις ϕυλακην παραδους τεσσαρσιν τετραδιοις στρατιωτων ϕυλασσειν αυτον βουλομενος μετα το πασχα αναγαγειν αυτον τω λαω 5 ο μεν ουν πετρος ετηρειτο εν τη ϕυλακη προσευχη δε ην εκτενης γινομενη υπο της εκκλησιας προς τον ϑεον υπερ αυτου 6 οτε δε εμελλεν αυτον προαγειν ο ηρωδης τη νυκτι εκεινη ην ο πετρος κοιμωμενος μεταξυ δυο στρατιωτων δεδεμενος αλυσεσιν δυσιν ϕυλακες τε προ της ϑυρας ετηρουν την ϕυλακην 7 και ιδου αγγελος κυριου επεστη και ϕως ελαμψεν εν τω οικηματι παταξας δε την πλευραν του πετρου ηγειρεν αυτον λεγων αναστα εν ταχει και εξεπεσον αυτου αι αλυσεις εκ των χειρων 8 ειπεν τε ο αγγελος προς αυτον περιζωσαι και υποδησαι τα σανδαλια σου εποιησεν δε ουτως και λεγει αυτω περιβαλου το ιματιον σου και ακολουϑει μοι 9 και εξελϑων ηκολουϑει αυτω και ουκ ηδει οτι αληϑες εστιν το γινομενον δια του αγγελου εδοκει δε οραμα βλεπειν 10 διελϑοντες δε πρωτην ϕυλακην και δευτεραν ηλϑον επι την πυλην την σιδηραν την ϕερουσαν εις την πολιν ητις αυτοματη ηνοιχϑη αυτοις και εξελϑοντες προηλϑον ρυμην μιαν και ευϑεως απεστη ο αγγελος απ αυτου 11 και ο πετρος γενομενος εν εαυτω ειπεν νυν οιδα αληϑως οτι εξαπεστειλεν κυριος τον αγγελον αυτου και εξειλετο με εκ χειρος ηρωδου και πασης της προσδοκιας του λαου των ιουδαιων 12 συνιδων τε ηλϑεν επι την οικιαν μαριας της μητρος ιωαννου του επικαλουμενου μαρκου ου ησαν ικανοι συνηϑροισμενοι και προσευχομενοι 13 κρουσαντος δε του πετρου την ϑυραν του πυλωνος προσηλϑεν παιδισκη υπακουσαι ονοματι ροδη 14 και επιγνουσα την ϕωνην του πετρου απο της χαρας ουκ ηνοιξεν τον πυλωνα εισδραμουσα δε απηγγειλεν εσταναι τον πετρον προ του πυλωνος 15 οι δε προς αυτην ειπον μαινη η δε διισχυριζετο ουτως εχειν οι δ ελεγον ο αγγελος αυτου εστιν 16 ο δε πετρος επεμενεν κρουων ανοιξαντες δε ειδον αυτον και εξεστησαν 17 κατασεισας δε αυτοις τη χειρι σιγαν διηγησατο αυτοις πως ο κυριος αυτον εξηγαγεν εκ της ϕυλακης ειπεν δε απαγγειλατε ιακωβω και τοις αδελϕοις ταυτα και εξελϑων επορευϑη εις ετερον τοπον 18 γενομενης δε ημερας ην ταραχος ουκ ολιγος εν τοις στρατιωταις τι αρα ο πετρος εγενετο 19 ηρωδης δε επιζητησας αυτον και μη ευρων ανακρινας τους ϕυλακας εκελευσεν απαχϑηναι και κατελϑων απο της ιουδαιας εις την καισαρειαν διετριβεν 20 ην δε ο ηρωδης ϑυμομαχων τυριοις και σιδωνιοις ομοϑυμαδον δε παρησαν προς αυτον και πεισαντες βλαστον τον επι του κοιτωνος του βασιλεως ητουντο ειρηνην δια το τρεϕεσϑαι αυτων την χωραν απο της βασιλικης 21 τακτη δε ημερα ο ηρωδης ενδυσαμενος εσϑητα βασιλικην και καϑισας επι του βηματος εδημηγορει προς αυτους 22 ο δε δημος επεϕωνει ϑεου ϕωνη και ουκ ανϑρωπου 23 παραχρημα δε επαταξεν αυτον αγγελος κυριου ανϑ ων ουκ εδωκεν την δοξαν τω ϑεω και γενομενος σκωληκοβρωτος εξεψυξεν 24 ο δε λογος του ϑεου ηυξανεν και επληϑυνετο 25 βαρναβας δε και σαυλος υπεστρεψαν εξ ιερουσαλημ πληρωσαντες την διακονιαν συμπαραλαβοντες και ιωαννην τον επικληϑεντα μαρκον

Πραξεις Αποστολων caput 13

1 ησαν δε τινες εν αντιοχεια κατα την ουσαν εκκλησιαν προϕηται και διδασκαλοι ο τε βαρναβας και συμεων ο καλουμενος νιγερ και λουκιος ο κυρηναιος μαναην τε ηρωδου του τετραρχου συντροϕος και σαυλος 2 λειτουργουντων δε αυτων τω κυριω και νηστευοντων ειπεν το πνευμα το αγιον αϕορισατε δη μοι τον τε βαρναβαν και τον σαυλον εις το εργον ο προσκεκλημαι αυτους 3 τοτε νηστευσαντες και προσευξαμενοι και επιϑεντες τας χειρας αυτοις απελυσαν 4 ουτοι μεν ουν εκπεμϕϑεντες υπο του πνευματος του αγιου κατηλϑον εις την σελευκειαν εκειϑεν τε απεπλευσαν εις την κυπρον 5 και γενομενοι εν σαλαμινι κατηγγελλον τον λογον του ϑεου εν ταις συναγωγαις των ιουδαιων ειχον δε και ιωαννην υπηρετην 6 διελϑοντες δε την νησον αχρι παϕου ευρον τινα μαγον ψευδοπροϕητην ιουδαιον ω ονομα βαριησους 7 ος ην συν τω ανϑυπατω σεργιω παυλω ανδρι συνετω ουτος προσκαλεσαμενος βαρναβαν και σαυλον επεζητησεν ακουσαι τον λογον του ϑεου 8 ανϑιστατο δε αυτοις ελυμας ο μαγος ουτως γαρ μεϑερμηνευεται το ονομα αυτου ζητων διαστρεψαι τον ανϑυπατον απο της πιστεως 9 σαυλος δε ο και παυλος πλησϑεις πνευματος αγιου και ατενισας εις αυτον 10 ειπεν ω πληρης παντος δολου και πασης ραδιουργιας υιε διαβολου εχϑρε πασης δικαιοσυνης ου παυση διαστρεϕων τας οδους κυριου τας ευϑειας 11 και νυν ιδου χειρ του κυριου επι σε και εση τυϕλος μη βλεπων τον ηλιον αχρι καιρου παραχρημα δε επεπεσεν επ αυτον αχλυς και σκοτος και περιαγων εζητει χειραγωγους 12 τοτε ιδων ο ανϑυπατος το γεγονος επιστευσεν εκπλησσομενος επι τη διδαχη του κυριου 13 αναχϑεντες δε απο της παϕου οι περι τον παυλον ηλϑον εις περγην της παμϕυλιας ιωαννης δε αποχωρησας απ αυτων υπεστρεψεν εις ιεροσολυμα 14 αυτοι δε διελϑοντες απο της περγης παρεγενοντο εις αντιοχειαν της πισιδιας και εισελϑοντες εις την συναγωγην τη ημερα των σαββατων εκαϑισαν 15 μετα δε την αναγνωσιν του νομου και των προϕητων απεστειλαν οι αρχισυναγωγοι προς αυτους λεγοντες ανδρες αδελϕοι ει εστιν λογος εν υμιν παρακλησεως προς τον λαον λεγετε 16 αναστας δε παυλος και κατασεισας τη χειρι ειπεν ανδρες ισραηλιται και οι ϕοβουμενοι τον ϑεον ακουσατε 17 ο ϑεος του λαου τουτου ισραηλ εξελεξατο τους πατερας ημων και τον λαον υψωσεν εν τη παροικια εν γη αιγυπτω και μετα βραχιονος υψηλου εξηγαγεν αυτους εξ αυτης 18 και ως τεσσαρακονταετη χρονον ετροποϕορησεν αυτους εν τη ερημω 19 και καϑελων εϑνη επτα εν γη χανααν κατεκληροδοτησεν αυτοις την γην αυτων 20 και μετα ταυτα ως ετεσιν τετρακοσιοις και πεντηκοντα εδωκεν κριτας εως σαμουηλ του προϕητου 21 κακειϑεν ητησαντο βασιλεα και εδωκεν αυτοις ο ϑεος τον σαουλ υιον κις ανδρα εκ ϕυλης βενιαμιν ετη τεσσαρακοντα 22 και μεταστησας αυτον ηγειρεν αυτοις τον δαβιδ εις βασιλεα ω και ειπεν μαρτυρησας ευρον δαβιδ τον του ιεσσαι ανδρα κατα την καρδιαν μου ος ποιησει παντα τα ϑεληματα μου 23 τουτου ο ϑεος απο του σπερματος κατ επαγγελιαν ηγειρεν τω ισραηλ σωτηρα ιησουν 24 προκηρυξαντος ιωαννου προ προσωπου της εισοδου αυτου βαπτισμα μετανοιας παντι τω λαω ισραηλ 25 ως δε επληρου ο ιωαννης τον δρομον ελεγεν τινα με υπονοειτε ειναι ουκ ειμι εγω αλλ ιδου ερχεται μετ εμε ου ουκ ειμι αξιος το υποδημα των ποδων λυσαι 26 ανδρες αδελϕοι υιοι γενους αβρααμ και οι εν υμιν ϕοβουμενοι τον ϑεον υμιν ο λογος της σωτηριας ταυτης απεσταλη 27 οι γαρ κατοικουντες εν ιερουσαλημ και οι αρχοντες αυτων τουτον αγνοησαντες και τας ϕωνας των προϕητων τας κατα παν σαββατον αναγινωσκομενας κριναντες επληρωσαν 28 και μηδεμιαν αιτιαν ϑανατου ευροντες ητησαντο πιλατον αναιρεϑηναι αυτον 29 ως δε ετελεσαν απαντα τα περι αυτου γεγραμμενα καϑελοντες απο του ξυλου εϑηκαν εις μνημειον 30 ο δε ϑεος ηγειρεν αυτον εκ νεκρων 31 ος ωϕϑη επι ημερας πλειους τοις συναναβασιν αυτω απο της γαλιλαιας εις ιερουσαλημ οιτινες εισιν μαρτυρες αυτου προς τον λαον 32 και ημεις υμας ευαγγελιζομεϑα την προς τους πατερας επαγγελιαν γενομενην οτι ταυτην ο ϑεος εκπεπληρωκεν τοις τεκνοις αυτων ημιν αναστησας ιησουν 33 ως και εν τω ψαλμω τω δευτερω γεγραπται υιος μου ει συ εγω σημερον γεγεννηκα σε 34 οτι δε ανεστησεν αυτον εκ νεκρων μηκετι μελλοντα υποστρεϕειν εις διαϕϑοραν ουτως ειρηκεν οτι δωσω υμιν τα οσια δαβιδ τα πιστα 35 διο και εν ετερω λεγει ου δωσεις τον οσιον σου ιδειν διαϕϑοραν 36 δαβιδ μεν γαρ ιδια γενεα υπηρετησας τη του ϑεου βουλη εκοιμηϑη και προσετεϑη προς τους πατερας αυτου και ειδεν διαϕϑοραν 37 ον δε ο ϑεος ηγειρεν ουκ ειδεν διαϕϑοραν 38 γνωστον ουν εστω υμιν ανδρες αδελϕοι οτι δια τουτου υμιν αϕεσις αμαρτιων καταγγελλεται 39 και απο παντων ων ουκ ηδυνηϑητε εν τω νομω μωσεως δικαιωϑηναι εν τουτω πας ο πιστευων δικαιουται 40 βλεπετε ουν μη επελϑη εϕ υμας το ειρημενον εν τοις προϕηταις 41 ιδετε οι καταϕρονηται και ϑαυμασατε και αϕανισϑητε οτι εργον εγω εργαζομαι εν ταις ημεραις υμων εργον ω ου μη πιστευσητε εαν τις εκδιηγηται υμιν 42 εξιοντων δε εκ της συναγωγης των ιουδαιων παρεκαλουν τα εϑνη εις το μεταξυ σαββατον λαληϑηναι αυτοις τα ρηματα ταυτα 43 λυϑεισης δε της συναγωγης ηκολουϑησαν πολλοι των ιουδαιων και των σεβομενων προσηλυτων τω παυλω και τω βαρναβα οιτινες προσλαλουντες αυτοις επειϑον αυτους επιμενειν τη χαριτι του ϑεου 44 τω δε ερχομενω σαββατω σχεδον πασα η πολις συνηχϑη ακουσαι τον λογον του ϑεου 45 ιδοντες δε οι ιουδαιοι τους οχλους επλησϑησαν ζηλου και αντελεγον τοις υπο του παυλου λεγομενοις αντιλεγοντες και βλασϕημουντες 46 παρρησιασαμενοι δε ο παυλος και ο βαρναβας ειπον υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληϑηναι τον λογον του ϑεου επειδη δε απωϑεισϑε αυτον και ουκ αξιους κρινετε εαυτους της αιωνιου ζωης ιδου στρεϕομεϑα εις τα εϑνη 47 ουτως γαρ εντεταλται ημιν ο κυριος τεϑεικα σε εις ϕως εϑνων του ειναι σε εις σωτηριαν εως εσχατου της γης 48 ακουοντα δε τα εϑνη εχαιρον και εδοξαζον τον λογον του κυριου και επιστευσαν οσοι ησαν τεταγμενοι εις ζωην αιωνιον 49 διεϕερετο δε ο λογος του κυριου δι ολης της χωρας 50 οι δε ιουδαιοι παρωτρυναν τας σεβομενας γυναικας και τας ευσχημονας και τους πρωτους της πολεως και επηγειραν διωγμον επι τον παυλον και τον βαρναβαν και εξεβαλον αυτους απο των οριων αυτων 51 οι δε εκτιναξαμενοι τον κονιορτον των ποδων αυτων επ αυτους ηλϑον εις ικονιον 52 οι δε μαϑηται επληρουντο χαρας και πνευματος αγιου

Πραξεις Αποστολων caput 14

1 εγενετο δε εν ικονιω κατα το αυτο εισελϑειν αυτους εις την συναγωγην των ιουδαιων και λαλησαι ουτως ωστε πιστευσαι ιουδαιων τε και ελληνων πολυ πληϑος 2 οι δε απειϑουντες ιουδαιοι επηγειραν και εκακωσαν τας ψυχας των εϑνων κατα των αδελϕων 3 ικανον μεν ουν χρονον διετριψαν παρρησιαζομενοι επι τω κυριω τω μαρτυρουντι τω λογω της χαριτος αυτου και διδοντι σημεια και τερατα γινεσϑαι δια των χειρων αυτων 4 εσχισϑη δε το πληϑος της πολεως και οι μεν ησαν συν τοις ιουδαιοις οι δε συν τοις αποστολοις 5 ως δε εγενετο ορμη των εϑνων τε και ιουδαιων συν τοις αρχουσιν αυτων υβρισαι και λιϑοβολησαι αυτους 6 συνιδοντες κατεϕυγον εις τας πολεις της λυκαονιας λυστραν και δερβην και την περιχωρον 7 κακει ησαν ευαγγελιζομενοι 8 και τις ανηρ εν λυστροις αδυνατος τοις ποσιν εκαϑητο χωλος εκ κοιλιας μητρος αυτου υπαρχων ος ουδεποτε περιπεπατηκει 9 ουτος ηκουεν του παυλου λαλουντος ος ατενισας αυτω και ιδων οτι πιστιν εχει του σωϑηναι 10 ειπεν μεγαλη τη ϕωνη αναστηϑι επι τους ποδας σου ορϑος και ηλλετο και περιεπατει 11 οι δε οχλοι ιδοντες ο εποιησεν ο παυλος επηραν την ϕωνην αυτων λυκαονιστι λεγοντες οι ϑεοι ομοιωϑεντες ανϑρωποις κατεβησαν προς ημας 12 εκαλουν τε τον μεν βαρναβαν δια τον δε παυλον ερμην επειδη αυτος ην ο ηγουμενος του λογου 13 ο δε ιερευς του διος του οντος προ της πολεως αυτων ταυρους και στεμματα επι τους πυλωνας ενεγκας συν τοις οχλοις ηϑελεν ϑυειν 14 ακουσαντες δε οι αποστολοι βαρναβας και παυλος διαρρηξαντες τα ιματια αυτων εισεπηδησαν εις τον οχλον κραζοντες 15 και λεγοντες ανδρες τι ταυτα ποιειτε και ημεις ομοιοπαϑεις εσμεν υμιν ανϑρωποι ευαγγελιζομενοι υμας απο τουτων των ματαιων επιστρεϕειν επι τον ϑεον τον ζωντα ος εποιησεν τον ουρανον και την γην και την ϑαλασσαν και παντα τα εν αυτοις 16 ος εν ταις παρωχημεναις γενεαις ειασεν παντα τα εϑνη πορευεσϑαι ταις οδοις αυτων 17 και τοι γε ουκ αμαρτυρον εαυτον αϕηκεν αγαϑοποιων ουρανοϑεν ημιν υετους διδους και καιρους καρποϕορους εμπιπλων τροϕης και ευϕροσυνης τας καρδιας ημων 18 και ταυτα λεγοντες μολις κατεπαυσαν τους οχλους του μη ϑυειν αυτοις 19 επηλϑον δε απο αντιοχειας και ικονιου ιουδαιοι και πεισαντες τους οχλους και λιϑασαντες τον παυλον εσυρον εξω της πολεως νομισαντες αυτον τεϑναναι 20 κυκλωσαντων δε αυτον των μαϑητων αναστας εισηλϑεν εις την πολιν και τη επαυριον εξηλϑεν συν τω βαρναβα εις δερβην 21 ευαγγελισαμενοι τε την πολιν εκεινην και μαϑητευσαντες ικανους υπεστρεψαν εις την λυστραν και ικονιον και αντιοχειαν 22 επιστηριζοντες τας ψυχας των μαϑητων παρακαλουντες εμμενειν τη πιστει και οτι δια πολλων ϑλιψεων δει ημας εισελϑειν εις την βασιλειαν του ϑεου 23 χειροτονησαντες δε αυτοις πρεσβυτερους κατ εκκλησιαν προσευξαμενοι μετα νηστειων παρεϑεντο αυτους τω κυριω εις ον πεπιστευκεισαν 24 και διελϑοντες την πισιδιαν ηλϑον εις παμϕυλιαν 25 και λαλησαντες εν περγη τον λογον κατεβησαν εις ατταλειαν 26 κακειϑεν απεπλευσαν εις αντιοχειαν οϑεν ησαν παραδεδομενοι τη χαριτι του ϑεου εις το εργον ο επληρωσαν 27 παραγενομενοι δε και συναγαγοντες την εκκλησιαν ανηγγειλαν οσα εποιησεν ο ϑεος μετ αυτων και οτι ηνοιξεν τοις εϑνεσιν ϑυραν πιστεως 28 διετριβον δε εκει χρονον ουκ ολιγον συν τοις μαϑηταις

Πραξεις Αποστολων caput 15

1 και τινες κατελϑοντες απο της ιουδαιας εδιδασκον τους αδελϕους οτι εαν μη περιτεμνησϑε τω εϑει μωυσεως ου δυνασϑε σωϑηναι 2 γενομενης ουν στασεως και συζητησεως ουκ ολιγης τω παυλω και τω βαρναβα προς αυτους εταξαν αναβαινειν παυλον και βαρναβαν και τινας αλλους εξ αυτων προς τους αποστολους και πρεσβυτερους εις ιερουσαλημ περι του ζητηματος τουτου 3 οι μεν ουν προπεμϕϑεντες υπο της εκκλησιας διηρχοντο την ϕοινικην και σαμαρειαν εκδιηγουμενοι την επιστροϕην των εϑνων και εποιουν χαραν μεγαλην πασιν τοις αδελϕοις 4 παραγενομενοι δε εις ιερουσαλημ απεδεχϑησαν υπο της εκκλησιας και των αποστολων και των πρεσβυτερων ανηγγειλαν τε οσα ο ϑεος εποιησεν μετ αυτων 5 εξανεστησαν δε τινες των απο της αιρεσεως των ϕαρισαιων πεπιστευκοτες λεγοντες οτι δει περιτεμνειν αυτους παραγγελλειν τε τηρειν τον νομον μωυσεως 6 συνηχϑησαν δε οι αποστολοι και οι πρεσβυτεροι ιδειν περι του λογου τουτου 7 πολλης δε συζητησεως γενομενης αναστας πετρος ειπεν προς αυτους ανδρες αδελϕοι υμεις επιστασϑε οτι αϕ ημερων αρχαιων ο ϑεος εν ημιν εξελεξατο δια του στοματος μου ακουσαι τα εϑνη τον λογον του ευαγγελιου και πιστευσαι 8 και ο καρδιογνωστης ϑεος εμαρτυρησεν αυτοις δους αυτοις το πνευμα το αγιον καϑως και ημιν 9 και ουδεν διεκρινεν μεταξυ ημων τε και αυτων τη πιστει καϑαρισας τας καρδιας αυτων 10 νυν ουν τι πειραζετε τον ϑεον επιϑειναι ζυγον επι τον τραχηλον των μαϑητων ον ουτε οι πατερες ημων ουτε ημεις ισχυσαμεν βαστασαι 11 αλλα δια της χαριτος κυριου ιησου χριστου πιστευομεν σωϑηναι καϑ ον τροπον κακεινοι 12 εσιγησεν δε παν το πληϑος και ηκουον βαρναβα και παυλου εξηγουμενων οσα εποιησεν ο ϑεος σημεια και τερατα εν τοις εϑνεσιν δι αυτων 13 μετα δε το σιγησαι αυτους απεκριϑη ιακωβος λεγων ανδρες αδελϕοι ακουσατε μου 14 συμεων εξηγησατο καϑως πρωτον ο ϑεος επεσκεψατο λαβειν εξ εϑνων λαον επι τω ονοματι αυτου 15 και τουτω συμϕωνουσιν οι λογοι των προϕητων καϑως γεγραπται 16 μετα ταυτα αναστρεψω και ανοικοδομησω την σκηνην δαβιδ την πεπτωκυιαν και τα κατεσκαμμενα αυτης ανοικοδομησω και ανορϑωσω αυτην 17 οπως αν εκζητησωσιν οι καταλοιποι των ανϑρωπων τον κυριον και παντα τα εϑνη εϕ ους επικεκληται το ονομα μου επ αυτους λεγει κυριος ο ποιων ταυτα παντα 18 γνωστα απ αιωνος εστιν τω ϑεω παντα τα εργα αυτου 19 διο εγω κρινω μη παρενοχλειν τοις απο των εϑνων επιστρεϕουσιν επι τον ϑεον 20 αλλα επιστειλαι αυτοις του απεχεσϑαι απο των αλισγηματων των ειδωλων και της πορνειας και του πνικτου και του αιματος 21 μωσης γαρ εκ γενεων αρχαιων κατα πολιν τους κηρυσσοντας αυτον εχει εν ταις συναγωγαις κατα παν σαββατον αναγινωσκομενος 22 τοτε εδοξεν τοις αποστολοις και τοις πρεσβυτεροις συν ολη τη εκκλησια εκλεξαμενους ανδρας εξ αυτων πεμψαι εις αντιοχειαν συν τω παυλω και βαρναβα ιουδαν τον επικαλουμενον βαρσαβαν και σιλαν ανδρας ηγουμενους εν τοις αδελϕοις 23 γραψαντες δια χειρος αυτων ταδε οι αποστολοι και οι πρεσβυτεροι και οι αδελϕοι τοις κατα την αντιοχειαν και συριαν και κιλικιαν αδελϕοις τοις εξ εϑνων χαιρειν 24 επειδη ηκουσαμεν οτι τινες εξ ημων εξελϑοντες εταραξαν υμας λογοις ανασκευαζοντες τας ψυχας υμων λεγοντες περιτεμνεσϑαι και τηρειν τον νομον οις ου διεστειλαμεϑα 25 εδοξεν ημιν γενομενοις ομοϑυμαδον εκλεξαμενους ανδρας πεμψαι προς υμας συν τοις αγαπητοις ημων βαρναβα και παυλω 26 ανϑρωποις παραδεδωκοσιν τας ψυχας αυτων υπερ του ονοματος του κυριου ημων ιησου χριστου 27 απεσταλκαμεν ουν ιουδαν και σιλαν και αυτους δια λογου απαγγελλοντας τα αυτα 28 εδοξεν γαρ τω αγιω πνευματι και ημιν μηδεν πλεον επιτιϑεσϑαι υμιν βαρος πλην των επαναγκες τουτων 29 απεχεσϑαι ειδωλοϑυτων και αιματος και πνικτου και πορνειας εξ ων διατηρουντες εαυτους ευ πραξετε ερρωσϑε 30 οι μεν ουν απολυϑεντες ηλϑον εις αντιοχειαν και συναγαγοντες το πληϑος επεδωκαν την επιστολην 31 αναγνοντες δε εχαρησαν επι τη παρακλησει 32 ιουδας τε και σιλας και αυτοι προϕηται οντες δια λογου πολλου παρεκαλεσαν τους αδελϕους και επεστηριξαν 33 ποιησαντες δε χρονον απελυϑησαν μετ ειρηνης απο των αδελϕων προς τους αποστολους 34 εδοξεν δε τω σιλα επιμειναι αυτου 35 παυλος δε και βαρναβας διετριβον εν αντιοχεια διδασκοντες και ευαγγελιζομενοι μετα και ετερων πολλων τον λογον του κυριου 36 μετα δε τινας ημερας ειπεν παυλος προς βαρναβαν επιστρεψαντες δη επισκεψωμεϑα τους αδελϕους ημων κατα πασαν πολιν εν αις κατηγγειλαμεν τον λογον του κυριου πως εχουσιν 37 βαρναβας δε εβουλευσατο συμπαραλαβειν τον ιωαννην τον καλουμενον μαρκον 38 παυλος δε ηξιου τον αποσταντα απ αυτων απο παμϕυλιας και μη συνελϑοντα αυτοις εις το εργον μη συμπαραλαβειν τουτον 39 εγενετο ουν παροξυσμος ωστε αποχωρισϑηναι αυτους απ αλληλων τον τε βαρναβαν παραλαβοντα τον μαρκον εκπλευσαι εις κυπρον 40 παυλος δε επιλεξαμενος σιλαν εξηλϑεν παραδοϑεις τη χαριτι του ϑεου υπο των αδελϕων 41 διηρχετο δε την συριαν και κιλικιαν επιστηριζων τας εκκλησιας

Πραξεις Αποστολων caput 16

1 κατηντησεν δε εις δερβην και λυστραν και ιδου μαϑητης τις ην εκει ονοματι τιμοϑεος υιος γυναικος τινος ιουδαιας πιστης πατρος δε ελληνος 2 ος εμαρτυρειτο υπο των εν λυστροις και ικονιω αδελϕων 3 τουτον ηϑελησεν ο παυλος συν αυτω εξελϑειν και λαβων περιετεμεν αυτον δια τους ιουδαιους τους οντας εν τοις τοποις εκεινοις ηδεισαν γαρ απαντες τον πατερα αυτου οτι ελλην υπηρχεν 4 ως δε διεπορευοντο τας πολεις παρεδιδουν αυτοις ϕυλασσειν τα δογματα τα κεκριμενα υπο των αποστολων και των πρεσβυτερων των εν ιερουσαλημ 5 αι μεν ουν εκκλησιαι εστερεουντο τη πιστει και επερισσευον τω αριϑμω καϑ ημεραν 6 διελϑοντες δε την ϕρυγιαν και την γαλατικην χωραν κωλυϑεντες υπο του αγιου πνευματος λαλησαι τον λογον εν τη ασια 7 ελϑοντες κατα την μυσιαν επειραζον κατα την βιϑυνιαν πορευεσϑαι και ουκ ειασεν αυτους το πνευμα 8 παρελϑοντες δε την μυσιαν κατεβησαν εις τρωαδα 9 και οραμα δια της νυκτος ωϕϑη τω παυλω ανηρ τις ην μακεδων εστως παρακαλων αυτον και λεγων διαβας εις μακεδονιαν βοηϑησον ημιν 10 ως δε το οραμα ειδεν ευϑεως εζητησαμεν εξελϑειν εις την μακεδονιαν συμβιβαζοντες οτι προσκεκληται ημας ο κυριος ευαγγελισασϑαι αυτους 11 αναχϑεντες ουν απο της τρωαδος ευϑυδρομησαμεν εις σαμοϑρακην τη τε επιουση εις νεαπολιν 12 εκειϑεν τε εις ϕιλιππους ητις εστιν πρωτη της μεριδος της μακεδονιας πολις κολωνια ημεν δε εν ταυτη τη πολει διατριβοντες ημερας τινας 13 τη τε ημερα των σαββατων εξηλϑομεν εξω της πολεως παρα ποταμον ου ενομιζετο προσευχη ειναι και καϑισαντες ελαλουμεν ταις συνελϑουσαις γυναιξιν 14 και τις γυνη ονοματι λυδια πορϕυροπωλις πολεως ϑυατειρων σεβομενη τον ϑεον ηκουεν ης ο κυριος διηνοιξεν την καρδιαν προσεχειν τοις λαλουμενοις υπο του παυλου 15 ως δε εβαπτισϑη και ο οικος αυτης παρεκαλεσεν λεγουσα ει κεκρικατε με πιστην τω κυριω ειναι εισελϑοντες εις τον οικον μου μεινατε και παρεβιασατο ημας 16 εγενετο δε πορευομενων ημων εις προσευχην παιδισκην τινα εχουσαν πνευμα πυϑωνος απαντησαι ημιν ητις εργασιαν πολλην παρειχεν τοις κυριοις αυτης μαντευομενη 17 αυτη κατακολουϑησασα τω παυλω και ημιν εκραζεν λεγουσα ουτοι οι ανϑρωποι δουλοι του ϑεου του υψιστου εισιν οιτινες καταγγελλουσιν ημιν οδον σωτηριας 18 τουτο δε εποιει επι πολλας ημερας διαπονηϑεις δε ο παυλος και επιστρεψας τω πνευματι ειπεν παραγγελλω σοι εν τω ονοματι ιησου χριστου εξελϑειν απ αυτης και εξηλϑεν αυτη τη ωρα 19 ιδοντες δε οι κυριοι αυτης οτι εξηλϑεν η ελπις της εργασιας αυτων επιλαβομενοι τον παυλον και τον σιλαν ειλκυσαν εις την αγοραν επι τους αρχοντας 20 και προσαγαγοντες αυτους τοις στρατηγοις ειπον ουτοι οι ανϑρωποι εκταρασσουσιν ημων την πολιν ιουδαιοι υπαρχοντες 21 και καταγγελλουσιν εϑη α ουκ εξεστιν ημιν παραδεχεσϑαι ουδε ποιειν ρωμαιοις ουσιν 22 και συνεπεστη ο οχλος κατ αυτων και οι στρατηγοι περιρρηξαντες αυτων τα ιματια εκελευον ραβδιζειν 23 πολλας τε επιϑεντες αυτοις πληγας εβαλον εις ϕυλακην παραγγειλαντες τω δεσμοϕυλακι ασϕαλως τηρειν αυτους 24 ος παραγγελιαν τοιαυτην ειληϕως εβαλεν αυτους εις την εσωτεραν ϕυλακην και τους ποδας αυτων ησϕαλισατο εις το ξυλον 25 κατα δε το μεσονυκτιον παυλος και σιλας προσευχομενοι υμνουν τον ϑεον επηκροωντο δε αυτων οι δεσμιοι 26 αϕνω δε σεισμος εγενετο μεγας ωστε σαλευϑηναι τα ϑεμελια του δεσμωτηριου ανεωχϑησαν τε παραχρημα αι ϑυραι πασαι και παντων τα δεσμα ανεϑη 27 εξυπνος δε γενομενος ο δεσμοϕυλαξ και ιδων ανεωγμενας τας ϑυρας της ϕυλακης σπασαμενος μαχαιραν εμελλεν εαυτον αναιρειν νομιζων εκπεϕευγεναι τους δεσμιους 28 εϕωνησεν δε ϕωνη μεγαλη ο παυλος λεγων μηδεν πραξης σεαυτω κακον απαντες γαρ εσμεν ενϑαδε 29 αιτησας δε ϕωτα εισεπηδησεν και εντρομος γενομενος προσεπεσεν τω παυλω και τω σιλα 30 και προαγαγων αυτους εξω εϕη κυριοι τι με δει ποιειν ινα σωϑω 31 οι δε ειπον πιστευσον επι τον κυριον ιησουν χριστον και σωϑηση συ και ο οικος σου 32 και ελαλησαν αυτω τον λογον του κυριου και πασιν τοις εν τη οικια αυτου 33 και παραλαβων αυτους εν εκεινη τη ωρα της νυκτος ελουσεν απο των πληγων και εβαπτισϑη αυτος και οι αυτου παντες παραχρημα 34 αναγαγων τε αυτους εις τον οικον αυτου παρεϑηκεν τραπεζαν και ηγαλλιασατο πανοικι πεπιστευκως τω ϑεω 35 ημερας δε γενομενης απεστειλαν οι στρατηγοι τους ραβδουχους λεγοντες απολυσον τους ανϑρωπους εκεινους 36 απηγγειλεν δε ο δεσμοϕυλαξ τους λογους τουτους προς τον παυλον οτι απεσταλκασιν οι στρατηγοι ινα απολυϑητε νυν ουν εξελϑοντες πορευεσϑε εν ειρηνη 37 ο δε παυλος εϕη προς αυτους δειραντες ημας δημοσια ακατακριτους ανϑρωπους ρωμαιους υπαρχοντας εβαλον εις ϕυλακην και νυν λαϑρα ημας εκβαλλουσιν ου γαρ αλλα ελϑοντες αυτοι ημας εξαγαγετωσαν 38 ανηγγειλαν δε τοις στρατηγοις οι ραβδουχοι τα ρηματα ταυτα και εϕοβηϑησαν ακουσαντες οτι ρωμαιοι εισιν 39 και ελϑοντες παρεκαλεσαν αυτους και εξαγαγοντες ηρωτων εξελϑειν της πολεως 40 εξελϑοντες δε εκ της ϕυλακης εισηλϑον εις την λυδιαν και ιδοντες τους αδελϕους παρεκαλεσαν αυτους και εξηλϑον

Πραξεις Αποστολων caput 17

1 διοδευσαντες δε την αμϕιπολιν και απολλωνιαν ηλϑον εις ϑεσσαλονικην οπου ην η συναγωγη των ιουδαιων 2 κατα δε το ειωϑος τω παυλω εισηλϑεν προς αυτους και επι σαββατα τρια διελεγετο αυτοις απο των γραϕων 3 διανοιγων και παρατιϑεμενος οτι τον χριστον εδει παϑειν και αναστηναι εκ νεκρων και οτι ουτος εστιν ο χριστος ιησους ον εγω καταγγελλω υμιν 4 και τινες εξ αυτων επεισϑησαν και προσεκληρωϑησαν τω παυλω και τω σιλα των τε σεβομενων ελληνων πολυ πληϑος γυναικων τε των πρωτων ουκ ολιγαι 5 ζηλωσαντες δε οι απειϑουντες ιουδαιοι και προσλαβομενοι των αγοραιων τινας ανδρας πονηρους και οχλοποιησαντες εϑορυβουν την πολιν επισταντες τε τη οικια ιασονος εζητουν αυτους αγαγειν εις τον δημον 6 μη ευροντες δε αυτους εσυρον τον ιασονα και τινας αδελϕους επι τους πολιταρχας βοωντες οτι οι την οικουμενην αναστατωσαντες ουτοι και ενϑαδε παρεισιν 7 ους υποδεδεκται ιασων και ουτοι παντες απεναντι των δογματων καισαρος πραττουσιν βασιλεα λεγοντες ετερον ειναι ιησουν 8 εταραξαν δε τον οχλον και τους πολιταρχας ακουοντας ταυτα 9 και λαβοντες το ικανον παρα του ιασονος και των λοιπων απελυσαν αυτους 10 οι δε αδελϕοι ευϑεως δια της νυκτος εξεπεμψαν τον τε παυλον και τον σιλαν εις βεροιαν οιτινες παραγενομενοι εις την συναγωγην των ιουδαιων απηεσαν 11 ουτοι δε ησαν ευγενεστεροι των εν ϑεσσαλονικη οιτινες εδεξαντο τον λογον μετα πασης προϑυμιας το καϑ ημεραν ανακρινοντες τας γραϕας ει εχοι ταυτα ουτως 12 πολλοι μεν ουν εξ αυτων επιστευσαν και των ελληνιδων γυναικων των ευσχημονων και ανδρων ουκ ολιγοι 13 ως δε εγνωσαν οι απο της ϑεσσαλονικης ιουδαιοι οτι και εν τη βεροια κατηγγελη υπο του παυλου ο λογος του ϑεου ηλϑον κακει σαλευοντες τους οχλους 14 ευϑεως δε τοτε τον παυλον εξαπεστειλαν οι αδελϕοι πορευεσϑαι ως επι την ϑαλασσαν υπεμενον δε ο τε σιλας και ο τιμοϑεος εκει 15 οι δε καϑιστωντες τον παυλον ηγαγον αυτον εως αϑηνων και λαβοντες εντολην προς τον σιλαν και τιμοϑεον ινα ως ταχιστα ελϑωσιν προς αυτον εξηεσαν 16 εν δε ταις αϑηναις εκδεχομενου αυτους του παυλου παρωξυνετο το πνευμα αυτου εν αυτω ϑεωρουντι κατειδωλον ουσαν την πολιν 17 διελεγετο μεν ουν εν τη συναγωγη τοις ιουδαιοις και τοις σεβομενοις και εν τη αγορα κατα πασαν ημεραν προς τους παρατυγχανοντας 18 τινες δε των επικουρειων και των στωικων ϕιλοσοϕων συνεβαλλον αυτω και τινες ελεγον τι αν ϑελοι ο σπερμολογος ουτος λεγειν οι δε ξενων δαιμονιων δοκει καταγγελευς ειναι οτι τον ιησουν και την αναστασιν αυτοις ευηγγελιζετο 19 επιλαβομενοι τε αυτου επι τον αρειον παγον ηγαγον λεγοντες δυναμεϑα γνωναι τις η καινη αυτη η υπο σου λαλουμενη διδαχη 20 ξενιζοντα γαρ τινα εισϕερεις εις τας ακοας ημων βουλομεϑα ουν γνωναι τι αν ϑελοι ταυτα ειναι 21 αϑηναιοι δε παντες και οι επιδημουντες ξενοι εις ουδεν ετερον ευκαιρουν η λεγειν τι και ακουειν καινοτερον 22 σταϑεις δε ο παυλος εν μεσω του αρειου παγου εϕη ανδρες αϑηναιοι κατα παντα ως δεισιδαιμονεστερους υμας ϑεωρω 23 διερχομενος γαρ και αναϑεωρων τα σεβασματα υμων ευρον και βωμον εν ω επεγεγραπτο αγνωστω ϑεω ον ουν αγνοουντες ευσεβειτε τουτον εγω καταγγελλω υμιν 24 ο ϑεος ο ποιησας τον κοσμον και παντα τα εν αυτω ουτος ουρανου και γης κυριος υπαρχων ουκ εν χειροποιητοις ναοις κατοικει 25 ουδε υπο χειρων ανϑρωπων ϑεραπευεται προσδεομενος τινος αυτος διδους πασιν ζωην και πνοην κατα παντα 26 εποιησεν τε εξ ενος αιματος παν εϑνος ανϑρωπων κατοικειν επι παν το προσωπον της γης ορισας προτεταγμενους καιρους και τας οροϑεσιας της κατοικιας αυτων 27 ζητειν τον κυριον ει αρα γε ψηλαϕησειαν αυτον και ευροιεν καιτοιγε ου μακραν απο ενος εκαστου ημων υπαρχοντα 28 εν αυτω γαρ ζωμεν και κινουμεϑα και εσμεν ως και τινες των καϑ υμας ποιητων ειρηκασιν του γαρ και γενος εσμεν 29 γενος ουν υπαρχοντες του ϑεου ουκ οϕειλομεν νομιζειν χρυσω η αργυρω η λιϑω χαραγματι τεχνης και ενϑυμησεως ανϑρωπου το ϑειον ειναι ομοιον 30 τους μεν ουν χρονους της αγνοιας υπεριδων ο ϑεος τα νυν παραγγελλει τοις ανϑρωποις πασιν πανταχου μετανοειν 31 διοτι εστησεν ημεραν εν η μελλει κρινειν την οικουμενην εν δικαιοσυνη εν ανδρι ω ωρισεν πιστιν παρασχων πασιν αναστησας αυτον εκ νεκρων 32 ακουσαντες δε αναστασιν νεκρων οι μεν εχλευαζον οι δε ειπον ακουσομεϑα σου παλιν περι τουτου 33 και ουτως ο παυλος εξηλϑεν εκ μεσου αυτων 34 τινες δε ανδρες κολληϑεντες αυτω επιστευσαν εν οις και διονυσιος ο αρεοπαγιτης και γυνη ονοματι δαμαρις και ετεροι συν αυτοις

Πραξεις Αποστολων caput 18

1 μετα δε ταυτα χωρισϑεις ο παυλος εκ των αϑηνων ηλϑεν εις κορινϑον 2 και ευρων τινα ιουδαιον ονοματι ακυλαν ποντικον τω γενει προσϕατως εληλυϑοτα απο της ιταλιας και πρισκιλλαν γυναικα αυτου δια το διατεταχεναι κλαυδιον χωριζεσϑαι παντας τους ιουδαιους εκ της ρωμης προσηλϑεν αυτοις 3 και δια το ομοτεχνον ειναι εμενεν παρ αυτοις και ειργαζετο ησαν γαρ σκηνοποιοι την τεχνην 4 διελεγετο δε εν τη συναγωγη κατα παν σαββατον επειϑεν τε ιουδαιους και ελληνας 5 ως δε κατηλϑον απο της μακεδονιας ο τε σιλας και ο τιμοϑεος συνειχετο τω πνευματι ο παυλος διαμαρτυρομενος τοις ιουδαιοις τον χριστον ιησουν 6 αντιτασσομενων δε αυτων και βλασϕημουντων εκτιναξαμενος τα ιματια ειπεν προς αυτους το αιμα υμων επι την κεϕαλην υμων καϑαρος εγω απο του νυν εις τα εϑνη πορευσομαι 7 και μεταβας εκειϑεν ηλϑεν εις οικιαν τινος ονοματι ιουστου σεβομενου τον ϑεον ου η οικια ην συνομορουσα τη συναγωγη 8 κρισπος δε ο αρχισυναγωγος επιστευσεν τω κυριω συν ολω τω οικω αυτου και πολλοι των κορινϑιων ακουοντες επιστευον και εβαπτιζοντο 9 ειπεν δε ο κυριος δι οραματος εν νυκτι τω παυλω μη ϕοβου αλλα λαλει και μη σιωπησης 10 διοτι εγω ειμι μετα σου και ουδεις επιϑησεται σοι του κακωσαι σε διοτι λαος εστιν μοι πολυς εν τη πολει ταυτη 11 εκαϑισεν τε ενιαυτον και μηνας εξ διδασκων εν αυτοις τον λογον του ϑεου 12 γαλλιωνος δε ανϑυπατευοντος της αχαιας κατεπεστησαν ομοϑυμαδον οι ιουδαιοι τω παυλω και ηγαγον αυτον επι το βημα 13 λεγοντες οτι παρα τον νομον ουτος αναπειϑει τους ανϑρωπους σεβεσϑαι τον ϑεον 14 μελλοντος δε του παυλου ανοιγειν το στομα ειπεν ο γαλλιων προς τους ιουδαιους ει μεν ουν ην αδικημα τι η ραδιουργημα πονηρον ω ιουδαιοι κατα λογον αν ηνεσχομην υμων 15 ει δε ζητημα εστιν περι λογου και ονοματων και νομου του καϑ υμας οψεσϑε αυτοι κριτης γαρ εγω τουτων ου βουλομαι ειναι 16 και απηλασεν αυτους απο του βηματος 17 επιλαβομενοι δε παντες οι ελληνες σωσϑενην τον αρχισυναγωγον ετυπτον εμπροσϑεν του βηματος και ουδεν τουτων τω γαλλιωνι εμελεν 18 ο δε παυλος ετι προσμεινας ημερας ικανας τοις αδελϕοις αποταξαμενος εξεπλει εις την συριαν και συν αυτω πρισκιλλα και ακυλας κειραμενος την κεϕαλην εν κεγχρεαις ειχεν γαρ ευχην 19 κατηντησεν δε εις εϕεσον κακεινους κατελιπεν αυτου αυτος δε εισελϑων εις την συναγωγην διελεχϑη τοις ιουδαιοις 20 ερωτωντων δε αυτων επι πλειονα χρονον μειναι παρ αυτοις ουκ επενευσεν 21 αλλ απεταξατο αυτοις ειπων δει με παντως την εορτην την ερχομενην ποιησαι εις ιεροσολυμα παλιν δε ανακαμψω προς υμας του ϑεου ϑελοντος και ανηχϑη απο της εϕεσου 22 και κατελϑων εις καισαρειαν αναβας και ασπασαμενος την εκκλησιαν κατεβη εις αντιοχειαν 23 και ποιησας χρονον τινα εξηλϑεν διερχομενος καϑεξης την γαλατικην χωραν και ϕρυγιαν επιστηριζων παντας τους μαϑητας 24 ιουδαιος δε τις απολλως ονοματι αλεξανδρευς τω γενει ανηρ λογιος κατηντησεν εις εϕεσον δυνατος ων εν ταις γραϕαις 25 ουτος ην κατηχημενος την οδον του κυριου και ζεων τω πνευματι ελαλει και εδιδασκεν ακριβως τα περι του κυριου επισταμενος μονον το βαπτισμα ιωαννου 26 ουτος τε ηρξατο παρρησιαζεσϑαι εν τη συναγωγη ακουσαντες δε αυτου ακυλας και πρισκιλλα προσελαβοντο αυτον και ακριβεστερον αυτω εξεϑεντο την του ϑεου οδον 27 βουλομενου δε αυτου διελϑειν εις την αχαιαν προτρεψαμενοι οι αδελϕοι εγραψαν τοις μαϑηταις αποδεξασϑαι αυτον ος παραγενομενος συνεβαλετο πολυ τοις πεπιστευκοσιν δια της χαριτος 28 ευτονως γαρ τοις ιουδαιοις διακατηλεγχετο δημοσια επιδεικνυς δια των γραϕων ειναι τον χριστον ιησουν

Πραξεις Αποστολων caput 19

1 εγενετο δε εν τω τον απολλω ειναι εν κορινϑω παυλον διελϑοντα τα ανωτερικα μερη ελϑειν εις εϕεσον και ευρων τινας μαϑητας 2 ειπεν προς αυτους ει πνευμα αγιον ελαβετε πιστευσαντες οι δε ειπον προς αυτον αλλ ουδε ει πνευμα αγιον εστιν ηκουσαμεν 3 ειπεν τε προς αυτους εις τι ουν εβαπτισϑητε οι δε ειπον εις το ιωαννου βαπτισμα 4 ειπεν δε παυλος ιωαννης μεν εβαπτισεν βαπτισμα μετανοιας τω λαω λεγων εις τον ερχομενον μετ αυτον ινα πιστευσωσιν τουτεστιν εις τον χριστον ιησουν 5 ακουσαντες δε εβαπτισϑησαν εις το ονομα του κυριου ιησου 6 και επιϑεντος αυτοις του παυλου τας χειρας ηλϑεν το πνευμα το αγιον επ αυτους ελαλουν τε γλωσσαις και προεϕητευον 7 ησαν δε οι παντες ανδρες ωσει δεκαδυο 8 εισελϑων δε εις την συναγωγην επαρρησιαζετο επι μηνας τρεις διαλεγομενος και πειϑων τα περι της βασιλειας του ϑεου 9 ως δε τινες εσκληρυνοντο και ηπειϑουν κακολογουντες την οδον ενωπιον του πληϑους αποστας απ αυτων αϕωρισεν τους μαϑητας καϑ ημεραν διαλεγομενος εν τη σχολη τυραννου τινος 10 τουτο δε εγενετο επι ετη δυο ωστε παντας τους κατοικουντας την ασιαν ακουσαι τον λογον του κυριου ιησου ιουδαιους τε και ελληνας 11 δυναμεις τε ου τας τυχουσας εποιει ο ϑεος δια των χειρων παυλου 12 ωστε και επι τους ασϑενουντας επιϕερεσϑαι απο του χρωτος αυτου σουδαρια η σιμικινϑια και απαλλασσεσϑαι απ αυτων τας νοσους τα τε πνευματα τα πονηρα εξερχεσϑαι απ αυτων 13 επεχειρησαν δε τινες απο των περιερχομενων ιουδαιων εξορκιστων ονομαζειν επι τους εχοντας τα πνευματα τα πονηρα το ονομα του κυριου ιησου λεγοντες ορκιζομεν υμας τον ιησουν ον ο παυλος κηρυσσει 14 ησαν δε τινες υιοι σκευα ιουδαιου αρχιερεως επτα οι τουτο ποιουντες 15 αποκριϑεν δε το πνευμα το πονηρον ειπεν τον ιησουν γινωσκω και τον παυλον επισταμαι υμεις δε τινες εστε 16 και εϕαλλομενος επ αυτους ο ανϑρωπος εν ω ην το πνευμα το πονηρον και κατακυριευσας αυτων ισχυσεν κατ αυτων ωστε γυμνους και τετραυματισμενους εκϕυγειν εκ του οικου εκεινου 17 τουτο δε εγενετο γνωστον πασιν ιουδαιοις τε και ελλησιν τοις κατοικουσιν την εϕεσον και επεπεσεν ϕοβος επι παντας αυτους και εμεγαλυνετο το ονομα του κυριου ιησου 18 πολλοι τε των πεπιστευκοτων ηρχοντο εξομολογουμενοι και αναγγελλοντες τας πραξεις αυτων 19 ικανοι δε των τα περιεργα πραξαντων συνενεγκαντες τας βιβλους κατεκαιον ενωπιον παντων και συνεψηϕισαν τας τιμας αυτων και ευρον αργυριου μυριαδας πεντε 20 ουτως κατα κρατος ο λογος του κυριου ηυξανεν και ισχυεν 21 ως δε επληρωϑη ταυτα εϑετο ο παυλος εν τω πνευματι διελϑων την μακεδονιαν και αχαιαν πορευεσϑαι εις ιερουσαλημ ειπων οτι μετα το γενεσϑαι με εκει δει με και ρωμην ιδειν 22 αποστειλας δε εις την μακεδονιαν δυο των διακονουντων αυτω τιμοϑεον και εραστον αυτος επεσχεν χρονον εις την ασιαν 23 εγενετο δε κατα τον καιρον εκεινον ταραχος ουκ ολιγος περι της οδου 24 δημητριος γαρ τις ονοματι αργυροκοπος ποιων ναους αργυρους αρτεμιδος παρειχετο τοις τεχνιταις εργασιαν ουκ ολιγην 25 ους συναϑροισας και τους περι τα τοιαυτα εργατας ειπεν ανδρες επιστασϑε οτι εκ ταυτης της εργασιας η ευπορια ημων εστιν 26 και ϑεωρειτε και ακουετε οτι ου μονον εϕεσου αλλα σχεδον πασης της ασιας ο παυλος ουτος πεισας μετεστησεν ικανον οχλον λεγων οτι ουκ εισιν ϑεοι οι δια χειρων γινομενοι 27 ου μονον δε τουτο κινδυνευει ημιν το μερος εις απελεγμον ελϑειν αλλα και το της μεγαλης ϑεας αρτεμιδος ιερον εις ουδεν λογισϑηναι μελλειν δε και καϑαιρεισϑαι την μεγαλειοτητα αυτης ην ολη η ασια και η οικουμενη σεβεται 28 ακουσαντες δε και γενομενοι πληρεις ϑυμου εκραζον λεγοντες μεγαλη η αρτεμις εϕεσιων 29 και επλησϑη η πολις ολη συγχυσεως ωρμησαν τε ομοϑυμαδον εις το ϑεατρον συναρπασαντες γαιον και αρισταρχον μακεδονας συνεκδημους του παυλου 30 του δε παυλου βουλομενου εισελϑειν εις τον δημον ουκ ειων αυτον οι μαϑηται 31 τινες δε και των ασιαρχων οντες αυτω ϕιλοι πεμψαντες προς αυτον παρεκαλουν μη δουναι εαυτον εις το ϑεατρον 32 αλλοι μεν ουν αλλο τι εκραζον ην γαρ η εκκλησια συγκεχυμενη και οι πλειους ουκ ηδεισαν τινος ενεκεν συνεληλυϑεισαν 33 εκ δε του οχλου προεβιβασαν αλεξανδρον προβαλοντων αυτον των ιουδαιων ο δε αλεξανδρος κατασεισας την χειρα ηϑελεν απολογεισϑαι τω δημω 34 επιγνοντων δε οτι ιουδαιος εστιν ϕωνη εγενετο μια εκ παντων ως επι ωρας δυο κραζοντων μεγαλη η αρτεμις εϕεσιων 35 καταστειλας δε ο γραμματευς τον οχλον ϕησιν ανδρες εϕεσιοι τις γαρ εστιν ανϑρωπος ος ου γινωσκει την εϕεσιων πολιν νεωκορον ουσαν της μεγαλης ϑεας αρτεμιδος και του διοπετους 36 αναντιρρητων ουν οντων τουτων δεον εστιν υμας κατεσταλμενους υπαρχειν και μηδεν προπετες πραττειν 37 ηγαγετε γαρ τους ανδρας τουτους ουτε ιεροσυλους ουτε βλασϕημουντας την ϑεαν υμων 38 ει μεν ουν δημητριος και οι συν αυτω τεχνιται προς τινα λογον εχουσιν αγοραιοι αγονται και ανϑυπατοι εισιν εγκαλειτωσαν αλληλοις 39 ει δε τι περι ετερων επιζητειτε εν τη εννομω εκκλησια επιλυϑησεται 40 και γαρ κινδυνευομεν εγκαλεισϑαι στασεως περι της σημερον μηδενος αιτιου υπαρχοντος περι ου δυνησομεϑα αποδουναι λογον της συστροϕης ταυτης 41 και ταυτα ειπων απελυσεν την εκκλησιαν

Πραξεις Αποστολων caput 20

1 μετα δε το παυσασϑαι τον ϑορυβον προσκαλεσαμενος ο παυλος τους μαϑητας και ασπασαμενος εξηλϑεν πορευϑηναι εις την μακεδονιαν 2 διελϑων δε τα μερη εκεινα και παρακαλεσας αυτους λογω πολλω ηλϑεν εις την ελλαδα 3 ποιησας τε μηνας τρεις γενομενης αυτω επιβουλης υπο των ιουδαιων μελλοντι αναγεσϑαι εις την συριαν εγενετο γνωμη του υποστρεϕειν δια μακεδονιας 4 συνειπετο δε αυτω αχρι της ασιας σωπατρος βεροιαιος ϑεσσαλονικεων δε αρισταρχος και σεκουνδος και γαιος δερβαιος και τιμοϑεος ασιανοι δε τυχικος και τροϕιμος 5 ουτοι προελϑοντες εμενον ημας εν τρωαδι 6 ημεις δε εξεπλευσαμεν μετα τας ημερας των αζυμων απο ϕιλιππων και ηλϑομεν προς αυτους εις την τρωαδα αχρις ημερων πεντε ου διετριψαμεν ημερας επτα 7 εν δε τη μια των σαββατων συνηγμενων των μαϑητων του κλασαι αρτον ο παυλος διελεγετο αυτοις μελλων εξιεναι τη επαυριον παρετεινεν τε τον λογον μεχρι μεσονυκτιου 8 ησαν δε λαμπαδες ικαναι εν τω υπερωω ου ησαν συνηγμενοι 9 καϑημενος δε τις νεανιας ονοματι ευτυχος επι της ϑυριδος καταϕερομενος υπνω βαϑει διαλεγομενου του παυλου επι πλειον κατενεχϑεις απο του υπνου επεσεν απο του τριστεγου κατω και ηρϑη νεκρος 10 καταβας δε ο παυλος επεπεσεν αυτω και συμπεριλαβων ειπεν μη ϑορυβεισϑε η γαρ ψυχη αυτου εν αυτω εστιν 11 αναβας δε και κλασας αρτον και γευσαμενος εϕ ικανον τε ομιλησας αχρις αυγης ουτως εξηλϑεν 12 ηγαγον δε τον παιδα ζωντα και παρεκληϑησαν ου μετριως 13 ημεις δε προελϑοντες επι το πλοιον ανηχϑημεν εις την ασσον εκειϑεν μελλοντες αναλαμβανειν τον παυλον ουτως γαρ ην διατεταγμενος μελλων αυτος πεζευειν 14 ως δε συνεβαλεν ημιν εις την ασσον αναλαβοντες αυτον ηλϑομεν εις μιτυληνην 15 κακειϑεν αποπλευσαντες τη επιουση κατηντησαμεν αντικρυ χιου τη δε ετερα παρεβαλομεν εις σαμον και μειναντες εν τρωγυλλιω τη εχομενη ηλϑομεν εις μιλητον 16 εκρινεν γαρ ο παυλος παραπλευσαι την εϕεσον οπως μη γενηται αυτω χρονοτριβησαι εν τη ασια εσπευδεν γαρ ει δυνατον ην αυτω την ημεραν της πεντηκοστης γενεσϑαι εις ιεροσολυμα 17 απο δε της μιλητου πεμψας εις εϕεσον μετεκαλεσατο τους πρεσβυτερους της εκκλησιας 18 ως δε παρεγενοντο προς αυτον ειπεν αυτοις υμεις επιστασϑε απο πρωτης ημερας αϕ ης επεβην εις την ασιαν πως μεϑ υμων τον παντα χρονον εγενομην 19 δουλευων τω κυριω μετα πασης ταπεινοϕροσυνης και πολλων δακρυων και πειρασμων των συμβαντων μοι εν ταις επιβουλαις των ιουδαιων 20 ως ουδεν υπεστειλαμην των συμϕεροντων του μη αναγγειλαι υμιν και διδαξαι υμας δημοσια και κατ οικους 21 διαμαρτυρομενος ιουδαιοις τε και ελλησιν την εις τον ϑεον μετανοιαν και πιστιν την εις τον κυριον ημων ιησουν χριστον 22 και νυν ιδου εγω δεδεμενος τω πνευματι πορευομαι εις ιερουσαλημ τα εν αυτη συναντησοντα μοι μη ειδως 23 πλην οτι το πνευμα το αγιον κατα πολιν διαμαρτυρεται λεγον οτι δεσμα με και ϑλιψεις μενουσιν 24 αλλ ουδενος λογον ποιουμαι ουδε εχω την ψυχην μου τιμιαν εμαυτω ως τελειωσαι τον δρομον μου μετα χαρας και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κυριου ιησου διαμαρτυρασϑαι το ευαγγελιον της χαριτος του ϑεου 25 και νυν ιδου εγω οιδα οτι ουκετι οψεσϑε το προσωπον μου υμεις παντες εν οις διηλϑον κηρυσσων την βασιλειαν του ϑεου 26 διο μαρτυρομαι υμιν εν τη σημερον ημερα οτι καϑαρος εγω απο του αιματος παντων 27 ου γαρ υπεστειλαμην του μη αναγγειλαι υμιν πασαν την βουλην του ϑεου 28 προσεχετε ουν εαυτοις και παντι τω ποιμνιω εν ω υμας το πνευμα το αγιον εϑετο επισκοπους ποιμαινειν την εκκλησιαν του ϑεου ην περιεποιησατο δια του ιδιου αιματος 29 εγω γαρ οιδα τουτο οτι εισελευσονται μετα την αϕιξιν μου λυκοι βαρεις εις υμας μη ϕειδομενοι του ποιμνιου 30 και εξ υμων αυτων αναστησονται ανδρες λαλουντες διεστραμμενα του αποσπαν τους μαϑητας οπισω αυτων 31 διο γρηγορειτε μνημονευοντες οτι τριετιαν νυκτα και ημεραν ουκ επαυσαμην μετα δακρυων νουϑετων ενα εκαστον 32 και τανυν παρατιϑεμαι υμας αδελϕοι τω ϑεω και τω λογω της χαριτος αυτου τω δυναμενω εποικοδομησαι και δουναι υμιν κληρονομιαν εν τοις ηγιασμενοις πασιν 33 αργυριου η χρυσιου η ιματισμου ουδενος επεϑυμησα 34 αυτοι δε γινωσκετε οτι ταις χρειαις μου και τοις ουσιν μετ εμου υπηρετησαν αι χειρες αυται 35 παντα υπεδειξα υμιν οτι ουτως κοπιωντας δει αντιλαμβανεσϑαι των ασϑενουντων μνημονευειν τε των λογων του κυριου ιησου οτι αυτος ειπεν μακαριον εστιν διδοναι μαλλον η λαμβανειν 36 και ταυτα ειπων ϑεις τα γονατα αυτου συν πασιν αυτοις προσηυξατο 37 ικανος δε εγενετο κλαυϑμος παντων και επιπεσοντες επι τον τραχηλον του παυλου κατεϕιλουν αυτον 38 οδυνωμενοι μαλιστα επι τω λογω ω ειρηκει οτι ουκετι μελλουσιν το προσωπον αυτου ϑεωρειν προεπεμπον δε αυτον εις το πλοιον

Πραξεις Αποστολων caput 21

1 ως δε εγενετο αναχϑηναι ημας αποσπασϑεντας απ αυτων ευϑυδρομησαντες ηλϑομεν εις την κων τη δε εξης εις την ροδον κακειϑεν εις παταρα 2 και ευροντες πλοιον διαπερων εις ϕοινικην επιβαντες ανηχϑημεν 3 αναϕαναντες δε την κυπρον και καταλιποντες αυτην ευωνυμον επλεομεν εις συριαν και κατηχϑημεν εις τυρον εκεισε γαρ ην το πλοιον αποϕορτιζομενον τον γομον 4 και ανευροντες τους μαϑητας επεμειναμεν αυτου ημερας επτα οιτινες τω παυλω ελεγον δια του πνευματος μη αναβαινειν εις ιερουσαλημ 5 οτε δε εγενετο ημας εξαρτισαι τας ημερας εξελϑοντες επορευομεϑα προπεμποντων ημας παντων συν γυναιξιν και τεκνοις εως εξω της πολεως και ϑεντες τα γονατα επι τον αιγιαλον προσηυξαμεϑα 6 και ασπασαμενοι αλληλους επεβημεν εις το πλοιον εκεινοι δε υπεστρεψαν εις τα ιδια 7 ημεις δε τον πλουν διανυσαντες απο τυρου κατηντησαμεν εις πτολεμαιδα και ασπασαμενοι τους αδελϕους εμειναμεν ημεραν μιαν παρ αυτοις 8 τη δε επαυριον εξελϑοντες οι περι τον παυλον ηλϑον εις καισαρειαν και εισελϑοντες εις τον οικον ϕιλιππου του ευαγγελιστου του οντος εκ των επτα εμειναμεν παρ αυτω 9 τουτω δε ησαν ϑυγατερες παρϑενοι τεσσαρες προϕητευουσαι 10 επιμενοντων δε ημων ημερας πλειους κατηλϑεν τις απο της ιουδαιας προϕητης ονοματι αγαβος 11 και ελϑων προς ημας και αρας την ζωνην του παυλου δησας τε αυτου τας χειρας και τους ποδας ειπεν ταδε λεγει το πνευμα το αγιον τον ανδρα ου εστιν η ζωνη αυτη ουτως δησουσιν εν ιερουσαλημ οι ιουδαιοι και παραδωσουσιν εις χειρας εϑνων 12 ως δε ηκουσαμεν ταυτα παρεκαλουμεν ημεις τε και οι εντοπιοι του μη αναβαινειν αυτον εις ιερουσαλημ 13 απεκριϑη δε ο παυλος τι ποιειτε κλαιοντες και συνϑρυπτοντες μου την καρδιαν εγω γαρ ου μονον δεϑηναι αλλα και αποϑανειν εις ιερουσαλημ ετοιμως εχω υπερ του ονοματος του κυριου ιησου 14 μη πειϑομενου δε αυτου ησυχασαμεν ειποντες το ϑελημα του κυριου γενεσϑω 15 μετα δε τας ημερας ταυτας αποσκευασαμενοι ανεβαινομεν εις ιερουσαλημ 16 συνηλϑον δε και των μαϑητων απο καισαρειας συν ημιν αγοντες παρ ω ξενισϑωμεν μνασωνι τινι κυπριω αρχαιω μαϑητη 17 γενομενων δε ημων εις ιεροσολυμα ασμενως εδεξαντο ημας οι αδελϕοι 18 τη δε επιουση εισηει ο παυλος συν ημιν προς ιακωβον παντες τε παρεγενοντο οι πρεσβυτεροι 19 και ασπασαμενος αυτους εξηγειτο καϑ εν εκαστον ων εποιησεν ο ϑεος εν τοις εϑνεσιν δια της διακονιας αυτου 20 οι δε ακουσαντες εδοξαζον τον κυριον ειπον τε αυτω ϑεωρεις αδελϕε ποσαι μυριαδες εισιν ιουδαιων των πεπιστευκοτων και παντες ζηλωται του νομου υπαρχουσιν 21 κατηχηϑησαν δε περι σου οτι αποστασιαν διδασκεις απο μωσεως τους κατα τα εϑνη παντας ιουδαιους λεγων μη περιτεμνειν αυτους τα τεκνα μηδε τοις εϑεσιν περιπατειν 22 τι ουν εστιν παντως δει πληϑος συνελϑειν ακουσονται γαρ οτι εληλυϑας 23 τουτο ουν ποιησον ο σοι λεγομεν εισιν ημιν ανδρες τεσσαρες ευχην εχοντες εϕ εαυτων 24 τουτους παραλαβων αγνισϑητι συν αυτοις και δαπανησον επ αυτοις ινα ξυρησωνται την κεϕαλην και γνωσιν παντες οτι ων κατηχηνται περι σου ουδεν εστιν αλλα στοιχεις και αυτος τον νομον ϕυλασσων 25 περι δε των πεπιστευκοτων εϑνων ημεις επεστειλαμεν κριναντες μηδεν τοιουτον τηρειν αυτους ει μη ϕυλασσεσϑαι αυτους το τε ειδωλοϑυτον και το αιμα και πνικτον και πορνειαν 26 τοτε ο παυλος παραλαβων τους ανδρας τη εχομενη ημερα συν αυτοις αγνισϑεις εισηει εις το ιερον διαγγελλων την εκπληρωσιν των ημερων του αγνισμου εως ου προσηνεχϑη υπερ ενος εκαστου αυτων η προσϕορα 27 ως δε εμελλον αι επτα ημεραι συντελεισϑαι οι απο της ασιας ιουδαιοι ϑεασαμενοι αυτον εν τω ιερω συνεχεον παντα τον οχλον και επεβαλον τας χειρας επ αυτον 28 κραζοντες ανδρες ισραηλιται βοηϑειτε ουτος εστιν ο ανϑρωπος ο κατα του λαου και του νομου και του τοπου τουτου παντας πανταχου διδασκων ετι τε και ελληνας εισηγαγεν εις το ιερον και κεκοινωκεν τον αγιον τοπον τουτον 29 ησαν γαρ προεωρακοτες τροϕιμον τον εϕεσιον εν τη πολει συν αυτω ον ενομιζον οτι εις το ιερον εισηγαγεν ο παυλος 30 εκινηϑη τε η πολις ολη και εγενετο συνδρομη του λαου και επιλαβομενοι του παυλου ειλκον αυτον εξω του ιερου και ευϑεως εκλεισϑησαν αι ϑυραι 31 ζητουντων δε αυτον αποκτειναι ανεβη ϕασις τω χιλιαρχω της σπειρης οτι ολη συγκεχυται ιερουσαλημ 32 ος εξαυτης παραλαβων στρατιωτας και εκατονταρχους κατεδραμεν επ αυτους οι δε ιδοντες τον χιλιαρχον και τους στρατιωτας επαυσαντο τυπτοντες τον παυλον 33 τοτε εγγισας ο χιλιαρχος επελαβετο αυτου και εκελευσεν δεϑηναι αλυσεσιν δυσιν και επυνϑανετο τις αν ειη και τι εστιν πεποιηκως 34 αλλοι δε αλλο τι εβοων εν τω οχλω μη δυναμενος δε γνωναι το ασϕαλες δια τον ϑορυβον εκελευσεν αγεσϑαι αυτον εις την παρεμβολην 35 οτε δε εγενετο επι τους αναβαϑμους συνεβη βασταζεσϑαι αυτον υπο των στρατιωτων δια την βιαν του οχλου 36 ηκολουϑει γαρ το πληϑος του λαου κραζον αιρε αυτον 37 μελλων τε εισαγεσϑαι εις την παρεμβολην ο παυλος λεγει τω χιλιαρχω ει εξεστιν μοι ειπειν τι προς σε ο δε εϕη ελληνιστι γινωσκεις 38 ουκ αρα συ ει ο αιγυπτιος ο προ τουτων των ημερων αναστατωσας και εξαγαγων εις την ερημον τους τετρακισχιλιους ανδρας των σικαριων 39 ειπεν δε ο παυλος εγω ανϑρωπος μεν ειμι ιουδαιος ταρσευς της κιλικιας ουκ ασημου πολεως πολιτης δεομαι δε σου επιτρεψον μοι λαλησαι προς τον λαον 40 επιτρεψαντος δε αυτου ο παυλος εστως επι των αναβαϑμων κατεσεισεν τη χειρι τω λαω πολλης δε σιγης γενομενης προσεϕωνησεν τη εβραιδι διαλεκτω λεγων

Πραξεις Αποστολων caput 22

1 ανδρες αδελϕοι και πατερες ακουσατε μου της προς υμας νυν απολογιας 2 ακουσαντες δε οτι τη εβραιδι διαλεκτω προσεϕωνει αυτοις μαλλον παρεσχον ησυχιαν και ϕησιν 3 εγω μεν ειμι ανηρ ιουδαιος γεγεννημενος εν ταρσω της κιλικιας ανατεϑραμμενος δε εν τη πολει ταυτη παρα τους ποδας γαμαλιηλ πεπαιδευμενος κατα ακριβειαν του πατρωου νομου ζηλωτης υπαρχων του ϑεου καϑως παντες υμεις εστε σημερον 4 ος ταυτην την οδον εδιωξα αχρι ϑανατου δεσμευων και παραδιδους εις ϕυλακας ανδρας τε και γυναικας 5 ως και ο αρχιερευς μαρτυρει μοι και παν το πρεσβυτεριον παρ ων και επιστολας δεξαμενος προς τους αδελϕους εις δαμασκον επορευομην αξων και τους εκεισε οντας δεδεμενους εις ιερουσαλημ ινα τιμωρηϑωσιν 6 εγενετο δε μοι πορευομενω και εγγιζοντι τη δαμασκω περι μεσημβριαν εξαιϕνης εκ του ουρανου περιαστραψαι ϕως ικανον περι εμε 7 επεσον τε εις το εδαϕος και ηκουσα ϕωνης λεγουσης μοι σαουλ σαουλ τι με διωκεις 8 εγω δε απεκριϑην τις ει κυριε ειπεν τε προς με εγω ειμι ιησους ο ναζωραιος ον συ διωκεις 9 οι δε συν εμοι οντες το μεν ϕως εϑεασαντο και εμϕοβοι εγενοντο την δε ϕωνην ουκ ηκουσαν του λαλουντος μοι 10 ειπον δε τι ποιησω κυριε ο δε κυριος ειπεν προς με αναστας πορευου εις δαμασκον κακει σοι λαληϑησεται περι παντων ων τετακται σοι ποιησαι 11 ως δε ουκ ενεβλεπον απο της δοξης του ϕωτος εκεινου χειραγωγουμενος υπο των συνοντων μοι ηλϑον εις δαμασκον 12 ανανιας δε τις ανηρ ευσεβης κατα τον νομον μαρτυρουμενος υπο παντων των κατοικουντων ιουδαιων 13 ελϑων προς με και επιστας ειπεν μοι σαουλ αδελϕε αναβλεψον καγω αυτη τη ωρα ανεβλεψα εις αυτον 14 ο δε ειπεν ο ϑεος των πατερων ημων προεχειρισατο σε γνωναι το ϑελημα αυτου και ιδειν τον δικαιον και ακουσαι ϕωνην εκ του στοματος αυτου 15 οτι εση μαρτυς αυτω προς παντας ανϑρωπους ων εωρακας και ηκουσας 16 και νυν τι μελλεις αναστας βαπτισαι και απολουσαι τας αμαρτιας σου επικαλεσαμενος το ονομα του κυριου 17 εγενετο δε μοι υποστρεψαντι εις ιερουσαλημ και προσευχομενου μου εν τω ιερω γενεσϑαι με εν εκστασει 18 και ιδειν αυτον λεγοντα μοι σπευσον και εξελϑε εν ταχει εξ ιερουσαλημ διοτι ου παραδεξονται σου την μαρτυριαν περι εμου 19 καγω ειπον κυριε αυτοι επιστανται οτι εγω ημην ϕυλακιζων και δερων κατα τας συναγωγας τους πιστευοντας επι σε 20 και οτε εξεχειτο το αιμα στεϕανου του μαρτυρος σου και αυτος ημην εϕεστως και συνευδοκων τη αναιρεσει αυτου και ϕυλασσων τα ιματια των αναιρουντων αυτον 21 και ειπεν προς με πορευου οτι εγω εις εϑνη μακραν εξαποστελω σε 22 ηκουον δε αυτου αχρι τουτου του λογου και επηραν την ϕωνην αυτων λεγοντες αιρε απο της γης τον τοιουτον ου γαρ καϑηκον αυτον ζην 23 κραυγαζοντων δε αυτων και ριπτουντων τα ιματια και κονιορτον βαλλοντων εις τον αερα 24 εκελευσεν αυτον ο χιλιαρχος αγεσϑαι εις την παρεμβολην ειπων μαστιξιν ανεταζεσϑαι αυτον ινα επιγνω δι ην αιτιαν ουτως επεϕωνουν αυτω 25 ως δε προετεινεν αυτον τοις ιμασιν ειπεν προς τον εστωτα εκατονταρχον ο παυλος ει ανϑρωπον ρωμαιον και ακατακριτον εξεστιν υμιν μαστιζειν 26 ακουσας δε ο εκατονταρχος προσελϑων απηγγειλεν τω χιλιαρχω λεγων ορα τι μελλεις ποιειν